Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

551쪽

bunt. Nihilominus aliter Arnal-dum , aliter Thomistas sentire Contendit: quoniam docent isti, non item Arnaldus, gratiam prie-Venientem , qua excitatur impcrsecta quaedam boni voluntas , sussicere ad executionem operis, non per se quidem & proxime , sed mediate ; quia si assentimur, nec resistimus, semper allicit de obtinet auxilium per se efficax:

ita. ad id impetrandum picnissimo, hoc est, sine ullis novis auxiliis, vel decretis praedetemunantibus, per se solam sufficere. Hanc esse doctrinam Thomist rum omnium, ab eaque Amal-

dum penitus dissentire iterum postea definit. Arnaldus de gratia sufficienti sic statuit in d ferratione neu

gica, CUjus ante memini: ς nullum mihi cum Thomsis certamen est, nec de nomine, quia non rui

552쪽

so1 Defensis Arnaldina, cis j nec de sensu . quia sensum itatius vocis Thomi cum admitto Admitto quippe in jastis gratiam quae detposse, ultra quod nulla vim

tus interna requiratur, sed tantum applicatio, molio, praedeterminatio, impulsera illius virtutis, quae sit per auxilium Ocaciterpraedeterminans ex omnium Thomstarum siententia. Articulo XI. & XII. gratiam Cum habitualem, tum etiam excita tem ea ratione lassicientem dici posse concedit. In praefatione multa in eamdem sententiam h bet : locutionem quoque Tho- misticam usurpat, quam antea

representavi. Ergo si qua est A naidum inter &: Thomistas de sussicientis auxilii notione dissemsio, non alia profecto est , nec alia potest esse, quam quod istis gratiam sussicientem Molini nas admittentibus, hoc est i lem , ut ei sine ullo antecedente decreto , vel motione Physica , modo assentiatur, modo resistat

553쪽

se Analytica Sy nobis. Jos pro solo arbitrii nutu Voluntas .i hominis ; gratiamque efficacem, quae est veluti suspensa & pendens , vel resistendo repellat, vel promereatur assentiendo : id A

naidus contra respuens, tanquam

dogma Molinisticum, doceat sitfficientibus auxiliis sine antec dente decreto, vel sine motione Physica bene uti neminem. Hoc superiora Anonymi verba signuficant, totaque orationis series.

Hoc intelligere debuit, ut aliuquod Amalaum inter & Tho-mistas de notione sufficientis auxilii notione discrimen deprehenderet : vel omni sensu Vacua est illius in Arnaldum d clamatio. Itane sentiant Tho- militae , jam inquirendum est. Quod si in ea re fortasse longiori fuero quam ut1 notam, manifestamque penitus omittere cono ritueram, antequam in Anon

mum inciderem ) facile ignoccei cinisciuis consideraverit, δί

554쪽

164 Defensio Amaldin , quanti id sit ad quaestionem su

ceptam, resque deinceps expli Candas ponderis, & quales sint adversarii nostri, quibus Vel nova in gratiae mysterio & morum regulis portenta, vel calumnias graves proferentibus conjectura qua libet tenuissima sufficit, modo probabilis : cum refelluntur

Vero, ne rationes quidem gravissimae satisfaciunt, ut vix dC-mum cedant, cum sublatis omnibus effugiis argumentorum pondere bruuntur.

Thomistas ab Arnaldo dissem

ssium, eosque totius cauta Judiaces designavit ipse &constituit: ergo juxta regulam jure & usu firmatam, eorum judi*ostare debet. Atque inprimis locutionem objectam crebro aThomistis usurpari confiteor. Plerique pallim asse Verant eos qui gratia sufficiente accepta efficace postmodum non. accipiunt,

555쪽

rapiunt, propria culpa non ac- . Perci et & iaeo praesertim sua IPa non accipere, quod sumi Criti male utantur; qui,Ut etiam nonnullis affirmari video, si

CDC UtCrentur, acciperent. Cum Ocritio communis Arnaldo sit uiri Tlaomistis, hoc vinum CX

minandum est ; an qui ita loquunmx , hominem auxiliis sufficientibus instructium iisdem bene aliquando uti sentiant, sine decreto Dei antecedente & absoluto , vel motione physica. Quod si affirmant, Thomistas ad castra Moliniana transisse contatebimur, eosque gratiam praed terminantem sitis hostibus prodiudisse. Sin id negant apertissime, vel si ex eorum principiis consequens est ut negaverint, Schola Thomistica tota re dissentit a Moliniana, & cum Arnaldo penitus consentit.. Jam igitur quem primo loco nominavit Franciscum Cume-

556쪽

1o6 . Defensio Amal lina, lem , primum quoque inspici

mus; & quem, tametsi ex ordine redemptionis captivorum, Ordo Dominicanus velut praeclarum Scholae Thomisticae lu- . meni decus semper spectaVir.

a Dispui. Licci, Inquit ille, ' gratia haec mariarum efficax divini auxilii necessariasit, ut hommines re ipsa libere convem Lugd. an. tantur, se antecedat usum ejus, δρῆ- veluti principium quoddam talis conversonisu nil minus qui non-- dum in actu secundo habet gratiam istam , habet id per quod ei praesto est habere eam, se habere

etiam escax auxilium ; nimirum

quia in potestate ejus possitum es bene uti prioribus auxiliis se diviana vocatione , diviniseque excit

nonibus. I uod necessario dicem dum est, quia manifeste implicat, quod aliquis postis libere exercere id ad quod neque habet, neque liabere habere potest facultatem ad id requisitam. Haec & alia id gen xis plurima, quae apud Cu--

557쪽

in palliin occurrunt, MO ius iis favere judicavit, me-iocris vir & judici & literaturae.

Sed sibi objici postea Cumel: isel pius ille usus liberi arbitrii es dij. 6amet conversio ; - ess aliquis .

ius actus liberi arbitrii sed ne- te est conversio Vsa, aut ullus ars actus voluntatis se intesteritas. on Conversio ipsa, quae oritur: gratia essicaci; nec alia quae-s humanae libertatis actio; quo-am actus quii obtinet gratiam efacem, etiam obtinet justificatio-m , quae necessario est connexam efficaci gratia sed nullus ali saeter conversionem obtinet certos cationem. Praeterea necesse ut tempore antecedat comrsionem ipsam: actus VeroCO U1oi m tempore antecedensatiam Comersionis certo non

tinet, cum possit interim perccatum fieri inutilis. Duas rCsponsiones deinde pro-ciit de improbat. Sed ante

558쪽

a Ibid. P.

b Ibid. P.

so8 Dest io Zmaldina, quam ipse proferat suas, princI-pia quaedam ponit. Primum,' quod homo per hoc quod motas a Deo , excitatus es vocatus sua gratia non illi resistit, neque ponit

obicem, repugnat ei:paratur via ad sitatem hujus hominis , ac

proinde hoc debet esse DONUM DEI. Et idcirco prius fuit decre

tum a Deo hominem non repugnare, neque resistere,aut impedimentum

objicere gratiae Dei, quam quod hoc ferit praevisum. Ecce primum Cumelis principium, in quo, si quid noster Antijansentanus sapit , nescio quid sinistri jam olet.

Tertiam est: h auxilium omne divinum H quatenus est a Deo m vente , habere vim infallibilem ad

id ad quod Gere datur se ordin

tur a Deo absoluta voluntate: quia haec intentio absoluta Dei neque

escere, neque frustrari potest; ac promissi ex absoluta Dei volu tate se intentioMe est, quod semo,

cujus cor moveto voluntatem, a

559쪽

ndat diῬinae gratiae o excitatio-i, aut quod convertatur id tam θ e consequetur. o t ut in. Tna vocatio , excitatio se illumi-atio , qua peccator iuCitamr ad aenitentiam se conversionem , si e revera non convertatur 9 tun spectit istius illuminationis, pu itionis es inυitationis dicitur heio excitatus se pulsitus, o aux)um csscax gratiae : solumque dici- r sos ciens respectu con*emonis. aeterum resipecta cxcitati 'nis , is .minationis se pul ationis dicitur iubere emaciam. Et in hoc quo-iue principio Cumelis occurritiatalis N inimica plaedetermi-aatio. Denique ad rem propius ac- pedens respondet δ pium auxilii sussicientis usum in eo consistero, ut qui excitatur nullum ponens obicem, neque resistens, neque ad aliena divertens seipse & peccata sua cum aliquo moerorea Cluctu consideret: non in ConVer-

Z iij

560쪽

sio Defensio Amaldina, sione ipsa, quam efficit gratia

per se efficax. Ille vero actus tempore antecedens conversionem

qui in pio , bono usu confisit,

certo obtinet gratiam, idatur a Deo ex voluntate assoluta,es non tantum antecedente. Θuare tunc in eadem vocatione 9 in eisdem auxiliis

ratione cujns homo tunc habealpium --: ut propterea a Ruardo &Cajetano dicantur vim qua dam intentionalem accipere. Ide a Ibiti P. que verissimum est a Uum gratia semper esse ex gratia Dei. Quoniam vero ejusmodi gratia suo modo per se est efficax, b 3b d. p. hinc observat Cumel b gratiam 77- Camdem, quae comparata cum uno effectu semper est efficax , sufficientem tantummodo dici, si comparetur cum alio. Sic gratia conversionem efficiens noncst efficax, si ad perseverantiam referatur. Gratia ad conversio-