장음표시 사용
801쪽
Ono Analytica L. de Correptione αejusdem Libri. Gratia. Quia primi H
minis voluntas sana Crat, nihilque illi ex seipsa concupi Dcentialiter resistebat, hinc digne tantae bonitati&bene agendi facilitati perleverandi commis.1um est arbi trium. Nune vero posteaquam est illa magna teccati merito amissa libertas &sub dominantis concupiscentiae jugo captiva voluntas j
Subventum est illius infirmitati, ut alvina gratia indeclinabiliter & insuperabiliter agere
Fortissimo ergo dimisit Deus, atque permisit facere quod vellet , infir-N. 37. ut ergo non acciperet. . . in bono perseverantiam primus ho- , sed perseverare,vel nou perseverare in Hur relinqueretur arbitrio, tales vires habebat ejus
ex seipso concupis en tialiter resistebat, ut d gne tanta bonitati otanta bene visendi facilitati pers ρυ eradi committeretur arbitrium. Nunc υero posteaquam est illa magna
peccati merito amissis I bertas etiam majoribus donis adjuvanda remansit infirmi M. N. 38. Subsentum est igitur infirmitati voluntatis humana , ut divina gratia indeclinabiliter is insuperabiliter se
Fortissimo quippe dimisit Deus atque permisit facere quod vellet: inyrmis servavit, utq-
802쪽
sis donante insictissime mis servavit, ut ip- quod bonum est mellent, se donante invicti1- hos deserere ipsictio sime quod bonum Atme nollent. est vellent, & hoe deserere invictissλ
Verba omnia propositionis A naldinae, & verborum connexio;
uno verbo quicquid ab Abbate reprehenditur, totum id ex Augustino expressum est. Nec vel una vocula est in propositione Arnaldina, quae apud Augustinum non reperiatur. Ipse dixit voluntati primi hominis commissum esse perseverandi arbitrium : nunc vero, posteaquam magna illa es peccati merito amissa libertas, sub- mentum esse illius insemitati , ut disina gratia indeclinabiliter se insuperabiliter ageretur. Haec eadem repetens Arnaldus, quod apud
Augustinum legebat reddidit , nihil protulit ex suo. Si ergo libertatem violant, Augustinus ipse violavit, hoc est, ille cujus doctrinam de gratia & libero arbitrio
803쪽
' 4 Defensio Amaltana, Romana sequi se & servare profitetur Ecclesia. Ferendusne est in eadem E clesia talis Abbas 3 qui si Abb iis dignitate, vel quam usurpavit, vel qua tam indigne abusiis
ne quisquam, qui spectata gravitate criminis cum eo mitissime agi non confiteatur Z Neque in 'doctus Abbas , nam id hominis ignorantiae tribuere malim, quam perversitati solum Augustinum libertatis violatae reum Tacit, Verum etiam insigniores Ecclesiae Theologos, hoc est , eos quos antis commemoravimus, ut Camdinalem Norisium', Cardinalem Brancatum de Laurea Malios omnes qui de gratia primi hominis & nostra cum Augustino consentientes illa C dem verba usurpant, quae ab eo tam graviter notantur. Addo Thomistas omnes, qui Augustini voces, insuperabisiter , inderi nutiliter,
804쪽
Germanico confixas crebro commemorant ad constituendam
gratiae per se efficacis Vim ac potentiam.
Quo sensu Augustinus voluntati primi hominis commistum esse perseverandi arbitrium, nunc Vero voluntatem infirmam indeclinaliter es insiverabiliteraπidixerit, ex nostris de gratia primi hominis &nostra observationibus facile cognoscitur. Gratia primi hominis potestatem agendi plenissimam contulit Adamo & Angelis , non voluntatem ipsam agendi,vel actionem .Hinc Augustinus voluntati primi hominis arbitrium perseverandi commisibin esse docet: contra gratia, quae est status nostri propria, & qua Sancti, hoc est, praeJestinati perse rant, non modo potestatem largitur ,
Verum etiam voluntatem& actionem perseverandi, eamdemque' semper & certissime: idcirco vo
805쪽
6 Defenseo Amaldina, luntatem invicti se e. superabilia
ter se indeclinabiliter agere dicitur , tametsi innatam dissentiendi potestatem nihil laedit. CAPuT . XIII.
sis Analyticae his Augustini verbis ex libro de Correptione & Gratia n. 37. flacuit Deo, quo maxime humanae superbiam
a L. Gρr y fraesumptionis extingueret, φ ut non glorietur omnis caro coram ipse. Unde autem non glorietur omnis
caro coram i o, ni se de meritis suis pquae quidem potuit habere ,sed pesidii, se per quod habere potuit, per hoc perdidit, hoc est per libo
rum arbitrium. Propter quod non restat liberandis nise gratia liberam lis : proxime subjicit non quod Sancti nunc merita non habeant; is sed merita gratiae, non liberi a
is bitrii, id est, illis per gratiam is liberum sibi subjicientem arbu
806쪽
trium Collata. At primus homo remerita habuisset, sicut & habue - rerunt Angeli sancti , non peculi, reiiter gratiae, sed liberi arbitrii , requia profecta a libero arbitrio a re gratia quidem adjuto, sed a gra- μtia potentiam non actum dc VO- luntatem ipsis tribuente.
Hoccine es, R inquit Abbas ad a Iu Di Benedictinos, propter quod in edi- x x tione vestra non indicastis Augustiani sententias effectam gratiae vel
impediri, vel saltem impediripset sanies ' Quo ex pronunciato liquet Arnaldi propositionem ab Abbate propterea velut haeretica, Jansentanamque notari, quod dissentiendi, sive gratiae resistem di potestatem excludere videatur. Quoniam vero neque id distincte exprimit propositio , n que confuse, necesse erat inprimis ut ab eo per consequentias CXtunderetur. Sed alia fuit declamatoris nostri ratio. Pleno jure maluit id tanquam Certum
807쪽
& manifestum ponere, quam a gumentationes vel ridiculas, vel infirmas hominum ludibrio e
Propositio Amaldina ex binis constat partibus: quarum posterior non aliam in ptimo Homine & in Angelis gratiam statuit, quam libero subjectam arbitrio,
hoc est, talem, ut agendi potestatem plenissimam conferret,non actionem, Voluntatemve cui subjiciebatur. Hanc propositionis partem proculdubio non respe- xit Abbas : est enim cum ejus doctrina, principiisque conjunc- ltior, quam ut ab eo repudiari possit. Si Arnalaus non aliam in 'statu naturae lapsae gratiam agnOxisset apud Ausustinum, esset ille Abbatis judicio Catholicus & eximius Doctor. Ergo ad priorem propositionis partem respexit ille meritu San Aorumsunt merita gratiae non liberi arbitrii, id
808쪽
ctientem Arbitrium collata. Haeeipsa propositio duo membra li Dei, quae nihil inter se differunt nisi quod ultimum sit clarius Mapertius: est enim primi explicatio. Ita ex his verbis: jam mer ..ta Sanctorum per gratiam liberum sibi subjicientem arbitrium conferum
tur ; ut alio in loco appellat, i tum novae haeresis virus expressit. Ut vero eqprimeret, sic concludere debuit: merita Sanctorum gratiae liberum arbitrium subjicienti accep ta referre , idem. est ac gratiam omnem cui resistatur, Vel certe potestatem resis. tendi gratiae Dei funditus eve tere : Arnaldus in superiori propositione omnia jam Sanctorum merita gratiae liberum arbitrium subjicienti acceptat referri OpOrtere docet: ergo gratiam omnem cui resistatur,exterminat; Vel certe potestatem dissentiendi gratiae in Concilio Tridentino constitu
809쪽
no Defensio Arnaldina, sed quis tam absurde Consudet, nisi vel homo impudens qui
novas opiniones velut dogmata fidei Catholicae nobis obtruditi vel indoctissimus qui primam a gumenti propositionem ab omniubus Theologis Catholicis solos fere Molinae sectatores excipio;& ab omnibus Thomistis maxime qui omnia prossus merita,
sive actiones bonas omnes ex gratia per se se efficacissima pendore docent, semperque docuerunt ue negari ut falsam ignorat,& ut doctrinae SS. Patrum comtrariam 3 Ac merito quidem n gatur, cum inter duas propositiones istas: omnia merita sunt gratiae per se se efficacis munera; ergo nullum est aliud gratiar g nus quam per se se efficax, m ' Titaque conferens : nulla sit vel
Nec quemquam adeo vel d mentem vel mapidum esse arbitror, ut in vocabulo gratiae libe-'
810쪽
rum arbitrium subjicientis cavillari velit. Nam gratia per se efficax, A gratia voluntatem , liberumvehubjiciens arbitrium idem prorsus significant. Omliis gratia per se essicax, ut a Thomistis explicatur a sanioribus Theologis , ideo tantummodo est efficax , quia voluntatem semper obtinet,
ac per se subjicit sibi ii ideo semper ac per sese subjicit, quia
Deus a quo datur , supremam in voluntates humanas, sive ut Augustinus & Thomist e loquuntur, OMNIPOTENTISSIMAM Cor di um quocumque voluerit inclita nandorum potestatem habet: cujus gratia idcirco dicitur omnia
At vero omnipotens hominem cum gratia salvat; Ipsa suum consummat opus , cui tempus agendi νsemper adest, quae gesta velit; nec moribus illi Fit mora; non causis anceps suspenditur ullis.