Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

621쪽

πα Defensio Ar uina,

ta modum illum proces us, sicuti es processis Bartholomaeus Petras

Ut suoiciens aliud significat apud Thomistas, aliud apud defensores scientiae mediae: ita quoque VOX, posse, qua utrique ingratia sufficienti definienda utuniatur. Nam posse Thomisticum est nuda rei agendae potestas, quae omni actione caret, dum'a cesserit aliud ad actionem plane necessarium, ut ex superiorubus liquot Posse Lessianum, siave Molinisticum, ut vulgo nominatur, est plenissima rei agendae potestas, cui nihil omnino

desit, quaeque caeteris omnibus seblatis & eadem manens alia quando agat, non agat pro solo voluntatis nutu. Hinc tametsi omnes libertatem definiunt agendi. potestatem , quia tamen

potestas ista longe aliter intelligitur a Thomistis δί aliter a defensoribus scientiae mediae, nuti

622쪽

a proprie est inter utrosque nisi de solo libertatis nomine con

sensio.

Sed quoniam popularis est potentiae notio Lessiana, saepe accidit in hac voce, quod in altera, se ciens, jam observavi , ut facillimum sit verbis negare quod ante concesseris. Unde Sylvius :ε ex his intelisti potest ex admissio- μ fvinye gratiae jus cientis non esse consipiens , quod homo sine auxilio efficaci posSIT converti ad Deum, videlicet per gratiam se 'cientem. uamvis enim per eam , etiam sim es ne effari , constituaturl POTENS , non tamen ita potens consili tituitur, ut possit reduci in actum sine auxilio esticari. Quae verborum pugna vitari potest dissicillime propter ambiguitatem nominis. Idcirco in primo ex quinque a

xiculis, quos ante commemora

vi & a Thomistis probatos esse Ramonui , defenditur utraquὶ incutio. De his ergo jusis, qui μέ

623쪽

Defensio Areatara , can. sexto confixit: Si quis Ilio

gratia Dei crerintibus, volentibus, de siderantibus , conantibus , tib . nobis misericordiam dia divinitus... se aut humilitati , aut obedientiae humana . , subjungit gratiae adjutorium . . . r

lx-cρη is sistit Apostolo dicenti : μ quid ii t ' is bos quod non accepistiti b gra-o tia Dei sum id quod siim. Caete

ra quae ad axioma pertinent, in eadem institutione pastorali docte , solideque pertractantur, ego ut ab instituto meo aliena praetermitto.

Thomissae vero . ut liberaliores sunt, aut restrictiores, suam. gratiam sufficientem vel cum omn=bus largissime; vel cum pluribus tantummodo, paucioribuo Ve parcius communicant, ut eXigit sive necessitas libertatis adi peccandum tuendae sive antiquorum gratiae defensorum au- . ctoritas, quorum Certam de V tia minime communi sententiam praesta

rantibus . - It conferri

tuita Papi celete testi

624쪽

raestantissimos quosque e Schola I homistica sequi video. Nec aliis tamen ulla in re nocet:ffusior liberalitas, cum stifficiensemper sterilis sit, nisi accedat al-

era, eaque per se efficax. Ita malet eadem oeconomia gratiae,

luam Archiepiscopus Parisiensis rimum, deinde Remensis duo- us capitibus, hoc est, gratia pere efficaci & praedestinatione grauita conclusit. Non ita est in hy- othesi Moliniana quae primum

aput semditus evertit, alterum c extenuat, debilitatque, ut Verit ex tenuissimo filo pendere vi- eatur, quod abrumpunt Moli-

iae discipuli, quoties lubet. Ut principia Thomistarum Maolinae diversa sunt, ita quoque

illud ab utrisque crebro usu fatum ' media coalutem necessara Deus paratus est dare omnibus ;el, singulis praeparavit : Vim aC .. sotionem apud eos longe diver

am habet. Nam apud Molinam

625쪽

& ejus Sectatores illa mediorum praeparatio talis est, ut vel media omnibus ac singulis exhibeantur, praebeanturque, vel ab unoquoque per solas naturae Vires pro arbitrio comparari possint. Postremum hoc a Thomistis uti Semipelagianum rejicitur : priamum concedunt aliqui suo modo, hoc est de gratia susticiente

Thomistica ue plerique negant, ne cum apertissimis SS. Patrum te . timoniis pugnare videantur. Et

quamquam omnes voluntate am

tecedenti Deum velle aiunt ut salutem omnium , sic & media quae ad salutem Oonsequendam Thomistice sufficiant ; voluntas

tamen ista sterilis saepe est. At pluribus placet, non modo iis

qui cum Bannesim negant Volumtatem antecedentem inesse proprie in Deo, verum etiam aliis qui a Bannesio dissentiunt. Haec idcirco observavi, ut intelligatrix quid sit Thomistica mediorutin

i ip

626쪽

id salutem consequendam prae aratio, dc Vitetur vocis ambiuIuiras , qua Anonymus abusus

si & alii cepius abutuntur. Nam rum ista locutione nihil aliud rhomistae, significent quam casa

am cur pereamus, gratiave ca-

eamus , in nobis esse, non in eo; Molinist ae vel gratiam ΟΠΩtibus exhibitam, vel potestatem Omparandae naturalem signi.

Caeterum ex iis quae diximus o j cientis & potentiae notione

Iuplici facile intelligitur Molu

sae sectatores de tota re dissen-

ire a Thomistis, tametsi in voca-

ulo conveniunt: caeteros Theo

agOS ; e quibus nemo vel pias ogitationes animo divinitus i aissas, vel voluntatem boni in exsectam quae saepe Vincatur,

legavit; de re ipsa Thomistis asiiutiri, de sola voce aliquando issensisse , quae de nova est, Miris gr vissimis displicuit, nul-

627쪽

18o Deferaso Amaldina ;lam adhuc auctoritatem Ecclesiasticam habet. Ista tamen du

rum Vocum ambiguitas , quae non eodem sensu usurpantur ab omnibus, novis nostrorum tem

porum Sophistis usitatam & berem praebet calumniandi ma

CAPuT IV. De gratia hominis innocentis se Aeteorum juxta Augustinum. Equitur tertia quaestio de gratia primi hominis & An gelorum , quam Augustinus saepe in suis adversus Pelagianos lubris fere omnibus designatam Minformatam uberrime demum in L. de Correptione & Gratia C plicuit.

nem , ut L In hypothesi Augustiniana

Angelus , primus Homo cum bona voluti in cam xς tate sive cuin caritate condituS

Clt. a Tunc ergo dederat homi

is au

I mulis ic

sieri

628쪽

tum. Bona Voluntas & caritas

apud Augustinum idem prorsus significant. 'uasi vero, inquit,

' ti aliud u bona voluntas, quam caritas. Idem quoque de Angelis docet in L. de civitate. c. 9. Et istam bonam voluntatem quis fecerat, nisi ille qui eos cum bona voluntate, idest, cum amore casso, quo illi adhaererent, creavit, si γίeis se condens naturam ct i t te is muriam Zunde sae bona voluntate, hoc est, Dei amore nunquam An

ge os sanctos fuisse credendum est. Confitendum est igitur cum debita

laude Creatoris non ad selos San tos homines pertinere, verum etiam

de s cris A'gesis posse dici, quod b caritas Dei disses sit in eis per

Spiritum S qsi datus est eis. II. Deus homini & Angelo auxilium ad perseverandum in

bona voluntate, sive in caritate, quam dum conderentur divinutus acceperant, necessarium de

tia Christi

s. II.

Uterque ad perseverandiun in caritate gratia accepit.

629쪽

ssa. Defensio Amaldina, a L.de cor- dit. R Dederat adjutorium neqvst, I m ea ηρη posset permaneres vecDI ; ut autem vellet, in ejus libera reliquit arbitrio. Posset ergo pem maneres vellet: quia non deerat adjutorium per quodposset, c=μequo non poset perseveranter bonum tenere quod vellet. Sed quia noluit permanere ,prinem ejus culpa es s cujus meritum fuisset, spem manere voluisset,sicut fecerunt Ampsi citi. Et mox. Si autem hoc adjutorium vel Angelo, zel Homiani, cum primkm faciti sunt, ae fuisset qκοηiam non talis natura, facta erat, ut sine Divino adjutorio posset maneres vellet; non utiaque sua culpa cecidissent: adjut rium quippe defuisset, e quo manere non possent.1H. III. Auxiliorum duo genera a.=1 distinguit Augustinus, alterum primum φ propriusti naturae innocentis& in- Euheuin xζῆrV, alterum lapsae & reparatae.' Primum appellat adjutorium fluequo : alterum, afutorium qu hcill

arbi

i la

630쪽

me Analytica Syno s. Primum est id sine quo non poc

sumus, & cum quo possumus. Utramque definitionis partem si PCxiora testimonia confirmant ;sic & illud: . primo itaque homini a Ibirim. qui in eo bono, quo factus fuerat ' i rectus, acceperatposse usin peccare, esse non mori posse ipsum bonum 'non deserere, datum est adjutorium cseverantia, non quo fleret ut em ' everaret, sed e quo per liberum arbitrium perseve ire non psisset Alterum est id h non solumme b Ibiiam. quo non sis, verum etiam quo Ista opter quod datur: ut est beatitudo , quam qui accipit continuosit beatas. Primum trito jam & communi vocabulo solemus appellare sussiciens ; alteru vero emcax. IV. Id unum quaeritur, an au- - V

xilium 'ne qao:Augustinianum adjutoria Molinistice Sc populariter sussi- sine quo ciens sit, an Thomistice : uno

cessaria complectatur, necne. Si

gratia Adanai & Angelorum pro