장음표시 사용
211쪽
Africanus tres eorum stynastias distinguere potuerit. Sex priores rege nominatim a Manethoue enumerati Africano prima dynasti sunt. Deinde quum omnium pastorum regnum II annos in asse in egyptiacis legebat, inde secundam mastiam singit, cui totidem annos adsignat. Remanet diutumum bellum inter Thebaidis reges Minyesos. O-rum reges, qui bellum istud gesserant, tertia dynasti amplectitur. Maximus igitur error, quem commiSit, Si, quod totius pastorum regni spatium uni dynastiae tribuat. Cetera leviora sunt. Secundae dynastiae regum numeri non definiverat, ut docet computatio in fine secundi voluminis posita. - s. quae ad illam annotavi. - o II anniS, quo IOSephus pastores regnasse resert in Africani compendio I secundae dynastiae adscribuntur. Quare aut in osepho I in Din mutandum, aut apud Africanum contra LM in Dra, quod probabilius mihi videtur.
Quomodo corrupta huius dynastiae notitia corrigenda videatur in critica annot exposui emendatio quae iam iis satis defenditur, quae in praecedenti annatione animadverti. Qua ratione vero Dieanus ad numerum se, sive ad annos, Sive ad reges attineat, pervenerit non liquet neque multum interest. Nam ex Iosepho certo cum unam tantum regum pauorum seriem a Manethone exhibitam suisse
eamque per II annos Aegyptum occupavisse quid igitur curamu8, quomodo Africanus numeros istos attraxerit et distribuerit 3
De hac dynasti omnino f. Iosephum, et quae ad eum
AM12α, ε ν' o mi)σῆ εξῆλθόν τε. J Nemo dubitabit synchronismum Africano tribuere. Quare ad rem, de qua
212쪽
nunc agimus, non attinet. Oeckhili p. 200 sq. omnia, quae ad Africani chronologiam exitus Iudaeorum pertinent, diligenter expoSuit. εφ' οὐ Λευκαλίωνος κατακλυσμιος Neque haec glossa a Manethone profecta est; cf. oec ius p. 18 sq.
μενος λίθος Neque huius observationis vestigium apud Iosephum exstat, quamquam vix credibile est Iosephum, si in Aegyptiacis invenisset, Silentio eam praeteriturum fuisse, quippe qua demonstrare potuisset Iudaeos quos scilicet cum yesos componit ante bellum Troianum ex Aegypto exiisse. Porro Letro ius, in libello acutissime conscripto de Memnoni δίαfua onora evidentissime ostendit tempore Manethonis fabulam Memonis nondum ad Amenophios statuam relatam fuisse; quare ille etiam l. I. p. Iglossam, de qua agimus, Manethoni abiudicat. Neve quis observationem istam supra Africani captum censeat, quoniam statuam Memnonis dictam, revera tertii Amenopheos fuisse comprobatum est; nam illud Pausania quoque novit, qui
Phamenophis enim ὀ μεγαλυις significat: p Sive I arti .m c. Aegyptiorum St.
Secundum et tertium huius serie rege eosdem Sse, ad ultimum praecedentis eiusque Successorem cuius nomen in Africani compendio missum est viderunt erigonius et im- senius, et commendavi in annot ad IOSephin . rimum regem Sethon, non post duos posteriores praecedentis μῆοreges, Sed ante eos ponendum fuisse ibidem mones. Quartus thu Rhameses nominatus ), sue essor illius
i Meluis euiidem Iosephus ciethon vocat Addit tamen reum istium
213쪽
Menophio suit, quem a leprosis et impuris iii ethiopiam pulsum esse in altero fragmento apud Iosephum legimus. ΑΜΜΕΛ--- Bunsenius II p. 94 cum hoc rege
componit momeδ- quemdam, cuius regnum in hoc fere tempus incidisse videtur. ΘOY12Po Videtvi hoc nomine designari regina Thaoser, vel Tasese secundum monumenta, de qua Vide Leemans, epistol ad Salvoluiium p. 100 sq. Quum reginam istam, omisso marito eius Siphtha, Manetho inter haraones recenseat, probabile mihi videtur illam ad regiam familiam pertinuisse, hunc non item. παρ' 'Oμήρα καλουμενος Πολυβος τε . Sochronismus rursus Africano tribuendus est. Sic Boeckhius quoque censet, qui p. 18 sq. acute ostendit, quam apte illud in totam M- cani chronologiam quadret.
uuare Manetho reges huius dynastiae non sigillatim commemoraverit e monumenti satis liquet. Primo loco enim omnes, primo tantum excepto , idem nomen Rhame8eS, geSSerant, et praeterea nihil memorabile ab iis traditum fuisse videtur. Recte Dieanus eos in nova dynasti posuit et a praecedentibus distinxit, nam pater huius regiae familiae, Merre-Ra, ex
alia gente, quam Rutestes res, ortus erat occupavit enim sepulcrum a regina Thaose constructum eiu8que nomen ubique delendum curabat es Champosio Epistol ex Aegypt seripi. p. 25 sq. Quare haud improbabile puto erre-Ra, seditione
lacta, regni potitima esse, non ex iure sue essionis. Haec quoque causa esse potest cur ab hac dynasti Manetho novum volumen inceperit. Numerus regum, ab Asrieano relatus, cum monumentorum indieiis satis convenit. raeter erre-Ra, undecim reges, Rhamesis nomine, e diversis docvinentis huc
i Milius accurate Bunseuius illius nomen Amonemses transscribit.
214쪽
usque noti sunt. Neque regni spatium nimis breve putes: constat enim tertium, quartum, quintum et sextum huius sa- miliae reges fratres fuisse. Vide Lepsium apud Bunsenium
βασιλευον Τανιτῶ ν Nisi fricanus diserte tradidisset hane dynastiam non, ut praecedentes, Diospoli oriundam fuisse, tamen nomina satis arguerent. Et sic quoque optime monumentorum, quae ad illorum tempus pertineant, inopia explicatur. anis, antiqua et celeberrima urbs i), in Delta sita erat, cuius nulla, quantum Scio, rudera m persunt. rium posteriorum tantum regum nomina in monumentis reperiuntur, in quibus sacerdotes Ammonia-Ra, deorum domini ), appellantur. Eodem titulo mantur sequentis dynastiae reges ): unde apparet post mortem ultimi haraonis e gente Diospositarum, pontificem quemdam regem creatum esse. Cf. Bu senius III p. 121.
Βουβαστιτων βασιλεων Reges vigesimae secundae dynastiae, quorum nomina in monumentis reperta sunt, eam fasciit, Bubastum, praecipue coluisse dicuntur. Cf. Lee-mans, epist ad Salv. p. 10 et 111. NoVem quoque reges, quot in hac dynasti enumerat fricanus, antiquis documentis agnoseuntur. Vide eorum Stemma, a Lepclo consectum, apud insenium p. 33.
215쪽
menti est qui, quinto regis Rehabeam anno, Iudaeae partem subegisse, et Hierosolyma ipsa obsedisse dicitur,riralip. l. I, c. 12. Synchronismus isse non coniectura nititur, sed certissima antiquae toichographiae auctoritate. Reperit Champollio in palatii Thebani atrio, adhue ad pagum ama superstite, tabulam pictam, in qua Seson his apparet Ammoni iisque συννάοις plures quam triginta figuras Symbolicas gerens, quarum singulae populum aut urbem devietam, cuius nomen appositum est, designant latcrea cernuntur IOUDAHAMALEM, NPnum Iudaea u. MAGDO , α- seddo ; ΑΙΤΗOROM, Bel-Horon ΜΑΗΑΝΕΜΑ , Mahanaim,
aliaque Iudaeae oppida munita ). Huius inventi pretium praedicare non opus est. Praeterquam quod libros sacros Hebraeorum egregie confirmat et explicat, Synchronismum etiam Iudaeorum et egyptiorum historiae constituit, quod Chronologiae quam maxime inservit. Dolendum est quod non indicetur quo regis Sesonchios anno expeditio in Iudaeam acciderit, unde constaret quis illius regni annus enm Rehabeam quinto anno conVeniat. Manethonem nihil de . bello isto inter Iudaeos et Aegyptios tradidisse e silentio Ioseph et Africani manifesto supra, Protegom. p. XLVII, demonstrasse mihi videor. Quod inde sortasse explicandum, quod Manetho Asiae geographiam non accurate tenens, ignormerit, quaenam gentes et urbes in toteliographia illa designatae sint. ratione, qua fricanus huius dynastiae expositionem Manethonis excerpsit, probabilior etiam sit opinio mea nomina regum septimae, octavae et sequentium aliquot dynastiarum non magis in Aegyptiari quam in Didani compendio exstitisse. Namque, nisi Africanus omnia, quot in Aegyptiacis descripta inveniret, nomina referre oleret, cur,
i Champollio Epistol ex Aegypto script p. 99. - Torchographiae fidele apographum invenies in Monumentis Aegypti et Nubitio edit. Franse. II ab CCLXXXIII et M.
216쪽
quaeso, in hac dynasti e novem tres reges nominatim attulit, ceterosque omisit, quum in promtu esset numerum tantum regum et summam annorum totius dynasti e in compendio innotare Θ
Tres priores huius dynastiae reges in monumentis a Lepsio reperti sint vide insenium III p. 135. ἐφ' o 'Oλυμπιας χθ πρώτη Glossa Africani in cuius canone chronico ab anno 39' et astis primam Olympiadem incepisse manifesto ostendit oec ius p. 82 sq.
O 'φακλεα Αἰγυπτιοι καλουσι Utrum Africanus huius
observationis auctorem habuerit Manethonem non liquet. Boechhius p. 17 non credit, quia illud Αἰγυπτιοι καλουσι non ut ab Aegyptio dictum sonat. Si sorte Manethoni Asricanus illud debeat, eius locum saltem tam male retulit, ut quid significet decerni nequeat. Z- Sethum eum vocat Herodotus l. II c. 141, eumque sacerdotem Vulcani suisse traisit. . Si vera sunt quae idem narrat, sub Sethone Sanacharibum Assyriae regem, adverSus Aegyptum expeditionem fecisse oportuerat Africanum eum a Tanitarum dynasti seiungere, eique poδ Aethiopum regnum propriam dyn suam assignare. Nam si Zeth, Aethiopum ultimo, araco aequalis erit. De quo fusius infra.
BOXXOPO Recte, ut videtur, huic regi soli novam dynastiam addicit Africanus. Successit enim illi Aethiops Sabaco et pater eius Τeclinatis, secundum lutarchum de Isidec. 8, nephaclitus, Secundum Diodorii l. Le. 45 imperium
militare quidem gessisse, non vero regnaSS Videtur. Iraeter Manethonem, Diodorus quoque Bocchoreos mentionem aditi Q c. 65 Alio momino eum designat Herodotus, quod
217쪽
omnes interpretes videtur fugisse. Ille enim . II c. 137 narrat quo tempore Sabaeo Aegyptum subegisset, regnasse
εἶναι. Eundem errorem h. l. Herodotus committit, in quem saepius in reserendis deorum Aegypti nominibus incidit, ut nomen viri cum urbis nomine confundat. Anyδiδ, egyptiaeem i, significat Inidi locum ), quae apta urbis appellatio, non item viri Vix dubitu igitur est, Bocchorim ex Anysi oriundum fuisse. A Manethone Saates vocatur, quia Anysis ad praesecturam Saltem pertinebat, eodem modo quo IR dyn' Diospolitam vocat, etsi proprie ex Abydo oriunda fuerit ). Coecum porro nysim fuisse Herodotus refert, et
describit. εφ ο αρνίον φθεγξατο Aelianus, de Nat animal. l. IIc 3 Λεγουσιν Αἰγυπτιοι - αρνα καὶ κταπουν καὶ δίκερον καΤα ον Βοκχοριν τον αδ λενον κεῖνον γενέσθαι, καὶ
ἡ ξαι νώνην καὶ δυο κεφαλας αδουσι τῆς ἀρνος, καὶ τετρὰ- κερον ενεσθαί φασι x αυτήν. Ex ipso Manethone haec Aelianus hausit, huius enim scripta bene noverat, aut ex Apione, quem etiam non semel laudat. Eadem sere narrat Suidas.
Dominationem ethiopum omnes fere, qui Aegypti historiam tractaverunt, commemorant; erodotus et Diodorus plui a et similia de ea tradunt. In eo tamen a Manethone discrepant, quod pro tribus unum tantum Aethiopum regum, Sabaconem habeant, 'ui, secundum Herodotum 50i Fides Champollionem. Aegypt sub Pharaonibus . II p. 200. Naesi nomen urbis sacrum fuisse Videtur, vulgare erat Nebait. in tela in Meui hyophi a patris honorem posita in Abydo reperta est. Fide supra, unot ad Idm dynastiam.
218쪽
annos Aegyptum regnaverit. Ut semper, te vii etiam cum Manethone monumenta consentiunt. Trio enim regum Aethiopum nomina, qualia ille resert antiquis monumentis inscripta reperta Sunt.
ΣABAMZII J Ρrimus et secundus rex idem nomen gesserunt ' quod, si accurate Graecis literis transscribis, ΣEBIuda audit. rimum tamen regem ABAKD appellat, tum ut vi a secundo manifestius distinguat, tum quoniam sub eo nomine Aethiopum rex Graecis iam cognitus erat. Eodem modo Sesoriasenes appellaverat Sesortasta, II vero Sesostrim. Paulo aliter diversam huius nominis apud Africanum scripturam explicat B senius III p. 37. TAPA-ΣJ Huius regis tempore, si fides Iudaeorum annalibus, anacharibus Iudaeam et Aegyptum aggressu est. Vide Reg. l. II c. 19 v. . Herodotus contra l. I c. 14I, sub Sethonis, flaminis Vulcani, regno, Senacheribi expeditionem ponit, quod inde fortasse explicandum, quod Sethon in inseriori, araeus in superiori Aegypto eodem tempore
regnaverint. Iosephus, Archaeol. Ita. l. X c. 1, aracum Aethiopiae solius regem tune temporis fuisse putat. Narrat enim o Sanacheribum, quum in eo esset ut elusium vi caperet, audivisse adventare ἶ-δloen Aethiopum regem, Aegyptii auxilimn laturum quo rumore territum obsidionem solvisse.' Quod, si Iosephi hac in re metoritas aliquid valeret, libens arriperem narrant enim erodotus et Diodorus Aethiopum regem sponte sua se Aegypti regno abdicasse, et in patriam reversum esse. Et, quum Manetho Taraco I tantum annos tribuat, huius vero annus 20M in Aethiopiae monumentis reperiatur, verisimiliter coniicit
Boec ius p. 330, diutius eum in Aethiopia quam in Ae
ΑDicanus igitur regem Zeta perperam vigesimae tertiae dynastiae die it. Sed quum ratio eius excerpendi erret ut omnes reges in dynastias disponeret, quumque neque cum Aethiopibus, neque cum Statis Zeth recte posset coniungi,
219쪽
nihil supererat nisi ut eum ad anitarim dynastiam referret. Oportuerat haud dubie uni eth totam dynastiam adsignare
sed sic earum numerus nimi auctus esset.
Priora huius dynastiae tempora adeo turbata sunt, ut sine monumentorum ope de disponendis iis vix liceat cogitare. Herodoti narratio cum Africani Manethonianis coniungi omnino nequit. Neconem Psammelichi patrem, tertium vel quartum hi dus dynastiae regem, a Sabacone interfectum Herodotus I. II c. 52 dicit. Aut Africanus phta es reges aequale imum po8 alterum perperam posuit, aut Herodoti relatio non vera est Utrum statuendiu sit nescio. Porro non constat quid de primo rege apud Eusebium, cogitandum sit. Lepsius regium fuisse credit, cuius nomen in monumentis, Amuerith scriptum, reperit. Fieri quidem potest. Iuod si ponamus, verisimillimum mihi videtur in Syncessi exemplo Chronographiae Africani reginae nomen excidisse. Nam e nullo nisi ex Africano Eusebium sua hausisse persuasum mihi est. Post Aethiopum abdicationem Aegyptum in narchiam incidisse, aut, quod idem fere est, in plurium regulorum potestatem esse divisam, narrant Herodotus et Diodorus, et tota regionis conditione probabile videtur. summetichus postea primus totius rursus Aegypti rex creatus dicitur. Si haec Vera sunt, antecessores eius in vigesima sexta dynastia non in tota Aegypto sed praecipua tantum eius parte regnasse habendi sunt. Potest tamen dubitari utrum auarchiam istam Manetho agnoverit. ΜΜΙΤΙ ΟΣ Α notissimo hoc rege chronologia et historia multo fit certior Herodotus fusius et ac vi alius de hoc et sequentibus egit, et in universum cum Manethone eonvenit. Utriusque chronologiam Bunsenius et Boeckhius comparaverunt, quorum inquisitioni si imam hic repetam.
220쪽
synchronismis Iudaeorum et egyptiorum constat Nechaonem non , Sed I annos regnasse, ut demonstravit Boec ius, p. 33 sq. qui idem e toto Africani chronologiae nexu in comprobavit vitiosum numerum 5 haud dubie ab eo positum esse. uod tamen minime impedit quominus Statuamus verum regni spatium in Aegyptiacis designatum, sed ab Africano male relatum fuisse. Porro Herodotus in eo a Manethone discrepat, quod Apries annos tu es, quam hic tribuat. Sed quaestionem pro Manethone solumi Horentina et duae eidenses stelae, quas explicari Leemans, pist ad Salvol. p. 126 Sq. c a quo conferatur insenius III p. 142. ουτος εἱλε τήν Ιερουσαλεμ τό. Glossa Africani.
προσεφυIον - οἱ των μυδαίων πόλοιποι J Eiusdem auctoris haec etiam annotatio est.
Ex hac dynasti rursus videmus, quam pariun Eusebius valeat, quoties ab Africano diseedat. Huius enim numerosae urate confirmat tolemaei ersarum mastia, in eius προχείροις κανοσιν deposita. Operae pretium est Maneth
nis et Ptolemaei recensionem sibi invicem opponere, ut fecit quoque oec ius p. 35 l.