Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

571쪽

In e Analytica Ρno s. NI insus icienti auxilio , dabitur eirxilio efficax; conssequens est i stibio, ergo se anteced ns. Im- σbile est enim quod ei detur au- ilium e ficax, quia jam illud mi debitum illi, se per consequens utia non esset; quod est impolseo. Unde etiam aisecedens est sibile , quod nempe homo bene 'atu e solo auxilio sufficienti. enique sic concludit : igitur a praedicti propossitio idi s homone utatur auxilio susscienti , ei ibitur efficax ; in duplici priori

us est falsa, in alio duplici pos

riori ut vera potest admitti modo plicato ; sed abssolute concedendam est, quia potest perniciosummumgenerare.

Ex his cognoscitur Aniij anseani fides. Lemossius docet I'. ixilii sufficientis bono usu num-aam obtineri per se efficax , ita hoc jam esset debitum, nore

amitum: Σ'. nissi accedat per

efficax , sufficienti bene uti

572쪽

neminem: 3'. eum qui essicaci caret, sussicienti semper resist re: ' ex quo fit ut per pium suf- t' ficientis usum numquam obti- neatur essicax : s' hujus propo-

sitionis; siquis s. scienti bene uti

retur , is acciperet efficax ; ante- l: Cedens & consequens esse imp - siuilia. Quae omnia Antijansenta-

num nostrum confodiunt. Et illinc discat Lector quale sit An- iijansentanorum istorum ingense ium . hoc est, fraudulentum M ii mendax.

Venio jam ad Alverum qui

disput. 8o. n. 6. nam locus iste. t solus ab Anonymo designatur ji inihil docet aliud , quam auX lium sussiciens cum actionibus,

quibusdam imperfectis semper conjungi, seo modo stissicere ad i

. perfectiorem aliquam ad quam l per se refertur : in eulpa nos esse i qui Deo moventi resistimus , iresistendo que essicimus , ut i Deus non adjuvet , nec ultra

573쪽

sie Analytica Synopsis. FurogvCdiatur. Qua in re nulla Lxrialdo est cum Alvare & cael is Thomistis contentio. Sed vi-ΙCamus an is qui auxiliis QE- fientibus instructus est , is per BIUmivoluntatis arbitrium eff-CaCia jam consequi possit, cum I Ct. Quaerit Alvares,' anposisthomo per bonum usim auxilii suscientis consequi propria industria auxilium e*cax, bene utendo ex Da innata libertate eodem auxilio suffienti , ac pie cum illo operam do. Anonymus in hac quaestione nihil pendens ita sentire Tho-mistas omnes gravissime & doctissime pronunciabit , ideoque Chatholicos esse & haberi ; Ar-naldum vero, quod aliter sentiat, Janseolanum esse & haereticum. Non ita Alvares, ut ex ejuS res. ' ponsione patebit. h Hae ententia, inquit, non videtur dictis S. Augustini o S. Thomae conformis, necisso/iat cum his quae de oracia

a Disput.

b Ibidem,

574쪽

motionis Divinae dicta sunt disp. . IJ. I9. 22. o M. Mox negat bo- num usum auxilii suffientis sis a solo auxilios licienti su a libero iarbitrio seu auxilios 'cienti eleva- t

a Ibid. n. . conci

auxilia gratiae facientibus totum quod in se est cum prioribus auxia illis, o bene illis utentibus ex sua sinnata libertate. Aliter nonnullos issentire ait, in eoque pugnare cum S. Thomae doctrina; qUOS dUO- 4bus potissimum argumentis refel- ii l. Ibid. ii. lit.b 1' Quoniam causa accipien- : ' dae gratiae essicacis esset eX na- itura Sc libero arbitrio , non ex igratuita voluntate Dei. Quia i- auxilium essicax , si sussicienti bene utentibus certa S perpetua , lege datur, sub meritum proprie quae cum ad ejus doctrinam tu lustrandam valent plurimum , . tum maxime ad patefaciendam cadit.

Multa sibi objicit Alvares .

575쪽

s De Analitisa Θηopsis. Iasknti jam seniani temeritatem &griorantiam: I' a Deo non de lari , nisi qui prior Deum dese-rmit. Ex S. Thoma cos solos gratia pxivari qui gratiae ponunt obicem; nullum obicem ponerC, qui gratia sussicienti excitatus

quicquid in se est facit. ζ Auxilium male dici sussiciens , si

quantum in nobis est eo bene utimur , nec tamen gratiam CCficacem accipimus. Quin & necessario peribit, qui cum auxilio sufficienti faciens quod in se

est, nihilominus perit. 4' Gratiae excitanti prius nos libere assentiri,quam tribuatur ossicax im gratia cffcax ex libero voluntatis cosensu tanqua ex conditiq- ne necessaria pendere videatur. Respondet ad IVm a iustum prius natura peccare , quam amittat gratiam, ita prius deserere quam deseratur gratiam vcro justi. cantem intelligit, ut ex disput.' iis. n. ii liquet) impium sive oba Ibidem.

n. 7,

576쪽

Defensio Arnaldina, culpam originis sive ob propriam Deum prius deseruisse quam

gratia essicaci negata desertus est. Praeterea substractionem gratiae essicacis spectari posse vel ut negationem beneficii minime debiti; vel ut privationem, sive ut paenam: si spectatur ut simplex negatio, prius gratiam essicacem negari, quam homo peccare intelligatur: contra si ut paena pe cati , de ut privatio, prius conclupi peccasse hominem , quam gratia essicaci propter peccatum privatus intelligatur: nec quidquam esse incommodi, ut res Cadem varie comparata cum altitera pro comparatione multiplici prior dicatur simul& posterior. a Ad ΣΠ , novum quidem gratiae obicem ab eo non objicii , qui facit quod in se est; at objectum esse antea cum peccoit.

Ad ad conversionem BDficere id per quod converti possumus ; tametsi numquam com

577쪽

Crtimur nisi accedat auxilium,er se efficax : nihil autem effenCommodi, ut is qui peccavitaeCessario perire dicatur , qui quid faciat ex viribus naturae, vel

cum solo auxilio su cienti. Quod

confirmat Hieronimi sententia exl. 3 Contra Pelagianos. Ergo secundum Memnimum , inquit,

frustra nititur homo sua innata lia 'bertate, etiam si conetur cum sis auxiliosus ienti, ad Christum venire , nisi auxilio G scacipraeverantis . gratiae trahatur a patre. , Ad QM respondetur pr/μi csse a rhitim in genere causae eoicientis , quod R Deus conferat homini auxilium efficax , ct eum determinet ad comsentiendumgratiae excitanti, quam

quod homo se determinet per libe-

rum arbitrium , se velit eidem gratiae consentire. Nec admitten-

sim est gratiam 1 cacem pendere

etiam tana uam a conditione sine

qua non ex libera cooperaxione am

578쪽

Defensio Arnaldina, et. Mox subjicit illum causalem esse falsam : quia homo excitatus a

Deo vult consentire, es cooperari

Deo vocanti, ideo adjuvatur a Deo: hanc autem causalem esse veram :quia homo excitatus gratia sus ciente adjuvatur a Deo auxilio es Icari , ideo cooperatur. Qua dC relatissime disputat disp. 99.

'' Alio in loco : nulla disposito' '' remota ad gratiam haberi psits, inquit, ex sta facultate nature ,sve sit petere, sue desiderare ipsam gratiam, sive quodlibet aliata sed ad illum necessarib requiritur

speciale auxilium praemoventis tuae. Quid sit auxilium speciale praemoventis gratiae apud Tho- lmistas notum est, & Alvares ipse indicat postea, ut n. 13. Respon- detur praeter vocationem se ciem tem, qua tribuit voluntatiposse con- seMure , requiri etiam, ut actuali- lter consentiat, vocationem 1 scacem, qua flat consentiens. Nam ut mox idocet: non consentire , sed res erevocationi

579쪽

iocationi est innatae libertatis. Com entire vero est quidem ab innata thertate moluntatis elevate tamen se motae per auxilium es Pax tr. venientis gratiae. Si qua esset lex certa, ut qui bene utitur gratia sufficiente per solum liberum arbitrium, essicacem propterea acciperet : φ jam a Di uri initium gratiae 1 cacis esset ex na- μ. n. s. tura se innata hominis libertute

volentis bene uti auxilio sui cienti. Quod qui concedit, is non minus errat Alvaris judicio, b quam h Ibidem. qui volunt certa & perpetua lege dari prima auxilia praevenienti gratiae facientibus totum quod iest ex sibia facultate naturae. Misia id generis plurima

sim occurrum

De Alvaressit mrentia paulo latius disserui, quod utriusque auctoritas maximi sit apud Thomistas omnes ponderis. Quantum vero Alvares ab MOnimi sensu dissentiat, quam A a

580쪽

Defensio Amaldina,

in omnibus conveniat cum Ar-

Daldo de notione seruientis auxilii Thomistica , nihil necesse est pluribus ostendere. RCSper-

seipsa jam patet. Ne ille quidem

concedit, quod videtur conces.sisse Cumel, Srati m essicacem

ei semper dari qui sola sussicio eadjutus quicquid in se est facit.

Quamquam si proprie loquimur, nulla vel levis est inter utrumque dissensio. Nam Cumcl de auxilio sussicionii loquitur ut mo dum pratiae peculiarem habet Acum decreto de vecto usu, damdisque auxiliis emcacibus Comjunctum est. De eodem agit Alvares nude & separatim spectato. Quod maxime ad quaestionem nostram attinet, negat Alvares gratiae lassicienti quemquam , ut par est , assentiri, nisi accedat per se ossicax. Negat eum quiessicacem accipit propterea accipere, quod sussicienti per solas arbitrii vires assenserit, cum ideo