장음표시 사용
791쪽
m Defensio Amaldina, . ru) acculator praetermisit, significant apertissime. Iam vero San tis non tantum tale adjutorium dot r e qVo perseverantes esse non
disset , sed ut per hoc nonnis pes
tia , non quae ex eorum libero depe
Arnaldus habet: non quae ex eorum libero depeMdeat arbitrio: Augustinus verb, non tale adjut rium per erantiae , cujus misfacta erat mentio; hoc est, ambxilium siue quo homo & Angelus perseVerare non poterant, & per quod plenissime poterant. Hoc Augustinus M Arnaldus dicunt
pendere ex libero voluntatis arbL
trio, quemadmodum plura superioris paralleli loca confirmant.
Arnaldus addit: sed quae liberam Abi subici t arbitrium s quo
significatur gratia per se efficax, id est, voluntatem ipsam ccitissime efficiens ob supremam Dei in voluntates humanas potest
792쪽
e. Analytica Syno s. 733 'tem, a cui salvum facere volenti nullum hominum ressit arbitrium. Sic eAim velle, seu nolle involentis aut nolentis es potestate , ut aevi nam voluntatem non impediat necjuperet ,potesatem.Augus mUS. ut per hoc donum nonnise perseverantes sint. Qu0 pariter significatur gratia per se essicax : hoc est ea per quam h de ipsis hominiis' voluntatibus quod vult, cum vult x facit. Aliis compluribus notis Avocibus ab Augustino designatur, quae idem significant , uquod per eam voluntas insuperbiliter, indeclinabiliter se inῬictis sme moveatur: vel quodς eadem egratia a nullo duro corde respuatur, ήs auia ideo tribuitur, ut cordis duri 'primitus auferatur. Si indeclianabiliter, si insuperabiliter victissime voluntatem agit ipsis hominum voluntaod vult & cum vult s velle seu nolle ita est ζ 1itis & nolentis potestat
793쪽
divinam voluntatem non impediat , nec superet potestatem :crgo ipsa voluntatem sibi subji- cit, voluntati proprie non subiicitur. Ita si Arnaldi propositio gratiam sufficientem excludit, necesse est ut pariter excludant Augustini quamplurimae.
Aliudne in statu nostro auxilium agnoscit Arnaldus, quam qM , sive per se efficax 3 Si aliud non agnoscit, an gratiam illam cui resistitur, excludere negandus est ZEgo vicissim ab Abbate requiro , aliudne extet in toto libro de . Correptione &Gratia,cujus do trinaArnaldus inSynopsi perstri xit 3 Ex unica Augustini sente tia, perβveraressi velles, gratiam sufficientem suam, hoc est, MO-
linianam extundere conatos est
Abbas: quam vero infeliciter Minscite, jam vidimus , cum no
Thomistica quidem elici posse. Sed homo imperitus in paucis
794쪽
multipliciter peccare solet. Nam 1'. etsi Augustinus, Arnaidusque nullam aliam nunc proprie C licilii gratiam esse dicerent, quam
auxilium quo, quod iste in Analysi
non dixit: non esset idcirco com sequens, nullam esse gratiam. Thomistice sessicientem cui r sistatur. Auxilium quo, ut pluribus antea confirmavi, non est semper simplex & unicum, con tra plerumque est dividuum ac multiplex, pluresque gratias com
cientes dici merito possint. Tametsi vero singulae non essiciandvel conversionem animi, Vel bonum opus ad quod per se nituntur, non propterea tamen sunt inutiles. Cupiditatem enim ima minuunt, cor sensim emolliunt & locum praeparant caritati;quod in plures annos & menses saepe ducitur. Sic priores omnes m
gnum illud opus, sensimque pro--Vent, quod demum perficia
795쪽
736 Defensio Annaldina, . dposterior. Cur autem quos launo Velut gratiae impe tu vel convertat auel ad fidem trahat aut ad bonum 4 opus aliquod: alios autem sensim & gradatim, & istorum alios sic,
aliter alios , non nostrum est in
sapit adorat, non temere scru- 4tatur: ejus summam potestatem in voluntates humanas sic agnin Icit,. ut singularem simul in om- litibus confiteatur sapientiarii.
QUOniam ergo varios illos auxiti illi quo gradus & partes Augusti- inus agnoVit, nunquam Amaldus negavit, Vel hinc patet crimia nationis Germanicae vanitas. ra V Cum. Arnaldus gratiam Sanctis perseverantibus, seu praedestinatis ad perseverandum c sessam tar se essicacem esse docet nihil revera statuit aliud , quam quod &a Thomistis & ab illustrioribus Theologis statuitur, hoc est, ab iis omnibus qui grauam per se essicacem ad pers
796쪽
. sve Analytica Ρno s. 737verandum necessariam esse sentiunt : neque enim aliam isti praedestinatis, seu perseverantubus dari ad perseverandum arbitrantur. Rei ergo sunt omnes
Amaidini sceleris. Cum Arnaldus gratiam praedestinatis datam ad perseVera dum talem esse ait, ut sibi subjiciat liberum arbitrium, non libero arbitrio subjiciatur , nihil quoque a Thomistis dissentit , qui gratiam perseverantiae , ut Omnem per se efficacem, libero arbitrio plene dominari confitentur , subjici negant. Quod si pendere ex libero a 'bitrio, vel jubjici libero arbitrio accipimus ut ab Augustino, Ar-naldo & vulgo hominum accipitur : consequens plane est ut nulla jam omnino gratia vel ex ambitrio pendere, vel libero subjici arbitrio recte dici possit. Nam id libero arbitrio subjectum esse vulgo dicitur, quod ita ex Vo-
797쪽
luntate pendet, ut causatius iit, quam non sit, cur potius
fiat, quam non fiat, alia proprie nulla assignari possit, quam VO'luntas. Talis fuit gratia Adami& Angelorum, quam Augustibnus idcirco in eorum libero positam arbitrio a dixit, qui de nostra longe aliter loquitur. Talis est gratia cum essicax, tum sufficiens Lessii S: Molinae : Nam cum utraque quicquid necessarium est ad agendum aeque complectatur ι cui ista sit sterilis, illa neque in Dco est, gratia , neque in ulla alia re, ted in voluntate sela. Si vulgatam hanc notionem sequamur, confitendum est gratiam apud Thomistas nullam existere, quae libero arbitrio subjecta dici proprie possit. Per se
essicax voluntati plene dominatur. Cur vero dominetur, nulla est alia causa, quam decretum
798쪽
voluntas. Est enim propterea tam tummado essico quoniam Deus voluntate absoluta decrevit 1, non
quod ita placuerit voluntati humanae. Neque sussiciens ThomiDtarum magis subjecta est libero
arbitrio, quae cum effectum omnem divina voluntate constitu- tum semper habet: tum ut alios
habeat, necessario exigit aliquid quod non est in potestate nostra, nempe decretum absolutum ti
Ex quo essicitur propositionem , Arnaldinam, tametsi simpliciter dc ab lute a nostro statu gratiam omnem libero arbitrio subjectam
excluderet, quam tamen perseipsa non excludit , non aliter eXCludere, quam ut excludunt Th mistae: cum pendere ex libero ambitrio,vel voluntati humanae sub
jici nihil Amaldo fit aliud ; quam
aliquid ita pendere ex Voluntatis
humanae nutu, ut causa cur fiat, i
potius quam non fiat alia nulla , .
799쪽
o Defensi)o Amaldina, proprie assignari possit, quam
De Arnoldi propositione sexta. - πN cadem quaestione quinta is I haec Arnaldus habet : quia
is primi hominis voluntas sana crat, o nihilque illi ex seipia concupis- is Centialiter resistebat, hinc digne, tantae bonitati & bene vivendiis facilitati perseverandi commiseis sim est arbitrium. Nunc Veroo posteaquam est illa magna peC- ,, cati merito amissa libertas , & M sub dominantis concupiscentiae v jugo captiva voluntas jacet, sub- M ventum est illius infirmitati, ut ii divina gratia indeclinabiliter &in insuperabiliter ageretur. Fortissi- is ino ergo dimisit Deus , atque i, permisit facere quod vellet,ln- firmis servavit ut ipso donante invictissime quod bonum in veti m lent, & hoc deserere invictissimeo nollent.
800쪽
ta tota propositione Arnaldilia quae reprehenderet, haec delegit Abbas: primi hominis v
luntati. . . . perseverandi commissum est arbitrium. Nunc vero ...μbve
tum est illius infirmitati, ut divina gratia indeclinabiter se insuperabi
Ad haec vir Augustinianus: indicat haec propositio, inquit, ' cur a se Disecum apud Augustinum occurrit ει γ p. εφου bertas indisserentiae oleatis ad mamginem adpribere r liberum arbi- trium quid secundum Iulianum Et nos hic agnoscimus in Abbate Germanico novum Augus-
tini discipulum, sed Judae persi
milem , qui ut insanae cupiditati satisfaceret, Magistrum inumicis prodere non dubitavit. T ' ta haec propositio, verba omnia, singuli apices non Arnaldi sunt, sed Augustini, quem perfidus discipulus in Amaldo damnat ut haereticum. Placet, ut supra focimus , parallelum instituere.