장음표시 사용
581쪽
ve Analytica S si s. yyr Potius assentiat sussicienti, quia
jam pex se essicacem accepit. Negat Ci semper essicacem dari, qui per liberum arbitrium quicquid in se est, cum auxilio sitficienti facit s. quod initium gratiae essi- C Cis estet a natura : idque qui
deri ait, quam qui facientibus quod in se est, ex solis naturae viribus, gratiam semper dari pro- nunciant Uno verbo quae velut totidem Scholae Thomisticae placita ab Anonymo proferuntur , eadem omnia , velut falsa , &principiis Thomisticis contraria Thomistarum recentiorum dux& princeps Alvares explodit. Silvius Thomista percelebris hoc ipsum docet apertissime. -
, res α', inquit, quomodo in- a I . a.
effigi deleat, ' quod homo dicitur posse bene uti gratia bo 'ciente, seu s.concl. a.
ejus actibus se esse fibus f ω sit;
582쪽
s3α Dcfensio Arnaldina, quaestio nostra, ad quam respondet Anonymus cum suis, conditionem , si velit, totam eX VO-luntatis arbitrio pendere , cum gratia fiumiens animum semel cxcitavit; ideoque Arnaldum Janssenianum esse & litereticUm,
quod sine gratia per se cfficaci dicat sufficientibus auxiliis vel bene uti, vel bene uti velle ne minem. Sed novam illam haere sim profitetur Sylvius cum Tho- mistis, Theologisque omnibus
non corrupit. Respondeo, inquit , ita esse intelligendum , ut illud vel nequest cxpectandum , neque habendum ex filo libero arbitrio , nequis in se glorietur, sed in Dominor neque ex sola gratia sus sciente si enim solum es si fiens ad velle , non es re pesta illius effax,
ac per consequens non es it illud, cum et ceresu operari velle ad gratiam efficacem pertineat ρα ex gratia ebcaci, quemdmodum videri
583쪽
isque Analytica S nobis. y33 potess supra q. Iv. a. . ad a. a. quaesio a. se quaesto X. Differre ab Arnaldina gratiam Sylvii suffi- Cientem; Se re istam sumcere, illam solo nomine , vel ostendat Antijansentanus noster, vel in notioribus quibusque suam ignorantiam confiteatur. Gonetus tractatu A. de Voluntate Dei, disp. s. n. 133. quilo cus duntaxat ab Anonymo citatur ) in culpa eum esse docet, qui gratia per se efficaci carens nec agit, nec praeceptis satisfacit; quoniam culpa antecedente aliqua, sive gravi, sive levi ob-. jecit gratiar voluntarium obicem. At si scriptor negligens ea legisset quae proxime sequuntur, Gnetum profecto tacitum praeterire maluissset, quam novum adve sarium, immo & plures simul sibi accersere. Quod ut clarius pateat, Monymi de Goneti placita inter se comparare placet. Ex Anonymo ratio sola juxta
584쪽
Thomistas omnes, cur homo sus ficientibus auxiliis instructus ii accipiat per se essicax, tota est ita homine, non in Deo. Contra Gonestus de plures S Thomae discipuli negationem gratiae essicacis necessariae ad primum peccatum
mortale vitandum ex nulla hominis culpa, sed ex sola Dei voluntate repetendam esse arbitrantur. Nam Gonetus adversus id quod concesserat n. I 33. & ab A
nonymo objectum est, multa sibi mOX opponit, e quibus primum est, locum id habere non posta in primo peccato Angeli & hominis, quod ex communi Tho-mistarum doctrina non potuit esse nisi letiferum. RespondQt Veron. 138. inprimis dico , qώod sicut in sententia Suaris se aliorum recen-xiorum denegatio primae gratiae con-VIM nullam habet causam in homine , sed reducitur in plicem Dei voluntatem, or in judicia ejus inscrutabilia i ita plures ex discipulis
585쪽
catis e negationem gratiae 1 Pacis, necessariae ad primum peccawu momtale vitandum , ex nulla hominis . sola Dei voluntate re petunt: cui sententiae adhaeret ous M.t .sent. d. I. g. ri'. quod Deus, inquit, permittat hominem, vel 'Angelum cadere in peccatum, quo Deum deserit, videlicet non praebendo auxilium cssicax ne cadat , hoc non habet causam in ipssis. Idem docet ex Patribus socie- 'rutis Claudius T phanius in libro
de syrdine rapi Aliam postea φ responsionem a Ibi d. B.
subjicit Alvatesii & Joannis a S. ἔφ' Thoma , qui docent, quod Dcetisne no , gratiae, ut spura nega-οι s primis, eferitas reprobaconis, nullum habeat causam ex parte hominis ,sed reduci debeat insimplicem Dei voluntatem , quae, ut dicit .a inlus, cujus vult miser tur, ae quem vult indurat . illa tamen ut habet rationem privationis
586쪽
Defensio Annaldius,' O prout se tenet ex parte hominb , numquam e ne obstaculo exparte
nostra , licet illud non sit semper
peccatum praecedens, etiam origis le ... sed i a culpa concomitans.
Sed eΜ his duabus solutionibus prima, inquit, videtur magis δε- sida , o magis conformis n. Patibus supra relatis , qui primam gratiae e cacis rine rationem reducurat in mplicem Dei voluntatem se injuriicia ejus inscrutabilia. Secunda
magis sebi uis se desumpta exprin-,cipiis Philosephorum. Si posterior
opinio, ut ab Alvare explicatur, Anonymo nihil favet ' prior, quam Gonetus sequitur, eum penitus configit. Ex Antijansieniano nostro, ca se juxta Thomistas omnes cur
justi gratia per se essicaci & ne
cesssaria ad vitandum peccatum mortale careant, non alia est ,
quam quod lassicienti male uta tur. Alio i nec libere peccarent, nec juste punirentur. At ex Go-
587쪽
s Ce Analytica Synopsis. J37ieto ut justus gratia efficaci jure
rivetur , sufficit vel peccatumluodvis leve, vel etiam culpa uiginis. Ex diritis, inquit, col- a Ibidemiges ast quamlibet culpam si υe mor 'in' em , sive venialem, seor
unalem, se in struentia quampse sequitur j eorum qui causam
eprobationis negativae ad peccatum 'riginale referunt se cere ut Deus ratiam siuam e cacem ad vitarium peccatum etiam mortale justi oterdum pro judiciorum suorum crutabili profunditate deneget. Eare cum nemo quantumvis fas, sanctus sit immunis a peccato Viginati, immo nee actuui saltem Veniali, ut de nil Trid. Sess. s. an. v. nemo es qui non humilia ζr agnoscere debeat pro meritopec qtorum suorum seposse a Deo juste derelinqui.
Sed quid opus est pluribus ZArnaldum Gonetus ipse ab AnOnymi calumnia vindicat Sc absolvit. Nam in eodem tractatu, disp. Aa v
588쪽
q. a. 3. n. I 2. argumenta . aliqua CX Innocentianae constitutionis δε-
fensione Arnaldina proferens adversus gratiae sufficientis nomen haec de Arnaldo habet quamvis in aliis opusulis p ea ab ipse editis auxilium suffiiciens, quale a nos
tris docetur, admittere non recuset et
ut videri ρotest in Libro cui titulus ut, vindiciae S. Jhomae pag. yy- ct in alio opustulo δε Vera S. Thomae de gratia sufficiente & efficaci doctrina art. 17. Quis aequo jam
ferat animo mendacia & calumnias Anonymi, aliorumque id generis hominum , qui cum adversariis sic pugnant, ut aequit iis naturalis legibus bellum indixisse sic ad decipiendos rudes Os tentant Anti jansentanum nomen ut omnem simul pudorem abjecisse videanturi Gonetus Tho-mista, &recentiorum Thomistarum, ut ab historiae de auxiliis.
facile princeps gratiam sufficie
589쪽
siue Anal tisa Synobis. Π'em ab Arnaldo admitti ait, qua- is a Thomistis admittitur & c omniator indoctissimus , qui sei zCritiam Thomistarum funditus ignorat , ut probaVi; quique , quantum ex ejus scriptione intelligo. nec Theologos legit, nec A1quando Theologicis disciplinis operam dedit, Arnaldum ni hilominus de tota auxilii sufficientis notione distentire a Tho- mistis gravissimὸ pronunciat: aU- det Citare Gonetum, a quo Ar- naidiis absolutum est: locutione; quasdam Arnaldb cuni Thomistis; communes profert, ut Amaldus se istis dissentire credatur 3 Caeteras ThomisticM quae Arnaldinaere Thomisticae sententiae convCnientiam dc coiissenstim aperte probant , , omnino dissimulat.
tis auxilii notione ab Arnat dulsiorem omnem enimo, ut te A tilansentanum probaret tΑddo Thomistam de sufficie
590쪽
1 o Defensio Amaldina, dissentire non posse, nisi certissimma S: constantissima ScholaeTho- misticae principia penitus abjiciat. Hoc est, qui gratiam sussicientem talem esse ait, ut sine ullo decreto absoluto & praemotione Physica , voluntas ei aliquando assentiat, aliquando repugnet , & assentiendo gratiam per se efficacem semper obtineat, is Thomistarum scita funditus evertit, nec Thomista esis potest.
Primum principium , quod Schola I homistica semper vi dicavit & asseruit, illud est , idemque certissimum apud Tho-mistas omnes: disinam rei cujus. que futurae, ut actionum liberarum omnium scientiam in decretis antecedentibus & absolutis omnino niti, & ideo certam escte, quia singulas ab artemo definivit, singula quoque peccata permittere constituit & gratiam negare , sine qua non vitantur. Cum