De disciplina poenitentiæ libri tres quorum primus totam canonum poenitentialium disciplinam exponit. ... Primus docet, quæ circa poenitentiam fuerit disciplina juris, alter, quæ fuerit disciplina facti, tertius quæ esse debeat & juris & facti. Autho

발행: 1708년

분량: 351페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

6 m. n. Cap. I seculo, vel non regenerati exeunt, vel ligati p uanos es luctus Fidelium suorum , qui eorsecum in vitae sternae requie non habebunt tue Et quidem saepe Patres praedictorum

temporum comparant unum Sacramentum cum altero, aut de utroque agunt tanquam insti- tuto a Christo Domino in veram remissionem peccatorum. Satis erit ex multis audire S. Leonem , qui Ep. 9 l. ita scribit ad Theodorum. Multiplex misericordia Dei ita lapsibus sub dienis humanis, ut non solum per Baptismi gratiam , sed etiam per paenitentiae medicinam spes vita reparetur aterus, ut qui regenerationis donum violassent, proprio se judicio condemnantes ad remissionem criminum pervenirent se sis Disinae bonitatis praesidiis ordinatis, ut indulgentia Dei, nisi supplicationibus Sacerdo- tam nequeat obtineri. Mediator enim Dei, hominum homo Christus Iesus hanc praepositis uesiae dedit potestatem, ut G eonfitenti ractionem paenitentis darent , G eosdem Ν- Iabri satisfactione purgatos ad communionem

Sacra inentorum per januam reconciliationis arimitterent . 6 Demum ab omnibus Sanctis Patribus, qui fuere post Novatianum , is fuit habitus tanquam haereticus, quod negaret, Ecclesiae ministris datas claves Regni Coelorum,nempe pQ testa-

22쪽

Lib. II. Cap. I. Itestatem vere remittendi peccata , unde reeipi , & absolvi lapsos nolebat, sed esse dicebat Dei judicio relinquendos . Igitur haec suit totius Ecclesiae fides, confitentibus ab Sacerdote vere remitti peccata ex institutione Divina , ac proinde dari vere in Ecclesia hoc forum internum, hoc Sacramentum ex confessione Poenitentis , S absolutione Sacerdotis

conflatum .

Debent rursus Haeretici ipsi , si Patres legerunt , & eruditionem aliquam Ecclesiasticam habent, fateri, confessionem aliquam peccatorum fuisse praeceptam , itaut fieri deberet in morte, & aliquando in vita, & praesertim

ante communionem.

Et quidem ex allato textu S. Augustini eruitur manifeste , persuasios omnes fuisse, eam esse saltem in morte peragendam , cum tunc ad eam omnes recurrerent, & damnandos se crederent , nisi jam absoluti morerentur. Id etiam eruitur ex textu Sancti Leonis dicentis sic

Deum ordinasse, ut indulgentia Dei saltem in aliquibus delictis, pro quibus agenda erat publica poenitentia , de quibus ibi saltem Ioquitur , ut dicetur postea J nisisupplicationibus Sacerdotum nequeat obtineri. Jam enim praeceptum cuique erat ea delicta confiteri, & petere absolutionem saltem in morte , ut praecep

23쪽

s Lib. II. Cap. I.

tum cuique est saltem in morte adhibere re medium, sine quo venia peccati obtineri nequit. 8 Quin prςceptam quoque fuisse ante mor tem horum delictorum confessionem , non solum colligitur ex eo quod non licet tandiu differre id remedium institutu ad recte vivendum,& non solum ad bene moriendum , sed etiam ex eo quod omnes Canones etiam antiquissimi, ut lib. i. ostendi, iis qni saltem graviora quaedam delicta commiserant, indicebant, ut ante mortem, aut etiam in proxima Quadragesima se repraesentarent Episcopo , confessique delicta sua poenitentiam peterent. Ii autem,si comparere recusabant,aliquando abscindebantur, nonnullaeque Ecclesiae rigidiores in poenam tandiu dilatae confessionis S poenitentiae , veniam aut saltem Eucharistiam in morte denegarunt . Veniam his non denegabat Sanctus Augustinus, sed eorum poenitentiam inutilem plerumque esse , dicebat jam ergo docebat non licere sic differre. Ego

vos inquit Serm. 3 . de Tempore ) dilectissimi fratres, hortor , atque admoneo , ut siquis ex vobir conscius criminum suorum indiguum se communione Ecclesiasica putat , di-gvum se esse faciat. Dicitis, quomodo aliquis

24쪽

Lib. II. Cap. I. 9res prisinos relinquat, G paenitentiain petat; ut qui criminum suorum forde pollutus est , exomologesis saris actione mundetur; neCillud servet, ut in extremo viis fuc tempore tunc paenitentiam petat, qusndo jam agere non posipt Ge. Datur quidem in extremis paeniteutis , quia non potes denegari . Sed authores tameuesse non posumus, quod qui sic petierit , mereatur absolvi. . . tuomodo poenitentiam age

re possit , qui nulla jam pro se opera fati fa

ctionis operari potes Z Et ideo penitentia, qua ab infirmo petitur , infirma est. Paenitentis , quae is moriente tantum petitur, timeo ne ipse moriatur . Et ideo , dilecti i, quicunque invenire vult misericordiam Dei , sanus agat poenitentiam in hoc β alo, si salous esse saltin futuro. 9 Id etiam fateri debent ipsi, ut dicebam ,

Heretici, si Canones antiquoῖ legerunt, aliquos ad Altaris Communionem admissos non fuisse aut admitti ex disciplinaCanonum non debuisse, nisi antea publicam poenitentiam egissent, ergo nisi sua delicta confessi essent. Publica enim pe-. nitentia, ut omnes norunt, imponebatur ab Antis ite pro mensura delicti. Ouamvis enim Canones statuissent, quae esset pro unoquoque delicto poenitentia subeunda ante communionem, non poterat tamen P qnitens inconsulto Episco- po

25쪽

i o Lib. II. Cap. I. po se Poenitentibus aggregare , & emenso poenitentiae canonicae curriculo , veluti jure suo ac cedere ad Altare , & communicare , sed in omnibus pendere ab Antistitis imperio debebat . Ipse admittebat ad poenitentiam, quos vere poenitere, & omni canonico impedimento carere cernebat. Ipse tempora poenitentiae decernebat . Ipse, ea peracta, aut ex parte condonata,

cum Altari reconciliabat; cumque in his sententia variaret pro varietate delicti, jam hoc erat Episcopo manifestandum, & quidem ab ipso Poenitente, qui vere penitens non habebatur, nec admittebatur , nisi se vere reum fatexetur . Igitur est certum, debuisse in his delictis communioni praeire confessionem , eamque sacramentalem, post quam vere pςnitens absolvebatur a peccatis, tum quia id docent Patres supra allegati, tum quia , cum hanc potestatem haberent Antistites, ut supra ostendimus, non

est, cur eam non exercerent cum p nitentibus

consessis, veniam postulantibus, eaque indigentibus , ut de Altaris Sacramento digne participarem .so Chr. At quomodo vere absolvebant a peccatis cinquiunt Haereticio si super P nitentem solum deprecabantur Aact. Id nego cum S. Thoma opusc. 22.

Deprecabantur quidem, S ideo S. Patres c up

26쪽

Lib. II. Cap. I. I lS. Leo paulo ante allegatus o dicunt, ppinentes supplicationibus Sacerdotum veniam obtinere , non tamen id solum faciebant, sed utrumque, tanquam veri ministri , & vicarii Christi Domini qui utrumque facit; est enim non solum noster Judex , sed noster Advocatus apud Patrem , ut dicitur Jo. i. a. Cler. At Morinus qui omnia antiquitati

monumenta, omnes libros rituales veteris Ecclesiae legit, non alias formas reperit, quam de precatorias, ut ex te ipso audivi. Nec ipse probabis , ut arbitror, eorum responsionem qui dicunt , in antiquis libris ritualibus contineri solos ritus fori externi, ac proinde eas tantum

formas, quibus Fideles non a peccatis , sed apgnis canonicis absolvebantur. Hinc enim colutigent Haeretici quod intendunt , nempe non fuisse in Ecclesia veteri forum internum, larum in quo Sacerdos p nitentem, & confitentem absolveret ab ipsis peccatis, & non solum a quibusdam pgnis . Si enim Ecclesia utramque abso lutionem impendisset, reliquisset nobis in dictis libris ritualibus utriusque muneris & potestatis ritus , nec omisisset formas quibus primaria potestas exercetur. Auct. Hanc certe responsionem non apinprobo , tum ex causa, quam dicis, tum quia

est manifeste falsa , In dictis enim libris inter

27쪽

ia Lib. II. Cap. II.

rogatur p nitens de peccatis , ut solet in sorointerno, nimirum ut sponte confessus inde absolvatur, & reconcilietur cum Deo, hinc in dictis formis aut nunquam, aut vix unquam fiementio poenarum ab Ecclesia inflictarum , sed peccatorum , hisque vere absolvi poenitentem, ubique supponitur. Praeterquam quod, si dicaturari in dictis libris de sola absolutione poena rum, redit eadem difficultas,quo modo impenderetur solum deprecando haec ipsa poenarum absolutio, quae est actus judiciariae potestatis; hinc modo nec a solis poenis absolvimus solum deprecando, sed dicendo, ego te absolao e. g. a

vinculo excommunicationis Ge.

Vera responsio est, praedictas formas, quas Morinus, & alii vocant deprecatorias si vere hae solae reperiuntur in omnibus praedi et is libris, hisque solis usa est antiquitas, quod multi negant ) non fuisse omnes solum deprecatorias, sed sal rem aliquas ex ipsis fuisse deprecatorias simul, ct judiciarias . Siquidem aliquibus praefixus legitur is veluti titulus Oratio, aliquibus

is alius Absolutio. Igitur non omnes erant sola deprecatio ad Deum . Rursus in aliquibus solum rogatur Deus ut absolvat, ut in illis duabus, Misereatur tibi Omnipotens Deus tae. Indulgentiam , absolutionem tac. Quas etiam modo recitare solet Sacerdos, antequam absolvat s i

aliis

28쪽

aliis vero profitebatur Sacerdos, se agere ex potestate solvendi , & ligandi sibi a Christo tradita , ut in hac pervetusti codicis Gellonensis, quam affert recentissimus scriptor pereruditus Edmundus Martene de antiquis Ecclesiae ritibus

Part. 2. lib. I. cap. 6. art. I. Deus omnipotens Salvator , G Redemptor generis humani, qui Apostolis suis dedit potestatem ligandi, atque solaeπ-di , ipse te absolvere dignetur a cunctis iniquis libus , G peccatis tuis, eg quantum ines fragilitati permittitur, auxiliante Domino sis absolutus ante faciem illius, qui pipit ει regnat. Huic

similis est haec alia excerpta ab eodem codice .

Dominus Iesus Chrisus, qui dixit Apostolis fuit,

quccunque ligaveritis super terram, erunt ligatata in Caelis, ta quaecunque sol peritis super terram , erunt soluta G in Caelis, de quorum numero quamvis indignos nos esse voluit, ipse te ab

solvat per MINISTERIUM NOSTRO, ob

omnibus peceatis, ta iniquitatibus tuis tae. Aliae hujusmodi afferuntur etiam a Morino ad calcem sui operis de Poenit. in quibus profecto Sacerdos non deprecatur tantum ; nam ut Vides, pro 'sitetur exercere se in eo actu potestatem clavium, nempe ligandi & solvendi, traditam Apostolis a Christo Domino. Certum est autem , Christum Dominum non dedisse tunc Apostolis potestatem deprecandi: non enim precando ligamus ,

29쪽

i4 Lib. II. Cap. I. gamus, sed iudicando, & sententiam fercndo.

Igitur Sacerdos profitetur per illa verba, se vere judicare, & absolvere, quamvis solum ministerialiter . Ergo non deprecatur tantum, ut

Advocatus, sed etiam absolvit, ut Iudex . Videtur autem vetus Ecclesia usa potius illis formis, quas exhibent praedicti Rituales quam ea ego te obsolvo, ex ratione non absimiliet, ex qua Graeci maluerunt uti in Baptismo ea

forma, baptizatur servui Gryli tac. quam ista Ego te baptizo Ut enim Graeci occasione schismatis orti inter Neophilos; quorum aliquic ut habetur ex Apostolo ) gloriabantur, quod

essent a digo tori ministro baptizati, putarunt magis tunc expedire uti ea forma, in qua Miniser non exprimeretur, nec veniret in recto, &per hoc magis intestigerent Catechumeni, non debere ejus merita attendi ejusque personam. sed eam Christi Domini, qui per suum miniserum eos baptizabat, sic occasione erroris N vatianorum & Montanistarum, qui criminabantur Catholicos, perinde ac si docerent, Eccle-saam absolvere peccata ex potestate propria, seu primaria, ut absolvit Deus, ut Omnem ita calumniandi occasionem eriperent Ecclesiae Pastores , maluerunt uti praedictis formis , absolvat te Deus, sis a Deo ab status, quibus expresese significaretur Deus absolvere priucspaliter,

30쪽

Lib. II. Cap. I. Is quam illa ego te absolvo , donec, eo errore sublato , haec melior visa est, utpote magis exprimens actum judiciariae potestatis, ideoque fuit formis praedictis subrogata . Sic respondendum videtur objectioni propositae , supposita sententia asserentium, veterem Ecclesiam illis tantum formis absolvisse, quas exhibent Rituales, quod an verum sit, quaerere supersedeo , quando, hoc etiam supposito, vere fuere Poenitentes a suis culpis per Ecclesiae Ministros absoluti , ut ostendi.

Juam Confisionem id forum requirat ex Institutione Dipina . Postquam statui, & ostendi, fuisse vere inveteri Ecclesia forum internum , forum animae , forum Sacramentale , in quo Poenitentem confessum a vero culpae reatu Sacerdos absolvit, ostendendum est, qualis esse debuerit ex ejusdem Christi institutione isthaec confessio, num videlicet omnium gravium peccatorum internorum externorumque t Hoc enim potissimum negant Haeretici, qui id inventum humanum & novum appellant , nempe Innocentii tertii in Concilio Lateranensi , quos damnat

SEARCH

MENU NAVIGATION