장음표시 사용
561쪽
Cm CXCitans, eamque demum, i riori xCsistatur , Obtinens non
Ιicitur in plurimum efficax, quia1A Conversionem, quam per seriori Cincit, referri solet.
pronunCiatum Anonymi conferamus , patebit hominis vel incredibilis ignorantia, vel insana calumniandi libido. Cumelis gratia sussiciens, qua quis bene utitur, & bene utendo impetrat efficacem, plurimum ab ea differt quae non impetrat , estque ad conversionem inutilis. Prima cum decreto absoluto & per se efficaci conjungitur, non item altera. Prior ali- quem modum peculiarem, CUmque pertinentem ad gratiam Dei; seu vim quamdam habet intentionalem ad id quod Deus volui tale absoluta constituit, qua penitus caret posterior. Illa denique semper bene utimur propter decretum annexum, sive ob Vo-Z iv a
562쪽
sit Defensio Amaldina, luntatem Dei absolutam, quae Iut docet Cumel, nunquam deficere , frustrative possit: ista ve ro, quae eamdem vim intention sim, non habet, semper est ste- illis. Ex quo patet gratia sussiciente, si sejungatur decretum Dei absolutum M antecedens
go gratia Cumelis sussiciens dif-
fert a Molinistica ; nec plus re- ipsa sumit, quam quae ab Ar-naldo admittitur. VideamuS ca z OS, qui multo etiam restrictio , res sunt, quam Omel, Lemosius, qui eodem tempo- a Lib. -- re floruit ac Cumel, Deum a OD
, h. s re ait in Auxilio sussiciente
6. n. s. CilicaX, idque accepturum esse
qui sussicienti non deesset Haec desiignavit Anonymus, ut imperitis persuadere auxiliumessicax ex voluntatis ambitrio
viribus comparari cum lubet.Ca -
tera solita fide suppressit, ut A
563쪽
e Analytica Ρηρ s. SI idus a Thomissis facilius di
rigeretur. Non aliud tamen:nificat Lemos,quam sua que te Culpa auxilio essicaci obia:na obiicere, eoque propterea ivari: ita quod aliqua ratione ita
dis sua habeat possum potesate,
ω quidem emeritiva illius auxi- , vel di positiva ad illud haben
im per aliquem sevum aritam. smque enim repugnat, ut S. Thoas aperte docet Z. contra gemesiis. dicens :qubd homo nou po- 2 atrii seo mereri gratiam, ue m Mibi acquirere. Qua ratione egat esse in pote te hominis h. 're scax auxisium. Sed ad hunc Gm illud dicitur aliquo modo in
on impedimentum ei opponeret, heus qui incaepit dando auxilium
sciens, se in sese omenendo efcax, nisi per hominem staret, uiamus procederet es per ceret quod 'cepit. Quae omnia significant: ausam, cur homo gratia Careat,
564쪽
1i4 Defensio Arnasina, in ipso esse, ut ex L. 2. Augustini de peccatorum meritis de
remis . cap. I7. statim conci dit : ut autem innotescat quod
latebat, & suave fiat quod non delectabat, gratiae Dei est, quae
hominum adjuvat VoluntateS , qua ut non adjuventur, in ipsis itidem est causa , non in D Ex quibus, inquit Lemos, plane convinci ur, i os homines in cau- sa,esse ut non habeant auxilium es
sax ut bene operentur, non autem
Deum ipsem. Ita si nullum gratiar obicem objicerent homines ; si
alia sufficienti bene uterentur.
ad hoc ipsum necessaria sit per . se efficax, necne, alia est quaectio:quam alio loco tractatLemOS. In eodem tractatu cap. q. quaeritur et quomodo si intelligendum, quod homo bene operaretur auxilio
Respondet Lemos id quadrifariam intelligi posse. Prim
565쪽
, rae Analytica SIno s. imnsus est Molinistarum, quod in
ciens bene illo utendo velit se bene 'eretur 3 ita quod illa condition s , se vult , aliquando ponatur in
se. Et sese ui sicut spui es in
t qui destruit necessitatem auxilii
cacis ad operandum, ita a men-
S. Augustini es valde alienus. am, nisi fallor, Monymus in-elligere potest, an gratia Lemoti sufficiens similis sit Molini
Iae,sivetatis,utei sine novoauxilio nodo assentiatur , mod b resistat poluntas. Sed caetera videamus
Secundos sensius, qui in primum incidit . est velut non re-
Histere bene operaretur , ita tamen quod illa condit onalis denotetur
aliquando poni ira esse, se cri posse
ut aliquando ei non resi at, es bone operetur. Ita Anonymus semtit, & Tholmistas sentire, contra publicam notitiam inverecunde
566쪽
114 Defημ Arnaldina, Lemos, sicut se prior falsus e quia Ieri non potes, ut quis non re ut auxilio sus cienti , ns amplius ab eracaci adjuvetur, quod toliat illam re entiam , ct faciat
hominem non res ere. Sic rationes Aniij ansentanae conveniunt cum Thomisticis. Anti jansentanus auctor in eo maxime Tho
mistas ab Arnaldo sejungit, quod Thomistis gratiam sussicientem admittentibus talem , ut qui ea bene utuntur quod plenissimὸ possimi cum lubet ) essicacem
semper obtineant: Arnaldus contra doceat sine auxiliis per se cf. sicacibus sussicienti bene uti ne minem. At Lemos, quem ipse causae judicem appellare ausus est, Arnaldo plane consentiens accusatorem damnat & reum absolvit. Tertius sensus est, ut is quem Deus sussicientibus auxiliis inctruxit, posset bene agere si vellet, non agat tamen, quia mi-
567쪽
atae vult. Qua ratione ab Au- ustino dictum est: posse homi-aem servare mandata si velit; ut
amen Velit, praeparari volunt em a Domino.
Ioartus , inquit, se ultimus ensis est maere conditionalis, sicutn propositione expresse habetur; ita uod non denotetur quod ponaturn esse ,sed selὸm importetur bonantio. Potest enim condisionalis se vera se necessaria, cujus an- 'cedens or consequens μηt impos hilia. V. G. s homo volat habet las. Sic in praesenti propostioneona illatio es : quod se homo veta
t bene operari, bene operareturer auxilium subciens. Sed scuteri non potest, quod per
m bene operetur, ita eit υelit illo bene operari. Quid ex his conficiatur ad ersus singularem Anonymi de afficientis auxilii notione I ho- aistica sententiam, S qua ratio-e intelligendum sit id quodex illud βο-
568쪽
ue Defensito Amaldina, Lemosio objicitur, jam patet
quamquam quae proxime sequum tur novum addunt lumen.
Et per hoc patet, inquit, quid si dicendum ad illam aliam propositionem , qua pasim discipuli S. Thomae utuntur : qμodsi quis bene utatur auxilio suo Venti, illi Deus dabit effax. Haec ipsa est quaestio, quae inter nos Zc Anon mum Versatur ; ad quam quid Τhomistas omnes respondere doceat , jam vidimus : quid vero
suorum nomine respondeat Lemos, Videamus.
bene uti auxilios cienti, cui proinde Deus det mcax : Anonymi sensum planum de apertum habe
bimus ; sed propositio valde fuls
erit, or damnatum continet sensum, quia jam co dabitur ex merito hominis bene uiuatis ex sie fifcienti. Et A gratiae auxilium non
erit, sed homini tali debitum , quo nihil in hac materia dici potest ab-
569쪽
rdius. Non dubito, quin nos :r Antijansentanus ista legens, ' . ejusmodi homines possunt er
escere dc commoveri, erubescat
Secundus sensis poterit procede- non ex actu positivo, sed ex illai
qu resistentia ex Acata is ita uisen. -
ti sit , quod bene utenti auxilio enti, id est, illi non resi en- , ita tamen quod detur, quodvis inmo ex sei o non resi at, se prop-nea illi Deus conferat auxilium
o, qui sensus in, idem redit priore, ut nempe illi non resisntiae habitae ex sis homine Deus
et axilium Ocax pro merito via elicet bonae hominis voluntatis. In
ac & in superiori propositione
uenias sensus es videlicet, si omo bene utatur auxilio I cie t, dabitur Ocax: id es, ideo '
570쪽
no Defensio Amaldina, ne utitur susticienti. Sed quia ne
mo, ut docet Lemos, auxilio su sicienti solo bene utitur, auu ei non resistit : idcirco numquain sit id quod in propositione exprimitur : neque etiam sensus illo proprius es . Fateor quod illa propositio non ita proprie hunc se rem
artus sensus magis proprius in illa propositione importat, ut sit maere conditionalis, ita ut nihil ponat in esse circa possibilitatem, velim sibilitatem antecedentis , sed solum dicat bonam esse illationem inter antecedens se consequens s t liter quod licet eri non post, ut bene utatur homo ex se auxilio
si ficienti , tamen hoc incompossibili admisso bene sequatur, quo si h mo bene utatur auxilio Fuficienti, ei detur efficax ; se forsin in hoc sense illum admittunt S. Thomae discipuli. Sed tum dicendum es ad omnem optatem o aequivocationem tollendam, se homo beΛe at