장음표시 사용
491쪽
nee sine rationibus redditis, deserens. Eiusdem interpretati nem, a se ita emendatam, ut nova videri queat. debemus V.C. Chr. Aug. Heumanno; quam hic, ut accepit, noster exhibet, licet in observationibus non raro secedat. Idem liber lissimus mu/namus addidit editionem Lipc r7os. ab Olao Mythio euratam, atque Heumannianis observationibus manu adscriptis instructisinnam. Item D. Christophorus γηus ProcHamb. celeberrimus, manu sua descriptas lectiones variorum antiquissimorum eodicum transmisit, ita observationibus, non sine fructu insigni, usurpatas, omnesque, una cum iis quas Francos tensis laudata editio ad operum calcem exhibeti pariter sub finem fideliter repetitas. Ab editore Londinenti Ge. ylvamo eximia quaslibet exspeclarat Heli Uerus, at invento demum exemplari, non Alum nihil emolumenti Meepit, sed quoque dubitare coepit, puerisne illae observationes, an a puerolcriptae essent. Frane. Fabricii autem scholiis perquam invitus carere coactus est. quod, Xylandro indice, manuscriptos eodices adhibuit vir alioqui accuratillimus. Illius autem Io- eum supplevit A. Tob. Melatus, qui nostri observationes correxit, illustravit, supplevit. In rudiorum gratiam Heu merus , D. Helari Ra si plenissimum indicem, quo singula se. re voeabula copiosius illustrantur, adiiciendum putavit, e que ex Plutarcho Argentorati I 663. edito descripsit, numerisque in scholis vulgo receptis accommoda viti Nos autem ad ipsos novos labores accedimus. Prima statim observatio, in prima linea, supplet per εθυσιαν, ideoque allegatur Luc. XII, 4. s. itemque Αα- IU. Iq. I 6. Ubi nos quidem admodum laudamus diligentiam, omissionem, adeo singulis linguis sellamnem, exquirendi: sed ita, ut vel ad voluntatem respiciat. vel ad facultatem. Ad facultatem aut potestatem pertinebit prior ille Lucae locus: ad voluntatem forsitan Plutarchi noster idque aliis linguis eonsentientibus. Germanus e. g. reddere posset, was innand Dielisitas au segre halen moechis: de lati nisforte fortuna locus Ciceronianus oceurrit L. I. ep. s. de ea sa regia tantum haleo polliceri. Suppleamus in Plutarcho nostro
492쪽
tiam inde nascentem, quippe qui temerarius esset, si faculi rem plura vel alia dicendi cuipiam negaret. Et sicubi etiam quam commodissurae sic reddi potest regula tamen, quae a propria verborum significatione reeedere prohibet, nisi urgeat necessitas. hue pariter accommodari poterit, ut eo usque nihil suppleamus. donec alioqui interpretari commode nequeamus sententiam. Accommodamus id statim ad sequentes o servationes. ubi eommodius ad 'ουδαλε τοῖς προποις &Tooπους, omissiones particularum ἐν & κατα notari potuissent
atque eonfirmari. dum sine istis salva non est notio S coni moreo grammatica; quamquam. quia trita sunt, nihil hie omnino peccavit . . editor. Maluissemus autem, in sequenti obse vatione βέλτιον per ελ. quam λαλαι- expositum fuisse. ob eandem superiorem regulam, sorte sic: Melius autem fossauerit, ais sese generasione primum incepisse, scilieet nonni' deinceps ad alia progredienses, quam secus facere. Qualis explicatio.
mutatis mutandis. ad omnia facile exempla, quae vulgaria grammaticorum error, ad suterum figurae plerumque vitiosiora quaerendum, cumulavit. accommodari poteriti 'Iσως hie
per forsitan interpretati sumus, quamquam est. qui ad Arist
telis eth. X, s. provocans, per certe exponere maluiti Dum
ad sequentem loquendi modum, τυ υσα ς γηνορεῖ σino eis.
duplici de causa. observationem qtuerimus. ad indicem com fugere coacti, pia desideria in animo nasci sentimus. aec. ratiorem derivationem. cum eadem significationum conmisctionem, earum dem legitimum ordinem, ac deinceps imminutionem, a sensu eognatis vocabulis, ut & diversarum in veribis radieum, quarum confusio ex deficientibus tot anomala se. eit, accuratiorem distinctionem, praeceteris expetentia. Optasi semus ideo, at novum es. editor, quod ipse maluit, indicem et borasset; quamvis sit etiam, quod passim eorrexit, meritum imsigne. In oculos incidit sequens rel. Heumanni observatio, qu4λεγο, ast, nosium cas inquam .dqvisitat ita meme: ast vi det riorem vir summus non aecipiet partem, si regula. iam ante sumdamenti loco posta, iterum nos in significatione propria comtineat, ita ut theri versionem Eph. V. 3 a. ubi ita rede aber im
493쪽
terpretatus est, amplectamur. Illa sola regula, si spatium permi, teret nos ulter s progredi. plurimas sine gigneret emendationes, vel etiam qualescumque meditationes, quas tamen ideo pariter eo libentius tacemus, ne sorsitan quis iudicet, reprehendere nos, quam commendamus, diligentiam : licet exploratum habeamus. auctores ipsos tanto id aequius consubturos, quo magis iuvat perfectionem, qui vel minima, quae sorte restant, menda indicat; sincerus prae eo, qui Prinmiscue singula praedicat, hoe est adulatore. Unum adiunge. mus votum, ut es. Heu genus, repetenda suo tempore editio, ne, huius, vel aliorum, quorum spem fecit, Plutarchi librorum, philosophi Chaeronensis, inde a Neronis tempore clari, adeoque Scriptorum N. T. saerorum aequalis, stilum eum s eris libris comparet, cuiusmodi comparationis spem fecerat in parte postrema descriptionis Germanicae vitarum in Europa eruditorum P. 48 I. b. SIroamannus.
OBSERVATIONUM IURIS CIUIUS ROMAM L iber Angularis.
Prvulgata querela est, sanctissimas Romani iuris reliquias
eodem modo, quo caetera, quae ad nos pervenerunt, amtiquorum ingeniorum monumenta, cum a librariis, tum
a Triboniano, eiusque sociis, pesIime habitas suisse sepius, eosdemque sincerum verborum sensum, negligentia sua sinscitia, vehementer compluribus in locis turbasse. Haerent inde aemisere torquentur Icti. dum ad hane vel illam legem perlati. tot nodos Gordios observant, quibus dissolvendis S tempus perdunt, metallo quovis pretiosius, ct patientiis, qua utuntur, vim inserunt incredibilem. Quod ipsum quo certius essicit, ut legendi retardetur, celeritas operosisque ingeniis, & gravi ra cogitantibus, illiberalis ae molestus divinandi labor impon tur: eo sine magis laudandi. omniumque digni adplausu sunt. qui non perserutari tantum haec vulnera, sed medicas etiam manus adplicare iisdem studenti In eiusmodi virorum eollegio. haud vulgare sibi vindieat subsellium, harum observati
494쪽
num Auctor politissimus, quippe qui viginti ae duobus capitibuti partim varias iuris Romani dictiones, levi correctione. transpositione, aut geminatione, integritati suae restituit; pa tim lectiones receptas mutatione indigere nulla ostendit; par tim etiam Florentini Codicis dignitatem tuetur. & quae aliis' suspecta in eo visa sunt, merito esse retinenda contendit. Adire haec omnia tam est modeste exsequutus, ut vix suturint, qui doctissimas eius coniecturas suo comprobare adsensu dubitenti En, earundem exempla quaedam. Cap. II. F. In M. verba I. ao. D. de damn. M sub examen vocat Auctor. Dicit enim Iinis, refectionem aedium ad fructuarii onus non pertinere. Quod quum plane repugnet hari recepto, facile adparet, aliquid vitii in his Cati verbis latere. Ut igi tur hoc obstaculum removeretur commode, Caiusque in comeordiam redigeretur cum Ictis caeteris, Cuiacio, aliisque, particu Iam non, in qua omnis hie dissicultas est, e medio tollere placuit. Sed dura emendandi ratio, quae in verborum necem exercetur, iam dudum reiecta est a criticis recentioribus. Clarissimus Auctor, levissima mutatione rem expediri facillime posse credit, posita quidem negatione post verbum pertinenita sane, ut legendum sit in posterum: Nam de ruina aedium neuter ab allem tautionem defiderare potes, fructuarius Heri quia refectio aedium ad eius ipsius Onus pertinet, non proprietarius, ideo, quia ustata si latio, qua da Rostuenda i. e. pergeminationem, qua de re restituenda fructuarius cavet, ad hanc quoque ensium porrissitur. Hoc modo si emendetur Caius. in praecedentibus particula non erit intelligenda, aut repetem da ex voce neuter, ac si ita scripsisset Ictus: Nam de rinna amdium neuter ab altero cautionem desiderare potes, non fructu rius, ideo non proprietarius, ideo --. Negationem vero, quam priori loco Caius omiserat, quia per se clarum
erat, mox sequentia, quae a voce neuter pendebant, negative
esse accipienda, in sequentibus, quae itidem pendent a vocula neuter, adiiciendam existimavit, ne quid ambigui supereuet. Hare Auctoris nostri opinio es cui addit, etiam alibi hune
ipsum usum voculae non occurrere, ut uno tantum loco adhi-
495쪽
bita, altero intellectu repetenda sit, quam ob caussam pro- vocat partim ad observationes Dan de Urater lib. II. cap. 9. p. NI. partim ad i. I. D. de muner. ρο honor. itemque ad Ly. g. D. de poenis. Si quis tandem quaerati unde in dicto Cati loeo id vitium derivandum sit. non dubitat Auctor illud librariis adscribere Κααγροσφοις, qui quum Parum attenti verborum ordinem turbassent, id quod vel doctissimo sacile evenire solet, multo magis turbae rudi, non semper correxerunt, sed, ne opus lituris deformaretur. Omnia, ut semel erant perscripta, reliquerunti Cap. XXV. P. U Florentina lectio in I. r. f. s. D. de iniuriis probatur, ne vindicatur ab emendationibus criticorum. Quum enim Vlpianus ibidem scripserit: quaedam iniuriae a liberis hominibus fatrae levis nonnullius momenti habensure Gregorius Hailoander, m. go a Porta, Chevallonius, aliique, pro verbis levis nonnullius legere maluerunt leves re milius; Charondas contra, ut mi. nus a Florentina scriptura recederet, dicendum esse coniicit leves non ullius. Sed fluctus in simpulo moveri hic, existimat Auctor, rectissimeque se habere hunc ipsum locum in Codice Tusco credit. Quin & elegantiam in ea lectione
animadvertere sibi videtur, a correctoribus hisce non observatam. Monet nimirum, Romanos scriptores adiectivis tapeiungere pronomina aliquis, quidam, non nullus, quibus vel intendatur, vel minuatur, vocum, ad quas pertinent, significatio. Ciceroni, ait, hoe es perquam familiare; qua de re notatat aliquid Pauia Manutius ad Cicer . lib. I. adfam. Nis. p. lib. . epis. I. Ab Auctoribus no ris exempla petita Oem runt in L aI.. . M. D. de recepi. γ qui ab arbitr. ree. Hs quidem dies adiectus non is inesse quoddam modicum tempus. In I. I. g. S. D. de Aedia Edicto: non utique quod libet quam
levissmum espicere. ut morbosis vitiosusve habeatur. DL ar. pr. D. Loeati: ut aliquam partem parvulam incommodi I ineret. Confit. omnem s. t in s. Et tune tantummodo ex aliqua minima parte recitandis. Quibus in lacis, aeque ne hic, pronomna minuunt Agniscationem. Iniuriae igitur levis nonnullius momenti quae vix pro iniuriis reputandae. Hactenus ille. Eodem
496쪽
SUPPLEMEMPA Tom. VIII. Sest. XI. 487
in Capite p. Uri Haloandrinam editionem repudiat, quae in L p. pr. D. deseruit. pro Amplieitu, quod Florentiae est, habet smpliciter. Neeplacet aliorum sententia, mutandum esse hoenas siet Uu. Comparativum enim usurpari pro positivo adserit, quemadmodum in I. M D. ad M. Trebell. tertior volum fas pro terra; S in L an L I. D. desuri. securior ereditor pro securo. Plura non addimus, satis persuasi, vel ex his perspici posse, quid boni complectatur istud opustulum.
ANTONII FIZES, REGIS CONSILIARII ET MO
dici, in rima Monspeliensium Medicorum Academia M dicime Professoris Regii, ac in Facultate Iuris Mons peliensi Matheseos Professori , Opera Medica, varii argumenti, nimirum de Tumoribus, de Suppuratione, de cataracta, de conspectu partium solidarum, de H minis liene sano, ac de secretione bilis. His accessit de Hominis generatione Merritatio digesta, concinnata, latinitate donara, a NICULM FI S, Regis Com . pluris, in Facult. Iur. Monoen Mathes Pros. Regis
ante signaro, Iur. uir. Doct. caussarum Patrono, Auctorii Potre. Monspessi, apud Anton. EI Pedi. Rigaud I742. Nph. I. Plag. II. in Φ
lla est ex his octo Dissertationibus, quae non iam ostra lueem aspexerit. Qua de liene agit , A. III 6. edita suit; tribus annis post, in qua debilis secretione exponitur; A. I72I. prior de suppurationeagens; A. I724. st ra, in qua suppurationis eventus in partibus mollibus expem' duntur. A. I 729. eL Haes conspectum partium solidarum in lucem emisit, duobus annis post. A de Tumoribus re Elatum, Paullo ante quam haec ipsa opuscula iunctis ed ret. Tandem quod ad opusculum de generatione attinet, stripsit, ubi Primum in medendi arte gradum ambiebat,
497쪽
quod, quo anno factum sit. non constat. Incipiamus ab illo opusculo, quod de Tumoribus, quorum illi tantum in eo expositi inveniuntur, qui a quiescentibus humani corporis succis proveniunt. Eorum ille caussam in omni impedi. Cap. I. mento ponit, quod fuere succos libere per vasa non sinati F. s. 6. Quod cum dicat ex succis ipsis, vel vasculis, vel rebus extemnis oriri, videretur eor arteriasque maiores neglexisse, quae
hoc, quod non raro impetuosum nimis sanguinis motum a. ciunt, meare ipsum libere per vasa non sinunt, nisi huius rei inferiore aliquo loco mentionem fecisset. Quae praeterea ing. 28. primo capite de disserentiis, sympto matibus, exitu vario, diagriosi, prognos, ct euratione tumorum in universum Pro Cap. II. rel. ponuntur, in iis nihil adeo novi invenimus. Alterum caput inflammationis historiam continet, tertium phlegmones, quar f. I 8.eto. tum erysipelatis, quintum vesematis, & sextum seirrhi. Itaque in omni inflammatione dieitur ruber sanguis, potissimum in arteriis, cum sanguinem, tum quoque lympham vehenti f. ao. bus, quiestere. Neque hoc ad Boectavium. verum ad Uieus f. a I. senium, tamquam inventorem reserendum esse; similemque deviationem, ut vocat, globulorum sanguinis, in mensium fluxu, sanguineo sudore, mictu cruento in variolis, fluxu hepati. g. 23. co, pluribusque malis accidere. Neque vero sanguini per
omnes inflammain partis arteriolas viam praeclusam esse; cumque per aperta manentia vasa tanto celerius sanguis in venas. per easque ad cor proferatur, febrem accendi. Quam ut a celeriore sanguinis per totum corpus motu, frequentiorequeae valentiore cordis contractione proscisci concedamus: tamen celerior eius per parvae cuiusdam inflammatae partis re g. 24. nas profluxus pomi aeeendere, non sine caussa metuimus. Pa
riterque & id multis probatum non iri, existimamus, quod Cl. Auctor de spissitudine sanguinis in inflammationibus pro :posuit, eam scilieet partim a caussa morbi, sanguinem ad in sanimationem inspissando disponente, partim ab hoc Prinvenire, quod ruber sanguis, simul cum mucilaginosis ae fi-brosis erassioribus partibus, quae per obstructas lymphaticas .arterias profluere non possint, in sanguineas venas profluat.
498쪽
. Tum, ratione dissicilis transitus sanguinis per vasa, tres gradus λinflammationis esse, quorum primus Phlogosis, alter inflammatio proprie dicta, tertius gangraenodes sit. Cum primo β. a autem febrem non adeo saepe coniunctam esse. Post haec s. 29. seqq. eausis inflammationis secundα sive remotae, sedita exponuntur,
ut evidentia, in nonnullis saltem desideretur, quo pertinet, ut eo exemplo utamur, hoe, cibos salsos, aeres, aromaticos, potus spirituosos, ardentes sanguini partes, duras, tenues, ab aliis se- iunctis. mobiles, vasa stimulantes, suppeditare. ab iisque omni
bus sanguinis raresachionem produci. Neque aliud fere iudi- g. 43. seqq.eium ferre de exitus inflammationis quadruplicis expositione li- eet, resolutionis, scilicet, suppurationis. indurationis, S moditifieationis. Melior deinde Prognoseos expositio est, quae I . seqq. utique pro sede morbi, magnitudine, loco, caussa, specie &exitu, variare debet. In curatione inflammationis duo a Me g. 39. dieo observanda esse CL Rara opinatur, sanguinis vim minuere, eumque fluidiorem reddere. Quod cum possit per εο 6a.
victus rationem, de qua accurate exposuit, non nisi tarde obtineri, protenus venam secandam esse, eamque pro sede
- variare, quo possit revulsio fieri. Tum quia spissitudo san g. 63. guinis a pravis primarum viarum suecis alatur,vel purgantem, vel emetieam medicinam post verue sectionem dandam esse, quam fortasse satius fuerit, protenus dare, si ab hae caussa inflammatio orta, si tantum ab ea aucta, diaeta, & lenissimis alvum mollientibus purgare. Deinde eontra aestum & aerimoniam *.67 69.
edulcorantia, propter dolorem narcotica, commendantur. Tam dem extus superhabenda auxilia ita proponuntur, ut, eum
diversae indolis sint, quando quaeque conveniant, lectoribus patere possit. In tertio capite de Phlegmone agitur, eamque f. 7s.
Auctor tumorem dicit elatum esse, circumscriptum, calidum, rubrum, tensum, duriusculum, dolentem, eum pulsationis
molesto sensu, praecipueque propter limites, quos definitos habet, ab omni alia instammatione distingui posse. In eaque, g. 76. ut sanguifera vasa spisse tenaeique sanguine, ita lympha simili ab ea nominata vaseula oppleta atque distenta esse. Cum f. 8a. vero sibi relicta phlegmone, vel resolvatur, vel pus concipiat. Qqq medem
499쪽
,. 34. medentis esse, semper resolutionem prius tentare, ad quam nullum venae sectione in brachio, vel si superiores partes corporis laborent, circa malleolos instituta, efficacius auxilium sitieui tamen, pro inflammationis magnitudine varia. tenuis dioeta, enemata pariter ac vomitoria, atque catharctim subiungis 88. debeant. Tum ex topicis, in principio morbi lenia repri- mentia, in incremento quae molliendi laxandique virtutem habeant. & ubi decrescat, roborantia superhaberi posse. Fudirunt autem cum horum, tum intus sumendorum medicamens. 9ω. torum, permultae formulae additae. Erysipelatis sedes in cute, adipoli membrana, subiectisque musculis ponitur, in quarum partium vasis sanguis parum spissiis, sed acris, ae aestuosus. 3. 9s quod ait, subsistat. . Semper vero operam dandam esse, ut resolutio quiescentis humoris fias, pariter per venae semo-F. 96. nem, emetiea, purgantia, atque enemata. Extus autem in magno aestu lac, vel cum eo parata cataplasmata mollia, fotus emollientes; in minore, vinum tepidum. similesque resol. ventes solus, interdum etiam anodyna, cum resolventibus mixta, superhabenda esse: quae ut medentium multis satis probari possint, non parum metuimus. In Gedematis curatione, de quo in rapite quinto agitur, si a corruptis succis proveniat, s. Io6. cum corrigendos hos esse, tum quoque sedi oedematis extus adhibenda auxilia esse, quibus solis id vinci possit, quod tantum ab externa caussa provenerit. Itaque in priori mali genere, a purgantibus initium faciendum esse. hisque diu retica calida & aperientia, deinde martialia cum purgantibus ct di, reticis re ara, ae postremo, si his malum non cesserit, ct habitus eo oris mollis flaccidusque fuerit, lignorum deeoctum. subiiciendum. Quae tamquam topica commendantur, raro 3. I .sqq. borantium adstringentiumque genere sunt: quibus tamen si vinci morbus non possit, ab externa caussa ortus, serrum candens adhibendum esse, Cl. FIzes opinatur. Ultimum caput de Seirrho doctrinam continet. Eius sedes dicitur in cute, a-9. ID. diposa membrana, periostio, ligamentis, tendinibus, carnibus muscularibus, ct potissimum glandulosis esse; quod, quo tu. S. II o dicatur, parum intelligimus. Magis arridet, quod de causa Digitiguo by Corale
500쪽
si Seirrhorum prosen, oKri scilicet, si a vitio in succis latente
recedamus, cum in tumoribus, eum inflammatione eoniunctis,
sanguis, non vero lympha, in suis vasis subsistens, mobilis redditur. Pluribus deinde ad prognosin seirrhi pertinentibus g. II g- propositis, ubi breviter de seirrhi a venerea vel serophulosa, Ia I. quam vocat, lue orta, curatione egit. Auctor se de simplicitam tum scirrho agere velle, monet, eumque distinguendum esse. an ex cachecliea, an ex melancholica constitutione prodierit, etsi ab utraque mussa ortus resolvi debeat. In eo igitur scirr- f. I a 2. ho, qui a pituitosa caussa onus sit, digestionum instrumenta roboranda, sanguinem potenter incidendum, & a sero super- fluo, per purgantia, diuretica, ct diaphoretiea, liberandum esse. ruo fibris robur, lymphae fluiditas, reddatur. 'Ad quemnem obtinendum, ubi Medicus per aliquot dies idoneis auxiliis usus sit, extus resolventia superhaberi posse, quae tamen non impediant, quo minus tarrhus interdum pus concipiat. 3. III. Aliter mederi nos docet Auctor a melanehollea constitutione orto, facileque in cancrum abeunti Errho . Nam post sanguinis missionem, insusum purgans praescribit, iusculaque pulli iunioris eum helenio, cichorio. pimpinella, ct cancris Parata, per novem dies mane sumenda. Post quae suadet se. rum lactis, in quo serrum candens exstinctum, & cui, ubi albo ovi clarificatum & percolatum fuerit, sacchari pauxillum.& interdum succus et ere iii aut nastiirtii, addi possit. Interdum ct utile esse decem aut duodeeim vivos millepedes in s ro lactis decoqui, cuius proinde mane duodecim vel sedee unciae, per duodecim dies bibantur. Dein iterum purgatum eorpus, ad usum asinini lactis, millepedum pulveris, interdum . ,
quoque testudinum, ranarum, similiumque iaculorum, aquarum mineralium, pr cipueque domesticorum balneorum perducendum . persistendumque in ea curatione per duos aut tres menses esse. Quae dum intus sumantur, extus emollientia & aquosa, sub forma solus. vaporis, irrigationis, balnei, adhibenda esse. Sequitur duplex de suppuratione specimen. In Prop. r. priore ostenditur, partem, in qua suppuratio fiat, vita gaudere, neque unquam in ea pus nasci, nisi ruta vascula, eaque a.