장음표시 사용
21쪽
Imaginis sequentis brevis exisplicatio.
AD divinam voluntatem nemo se beue M UODQmabit,nis eam prius bene cognomerit. Divina voluntatis cognitionem flerepraesentamus. Saulus a Christo in terram dejestas, jamque divina volun talis cognsscenda avidus: Domine, ait, quid me vis facere ' At Christus illum ad Ananiam ins tit,qui divinam ei moluntatem explicaturus sit. Ita nimirum Deus agere Hlete sua vomutatis arcanum homines docet, sed per homines. me insevergeminum tam humana quam divi na Voluntatis symbolum statuimus. I. Cor aurea corona redimitum , lilio ct gladio cinctum , DET
VOLUNTATEΜ significat, qua O 'pramio oesupplieis μος eoocet. At Cον alterum alis instructum , ct rosis coronatum , HVΜANAE VOLUNTATIS signum est. Ala, pia desideria; Rosa , dem rantis inconstantiam notann. 2. Sol, alterum θmbolum est DIVINIAE U O LUN ΤΑ-
ΤIS Heliotropium vero, IIVMA NAE, qua qui daem antequam divinam voluntatem probe cognoscat,veluti fias est nondum plene apertus, brevi tamen tota facie suum solem rerepturus. Hoc unum jam restat, ut cum Dei voluntas humauam inmi rarit, illudque suavisimum, V ENI,pronunciaris; mox hominis voluntas invitanti respondeat:ECCE VENIO. Domine quid me vis facere t Ailom nes nutus tuos vigilo.
23쪽
mpolyposis omnium quinqtie librarum;
duplex etiam fun mentum ponitur, o omnes omnino poenas a Dei voluntate provenire inenditur.
rium bello peteret,aestu & itineris fervore percalefactus, Cydno am- c. I b. ni corpus suum immersit, sed hebetaia Arria tis subito torpore artubus, expiranti similis in tabernaculum delatus est. Huc , iamicis pariter & medicis admissis,me- miritius sibi mre Rex aiebat, mori strenue Ol. 3.c.squam tarde convalescere t proinde si Senera quid opis aut artis esset, scirent se non La. de tam mortis quam belli remedium quaerere. Itaque medici attentissimo consilio salutis remedia circumspiciebant, qui cum ad unam potionem sententiam direxissent, Philippus medicus, Regi puero fidus admodum comes 8c custos salutis datus,non praeceps sed strenuum remedium anne, potionemque illain suis manibus temperaturum, & ea Vimi morbi levaturum esse promisit. Interi Ahaec a Parmenione fidistino purpuratorump
24쪽
a DE CONF. VOLUNT.rum literae supervenerunt, quibus Rex monebatur ne salutem suam Philippo
committerer, mille talentis a Dario es se corruptum. Ingente animo sollicitudinem literae incusserant regi, & quicquid in utramque partem, aut metus aut spes subjecerat, secreta aestimatione pensabat. Bibere perseverareti vitae periculum terrebat. Damnaret fidem meis
dici Z anteactae vitae fidelitas dissuadebat. Diu animo in diversia versato, nulli quid scriptum esset enunciavit, episto Iamque sigillo annuli sui impressam, pulvino,cui incumbebat,subjecit. Internas cogitationes biduo absumpto, illuxit a medico destinatus dies. Et ille cum poculo, in quo medicamentum diluerat, intravit. mo Viso , Alexander,levato corpore in cubitum, episto- Iam a Parmenione missam sinistra manu tenenS, accepit dextra poculum, Schausit interritus: tum epistolam Philippum legere jubet, nec a vultu legentis
movit oculos , rarus aliqua S consti entiae notas in ipso ore posse deprehendere. Ille epistola perlecta , plus indignationis quam pavoris ostendit, projectisque amiculo 3c literis ante lectum: Rex inquit, semper quidem meus ex te spiritus pependix , sed nunc vero arbitror) sacro & venerabili ore trahitur. Crimen quod mihi objectum est, tua salus diluet. Laxa paullisper animum . quem sollicitudine intempestiva
25쪽
LIBER I. 3 amici sane fideles, sed moleste seduli
furbant. Non securum modo haec VOX, sed etiam laetum Regem ac plenum bonae spei fecit. Itaque si tibi permisitim esset Philippe,inquit, quo maxime modo animum velles experiri meum, alio profecto voluisses : sed certiorem quam expertus es, ne optasses quidem. Hac epistola accepta, tamen quod dilueras bibi. Haec locutus , dextram obtulit Philippo. Vt vero medicamentum se diffudit in venas,& sensim toto corpore salubritas percipi potuit, primo animus vigorem suum,deinde corpus quo que expectatione maturius recuperais
vir. quippe Rex post tertium diem,jana sospes in conspectum militum se de- diro Hic mihi, Lector, quinque observabis sedulo. Primum: Rex Alexander ante omnia nosse voluit quo pharmaci genere juvari posset. Deinde Philippi medici in se fidem non indiligenter expendit, dc quem is animum erga se gereret,e vult iu didicir. Alterum: Vbi Alexander perspexit Philippum medicum tam intemerata fi de pro salute sua sollicitum esse, omni suspicione posita medicamentu Philippi manibus temperatum, sine ulla cunctatione intrepidus hausit. Tertium : Pro tam constanti erga
Philippum medicum judicio , dignisii-B mand
26쪽
mam mercedem,integram valetudinem intra triduum recepit. Ideo Philippum servatorem suum una secum perduxit ad stativa militum , ubi pro se quisque dextram medici amplexus, grates habe-hat velut praesenti Deo. Quartum: Quo minus Rex revalesceret, ingens sese impedimentum objecit, nec unum duntaxat : Literae fidissimi. Parmenionis suspicionem veneni pluri- indiciis ingerebant, & amicorum sedula quidem sed vitiosa sollicitudo plurimum turbabat. Quintum: Hoc unice Regem Alexandrum juvit , quod sui medici cum selertem ac eruditam providentiam, tum sanctam & incorruptam in se fidem agnoscere non recusarit, & inde maximam conceperit fiduciam valetudinis recuperandae, quam etiam recuperavit felicissime.
En , mi Lector, totius scriptionis Ecquinque librorum qui sequuntur , hypotyposin ac summam .Nimirum hoc or- cine progrediemur , quo Macedonum regem consanatum diximus. Itaque humanam voluntatem in divina constituendam esis, hac via re connexione tra
Primum erit: Ostendere, qua ratione lvoluntas divina sit cognoscenda. Omnium vox & sensus est: Te mihi prius luesim notum, quam me tibi credam a-
Inicum H e ander ante audit, quid Phi- llippus
27쪽
LIBER I. 1ippus medicus velit ac iubeat, quam ipse medicamentu sumat. Primum ergo est, divinam voluntatem nosse. Proximum ab hoc : Cum divina voluntate suam conformare. Cur enim illam scrutari aut nosse volo, si amplecti,s sequi non volo Z Non cunctatus est Alexander , quin idem, quod medicus, vellet, traheretque in se ore suo quod
Philippus dicebat spiritum sui medici.
Tertium est : Proponere,quantae felicitatis sit, divinam voluntatem non tum habere notam , sed suam illi agglutinatam. Non oderat Alexander phasemacum , quia vitam & valetudinem amabat. Certe omnis amaror pharmaci, spe valetudinis dulcescit. Amaritudinis subinde aliquid habere videtur voluntas divina,sed illud spe summi boni supera dum est. Quartum erit: Impedimenta omnia, quaelianc humanae voluntatis cum diu na consensione turbant, amovere ; VΟ-luntatem propriam jugulare, ut amplecti liceat divinam. Rex Alexander amicissimis etiam non credidit,ne fidem negare cogeretur ei qui accusabatur ut inimicuS. Quinto denique loco: Adiumenta iIIa explicabimus, quae ad divinae humanaeque voluntatis concordiam potissimum valent.Ea sunt, divinae Providentiae cognitio , & inde concepta in Deum Fidu
cia. Periisset Alexander, nisi medici B a doctam
28쪽
6 DE CONF. VOLUNT. doctam sinceramque providentiam agis noscere, eique sidere voluisset. Haec sunt, dc in hunc ordinem diis
gesta, quae his quinque libris sumpsimus
exeonenda, at humanae voluntatis cum
divina nexus 8c certior sit , & firmior.
I. Omnis doctrin',quam Christus tot At Uinissimis concionibus tradidit. caput hoc fuit, divinae voluntati seipsum in tegre persecteque in rebus omnibus ac singulis conformare. Hoc Servator qua verbis qua factis amplissime docuit, δία.Thus nobis seruetipsum forma dedit ad imitandu . Ad hanc Domini doctrina expli- Catius proponendam, duplex cum Theologis ponimus fundamentum. Primum : Omnem omnino profectus nostri rationem in hac humanae divina que voluntatis conformatione Sc con
cordia consistere, ita ut quo ista fuerit sincerior , hoc ille futurus sit uberior. Omnem Christiani hominis perfectionem in charitate stam esse jam liquet. natis divina testimoniis in hanc. rem plena sunt: Diliges Dominum Deutuunn ex toto corde tuo & c. Hoc est 1. C. E ma imum & primum mandatum.Nunc 1 3. manent fides, spes, charitas ma-13. jor autem horum est charitas. Super Omnia aurem haec, charitatem habete, I. Tis, quod est vinculu persectionis. Finis au e. I. v. tem praecepti est charitas.Charitatis au-6- tem actus longe nobilissimus, assidue instau
29쪽
LIBER I. Tinstauradus,est hac ipsa cu Dei voluntate conformitas in omnibus. Eadem velinte,& eadem nolle,firma est amicitia;vox est beati Hieronymi, dc omnium sapi
Alterum sundamentum: Nihil prorsus in orbe fieri peccato solum seclusis sine
Dei voluntate. Fortunae seu ridentis seu saevientis imperium nullum est. Haec idololatrarum somnia sunt, quae humanae vitae vicissitudines a nescio qua dea disse pensari fingebant. Augustinus irridens: jQuomodo ergo, inquit,dea Fortuna ali- aquando bona est, aliquando mala i an Cim. e. forte quando mala est,dea non est , sed 18. in malignum daemonem convertitur Christiana sapientia sortunam omnem exsibilat. Bona ct nnata,vita ct mors,paupertas er honestas a Deo junt. Sed hoc ipsuin divinis paginis testatissimu , paullo pertius declarandum. II. Omnia mundi mala peccatum excipimus )a Deo esse, hac ratione docent Theologi. In omni peccato duo sunt: culpa ct poena. Deus est axustor poenae quae in peccato est , sed neutiquam culpae. Ideo si demamus culpam, nullum est malum poenae, quod non fiat a Deo , aut ipsi non placeat. Sicut autem mala
peccati,seu poenae,sic dc mala naturae oriuntur a divina voluntate. Naturae mala vocamus, famem ,sitim,morbos, dolores & c. quae saepissime nihil habent cum peccato commercii. Itaque Deus reipsa,
30쪽
9 DE CONR VOLUNT. de , ut in scholis loquuntur, effectiverime positive in omnia poenae naturaeque malas stem vult objustissimas caussas, lam pecca- culpam permittit. Ideo haec Dei voluntas Permittens, illa ordinans vocatur. Id igitur omne quod nos malu vocamus, a Dei voluntate est. Ita Theologi. Hoc fundamentum altissime in a-ἀὸν p.- animo jaciendum, maximi enim reser sentio, probe istud capere, idque semper per-
Rom. in suasissimum habere, poenarum & mal par. 1-rum omnium caussam primam esse voluntatem divinam, cuma tamen, ut mo-
τῆρ ' nuinius, semper seclusa. Iacto hoc fui damento sic concludimus. ὰ, 1. Quandoquidem Dei nutu imperioqueeὴet . 3. fit,quicquid fit in Orbe,par est ut omnia Ga- de manu Dei acceptemus , sanctissimae riri illius voluntati nostra per omnia, & in omnibus ita conformantes, ut nihil in- .Pi certis eventibus,nihil casui, nihil fortu-
in1.2 nae adscribamus. Haec veterum monstra dis sunt, inter Christianos minime toleran-129. s. da. Neque fortunae tantum aut casui ia 19 n. assignandum , sed nec negligentiae aut 3 - industriae humanae,uelut primariae caussae. vanae sunt, & steriles h e querelae: Hoc illudve ideo mihi evenit, quia hic..t 2 Vel ille me odit,rem male direxit, secor
P. A- dius damus Tanner, quem honoris caussa nomino P ceptori obsiervandum , h1c ahquid recte limitans : Malum sitius poena , inquit, si v natura , vult Deus non per se, sed per accadens, quatenus ei bonum aliquod coujungituri tom. I. Theolog. Scbolast. disp. a. 7 st. 1 O. dub. I. assen. IO.