장음표시 사용
611쪽
convertitur , cum tamen potuerit conίerti. Et haec ipsa est opinio , quam Bellarminus L. I'. ae gratia & libero arbitrio Cap. 12. alienam omnino a sententia Scripturarum divinarum .pronuncimit. Suares, quem Citare, caeteros
citasse est, cum Lessio & Molina plane consentit, ut cum isto Caeteri ejusdem generis qui postea scripserunt. In brevi resolutione controversae de auxilio efficaci :RP. a 3. a cum certum sit, inquit, vocationem hanc non in omnibus qui vocantur habere essenum ... nihilomianus vocationem illorum, qui non
veniunt , ita censemus esses cientem , ut vere se propriia in eorum potestate ac arbitrio si positum veniares melint. Idque se pluribus confirmasse ait , dum sententiam Thomisticam refelleret: nec ar-- gumenta, quae tum ab eo prolata simi, quidpiam concludere, nisi vocatio q in re non habet emecum,
ex se Arpradicto modo VERE ET IN
612쪽
RE SUFFICIENS; hic lector obse vare potest, quo ex sente man verint voces illae, VERE ET IN RE SUFFICIENS , quas Anonymus adversus Arnaidum, & ut nΟS cc tissimis argumentis confecimuS,adversus Thomistas omnes dispi tans tam crebro ustirpavit ι δίquam ille Theologiam sequatur)ηec sed ientem appellari posse, nec ratione illius posse homini imputari,
quod vocatus non veniat. Atque
hinc i, vocationem hanc Ampliciter sufficientem, tam ex parte auxiani excitantis, quam ex parte a Vix-vantis, debere aliquo modo includere seu conferre, velsaltem inerre homini vocato, se in potesate ejus conseituere quicquidad volendum se consentiendum necessarium est. Rem uberius statim explicat. Ex parugrattae excitantis non scisseia vccatio exterior, sed aliqua etiam in-eterior illuminatio si piratio necesseria est Atque hoc modo diacimus vocatione u scientem ines
613쪽
dere omnem gratiam excitantem,
interiorem, simpliciter necessariam
ad voleχdum. Rur 2s ex parte gr. ti.e adjuvantis . . . ut vocatiosius - ciens, necesse es ut includat om- a juvantem gratiam,
modum principii necessaria es adiltam actum, iatur. Addit mox. Ut reipsa volu tas assctentiat, agatve, nihil requiri aliud praeterea, quam actualem gratiae concursum, qui ab eo nominatur proportionatus; quia ejusdeest ordinis ac actio. uoniam v ro non ponitur tu homine, nisquando jam vult, nonpotesthoc modo includi inmoratione se*ciente, quam habet is qui non operatur et necessarium vero es ut hic concumsis cum ipsa vocatione Fuficiente ita osseratur ex parte Dei, ut At in hominis potestate illum haberesi v luerit , a de fide agitur V. g. Ut sit in ejus potestate ac voluntate hobere illum , s seipsum velit ad cre-dcndum applicare. Quamobrem
614쪽
sυe Analytica Syno,is. iste concursus primam voluntatis inclinationem sequitur, non praecedit. Eadem est doctrina Lossii : ex qua consequens est, ut postea subjicit Suares , auxialium efficax ut actu operetur consi sum liberum in homine, altra sus Lciens, excitans es adjuvans, ct a tualem ejus cooperationem cum v luntate , nihil νecessari. requirere quoad rem ipsam, seu nihil aliud addere ex parte Dei praeter auxialium gratiae , quod in actuali concursu proportionato consi M. Sic in Thessibus Claromontanis Pari siensibus an . I68s. colum. 2L. R antecedenter adpraescientiam nihὴ hobet gratia espcax neque intrinsece, neque absolute neque relative , quod dicat supra gratiam maere seu fientem. Eadem fere leguntur in aliis Cadomensibus an. 1699.h 13.
Maij in aliis ς is. Junij. In prioribus extat & illud : d auxilium sufficiens , quale praedeterminantes Thomistae admittunt, vere sui
615쪽
ciens non est. Videtur enim ex temminis illud non suffere ad acti
nem ponendam, ultra quod necessario requiritur aliquid aliud. Nihil frequentius occurrit apud sententiae mediae defensores, sive congruistas , quam gratiam non dici efficacem ab eventu, sive a
Idipsum tamen sic explicant, ut in istam opinionem , quam BCLIarminus L. I. de gratia & libero
arbitrio cap. 12. uti Scripturae contrariam notavit, penitus inc
dere videantur. Lessius in loco quem ante indicaVi, gratiam CDficacem dici ait, quod vim qua dam intimam habeat; tametsi es.ficientiam ipsam a voluntate limmana potissimiim repeti oportere contendit: quod est gratiam idcirco efficacem appellare, quod ei voluntas assentiatur. Accedit praedestinationem gratuitam ab eo penitus rejici. Qua semel rejecta ut voluntas Dei in unive
616쪽
e An lytica S nobis. Fosos homines par statuitur, ita quoque tollitur discrimen gratiae;
nec alia in electis admittuntur auxilia, quam in reprobis. Ca teri Vero, a quibus praedestinatio gratuita non omnino respuutur, gratiam efficacem dici aiunt, quae voluntati congruit & accommodatur ; matre sufficientem ,
quae minime congruit: tum VC-ro congruere , cum Opportunus
est circumstantiarum ordo , Ut loci dc temporis i cum ingenium, astectus, mores, motus animi, propensiones & caetera, quae in actionibus humanis valent plurimum , gratiae Vel nihil, vel parum
re , cum alia est circumstanti rum series.
Sed qui eorum sententiam pC. nitius inspecturus est, is facile imtelliget de gratia sic eos statuere, ut ab eventu nihilominus, sive ab actione voluntatis dicatur efficax. Neque enim efficacem pro-
617쪽
pterea dici volunt, quod actionem voluntatis semper conjunctam habeant gratiae motio & ci cumstantiaru opportunitas quod, non minus pugnat cum libertate, uti definiunt , quam decretum absolutum & antecedens) sed quod voluntas in Certis Circumstantiis gratiae consensura esse praevideatur. Idcirco in respon- sione ad tres Cardinalis Madrust In tii quaestiones R tria distingunt , Auesies. yn graria essicace. Primum esp. y6. ct motio intrinseca se re Ais ad me-
F7 vendum voluntatem: secundum es Vruitas, qua ea motio congruit, contemperatur voluntati: tertium
es infallibilitas, qua conversio consequitur patiam congruam. In duobus ultimis gratiam effcacem a sussicienti differre concedentCS negant differre in primo. Ad hanc autem in fallibilitatem ex S.
Augustini senteatia non satis si a
entitas motionis, cum non prae e-
termineti fice voluntatem: immρ
618쪽
mc sola congruitas eius motionis cum voluntate: sed praeterea requia ritur praescientia Dei , qua certo
luntati. Clarissime Suares L. 3. de divinis auxiliis gratiae cap. X. ' Quo in loco quaeritur, possit- a P. ne dari excitatio gratiae ita es ax, O δ- ut sit infallibilis connexio con sensus liberi moluntatis cum excitatione
licet tanta possit esse gratia, tam que voluntati congruens, ut moraliter loquendo fieri vix possit, quin assentiamur, nihil tamen
Vetat nos resistere. Ita licet hae
moralis infallibilitas Asciat, ur . homo simpliciter judicet talem e ffectum esse futurum posita tali cam
sa non tamen ut Deus ita simplicia ter judicet ex vi cause i quia judicium Divinum ita em allibile, ut implicet contradictionem esse s sum : illud autem oberitam ex vi
s se νον potest ad tantam in falli-
619쪽
bilitatem pervenire. Nam cum is
voluntate maneat vera , realis ac
Physica potentia ad resistendum illi
excitationi, non implicat contradi
tionem illum effectum impediri. Hoc igitur sensu dicimus illam determi nationem non posse esse tantam, ut esse ritus pro sussit infallibilis. Propterea cum voluntas semper asse
sura esse dicitur, id humano modo intelligi debet, sive mortaliter Io- quendo. Ex quo libet gratiam
ideo efficacem esse, vel efficacem divinitus praevideri, quoniam assensura est voluntasPraes. cientia quippe voluntatis assensionem ratione & natura sequiatur, non antecedit. Neque Gnim. ut docent, actiones Volumlatis nostrae futuras Deus in sua sed potius in voluntate humana videt.
tes res concedunt, hoc Molina congruistarum dux & auctor pae iam professus est. Nam inter ca imati
620쪽
sese Analytica Ρηopsis. Interas ejus propositiones in Congregatione de Auxiliis notatas duae feruntur: μ quarum prima est, in potestate liberi arbitrii esse ut eamdem gratiam ess acem reddat, aut inessicacems altera, ideo
bitrii libertate pendet, fimatur. Haec Fuffcientis notio, quam apud omnes scientiae mediae de fensores constare diximus adeo popularis oc PQVvogara est , ut cum naturaliter loquimur , non
aliam fere adhibeamus: idque Thomistis accidit, ut caeteris. auoniam vero, inquit Sylvius,h cum de gratia sui cienti agimus, pronum es eam intelligere juxta priorem illum modum, qua vid
licet se sela sui cis ad hoc, ut quis
Fam bene velit se bene operetur: ideo nos quando hactenus negavia. mus dari gratiam sui cientem quae