장음표시 사용
281쪽
Danaio, migesio, Rambergere, D. Anis. Schmidio, tabem 'estio, D. Iat. Muliero. in philosophia praeceptoribus usus est.' Interim hune midii meesei fructum se tulisse fassus est.
ut & Graecae linguae plurimum temporis tribuerit, eiusque tantam facultatem consequutus sit, ut super mensis principum, graece cum Graecis saepe numero loqui potuerit: deinde, ut, primo Hippocratis aphorismo monitus, per omnem vi. tam temporis non tam parcus esset, quam avarus. Postquam vero ad theologiam incumbere coeperat, iuri naturae &gentium maxime dedit operam, atque, praeside Muliero, non solum in universam ethicam, sed etiam de occisone furis nocturni, ac, sub praesidio Hebens reitii, de theologia naturali plures disputationes habuiti Sic igitur philosophia lingua-xumque intelligentia satis imbutus, ad Bethmanni, Reieri.
Velthemii, sub quo desudore Christi sanguineo, I 697. disput
vit, Philippi Mulieri, cuius annotationes in mille quaesione ' Brutineri publice defendit, theologorum tum celeberrimo- rum, scholas adiit: atque Lyncterum quoque, de iure canon, eo praecipientem, audiit. Tum D. Anis. Sehmidium, in ac demiam Helmstadiensem evocatum, sequutus, eiusque usus convictu, eumdem in omni theologia, Hermann. v der Hara, in antiquitatibus orientalibus, Ufentarium in iure cirili, Imr h sum in iure publico, magisti os nactus est. Disputavit etiam. prieside Stamidis, eontra Liberium de sancto amore, seu Io. Cle- .ricum, item de sudariis Christi, de fasciis Christi, de omophorio.
Episcoporum Graecorum: ae postea, ipse praeses, d glis vete- .rum, de iure regist ad Grotii ius B. & P. L. I. e. q. g. 3. de fabrica crucis Christi, de dicto Tertulliani: Haereticorum p triarctae philosophi. His ingenii documentis clarus, I 69o. philosophiae professor extraordinarius Helmstadii sinus; se-ouenti vero anno d. I 8. Oct. Coburgum, ad Directoris, quemaicunt, Profestarisque Theologi munus evocatus est: quo etiam litteris commeatus ab universa Brunsiicensium Lunaeburgicorumque Ducum Serenissima domo impetratis, comitatus centum amplius studiosis iuvenibus, discessit. Etsi vero multi ant, qui adolascentiam eius primo despicerent: tamen ita docti
282쪽
doctrinam prudentiamque suam probavit omnibus, ut neque ante, nec post eum. illustre illud gymnasium aeque floruerit; quippe ad quem audiendum sere centum adolescentes, iique bonam partem 'nobilissimo genere, quotidie confluerenti 'Aperuit etiam, statim sub adventum suum, noctes Cassi rimnas, hoc est, conventus quosdam. die quoque Saturni habe dos in musto suo, in quibus de rebus ad variam doctrinam
pertinentibus ageretur quamobrem non viri tantum docti. sed Prineipis etiam amici frequentes comparuere. Disputavit deinde ibidem de doctrina Tertulliani evangelica: de Clementis Romani, Ignatii, Polycarpi, & Iustini M. doctrina evangelica: de officio Principis, circa subditorum selicitatem aete
nam: de vere sacro: de caede Mariae Stuartis, Scottae reginae:
de pictura, teste veritatis sub papatu: de mortibus Socinia-ncrum, qui doctrinae suae virus in Italia, Gallia, Germinia, ct Polonia primum sparserunt: de anit dversionibus amicis, in libellum illo tempore Bambergae editum, sub titulo: huri. und gut: de historia paedobaptismi restituta: de anulo Gygis: de propagatione haeresium per cantilenas: de Maximiliano LPontificatum M. assec ante: de tacitis iudiciis populi. Plures. edidit etiam prolusiones, argumenti ct rari sele. ique, & scitu
apprime utilis necessariique. Α. C. I7O3. secularem memoriam fundate huius inelitae Scholae, oratione quadam, de ortu progressuque Schol e Calimitianae, celebravit, ac I7os Vbteberga honores doctoris theologi, habita priuo sub praesidio D. C ib. Loesineri disputatione, de legis termino ex Gal. I I.
I9. consequutus est, Henrico, Diice Roemhildens, sumtus liberalissime suppeditante. Functus igitur munere suo ad annum I 3. Gotham a Friderico II. arcessitur, ut a consiliis eius ecclesiasticis esset, ae principum iuventutis studia moderaretur, simulque bibliothecae curam in se susciperet: quibus muneribus postea directorium musti numismatici 1723, aetabularii Fridensteinensis cura, accessit. Praeterea idem in sanctiori principis consilio, de rebus ad religionem evangelicam Pertinentibus, referre iussus est: quo in munere, arduo sane di fidem dexteritatemque probavit omnibus, ct nunquam ea
283쪽
rum rerum, quas pro sociis fidei, variis in regionibus oppressis, deprecatus esset, repulsam se ab optimo Principe t lisse, haud vane gloriatus et . His tot tantisque meritis illustris, sepius magnis castrorum studiis quaerebatur, ac modo Ienam, modo Roenahildam, modo Goettingam, modo Ui-tembergam, modo Nilonium, honestis lautisque conditionibus propositis, evocabatur; frustra licet, quod, multis cumulatus a Principibus Serenissimis beneficiis, mutare locum recusabat. Studio historiae ecclesiasticae mirum in modum deditus fuit ab eo inde tempore, quo ad sanctiorem se disciplinam contulerat: partim ut haeresium rationem indolemque penitius inspiceret; partim ut impaela cum religionis nostrae castitati, tum eius doeloribus, crimina, facilius diluereti Quam in rem quum longas peregrinationes, ob munera, quae ei iuveni admodum imponebantur, suscipere non posset. Belgium
tamen, magnamque Germaniae partem, peragravit: ac quum
animo meditaretur, proficisci in Galliam, atque ibi pnesidia
historiae ecclesiasticae conquirere, eamque ob caussam mille nu- mos imperiales a munificentissimo Principe accepisset. Argentorati, morbo implicitus, proposito destitit, & quod pecuniae
illius reliquum erat retinere tui sus, ad librum quemdam . rei saetae utilissimum, arte formularia exscribendum, & ad principes , purioribus sacris addictos, dimittendum adhibuit. Quamquam vero lenissimo erat animo, veri tamen studio litibus nonnullis implicitus est, ut cum Cel. P. Echardo, de vita Campanellae, cum D. Kochio de dialogo Iustini M. eum ordine Theologorum Halensium, Ob L. III. comp. hist. eccl. Goth. atque antea cum nonnullis Godose. Arnoldi studiosis, denique cum Cel. Psastio, de unione utriusque Protestantium
ecclesiae, quae res tum magna animorum contentione agebatur. Praeterea ctiam alios sibi inimicos sensit: partim quia muneris sacri dignitatem a calumniis atque iniuriis quorumdam hominum strenue defendebat; partim quia disciplinae ecclesiasticae tenacissimus erat; partim quia verbum divinum sorti constantique animo propuguabat; partim denique quod sere
nissimae Walliae principi auctor suis e credebatur, ut, salva religione
284쪽
. religione animi, ad sacras epulas, ecclesiae Anglicatae ritu cesmbratas, accedere se poste existimaret. Interim multorum maximorumque Principum gratia inruit, in primis vero timeomparabilis Principis Friderici II. Saronis, atque inviilissimi Impeiatoris Caroli H. qui per Uurmbrandium Comitem, consilii aulici imperii praesidem, torquem aureum ei tradidit, centum propemodum gemmis , ct clypeata Augusti
imagine, conspicuum. Sero quidem, bis tamen postea, maxime licet cognatis heredipetis indignantibus, matrimonium imiit, primo eum Ineria virgine; deinde, mortua illa, cum Baehostia: ex neutra vero prolem suscepit. Ceterum pietas. eius, rei saerae inter nos conservandar tuendaeque studium, veri amor, liberalitas erga egenos, in servandis amieitiis fides, in perserendo labore constantia,' aliaeque virtutes, ita eius Nomen illustrarunt, ut nulla umquam aetas memoriam eius
deletura siti Tum c. UI. occaso scribendi libri, de origine sapatus, ct de unione etalescistim Protestantium, copiosius exponitur. Deinde c. VII. de ultima eius voluntate, quam septem capitibus testatam reliquit, disseritur, qua Principi iuventutis, in spem hereditatis adolescenti, illud etiam toto animo precatur, ut divinus spiritus adulatorum nationem ab eo defendat, qui, eommodi sui studio, persuadere principibus cupiant, simplices suisse maiores, mentisque politae cxperies; atque his se dictis insinuantes, locupletare se damno maximo, & elientium potentiorum, & civium, quaeranti Suis autem in summo Senatu sacro successoribus ita commendavit leges Emestianas, quibus ecclesiarum scholarumque disciplina in terris Gothanis Altenburgicisquo nititur, observandas, ut privatam corum selicitatem aliter duraturam non esse interminetur; quia Deus periuros etiam in posteris puniat. Rebus ita compositis, se. VIII.) die 8. Sept. 174s. animam Deo
reddidit, sub proseisione, se, quicquid libri sacri, & ii, quibus
symbolorum loco uteretur ecclesia A. C. toto animo bonaque fide amplecti , omnemque Atheismum, Indisserentismum, Fanaticismum, & Syneretismum, serio detestari. Ad annum pervenerat septuagesimum secundum, ac die a a. Sept. prae-
285쪽
lueentibus Acibus, no starno tempore, quod ipse vivus pra ceperat, elatus est Bibliotheca eius, ciuius duplex editus est eatalogus, nempe I 726. & I733. quaeque, vivo beato viro. omnibus sanctioris disciplinae cultoribus patuerat, pos obitum eius, sata tot aliarum bibliothecarum sequuta est, ut nempe divenderetur, α vellit disiecta Abstrti membra, passim dissiparetur. Nune ex c. X. commemorandi etiam sunt
libri, quorum ipse vel Aulis suit, pel editor. Atque hie
primo in maxima forma oecurrunt: IJ incomparabilis Franeorum corona, laudatio funebris, dicta Thungio, Comiti, IIIo. Id Hilaria evangelica, sive theologicocii lorica relatio de sollemni seculari Evangelicorum, Gothae 17 I9. III Ratio minime fraterna, qua theologi Reformati in Palatinatuerga eos, quos discriminis ergo Lutheranos vocant, utuntur.
I72I. IU) Praeconium funebre, Io. Friderico Bachossio, L. B. ab Ecliti tributum, Goth. I 726. R Consecratio Ε nesti Pii, Gothae I 9. vid. Acta D. A. ινρ ρ. -υ. Ut Adversaria historica, quibus Bernardi M. vita illustratur, Goth. I 29. VII) Praefatio Bibl. Uinar. ed. me. Ud Praef. ad Georgii Groschii defensionem ecclesiae evang. adversus Gottis. Arnoldi historiam haeresium: in qua tamen & UI. integra capita Cypriano etiam debemus, nempe I. II. III. IU. XIlI. &XUI. Deinde in forma, quam quartam dicunt, edidit: i) Schediasma de vitiis Paparum, adversus eorundem infablibilitatem, Colon. I 699. a) de ecclesia subterranea, liber singularis, Hetastad. I 699. 3ὶ S. Hiercnymi Catalogus
seriptorum ecclesiasticorum, cum notis Erasmi Roterod. MDriani Victorii, Heliarici Gravit, Auberti Miraei, & Io. Albe 6 Fabricii, C. S. Cyprianus recensuit & annotat. illustravit, Franc. & Lips I7ω. 4 Gennadii Massiliensis liber descriptoribus eccl. I . I7oa. vid. Act. G. T. VI. Sunisin. S. GL p. υ . s Animadversiones generales in Godose. Arnoldi histor. eech & haeret Helmst. 17 . 6 Ulteri . res studii partium, quo abreptus est Arnoldus, probationes, Franc. 'Lips I7oa. 7J Conspectus theologiae naturalis, Cob. I 7 I. 8 Dissertationum eccles Pentas, Ien.
286쪽
SUPPLEMENTA. Tom. VIII sest VI. 277
I o4. 9 Laudatio funebris, habita Franckio, eonsuli, Cob. I7O7. IO Coburgensium Theod. Gara, oratio funebris, Ei f. III 3. II Brevis institutio de Agendis ecclesiasticis, ex historia primae purissimaeque ecclesiae, Cob. III 3. ia) Catalogus MSCtorum bibliothecae Gothanae, Lips I7I4. v. Acr. D. A. III m. Ian. p. II. I 3) Clarorum virorum epistolae CXVII, e biblioth. Goth. autographis, Lips. I7Iq. v. I. M. A. Igu. p. II. Ivi Legitima desensio rationis, qua usus est E. S. Cyprianus, in hoc uniendorum Protestam lium ardore, Goth. I 722. II) Iudicium celeberrimorum Angliae doctorum de Synodo Dordracena, Goth. I723. Is Historia Augustanae Consesilanis, Goth. I73O. v. ABI. Er. VIo. p. 61. Ip) Casp. Sagittarii solida & uberior historia eo-mitatus Gleichensis, Francos. I 732. I 8 Tabularium ee- clesiae Rom. Seculi XVI. Frane. & Lips I 743. Tacemus sacras aliquot orationes, quas eadem forma soras dedit. In octava autem, ut vocant, haec eius scripta sunt: Iὶ Io. HenriBoecteri cogitationes, qua ratione adolescens, in spem fortunae maioris natus, litteris elegantioribus erudiendus sit, Cob. I 7 2.
2 Uindiciae Iustinianae, sive pro Iustini M. dialogo cum Tryphone disi . apologetica, Ien. I7os. 3 Uita & philosophia
Thomae Campanellae, Anastellad. I7os. vid. AEI. Er. I fp. in. ει ι s. p. s. vi Ethica Christi, e monumentis Patrum illustrata Cob. I7O7. Programmata selecta, cum triga dissertare. Cob. I7O8. V. AEI. M. tyoI. p. Da. 6 Hugo Grotius de veritate religionis Christianae, cum analectis Eria. Sal. Cypriani, Lips I7O9. 7ὶ Friderici Myeonii his . Resorna. ab A. C. I II7-I qa. v. Acr. D. VIT. F. v. 8 Willi. Ern. Tentelii relatio historica de principio S progressu resormationis Lutheri, v. I. D. VN. p. st Iaa. 9) Altera pars utilium documentorum ad his oriam reformationis illustrandam, Lips. III 8. Ioin Georgii Spalatini Annales reformationis, Lips ITI 8. v. API. Er. I s. p. '. II) Imstitutio, ad persuadendum maxime idonea, de origine S incrementis Papatus, Goth. I I9. vid. Acr. ει o. p. ita. Ia) Commonitorium, de ecclesiastica Protestantium unione.
287쪽
Fis S Lips I722. I 3 Compend. hist. eccles Goth. I723. v. acy. M. ι7a p. I Informatio de iure primoge nitorum in familiis illustribus, lingua Germanica, v. AN. . I. p. I P. I ὶ Bibliotheea Cyprianica, Goth. I 726.1terum Lips I733. Isin Ecclesia domestica, seu pia scripta ad domesticam pietatis exercitationem cum fructu adhibenda, Goth. I 739. sermone patrio. II) Admonitio rationalis defugiendo religionum indifferentisino, I 744. quae eius cantio cygnea, quam ipse dixit, Germanico sermone consectii est
183 Illustratio simplicis iudicii, quod Christian. Thomasius, Prosessor Halensis, de Arnoldina haeresiologia tulit, Coburg.
1747. germanice. In forma, quam duodecimam vocant,
soras dedit: i) Io. Canuti Lenaei dς veritate & excellentia ChrisL religionis brevis informatio, Cob. IIo I. 2 Centrum papatus, cum amica responsione ad libellum pontificium, Num vndgui, Iena I7os. 3ὶ Formula concordiae, germanice, in usum ecclesiarum per ducatum Gothanum, Goth.
17Iq. 4ὶ Animadversiones neeessariae ad epistolam viri docti, scriptam ad Io. Georg. Rosenbach ham, captivum in castro Coburgensi Ehrenhurg. Ut de iis taceamus libris, quos suis praefationibus commendatos prodire in vulgus iussit: quemadmodum quoque plures eius epistolis, ipse vel invito. vel insciente, in lucem datae sunt; ut illa ad Uen. Psamum
contra Protestantium unionem, atque aliae nonnullae, ad Lancis ium scriptae, ab eoque in appendice metallothecae Vaticanae editae, Rom. I7 I9. Tum c. XL varia doctissimoriim hominum iudicia, b. Cypriano perquam honorifica, subiiciuntur. inter quos Turretinus, Lancilius, Cuperus. Burmannus, Thomas Cressius, ct Io. Iac. Hottingerus eminent; ut Gund lingium, Ludewigium, Vocherodi, Chrissi Goisil, Schwam tetium, Io. Burkhard. Munckenium, Liebium, Gemerum. Eccardum, Io. Gottis. Thomasium , Fabricios, Nernsdomsium, alios, omittamus. Tandem libri, qui apparuere in
eius nomine, asseruntur. Ad extremum varia additamenta,
velut per lancem saturam, adiecta sunt, quibus, quae tradita sinit in ipso libro, fides egregie conciliatur: atque ita coronis
288쪽
vitae incomparabilis Theologi imponitur, cuius dum plures simillimos ecclesiae nostrie precamur, e re sacra praeclare nos agere putamus.
DE CARDIVALIS DIGNITATE ET OFFICIO
HIERONVMI PLATI, Presbyteri Societ. Mu, Tractistus, aditionibus, notas, ου dispersationums opportunis aueyus, ac distinctis eapitibus illuseratus, a M. ANDREATRLA, Archiepiscopo TI i. Opus no olum S. R. E. Carrinalibus; verum etiam euiusvis ordinis Sucri Prasutibus, utile θ' ac mmodatum.
Eritis quanta, caeteris exactior, cum triplici indice locuplotissimo, senilissimo domino Benedicto XIV. Pontis optimo, maximo, dicata. Romae, I 746. ex typographia Ioannis Zempei prope montem
Opus hoc conditum est primum ab Hieronymo Plato, in
gratiam fratris, Flaminii Plati. Is, eum post varios honores ecclesiasticos, tandem in ordinem cardinalium, , quos adpellant, adlectus esset, a fratre petiit, ut formulam sibi aliquam pri scriberet, secundum quam omnem vitae suae rationem componeret, quo ita munere tanto se dignum praestaret, eodemque in publicam salutem rite iungeretur. Obtemperavit Hieronymus, qui cum aliis seriptis sitam doctri- . nam probasset, hune etiam de Cardinalis dignitate, de qua ante id tempus multa eum Flaminio ultro citroque iactaverat), intra duorum mensium spatium exaravit. Mens ipsius non fuit, ut aliquando publiearetur; pressit etiam Flaminius, qui, quae sibi dichi essent, publicam lucem serre non polia iudica bat; quod non ita constituta viderentur, ut eruditorum iudi-eium subire possent. Multorum tamen precibus, ct inprimis Michaelis Angeli Calcarioli, se permoveri est passus, ut operarum formis exscriberetur libor. Quanti opus hoc suerit aestunatum, danum, A. Alphab. 3. Plag. q. SuPeriorum permissu.
289쪽
inde adparet, quoniam editio, quam in praesentia enarramus, ordine est quarta. Prima decem annos a morte Auctoris prodiit Romae a. I 6oa. altera Lugduni I 623. tertia Romae I 723. haec cum multis scateret mendis, plures venerabili Triae auctores suasoresque exstiterunt, ut librum prelo iterum subiiceret, a mendis repurgatum, additionssius,
auctariis, & dissertationibus locupletatum. Quae quoniam inpriesentia nobis est describenda, non tam illis inhaerebimus, quae 'a Plato sunt dicta, sed ex illis potissimum, quae aTria de novo adie4a sunt, quaedam notatu digniora enotabimus. B vis totius operis delineatio haec esto. Absolvitur αXXXIV. C. I. est de ecclesiae sanctae praestantia, II. dr ori- .gine Cisdinatatus. III. de illius excellentia & dignitate. IV. de primo ossicio Cardinalium, ratione ordinis, V. de secundo illorum ossicio, nempe eligendi pontificis, VI. de terti quod est adsistere pontifiei, VII. ipsos, vi status, ad persectionem obluatos esse, VIII. in quibus illa consistat 3 IX. de partieularibus illorum vi tibus, ct primum quidem prudentia. X. de via adquirendi & augendi illam, M. de iustitia, ML de
fortitudine, XIII. de studio temperantiae, XIV. de castitate. m. de divitiarum usu, XUI. quae vitare debeant in divitiarum usu, XUII. quo modo honoribustiti debeant, XVIII. de amo. re dei, XU , de rectitudine intentionis, XX. de studio orationis, XXI. quae conveniant ad animi puritatem servandain, XXII. quo. modo se gerere debeant erga proximos, XXIII. quo modo erga sarr iliam suam, XXIV. erga propinquos suos, XXV. quo modo nimium adfectum suum in propinquos
temperare possint. XXVI. quid observare debeat Cardinalis erga alios Cardinales, XXVII. quid erga summum pontificem, XXVIII. de sententia in consistorio dicenda, XXVIIII. &XXX. quid necessarium sit, ut ex animo exstirpare possint desiderium pontificatus, XXXI. quid spectare debeat Cardinalis in eligem do summo pontifice, XXXII. quid a Cardinali observandum sit in legationibus, vel in gubernationibus sibi commissis, XXXIII. de prosectionibus, quae Cardinalibus interdum committuntur.
290쪽
XXXIV. de praemio, quod debetur bonis eardinalibus, ct de
Cardinalibus titulus eminentissimi & eminentiae. in consistorio secreto. adprobante Urbano VIII. d. IO. Iun. I 63 . est eoueaeus. Cardinales olim dicti sunt presbyteri ves diaeoniustis Romae, quales cum Petrus ex mente scriptoris nostri ordinavit, primum ille standamentum ear sinalitiae dignitatis posuisse Auctori videtur. Numerus horum, necessitate urgente, successii temporis est auctus, atque inde distinctio in cardinales diaconos. presb)eteros, ct episcopos exorta. Cardinalis idem est, qui praecipuus & principalis: quo nomine dicti sunt, qui in clericorum ordine aliis praecellerent. Horum olim s3. suis. perhibet Hatus; qui numerus ad Honorium IL usque A. Q. 62 s. retentus, qui Vero post. Pro ratione temporis, vel imminutus, vel auctus Rit; Siris V. placuit Io. illorum coinituere, ad numerum se. TO. seniorum, qui Mosi adiutores simi dati. Cardinales. Unum cum pontifice corpus constituentes, dignitate ipsi sunt proximi, qua de causa etiam pontifex iuramentum fidelitatis, uti dicitur, ab ipsis non po-sbilat: censentur quippe, uti Sixtus U. loquitur. pontifici qua-- i in cerari, ut sic a se ipso quasi istiusmodi religionem postere iuderi posset. Uti vero pontisex omni mundana potestate superior, ita cardinales, recitamus propria Auctoris S Editoris verba, regibus non temere aequiparantur; quod nonnullos regum agnovisse, in adnotationibus adseveratur. Accedit, quod hi Apostolorum vicem teneant. Sed Christi legati, anne umquam honorem regibus aequalem adfectarunt 3 Su- periores sunt Episcopis. quibus tamen quaestim competunt, quae non conveniunt ordinalibus, quia pontifici in cura universalis ecclesiae adsunt, illum eligunt, ex iisque idem eligitur. Quo tempore purpura ipsis fuerit data, & galerus ruber impositus, dis atur. Rubro colore haec ornamenta tinguntur, ut perpessionum Christi sint memores, scilieri nee pro fide. si res ita postulet, languinem fundere detrectent. Inspersit heie quaedam do elissimus Editor. de promovendorum cardinalium virtutibus necessariis, item de ritu & forma ereationis illorum quibus verbis pontifex eos renuntiet, non Nn nullis