장음표시 사용
221쪽
vixit, precipuam quandam celebritatem consecutus est; iam nunc vero etiam, ubi apud Lubeeenses amplissimis Syndiei partibus langitur, hoc sibi partum decus cum insigni reipublicae suae emollimento, nec sine nominis etiam sui existim tione, mascula tuetur. Ex quo postremo demum indicio nostro, & de consecti hujus indidis privstantia, cujus moles ultra alphabetum, in charta minutioribus typis impressiam, excrevit , ieetores nostii simul argumentum aliquod capienti
Graeca in Athenao Gcdunensi Pros Pubi Ord-S ier. Regia Peroliv. Scientiai vm Sodalis, Commentatio HNJIora co- Critica de friti orica librorum Maccabarcoi um, qua redi. ERASMI FRUEL fCHV, S. P. Sacer d. Anna. Irs Sy se, eorumque Pro Domena, ex ins ituro examinan- να, plurima loca librorum Maccab. aut ii erantur , aut emeΠdanIur, itemq/ι' Chron ologia S&riaca Iudaeapo iis eorrigitur.
' Vratis iae, sumtibus Joannis Eornii, A. G. R. I74 Alphab. I. Plag. ΦΕdiderat Uir Erudit si . nosnus Moesichius, Vindob. Ao
I7qq. Πηnales Suriae, m/mis veteribus illus ros, quibus ampla privmiserat protegomena, ubi vel maxime divinitatem & auctoritatem librorum Maccabaicorum, eorundemque cum numis & optimae notae seriptoribus consensionem, demonstrare adnisus est Uerum enim vero, cum argumenta ipsius ita comparata essent, ut, qui veritatem, panium sitidio misso, unice amant, illis adquiescere non possent, contra illa Vir doctissimus, Ernesur Tridericus Inresdomsus, Pro f. Lipso II s. prolusionem de fontibus Moriae SPriae in libris Macentaeorum, publicandam curavit, id cumprimis agens, ut dissensum narrationum plurimarum, in libris istis obviarum, ab aliis bonae notae scriptoribus, ostenderet. Ipso illo anno respondit μωλhus, divulgato scripto de fonsibus hi-soriae Syrineae in IVris Maccabaeorum, quo prolusionem, istam
222쪽
istam ad examen revocavit. CI. --Grsi erat eatis uri suanx agere, quaeque a Troeli is notata essent, accuratius expendere ae diluere: at cum aliis Mineretur negotiis, se interpositit Frater, Vir doctrina singulari conspicuus, Got siis Memrdorsus, qui consiliis ae subsidiis nonnullis a Fratre 'adiutus, non solum disquisitioni subjecit ea, quae infer Fratrem S Moesichmn di prata erant, verum etiam quae veritati minus consentanea vidit, sub incudem revocavit, uehinc commentatio haec instar commentarii in utrumque Maecabaeorum librum haberi queati Froesichno presso sequitur pede, citius opus quidem multis dilaudat verbis, dolet in men, ipsum in vindicanda librorum Maccabaicorum aucto- ιtitate, se, studio abreptum suisse. In duas partes opus suum dispescit, quarum prior in protegomena annaliumis posterior ins ipsos annales Syriae excurriti Parte priori domonstrat, libros Maccabaeorum ad IV. usque laculum pro divinis agnitos haud esse. Provocat ad Edisium H. E. l. IsL . e. 3. p. 72. speciatim Melitonis catalogum, quem idem exhibet ad Origenem, eo . ab Huctio edit m T. I p. 4 Iis Philocat c. 3. p. 24; ad concilium porro Laodicenum, habitum Ao. 37a. quod approbavit Trullam . ' Nec defuerunt sequentibus seculis, ad VII. usque, qui eundem Uinoneiar, qu lis habetur apud Iudaeos, fuerint secuti. illud Σαεμηδ σαρ- βανε ελ, Bochartus & melius explicant, , 'ad , t 'a'-sce reum prisci is, habet pro titulo, desumto ex I Maccabo XIII, a . ,N r a princeps templi , priueeps populi Dei, h. e. pontisex maximus, ct dux populi Iudaiei, Cyprianus L. Iu ep. 3. libros Maccabeteorum tantum excitat, Pag. I - 6 non divinos declarat. Augusinus C. D. l. XVlII. e. 3 6. canonicos quidem adpellat, sed senis laxiori, quatenus libri sunt utiles ; vel distinguit inter emonem divinum S eccosa - , eum: ex eontextu quippe adparet, ipsim hos libros, eanonicis, vere divinis, opponere, qui etiam alibi non unum nar-νum illorum indicavit. In concilio Cacthaginiensi III, habito Ao. 397. libri Maccabaeorum reseruntur quidem inter cano
vicos, sed I) emon hic ex mente Augustini, cujus nutut . D d 3 omni
223쪽
omnia agebantur, est explicandus; sa sententia hare tanquam privata provinciae' est spectanda, quae consensum reliquarum ecclesiarum exspectabati Innocentius I. libris his auctoritatem liquam conciliavit: sed haec ipsius sententia ex cathedra non fuit pronuntiata, nee in illa sueressorem Gregorium M. sibi' consentientem habuit. Decretum Gelasimam, quo unus horum librorum canonicis accensetur, in censum non venit,
eum illud sit supposititium. Igitur ante concilium Tridenti-inum de ipsis illis nil quidquam est definitum; quamquam
non eadem patrum omnium suerit mens , nec epucopi Ger- Pag. 6-II. mani sententiam praevalentem adprobarint. Froesichius adseveraverat, libros hos antiquitate vincere omnes aut fores
profanos, Polybio excepto. Notat Noster, de aetate horum librorum ereti quid statui minime posse: id liquere, longe post res illas, quas enarrent, consignatos esse; non solam susscere antiquitatem, sed ut seriptor necessariis fuerit munitus pCe- si diis, ae judicio instructus, quod de seriptoribus horum librorum dici non possit, qui manifestos admiserint errores. Hinc pergit ad excutienda dubia, quae proposita Ia - Ι 8. eranti Auctores horum librorum utuntur epocha Seleucid riura, sed ita, ut prioris scriptor posteriorem, uno anno antevertati Dubium hoe cum aliis chronologis tollere satagit
Moesichius, quod prioris libri seriptor initium anni a Nisan. posterioris a Tisti durati Sed observat doetissimus Inrn dosus, anni ecclesiastici rationem in ordinandis sestis, civilis in negotiis civilibus, habitam fuisse; sed in libris his deseri. bi res a Syriae regibus, itemque heroibus Iudaicis gestas. Adhaee, stante hac hypothesi, annos utriusque, saltim memsibus, qui post autumnum processerunt, conspirare debuisse:
I8-a I. cuius tamen contrarium ex utriusque collatione adpareati Ex his conficit, alterutrum errasse, posteriorem maxime, cum prior veram aeram Seleucidarum, initio ab autumno ducto,
sequatur, ille integro anno ab eadem deficiat: hine nullam conciliationis rationem inter I Mace. VI, 2o. & a Mare. XIII. 2-26. adparere contendit. Adduxerat Moesichius, pro stabilienda sententia sua, I Mace. UI, I 6. ubi legitur. Antiochum Epiphanem
224쪽
SUPPLEMENTA. Tom. Vin sest V. et Is
phanem Ao. ID. decessiste, eique Antiochum Eupatora sue. eessisse: sed a Mare. XI. exhibentur duae epistolae, altera Lysiae, mense Dioscuro ultimo Ao. I 48. altera Eupatoris jam . regnantis, d. m. m. Xantici, sive Martii Ao. I 48. datis; igitur filius mortuo patri ante successit, quam moreretur puter. Idem urgetur, argumento ducto ab initio regni Antio- Pag. 26-28. chi Epiphanis, qui Ao. I 37. regnum adiisse, & quidem mense Martio, initio petito more Syro-Macedonum ab autumno, dicitur I Macc. I, Io. quique regnavit ΑΟ. II. quot eum duobus aut tribus mensibus ipsi dat Eusebius. Idem ex 28-29. annis, quos Alexander Theopater in regno exegit, quod auspicatus est Ao. medio III. Sad injum Ao. I 6a. admini- 29-3o. stravit. Novum argumentum struit ex moliminibus Tryphonis, qui Ionathanem pontificem. aestate sera ΑΟ.: ID. Seleuci d. sive I7o. Juliano cepit, sequenti I o. ct quidem sub illius initium, in Iudaeam irruere est conatus, quo ipso tempore, interfecto puero regio, regnum invasit: ipso illo anno Judaei in libertatem sunt vindicati, I Maee. XIV, 27. Εx.quibus S aliis efficit, priorem scriptorem uti vera aera Seleucidarum, non comasa ex anno Judaeorum sacro & Syro-Macedonum. Inde inquiritur in tempus scriptae epistolae Lysiae, men- 3O-3I. se Dioscuro, ubi demonstratur, legendum esse & initium regni Demetrii Soteris I Mace. VII. I. Ao. III. illigatur, sed a Mace. XIV. q. An. Is . nominatur, demonstrans, in graeco codiee utroque in loco legi Ao. III. Idem mone- 3I-3y.tur circa dubium, quod nessitur ex a Mace. XIII, I. quod evanuisset, si textum g eum confisere voluisset. Ex eollatione I Maec. I, s 4. 39. eum a Mace. X, 3. concluserat MODEuhius, restaurationem templi post biennium iactam fuisse; sed triennium intercessisse, docet Noster. Epistolas sit 3s-37. iLacedaemonii Oniae pontificis I Maec. XII. confictas esse, indieat. Progreditur hine ad dubia historica & geographica, 37-39. e. α quo jure I Mace. I, I. Alexander primus Graeciae imperasse diei queat, & regna inter amicos dispertivisse: quod quam salsum sit, demonstrat tum a silentio scriptorum, qui res illius Meuratissime sunt persecuti; tum quia is non Rece .
225쪽
cmorem elegit; tum quoniam illi praesecturas adierunt, post
longum autem tempus regiam dignitatem adsumserunt. 39 43, Quod porro I Macc. VIII, 7. de Antiocho M. a Romanis capto memoratur, pariter ωptimorum scriptorum narrationi
- 49- adversum csL Quod dicitur H 8. Romanos Antiocho devic to Indiam, Mediam, Lydiam ademisse, ac Eumeni dedisse, nulla ratione defendi posse, id solide monstratiae, cum magnae harum terrarum pars ne quidem unquam ab Antiocho fuerit possessa. & ab Eumenis regno nimis remotae essenti Hardui m. qui Indiam & Mediam in Asia cis Taurum quaerit, festive. 49' erudite tamen, depexum dat. In excusationem Auctoris libri I Macc. id tantum dici potest, ebraeum scriptorem posuisse voces, quae Phrygiam ac Mysiam designarint, quas cum in- terpres se aecus non intelligeret, substituisse Indiam & Mediam. 7- 38. Circa mortem funestam Antiochi excutiendas proponit quaestiones has: i) cuius urbis sanum spoliare voluerit a) ubi loci fuerit obtruncatus Z s3 cui deae sonum illud suerit consecratum p 4 num Epiphanes fuerit, qui illud expilare sit ausus Z Quod α) attinet, Elymais nominatur I Mace. VI, I. Perseptas a Macc. IX, 2. Prius, locum habere nequit, Elymais quippe non urbs, sed provincia fuit; sed nee posterius, quia Perleporis ab Alexandro igne ita fuit coneremata, ut illius nil quidquam remanserit; quod contra Cellarium, ct Auctores historiae universalis, ostenditur. ' Fuisse autem semim illud in Elymaide situm, loco separato, extra urbem Talas, provinciae Para- 8-63. taecenae, ubi sigὶ morti succubuit. γὶ Peremtus fuit in templo Dianae, quae barbaris Anaitis dicebatur, mendose a Mace. Ι, Ι3. Nausea. Disceptaturus sδὶ, quis Antiochus hie intelligendus Θ praemittit uisquisitionem, qua multis iisque gravibus rationibus dat evictum, utramque Epistolam a Maec. I. eflictam esse: Antiochum autem Epiphanem, non Antiochum Euergeten, intelligendum esse, ex toto orationis neau 63 - 6. accurate docet. Numum, qui anni notam BAP I62. prinseri, & quem Froelichius Antiocho Euergetae tribuerat, Λn-76-77, uocho vi, Dionyso adscribiti Porro, libri Maccabaici an cum
226쪽
numis consentiant, aequiritur. Quaedam de numis, a Syri regibus, inde a Judaeis a tempore Simonis cusis, monentur. Pag.77-83. Hare ad protegomena amplissi Imrnstamus notaverat. iri annalibus pariter diversa παροράματα, offendae Ab
Alexandro M. Judaei non αυτονομίαν, sed potestatem religi nem suam libere profitendi sunt consecuti. Antiochus Soter. morbo superatus, Ephesi decessit. Quod de Heliodoro ab 84-88. equite armato & duobus peditibus angelis castigato, a Mace. III. narratur, inter fabulas merito resertur. De diversis Antioehi Epiphanis in Aegyptum expeditionibus exponit, illasque justo tempori inneititi Antiochus M. occupatis Hiero- solymis, multos internecioni dedit, non tamen 8o o. vii a Maec. V. s. sed IOOO . secundum narrationem Iosephi. Nee Apollonii sevitiam fuisse tantam, quantam faciant Iudaei. 89 94. Historiam de septem fratribus, jussu Antiochi crudeliter trucidatis, veram quidem habet, sed quaedam πεμασεις, v. c. quod rex ipse praesens fuerit, & quod ob solam carnis suillae detrectatam comestionem adeo crudeliter suerint excruciati, suspectae ipsi videntur. In praelio etiam cum Nicanore com- 94-9y. misso, quod a Mace. VIII, 2O. memoratur, multa offendit, quae a fide historica abeant: nec Auctor prioris libri Maeea-haeorum, nec Josephus prodigialis hujus pugnae ullam iaciunt mentionem. In bello, quod Lusias Iudaeis intulit, quod-9s-99. que I Mace. IV, 28. & a Mace. XI. resertur, multa sese produnt, quae invicem consistere non possitnt. Epistolam regis 99- IOI. patoris ad Lysiam a Mace. XI, 22 - 26. Ao. I 49. scriptam fuisse, arbitratur, sed vero ipsa illa suspicionem fraudis movet. Quod ad epistolam, quae sequitur v. 27 seqq. quam pariter aliorsum pertinere statuit; scriptam circa Ao. I 48. quo ipso Antiochus Epiphanes in vivis adhue suerat, a probabili abludit ratione, Eupatorem se regem adpellare viavisse. Mors Epiphanis. descripta a Maec. IX. ita comparata est. Io I I 3. ut probabilitatis nullam prae se serat speciem, nec epistola, quae subjicitur, a rege proficisci potuit. Ubi confert histo- IO4-IΟ9.riam bellorum, quae Iudas adversus hostes administravit Ao. I 48. vivo adhue Epiphane I Mace. V. S a Mace. X. ostendit,
227쪽
posteriorem vel per negligentiam, vel per ignorantiam tumpiter esse lapsum Circa verba I Mam. V, κ, επολεμωDδας - ἐν τη Iδουμαία τα, Ἀκραβαττην notat i) mendum illis inesse.'& sic emendanda -- εν τη Iδουμαμ . τους - τη 'Aκραβαττηιφη, vel προς την Λκραβαττηνην, aut sorsitan εις της 'Aκραβαττήνης, a male jungi Id. Pan ros --:am ct Aer balenen, cum luee fuerit pars Samariae.1io. Quam minus bene conveniat in reliquis bellis percensendis .& quam crassos posterior committat errores, curate ostendi-aro. Iis: tur. Antiochus Eupator ingentem adversus Iudaeos exerci- tum duxisse, dicitur, sed non constat sibi uterque, nee tantae vires regi tum temporis fuerunt, neque tot numero elephan. res Syriae reges habere potuerunt, cum illis, ne elephantos - alerent, ab Romanis esset interdictum, nec illi tantum pondus, quod ipss datur, sustinere potuerunt: denique pugna tia sibi tum ratione viae, per quam rex copias duxisse sertur, tum ratione eventus, loquuntur. Talis pugna etiam deprehenditur in descriptione belli, quo Demetrius Soter Rom II 6-Ia3. nus lacessivi: Adeo crudeliter in Nicanora saeviisse Iudaeos, ut equi ac dextra ipsi amputata, ejusque lingua frustatimeoncilia, avibus in escam fuerint objecta, a Mace. XV, 32. 33. ab religione Iudaeorum, ac institutis gentium, moratiorum' certe, abiti Nec veritati convenit, quod v. 37. clausulae instar subjicitur, pugna cum Nicanore decertata seliciter, finem bellorum factum ae quietem reipublieae judaicae datam Ia3-ias. suisse. Tota illa historia de laedere eum Romanis conciliando, quae t Macc. VIII, I seqq. narratur, inepte est consignata. Judas Maccabaeus rerum romanarum nimium imperitus ' fingitur. Reges, qui ab extremis orbis regionibus bellum iisdem intulerint, indicari non post L Graecos, quod v. 9-IO. memoratur, unquam in animum induxisse, Italiam trans-326-I28. migrare ac Romam exscindere, ab omni fide abhorreti Foedus quidem illud in dubium non vocat, sed ultima de Demetrio rege I Macc. VIII, 31- in quibus ipse rex adpellatur, quo tamen titulo post demum est insignitus, ipsi sunt suspecta: denique a Iudaeis v. 26. Postulatur, ne hostibus dent naves,
228쪽
quae tamen Iud s 'non erant. De expeditione Bacchidis in Pag. Ias. Iud.eam ubi agit, notamus r) per Γαλγαλα I Macci Ix I3α Galilaeam esse intelligendam . sa) pra iniim cum Iudaris non. Psop. Paneadas, sed non procul ab Hierosolymis, habitum fuiste, de cujus praelii commissi tempore disceptatio instituitur. Alexander quoque I Mace. X, r. minus recte adpella- r 3o Ist, tur Αλεξα,hος o του Av- ου Ἐπιφαής, cum potiusseribendum o G AVτιοχου του hic quippe numquam Epiphanis. sed Euergetae dc Philopatris cognomen gessit. Adhaee Alexander hie non suit filius Epiphanis, sed e tremae sortis juvenis, regiam stirpem haudulenter mentitus. I 34 Epistola Demetrii ad Lamienem I Mace. XI, 32-37. insigni
mendo laborat, nullus justiis inest sensus, multa sunt omissa. In rebellione Antiochenorum adversiis Demetrium Nicatora. S inde secuta horum ingente strage, quae memoratur I Maee. XI, 44 - s I. non tantam, quanta sertur, Iudaeorum operam
fuisse, in si1bsidium advocatis Diodoro Siculo & Iosepho, d
monstratur. Num fides adhibenda sit narrationi c. XI, 7o. i3 'Ionathanem cum duobus centurionibus tantam hostium vim Prostravisse, disceptaturi orationem suam de eognatione 139 κ I o. Spartanorum & Iudaeorum, quam ante id tempus in gymnasio Gedanensi habuerat, typis post exscriptam, resectb nomnullis , repetit, varias virorum doctorum de eognatione ista in medium adserens, & examini subjiciens, inde epistolas istis αμ οιίας commentitias esse pervincens. His generali-- 49 bus praemissis, monet ad epistolam Omaris ad Oniam sare dotem maximum I Macc. XII, 2o-23. nomen regis diversi- . . modest ibi, ille solus super tanto negotio scripsiste dicitur, ac si suprema potestate, quae tamen penes ephoros erat, D
visus suisseti orditur epistolam, ἐν τραφῆ περ ι s
sed in illis nilquidquam de eognitione hae est scriptum, & si quid in illis seriptum fuisset, non potuisset innotescere Ario. Tota illa prodit hominem non graecum, sed Iudaeum Vocula ἔτι videtur respondere ebraico cognati Ebraeis dicuntur
229쪽
fratres, non Graecis; notat hie, uti alias raraeis , complexum qualiscumque prosperitatis, quo sensu apud Grae- Pag. Is i - eos non venit. Ut foederis inituri, Spareani Iu adiis offerunta o a communionem omnium bonorum, quale quid in nullo. dere ullibi deprehenditur. Dicendi genus ubi respieitur. . spirat dialeelum vulgarem, sive Alexandrinam, sed Spartani Dorica utebantur. Objiciat aliquis, epistolam Dorica dialecto
exaratam, in patrium converlam sermonem fuisse. Verum historicus latetur, se non metaphrasin quandam, verum αν-Is4 - Is 8. τογραφον exhibere. Ebraismus est in illis: ἀπαγγε- κα- τα ταυτα, respondens his ni P zz, vani, 'um. Epistoliae non annus, quo scripta, est additus, ct quae hujus generis alia notati Ex his illud efficit, epistolam hane ab impostore recutito, eoque imperitissimo, qui neque elegantiae' varcae ullum sensum habuerit, eui nec status reipublicae Lacedaemoniae perspectus fuerit, consectam fuisse, qui denique. ' scientia vulgari ad epistolam aliquam componendam praeditus Ιω-r63. haud suerit. Nec solum epistolam hanc spuriam reputat, verum etiam totam historiam foederis inter Arium & Iudaeos, Splerasque res, quae foedus hoc circumstant, multis diffi- evitatibus impeditas deprehendit, quod specialius demonstratur. Ex quibus non ultima haec est, Arius Oniae P. M. scripsisse dicitur, in serie autem sacerdotum maximorum sunt IV. hujus nominis, ,quos singulos ubi percurrit, ne unums quidem invenit, qui cum Ario reno eodemque tempore vi-I66-I69. xerit, regnumque administraverit. Aliter judicat de epistola Ionathanis ad Spartanos, quae scripta videatur ab homine pio, gravi, prudenti S rerum civilium satis perito, qui το ΣΠ πσv ubique observarit, ct stilum juste temperaverit, nisi quod in illa crebra mentio laederis inter Arium & Oniam percussi, dc cognationis, sive fraternitatis inter utramque gentem commentitiae recurrati Iudis tum quoque suum deprecibus & sacrificiis, quae pro varianis quotidie osseret d,
IG. I o. cantur, expromit. In verbis I Macc. XIII, 2Ο. κυκλακτα
230쪽
seribendUm esse, contra Froeliehium erudite ostendit, quomodo etiam habeant Syrus & Uulgatus, quod etiamdum m redus Pretriaux docuerat: quam suam lectionem &utriusque urbis situm confirmati Hine commentatur de mo--I I 'nimento, quod honoribus Simonis stat dicatum, quodque 474- aeneis insculptum tabulis, in templo, e columnis suspensum, integrum exhibetur I Maee. XIV, 27-4 In hujus initio
κ. τ. x nobis in porta populi congregatis: moris quippe suit apud Iudaeos. in portis publicos eonventus agere. Episto- I7s-I s. lam Lucii, consulis Romani, quae exhibetur Maec. XV, I 6 seqq. ex argumento, stilo, totoque orationis habitu salsi con- vineit, victam ab homine inepto &rustieo, sorte eodem, qui Spartanorum ad Oniam litteras est commentus. Pro I 76 -I78. Κεδ an I Mace. XU. 39. legendum esse monet την Γεδωροιν,
quae urbs erat Idumaeae, contermina Phoeniciae, quaeque memoratur Ios. m. s8. prouti etiam vulgatus recte legiti Tandem ad epistolam de encaeniis templi, Hierosolymis ce-178.. I79. lebrandis, accedit, quae legenda sistitur a Mace. I, quam eonfictam esse probat ab homine Aegyptio, quod praeter alia inde colligit, quoniam summam reme ignorantiam prodat, ct illa tempestate Aegyptus locupletissima imposturarum ossicina fuerit. In qua epistola quoniam mentio fit arcae foederis, itemque ignis sacri olim in terrae latebris occultati, inde inventa rursus, totum hoc argumentum ita solide discutit, ac adversariis omnia effugia occludit. ut quid patroni hujus sigmenti contra dicere queant, non adpareat. 2 Maec. I, 36. reperitur vox quae vertitur καλιοσμος, quam. interpretationem ineptam jure pronuntiat. Quod si cnim foret a rus, quod in Niphal iacit 'icta, tum laxatum, exemtum, emissum significare deberet: interim aliquid veri in adpellatione NεφΘαεί, qua vulgus fuerit usus, latere, cen set, quae probabiliter indicet naphtam Babyloniam. Haec sunt I 8 - ao potissima elegantissimae hujus commentationis momenta, ex quibus cet. Auctoris eruditio, ingenii acies, judicii soliditas. . . Eu 3 abunde