장음표시 사용
641쪽
lam adhuc auctoritatem Ecclesiasticam habet. Ista tamen dua-
rum Vocum ambiguitas , quae . non eodem sensu usurpantur ab omnibus, novis nostrorum temporum Sophistis usitatam & berem praebet calumniandi materiam.
CApuae IV. ' De gratia hominis innocentis se AQeorum juxta Augustinum. Equitur tertia quaestio de
gelorum , quam Augustinus cepe in suis adversus Pelagianos libris fere omnibus designatam Minformatam uberrime demum in L. de Correptione & Gratia e
Hemo, ut In hypothesi Augustiniam
Angelus, primus Homo cum bona volum in cant xς tate sive cuna caritate condit
est. a Tunc ergo dederat homini
642쪽
sse Analytica θηρ' sis 3 8 I Aippe eum fecerat, qui fecerat re
apud Augustinum idem prorsus significant. 'uasi vero, inquit, . aliud sit bona voluntas, quam caritas. Idem quoque de Angelis docet in L. de civitate. c. 9. Et istam bonam voluntatem quis fecerat, nisi ille qui eos cum bona
voluntate, ides, cum amore casso, quo illi adhaererent, creavit , sialeis se condens naturam ct ii te usgratiam Z unde Me bona voluntate, hoc est, Dei amore nunquam An
gelos lanctos fuisse credendum est. Confitendum est igitur cum debita
laude Creatoris non ad selys Sans tos homines pertinere, verum etiam
de s cris Angelis posse dici, quod b caritas Dei diffusa sit in eis per
Spiritum S. qui datus est eis. II. Deus homini M Angelo auxilium ad perseverandum in
bona voluntate, sive in caritate, quam dum conderentur divinutus acceperant, necessarium de-
643쪽
a L.de com dit. R Dederat adjutorium sine otia. n. a. ἔν e* πρν psisset permanere si mel let; ut autem vellet, in ejus libem reliquit arbitrio. Posset e o flem manere si vellet: deerat
adjutorium per quodpossa, se me
quo non posset perseveranter bonum tenere quod vellet. S l ma noluit permanere ,prinem ejus cuL
. pa est s cujus meritum fuisset , si per
manere voluisset,sicut fecerunt Ampsi sanciri. Et mox. autem hoc adjutorium vel Angelo, vel Homiani, cum primkm fm sunt, δε- fisset; qAoηiam non talis natura facti erat, ut sine Divino adjuto- κω posset manere si vellet; non ut que sua culpa cecidissent: adjute
reum quippe defuisset, sine suo ma
nere non possent.1H- III. Auxiliorum duo genera
aisj1.k distinguit Augustinus, alterum
prim-- proprium naturae innocentis& i Euheues regrς alterum lapsae & reparatae. .. ' Primum appellat adjutorium sine suo : alterum, afutorrum quo'.
644쪽
e Analytica Syno s. F83 Primum est id sine quo non pocsumus, & cum quo possumus. Utramque definitionis partem superiora testimonia confirmant ;
sic & illud: . primo itaque homini pii in eo bono, quo fotus fuerat rectus, acceperatposse non peccare, 'sse non mori, posse ipsim bonum n deserere, datum est adjutorium perseverantia, non quo fleret ut tem everaret, sed ne quo per liberum tarbitrium persever re non posset. Alterum est id h non sol m ne b Ibiiam. quo non sis, vera m etiam quo Istpropter quod datur: ut est beatitudo, quam qui accipit continuo t beatus. Primum trito jam & communi vocabulo solemus appellare sufficiens ; alteru Vero efficax. IV. Id unum quaeritur, an auxilium sine qao Augustinianum adjutoriar Molinistice & populariter suff- sina quo ciens sit, an Thomistice : uno
verbo omnia-ne ad agendum necessalia complectatur, necne. Si
645쪽
Plenissime sufficiens fuisse pluribus effi
solo voluntatis arbitrio fuit officax , vel sterilis & iners; omnia ad agendum necessaria complectebasur , eruque plenissime sufficienS, ut ea vox a Molina Les sio & populariter usurpari solet.
Sin contra opus erat novo auri-lio per se efficaci, ut VoluntaS moveretur ;Thomistice, non Lesii ne sufficiens fuit. Sed quaestionem mea sententia facile destiniet quisquis a praejudicatis opinionibus liber caputX. XI. &XII. L. de Correptione & Gratia i gerit attentius ir cum Augustini Verba potestatem agendi plenicsimam & Lessima re ficiemis notionem sine ulla obscuritate significent.1'. Augustinus Angelum &Hominem eodem loco habet, nec plus uni tribuit, quam alteri. Uterque cum primum Comditus est, bonam VoluntatCm a
cepit ut manifestis Augustini testimoniis confirmavi. Utrique
646쪽
sime Analytica Syno s. y datiam est auxilium ne quo persevCrare non poterant. Si enim hoc a utorium Angelo vel Ho- a Ibidem. mini defuisset. . . . non utique sua ' in culpa cecidissent. Si caetera excutiamus,paria in utroque reperientur, ut & in ipso quaestionis CX-ordio non obscure significat.b mapropter, inquit ,saluberria b Ibidem. .
dimus , Deum sic ordinasse Angelorum se Hominum vitam , ut in ea prius ostenderet, quid posset eorum liberum arbitrium, deinde qui posset suae graim benes cium, justitiaeque judicium. Hoc est, quid posset liberum arbitrium sive ad perseverandum, sive ad cadendum: deinde quid posset
aut ad confirmandos in perpetuum S. Angelos, reparandosque Homines, gratiae beneficium ;aut ad puniendos malos, judiacium justitiae. Nullum denique in bonis Angelis qui perseverarunt, & in malis qui ceciderunt,
647쪽
aliud auxilium in primo Homine auxilium Ane quo' in pluribus ac
mo nis debitam mercedem reciapere meruerunt. Apertissime in L. de Dono perseverantiae n. IM 'ui non infertur in tentationem
non dis edit a Deo. Non es hoc
omnino in viribus liberi arbitrii, quales nunc sumi. Fnerat in homine , antequam caderet. auae tamen libertus vo untatis in illius primae conditionis praestantia quantum vata
rit, apparuit in Angelis; qui, Dia
648쪽
bolo cum suis cadente, in veritate flererunt, se ad securitatem perpetuam non cadendi , in qua nunc eos esse certissimismus, pervenire meruerunt. Post caseum autem hominis nonnis ad iratiam siuam
Deus voluit pertinere, ut homo a cedat ad eum se non recedat ab eo.
Ex his constat idem auxilium fine quo datum esse Homini &Angelis. Sin id negatur, ergo cum Augultinus ait: cujus me ἴ- a 'ssetfei Mere voluist et, o fecerant Anxui sancti ridicule comparat res disjunctissimas, hominem auxilio ad perseveran dum necessario , hoc est, per se essicaci destitutum cuili S. Anselis idipsum habentibus. 2'. Qui dicit fuisse omnino in pri- Meva potestate hominis, ut perseveraret; quae quanta esset, ap- paruisse in S. Angelis, is apertis , e significat fuisse parem in tri'ue potestatem , eamdemque
649쪽
188 Defensio Arnaldina, plenissimam, non moere T homi Cticam. c. Haec quoque Augustini verba: non discedere a Deo
fuerat omnino in miribus liberi arbitrii antequam homo caderet. algae libertas quantum valuerit,
apparuit in Angelis. Post caseum aute- hominis nonnisi ad gratiam
suam Deus voluit pertinere: aliud
auxilii genus esse significant, per quod stamus, aliud per quod
Angelus stetit. Id quo nos perseveramus est auxilium quo, & per se efficax, ut Augustinus docet : id igitur per quod steterunt Angeli, auxilium te quo & ta . tummodo sufficiens fuit Secund S. Angelos per liberum ambitrium stetisse s caeteros, ut hominem , per idem liberum arbutrium cecidisse ait in iis locis quae
nos ante produximus :& initio: λ Io sem. a. Denique Angeli quidam, quorum
Princeps est qui dicitur Diabolus, per liberum arbitrium Domino Deo ref facti sent. . . . Caeteri per
650쪽
iniim liberum arbitrium in veritate fleterunt. R Sic se hominem fecit Ibidem.
--ro arbitrio. . . . Ideo bea- ''
tum, quia se nou mori, c 'non fleri in sua potestate esse
sentiebat. In quo flatu recto a inevitis, si per ipsum. liberum arbitrium manere voluisset. . . . Accipe
isiani merito hujus permansionis beatitudinis plenitudinem, qua se S. Angeli sunt beati. Sanctos jam per liberum arbitrium perseVe- Iare nuspiam dicit. Contra, si h si ipsis relinqueretur voluntas sua, ut in adjutorio Dei, sine quo pes verare non possent, manerent si
vellent, in Deus in eis operaretur ut vellent ; tot se tantas te
tritiones in mitate sua voluntas ipsa succumberet,q1άω perseverare νον psissent, quia descientes in m
mitate nec vellent, aut non ita vel- .
sent infirmitate voluntatis ut possent 'Subventum est igitur in m