De Gaio Vettio Aquilino Iuvenco carminis evangelici poeta et Vergili imitatore

21쪽

cipem, ut Hieronymi verbis utar, non sertimuisse evangelii maiestatem sub metri leges mitteres, quod ei magnae Stlaudi, qu0d epi eae arti p0eticae aperuit sanctam evangelii materiam. Omnibus temporibus fuerunt qui sive scientes sive nescientes Iuvenci vestigia Sequerentur. 2. Nunc ad singula progrediamur. Quomodo Iuvencus quattuor evangelia Versibus heXametris circumscripserit iam a Maro id breviter disquisitum est in commentati0ue, cuius supra p. 2 mentionem fecimus. Iuvenco fundamentum narrationis picae esse Sancti Matthaei evangelium inter Omnes con Stat Tamen alios evangelistas minime praetermittit immo invenimus e Lucae et Iohannis evangelii longiores locos sumptos. Quinetiani carmen n0n incipit a Matthaeo, sed a Lue Ι . Sed

quod ei in basilii usi diei Marci evangelio omnino

Iu Veneum non usum S Se Verum non est. Quamquam

proprium h0norem Marci evangelio Iuvencus non tribuit. Utitur illius evangelio ita ut alia evangelia suppleret. a Iuvencus verbis I 364 sq.: e Pum petit . . . . et lustra ferarum Obsequiumque illi utris praebere ministri Certabant rapidi . . . . exprimit, quod Marcus evangelistarum solus diei la: et erat cum bestiis et angeli ministrabant illis. Itaque id, quod Maroldus η scripsit haec verba a poeta ficta esse, salsum est, etiamsi verba lustra ferarum Sumpta Sunte Vergili Ge0rgicis I 47 et . . . . illic saltus ac lustra

ferarum .

Nisi res ipsa, at narrationis ordo in versibus I 32l 325: Marcus I 5 et Ergo aderant populi passimque hinc inde ruentes utili. IIII, 6' Complebunt ripas avidique lavacra petebant. M Teint cremeἶ0rum fuerant velamina saetis, ronae pellis medium cinaeere profetam. Et tenuem victum praebent silvestria mella.

22쪽

nare I 5, 6 petitus esse mihi Videtur, apud quem legi uius Et euiebat ad illum omnis Iudaeae restio et omnes Ierosolymitam et iustigabantur πιν illo in Iordane consitentes seccata sua M. Erat autem Iohannes ipse indutus silos cameli et zona pellicea circa lumbos eius, docustas et mel silvestre edebat, cum apud Mith. Versus cita se excipiant III Isse autem Iohannes habebat vestimentum de silis camelorum, et zonam pelliciam circa lumbos uos esca autem eius erat lucustae et mel silvestre Pune exiebat ad eum Hierosolyma et omnis Iudae et omni resti circa Iordanem O et baptizabantur in Iordane ab eo consitentes peccata sua O. Matthaei ergo versus respondet Iuvenei versibus 23-325, Matthaei versus Meti respondent Iuvenco 32 et 322 Si autem quaerimus, cur Iuvencus Mare ordinem

Secutu Sit, cogn08cimus eum id fecisse eo consili ut versus eleganter coniuncti Sint cum antecedentibus. Verba quae libri III initium adiunt Fuderat in terras roseum iubar igniconius sol. si adduntur a p0eta Reuschius commem0rat ad hunc versum in editione sua u0tas clodo ei

Baditos densit et Georgii Matthiae oenigii, quorum alter dicit Describit ortum solis, quasi postridie quam parabolas audierant, discipuli ad dominum accesserint Ba ο, alter Nihil vale apud Mith. XIII 56 legitur Adiei tigitur Iuvencus hoc de suo Ko enim, Poeta ergo inter libri II finem et III initium fingit n0etem. Nox

autem serus II 829 Inde domum repetit serus turbasque reliquit vestigia stendere mihi videtur, quae Iuvencum ad illam letionem l0eticam duxerunt Nam tum inpud Mith. XIII 36 nihil alin legatur quam haec e Punc dimissis turbis Cenit in domum. et accesserunt ad eum discisuli eius dicente . . . . Θ, legitur apud Marcum, cuius versus IV 33 34 congruunt tum Mith XIII 34. in versu 35 Et ait illis

IeSHS . . . , cum Sero S Set factum 0φια Ιεvoli avri ς): Transeamus contra et 36 dimittunt turba . . . . . Nilne autem narrat Marcus tempestatem marinam. Facillime tamen seri potest, ut Iuvencus h0 loe Matthaei evangelium y In libri initio Iuveneus sequitur Verg. X 1 et X 1.

23쪽

cum Marc comparanS, Marci verbis cum sero esset factum commotus sit ad vocem serus II et ad fietionem poeticam neque consideraverit Marci versibus sequentibus alia narrari ac Matthaei, apud quem diseipuli nunc a Iesu petunt, ut sibi interpretetur similitudines, quibus in rationibus usu sit. Similiter res se habet Iuv. II 43-73 Quamquam quae Iuvencus his in versibus tractat, praeter Marcum etiam Matthaeus et Lucas evangelistae memoriae tradunt, tamen Iuvencum n0n tam Matthaeum vel Lucam quam Marcum V -l sequi puto; nam h0 quoque loco totus narrationis ordo magis Mareo respondet. Ut quod dico quam facillime. intellegatur, quattuor narrationes et Marci et Iuvene et Matthaei et Lucae comparandi causa mihi iuxta sunt componendae.

24쪽

rae s

25쪽

α ta

tata

- et

ω ω πta

26쪽

ata τα

- γ AOP

et ta

- ακω

- et

- πο

et Fri

o et

. ποῦ

ι ανα

et et

α- π

riet

-- κ

- Συ

- Σe

et ta

ω πω

e et

etdis

μα et

et . et

27쪽

Iuvencum h0 l0eo Matthaeum evangelistam non sequi ex eo quoque esse i

daemonia habentes commemorni, Cum Mareus et Lucas unum commemorent.

Sed Iuveneum hi etiam Lucae Vangelium non sequi puto pr0pterea qu0d Vel Sllum ordo, quem ille adhibuit, valde ab Iuvenco transmutatus SSet, ium Mare narrationis ordo paene ion- gruat eum Iuveneo. Deinde Iuvencum h00 0eo non uti Luca ex eo quoque

e0nclud0 quod non labet rati0nem e0xum quibus Lucas Viserepat cum Marco et quae riueas plura labet quam Mareus. Neluti Lueae versus 3 levenerunt daemonia multa et rogabant illum imperaret illis ut in

abyssum irent diserepat cum Me. V l0 .... et deprecabatur eum multum, ne AEM eaepelleret extra regionem , quibu cum c0nsentiunt Iuvenci verba 56 57: Oramus, ne nos Solitae regionis si oris incutia . . . . Nihil autem de eo legitur apud Min, qu0d Lucas in v. 2 dicit . . . . qui habebat daemonium iam temporibus multis et vestimentum non in duo bretur Magni autem momenti est Marc. V. 5 . . . . concis HS se lapidib/ιs, Iuv. v. 52 4 ludus erat saxisque ferum concidere pectus , de quibus nihil legitur neque apud Lucam neque apud Matthaeum.

tionem praeponit Matthaeo, Marcianam carmini epico magis isses id0neam

28쪽

putasse mihi videtur, quod eius narratio est accuratior quam uene. Alii odi quibus Iuvencum Mare usum esse puto, Ut alterius evangelistae narrationem Suppleret, sunt hi: Quamvis versus Iuv. III 57 Ille sed amota credentum plebe profatur compositus sit seeundum Mith. XIII die Quibus responden ait . . . . , tamen apud illum nihil legitur plebem esse amotam. Mare versu IVG0 qui hui Matthaei versui respondet inspecto legimus et cum esset singularis, interrogabant . . . . et ait illis . Dubium 110 esse puto quin Iuvene verba inmota plebe , originem traxerint Mareo cum Sset Singulari S Geta Iavaro κα et α:10vα:); neque enim Luca VIII quicquam habet simile. Ita res se habet Iuv. II l9. Quamquam enim Iuvencus in fine libri illius narrationem ad Mith accomm0dat, tamen in versu l9:

. . . . rami ut plumea turba

Conludat possitque umbras habitare virentes Me. IV 32 sequi mihi videtur, qu0d quidem attinet ad verba umbras habitare virentes s apud quem legimus at ubi creverit, fit maius omnibus oleribus et facit ramos magnos, ita ut sub umbra eius aves creeli inhabitare , cum utili tantum diea XIII 32 e. . . ita ut volucres caeli venisint et habitent in ramis eius, Similiter legitur apud

Le. XIII 9 i. . . . et volucres steli requieverunt in ramis eiuS . . Verba imbras habitareo minime esse Iuvenci inventionem poeticam puto.

In Iuvene versu III 500 Accedit Christumque palum

submissu adorat , verba palam Submissus, Spectare puto ad Me. QT et cum . . . . unu ad yenuam eiu SSe volvens Iovυ ετ oα:); nam apud Mith. IX 6, cui ille Iuvene versus 500 et qui antecedunt 498 et 499 et qui sequuntur 50 et 502 respondent, nihil legiturh0minem illum ad enuam Christi se volvisse. Alios locos nisi qu0s supra commem0ravi ad Marcum n0 redire existim0.b Sicut Iuvencus matthaei evangelium quasi narrationis clundamentum labens occasiones data

29쪽

Marcum supplendi causa adhibet, ita interdum Lucam et Iohannem O ttimus longiores l000 quos Xutroque petit. Haec duo gravissima commemoro:

Quamquam Iuvencus III 63i sq. Mithm. XXI 8 sequitur, tamen in v. 638 Proaeima tune illi spoliant palmetsi

virore , mentio palmetorum s exorta esse mihi videtur ex I0h. XII 3: accesserunt sibi ramo palmarum ....

nam tth. l. c. tantum dicit alii autem caedebant ramos de arboribus . Ita quoque tradit e XI 8 alii autem frondes caedebant de arboribus . Apud Le. XIX 36 nihil aliud legitur nisi Eunte autem illo substernebant vestimenta sua in via Nihil de eo qu0d Iuvene versus IV l6ll eontinent: Qui regi Nomen cuperet, qui Caesaris hostem Confessus sese proprio damnaverit orin Goeeurrit inpud Mith. XXVII 3, quem Iuveneus usque indv. ii sequitur et ad quem statim revertitur in , il8 et . . inde ergo Iuveneus versuum 6l6lli argumentum sumpsit Neque inpud Ne neque inpud Joh invenimus

verba quae eum Iuvenco congruunt; Si autem Lueas evolvitur, legitur XXIII Nunc in enim uS . . . . et prohibentem tributi duri Caesari dicentem se

Christum regem 38e, quae Verba e Luca inserta esse manifestum St. e Quibus omnibus exemplis satis demonstratur Iuvencum certum evangeli Stam praecipue Matthaeum, carminis sui undamentum sequi, ita tamen ut interdum ex quae rapud init h. aut desunt aut brevibus verbi narrantur, ab aliis evangelistis petat. Itaque statim hoc D0bis in mentem venit IuVen um carmen Suum Om-p0suisse adiutum harmoni quae dicitur ' evangeliorum 4 Talem harmoniam quamvis pr0Sui eam et graecam iam multis annis prius iXstitisse quam Iuvencus i armen 'ulim 0mponeret discimus ex Eusebii histortu ecclesiastica HV 29 6:

30쪽

et' ργα σευ et Uvτα tu . Tamen Iuvencum tali harmonia usum esse demonstrari non p0test, cum nulla nobis Sit conservata.d Etiamsi Gebserusi et Leimbachius I iam paucis demonstraVerunt, quom0d Singulae evangelistarum narrationes resp0ndeant versibus Iuvene et quos l000s miSerit Iuvencus, eg tamen idem pluribus demonstrabo, cum illorum ratio mihi non sati perspicua 88 Videatur. Iuvenci liber I incipit ut iam supra p. i5 diximus a Le. II: IuveneuS.

Liber primuS.

133 143

Ioseph dormienti apparet nuntius;

Census 144-l5 Mic. I l-5 T; Iesus Bethleem nascitur l55-l 5T, II 6,T; Angeli et pastores 158-180 - Ι 8-20; Infans cireuinciditur et deo sistitur 181 188 . II l-24; Simon et Anna 89-220 G 26 38; Maria et Ioseph revertuntur in patriam 221 223 G 39; Versus 224-226 sunt a poeta ipso diecti.

Mith. I 9, 20, 24

i l. c. 9. 33. ' Nerieno lis. t . prot Theol uia ista vol. IX . . Iu encu8 p. 663, 3l-664 5.' Singularii in partium indices magnam partem sumpsi e ischen