장음표시 사용
61쪽
parataxim adhibent quam hypotaxim. Iuvene illa narrandi rati opp0rtune obvenit, cum in armine epico Uoque parataXi anteponatur hypotaxi. Exempli ausa afferr0 0cum I UT li 2: . . . . Ad partu famam collecta cucurrit Turba propinquorum, tum stiludia mira frequentes Concelebrant nomenque iubent genitoris habere. Abnuit hoc genetrix, sed Iohannes vocitetur Ingeminat. Plueuit uti tunc iussa parentis Consulere, scriptoque ossant edicere nomen. NInterdum mutem poniti in i0nstructionis paratacticae closto hypotaeticam praeeipue iis l0eis quibus c0nstructi hypotuctica qΠ0dammodo acile ipsa occurrit, veluti II 27-l29: e Intere thulum is conubia est sarabant In regione Chanan , ubi . . . . Θeum evangelista dieat Ioli. II l: Et nuptiae factae urit . . ., et erat uter Iesu ibis. Saepissime inveniuntur in Christi rationibus
enuntiata interrogativa. Quae cum interrogati 0 ne SSpecie positivae plerumque habeant en Sum negativum, adaequant enuntiatum re vera negatiVum. Itaque redduntur a Iuvenco enuntiatis negati vis:
Interr0gati Mith. VII 9 Aut quis est e vobis homo, quem si petierit silius suus panem, numquid lapidem porriget
ei', redditur a Iuvene I 670 enuntiat negativo: Vos homines natis panem poscentibu omneSNon lapidem dabiti . . . .
Item reddit interrogati0nem Mith. VI l Numquid colliqunt de spinis uvas aut de tribulis ficus' Iuv. I 697 98:Xam neque de tribulis sicus nec sentibus uvas
Provenisse umquam .... Ota Sti S .
Eodem m0do tili. XXV P Domine, quando te vidimus eSurientem et pavimus sitientem et sotum dedimus tibi', reddit Iuv. IV 278 Non meminit nostrum quisquam te
Si interrogationes sunt specie negativae, Sed sen Su positi Vae, HuVenco exprimuntur enuntiatis positivis:
62쪽
Christi interrogati0nem Mith. X 29 Nonne duo passeres asse veneunt', enuntiat Iuv. II 490: Passeribus pretium nummi viae portio parva Proveniet s. - Quod Christus Mith. XII 3 pharisaeum interrogat Non legistis quid fecerit David, cum esurisset ipse et qui cum eo erant' enuntiat Iuv. II 570 sq. Legitis certe . . . . Interrogati Iob. XI 40: Non dixi tibi, quia, si crederis, videbis gloriam Dei' explicatur a Iuv. IV. 38 enuntiato affirmativo Iam totiens dictum S . . . . Sed quoque fit, ut Iuvencus interdum interroga livo enuntiato usu sit, quo evangelista enuntiatum negativum adhibet: Apud Mith. VI legitur Non potest civitas abscondi Supra montem po8itas, quod uv. explicat I 478: Nam
qui . . . . Occultare queat' - Eodem modo reddit
verba Mith. XXVII 42 Alios salvos fecit, se ipsum non potest salvum facere, Iuv. IV 678 sq.:
Nonne alios quondum trucibus servare solebat Morborum vinctis sese cur Solvere poenis Non valet 8'. Denique est mihi memorandunt Iuvencum mon- numquam Sed ion Saepe, Sententi RS, Nun evnn gelista negative exprimit, ii irmative reddere:
Quod apud J0h. III 5 legitur negative enisi quis renatus fuerit eae qua et spiritu, non potest introire in regnum deis explieat Iuv. affirmative II 93 sq.: C. . . . Si qui de fonte renatus Et flatu sancto rudibus consistere membris Coeperit, aetheriam liber conscendet in aulam. sApud tundem evangelistam N QP legitur S molestimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum , quod Iuv. II 65 66 interpretatur: e Namque ego si proprio testi pro nomine Surgam, Falsa loquar . Apud Mith. VI dicit esus cet non dabitur ei nisi signum Ionae prophetue quod uv. enuntiat III 33 sq.:
Sed vobis signa dabuntur, quae . . . . P.
63쪽
Quoniam cognovimus, qua ratione Iuvencu Smateriam finxerit, iacere non possumus, qui in fine huius capitis iterum dicamus, poetam quamquam erroribus non careat, tamen materiam Sati Sbene diligenterque tractare.
Nilne vertamu8 0 ad caput tertium, quo de luvenco Vergili imitatore agatur. l. Quid carmen evangelicium comp0nens Oluerit, IuvencuSproloquitur in carminis praelatione, in qua Se comparat cum Homero et Vergilio, quibus sit carminibus epici certa immortalitas
Et vertigo poli terras atque aequora circum Aethera sidereum iusso moderamine olvet , quam Vis e0rum carmina veterum gestis hominum mendacia nectant, Illis H0meri et Vergili arminibus e falsas reserentibus Iuveneus opponere vult carmen sine crimine falsis, cuius virtus sutura sit certa sides, Intelleximus Iuvencum certam denis magni aestimasse, sed quod speravit fore ut ipse qu0que carmine gl0riam empiternam et laudem aeternam conSequatur, ei 110 obtigit. Nam cum usque ad tempus nostrum legantur atque iterum legantur H 0merus et Vergiliu8, Iuvencus in oblivionem pervenit, tuamquam IiVenci argil- mentium grandiris est quam Homeri vel Vergili. Hoc enim argIImentium matris est, quam iit versibiis Xprimati tr. Grandis diit eisque Christi sermo sitit rias carmen ipsium ratione proSa compositium. Nam quis est qui p0ssit poeticam illam psalmorum orationem aligere versibus Permi illi et sunt eteriunt, qui Vangelia legant, pati dissimi, qui Messiam introspiciant Iuvencus cum carmine suo christi an demovere vellet loco Suo praecipue Vergilium, Vergilium imitatus est. Sed alios quoque poetas vel iit Lucretium, Ovidium, Statium iuvencus non spernit citius rei X empla asserre mihi pus non est, cum quae iam Reu sellius et Geb Serii palica contulerunt, Iixerit Hiiemerus tib editionis
64쪽
suae textu. Numerum exemplorum at si et diu si auxit. Sed plurima Iuveneus debet Vergilio, principem carminum squem diei Velleius Patereulus. Iuvencus imitatur Vergilium duplici ratione altera spectat ad rem, altera ad ornaam Minime sequitur Iuvencus in inlitati0ne ad renipertinenti eros leges. Ubicumque p0test, sumit e Vergilio
ipso enuntiationes neque considerat utrum aptae Sint necne, quae Saepe ei commutandae Hiit, quibus possit uti Saepe consistit versus ex versuum Vergilianorum partibus saepe iacit incipientem versum a versus Vergiliani initio, Saepe vel Suum snem congruentem cum Versuum Vergilianorum fine. ReperimuS deseriptiones quae ad Vergili descriptiones prope accedunt; sed rarae Sunt, qu0d mirum non est, eum materia utriusque earminis dissimillima sit. Nam Vergilius materia sua liberius uti potuit Iuveneus, materiam liberius et magis poetice X- ornare fide a religione prohibitus est. Itaque summam diligentiam p0suit in ornando carmine suo. Atque hae in re ei viam m0nstravit Vergilius, qui perfecit illam dicti0uem, quae ex illo temp0re in sermone 90etie vigebat. 2. Nunc ad singula transgrediamur. Primum consideremus Vergili imitationes quae ad rem pertinent. a)Iuvencussumite Vergilio enuntiationes, quibus exprimat vel singulas acri textus voces vel quae ei nimis volgare viderentur esse. - Utar exemplis quantum quidem fieri p0test a me inventis. Statim I 3 sunt verba e . . . . cui templum cura
tueris ducta e Vergilio- VII 443' cur tibi divom effligies et tempta tueris, quibus verbis reddit, qu0d dicit
Ludas I cum sacerdotio furisteretur . . . . , Neque minus I 79 verba e .... acui Se condidit uri S , quae explicant e. I 38 0cem ediscessit, similia sunt Vergilianorum, veluti II 62 e. . . . Spis Si nocti Secondidit umbris, V 243 portu se condidit altos,
65쪽
VII l9 VIII 66, XII 6 6. nuntiatio quoque et vacuae aurae invenitur apud Verg. XII 592 . . . . vacua itfumus ad auras . - e. II 5 evenit Nazareth eX- primit Iuv. I 302 putri αmque revisit congruens UmVerg. Ge0rg. IV 390 . . . . patriamque revisit Pullenen . Ut reddat Iuveneus Mith. IIII e Omnis arbor, quae non facit fructus bonos . . . . , Surpat Vergili nuntiati0nem G. II 440 isset Caucaseo steriles in vertice silvae . . . . dicenses 336 e Caedentur Silvae Sterile .... Apud Mith IV 3 legitur . . . . et habitavit . . . . in sinibus Zabulon . . . . , quam vocem habitavit circumit Iuv. I li Finibus et statuit rebulonum ponere Sede S , quocum Onseras Verg. III 8 . . . . tibi ponere Sede 8s. - Vocabulum dormiebat Mith. VIII 4 eisse vero dormiebat, explieat Iuv. II 33 Intere in puppi Somnum carpebat Iesus 0ngruens cum Verg. IV 554 Ieneus celsa in puppi . . . . t Carpebat Somnos , qu0diam Hiiem erus monuit Iuveneus Vergili enuntiatione videtur usus esse propterea, quod imperseetum Verbi dormire, non in alia s0rma nisi dormibat , quae inusitata est, in Versu hexametro adhibere potuit. - Quod didit
Mith. VIII 27 Illi autem homines mirati su=ὶ se X- primit Iuv. II 39 Illi inter sese timidis miraculumiscent, Quis est quin statim intellegat poetam adhibuisse Verg. XII 720 Illi inter sese multa vi volnera
miscents. - Eodem modo utitur Iuv. enuntiati0ue Vergiliana, quo l000 exprimit utili. IX U homo erat manum habens aridam, distens II 35 86 Secatum e numero cui pondus inutile salmae Pendebat tatim nobis in mentem venit X 34 edeaeteraque eae umero nervis moribunda pependitis et loeus similis V 30l, qui, de Charone dieit sordidus ex umeris nodo dependet amictus . - 0eem alligare Mith. XII 29 nisi prius ulli quo erit fortem ei reumit Iuv. II 6li Ni prius . . . . custodum bracchia nodis i inciat , nisi all0r, usus
ei Vergili I 295 . . . . vinctu . . . . l . . . . Odi . . . . i
66쪽
explicat Iuv. II 652 . . . . lucisque .... ad limina tendit , usus Verg. II 32 enuntiatione . . . . ad limina tendit . Praeterea confer h0 locos:
b Sicut Iuvencus vostes evangelistae Singula Senuntiationibus Vergilianis reddit, ita X ornat rationes inprimisque narrationes enuntiationibus et
amplificationibus, quas eum e Vergilio petivisse Statim apparet. Itaque hic aliquid additur, illic aliquid
commutatur, quod minime et certam fidem imminuat, praesertim cum ingenium in narrationibus et descriptionibus poetae reprimendum non esset, quippe quae non essent dei verba. Sed ne in his quidem suo ingeni Iuvencus utitur, sed satis habebat enuntiati0nes, amplifieationes X aliis poetis aut ad verbum recipere aut ita mutare, ut eis p0ssii uti Vergilius autem, ut
iam dixi, plurimum ei dedit. Ex minimis amplificationibus sunt attributas, quae addit rebus aut personis, quae e Vergili petitae 88 apparet. Exemplis a me reperti utar: In carminis praefatione . 3 Iuvencus sidera caeli,
significat ei stri eas. In mentem habuisse videtur Verg. IV 352, quo castra Signiscantur et igne et s. Qu0d Iuveneus IV 470didit lucida sidera, sequi videtur Horatium c. I, 3, 2. Quod Iuvencus I 345 v0ei saleus, attribuit adiectivum eleves , sequitur Vergilium, qui dicit G. I 368 saepe levem palea me, Iuvencus addit II 7 vocabul e noctes adiectivum obscura sine dubio Vergilium II 420 secutus
illi etiam, si quos obscura nocte . . . . . - Quo O OII 338 e. . . . sed perge et sospite vita sedibus in vestris dulcem complectere natum γIuveneus liberius aedili Iesu verba I0h. IV 50 Vade et filius tuus viviis, attributum dulcem, e Vergili G. II 523 Sumptum isse mihi videtur quo legitur interea dulces
67쪽
pendent circum oscula nati. In cireui tu vocis e sanis, II 354 55 Iuvencus vocabulo salus attribuit adiectivum intemerata
qu0 e Vergilio petitum put0, qui diei II 43 In temerata
sideS ... s. Non aliter res se habet, si Iuveneus II 706 gentem Pharisaeorum et seribarum significat impiam s. Sine dubio sequitur Verg. G. II 53T . . . . ante i Impia quam caesis yen est epulata iuvencis . - Haud ei an Iuveneus II 779 voci agros addat adiectivum et duros Vergilium secutus, qui VIII 4 sinii liter dieit . . . duris glaebis s. - Simili modo Iuveneus II 790 pinguius voei arva attribuisse mihi videtur Vergilium imitatus, apud quem aepe edurrit pinguia coniunctum cum simili voce culturi, veluti VIII 3, X 4 l. - Certissumum autem habeo testem Iuveneum attributa e Vergilio petivisse l0eum IV 63l, quem quamvis iam Reu Schius commemo-rRVit, tamen meum in usum repetam. Hoc enim loco appellat ΙΠVeneu mortem Iudae, qui se suspendit de seu informem Vergilium secutus, qui letum suspendi oppetitum appellat et informe XII 603 et Et nodum informis leti trabe nectit ab alta , .
Iuvencus i Xornat et amplificat narrationes ito rationes enuntiationibus Vergilianis:
Matthaei verba VI 26 et Respicite volatilia caeli, quoniam
non erunt neque metunt neque congregant in horrea exornat Iuvencus I 635 . . . . num omere preSSo erga
Soli Subigunt . . . . nisi fallor secutus Vergilium G. II 25 ante Iovem nulli subigebant arva colonis. - Quod Mareus G simpliciter narrat Qui autem ascebant illos, fugerunt et renuntiavemunt in civitatem et in agros , reddit Iuveneus II 0 Sq.:
68쪽
DHumunt urbisque ruunt ad tecta subulci Et famam accedunt populosque ad litora cossunt, Vergilium habens dueem XI 236 colli convenere ruuntque
ad regia plenis i Tecta vii . . . . , et, ut iam Huem eru Salm0tavit, IV 289 et . . . . Sociosque ad litora cogant s.
Apud Mith. IX T legimus et surremit et abiit in domum Suam', quod Iuvencus ex irna II let Surreaei letumque umeris iam fortibus stat Per mediumque vigens populi miruntes abibat, adhibens Vergilium qu 364 haec rapit, atque umeris nequiquam fortibus astat s. - Mith. IX et sumens secutus est eum reddit II Imperio Christi saret staudetque secutus usus Vergilio IV 29, Imperio laeti parent . . . . Θ Cum apud I0h. V Itisus autem fatigatus eae itinere sedebui super puteum mihi legatur Iesum ea es tus fatigatum resedisse. exornat Iuv. II 247: Sederut hic rapido salvator anhelus in aestus fortasse in utente habens Vergilium B. II 0: Phestylis et rapido
fessis messoribus aestus. - Mith. IX 36 . . . . et iacentes Sicut oves non habentes pastorem exornat Iuveneus II 423 Q. . . . cui pascua laeta Innumerae tondent pecude rectoris gentes,
. . . . cui pingui Ceaeter centum nivei tondent dumeta iuvencis. Quo J0eo JIL 390 maris undisoni rupe quae prodit in altum Scandatur tibi Summa . . . . IuVODUUS reddit evangelistae Mith. XVII 6 et . . . . vade ad mare et mitte hamum . . . . , exornat Vergili usus X 693 ille velut rupes vastum quae prodit in aequor . . . . s. Ἀdiectivum eundisoni, est sumptum, ut mat fiet diu memoravit . IT, Stat L Achilleide l98 ut rhetis undisonis per noctem rupibus astans s. Quod Iuvencus III 460 6l:
et . . . . Galilaeaeque arva reliquit Iudaeumque petit, qua pinguia rura silenter Aomine Iordanes viridis perrumpit amoeno γ
69쪽
et . . . . tranStulit se a Galilaea et venit in fines Iudaeae trans Iordanem amplificati0nem p0 et sedisse mihi videtur secutus similes Vergili descriptiones Fortasse ante culos
Et terram Hesperium venies, ubi Lydius arva Inter sim virum leni luit agmine Thybris ot VIII 3 sq.:
. . . . 9 Sum pleno quem flumine cernis Stringentem ripas et pinguia culta secantem Caeruleus Thybri . . . . et VII 30: . . . . hunc inter uvio Tiberinus amoeno 3.
Iuvene versus IV ii, initium Pars trietis gladiis
par . . . .' Si factum e imitati0ne Vergiliana XI 278 Pars gladios stringunt manibuS, par . . . . Ubi eumque evangelista tempora refert, Iuven HS
describit in sive adhibitis inuntiati0nibus Gergilianis sive adhibita Vergili rati0ne: Le. verba celabat se mensibus quinque reddit Iuv. Donec quinque cavam complerent lumina lunam . Quis est quin statim meminerit versu8 Vergiliani III 645 Terti iam lunue se cornua lumine complent . - Simili modo cireumit Iuv. IV 376 Quattuor en luces totidemque eae ordine nocte i Praetereunt .... v0eem quatriduum, 10h. XI 39 sine dubio adhibens Vergilium III 203: Tris adeo . . . . Sole Errami Spe lasso totidem sine sidere noctes . Pro sine sidere , habet Iuveneus eae ordines, qu0d saepi8sime occurrit apud Verg. in eodem Vel Su pede ii apud Juv. veluti V 773, VII l39, G. IV 507, qu legitur versu exiens eae ordine meri Se S , quem Juv. quoque habet I 03. Verbis eae ordine exprimit IuV quattu0 dies X et per alium alium. Iuv. III 3l6 l7: .... a SSu bis terna dierum Lumina converso trari Scurrere caelo, reddunt utili. XVIIo post dies se aes et simili m0do uv. V 735 cum trino solis pariter . . . . recur Su reddit Mith. post tres dies XVII 64. Etiamsi similes locos neque apud Verg. neque apud ali 08
70쪽
poeta reperire p0tui, tamen uvencus hae in descripti0ne imitatus esse Vergili ratonem mihi videtur. Cum supra p. 45 memoraverium Iuvencum interdum Solis a tu et ecasus deseriptiones e Vergilio aliisque p0etis petivisse et exemplum huius rei attulerimus, de hac re nunc non iam dicam, praesertim eum illi qu0que loci iam ab Hue mero annotati sint. De duabus aliisqu0que descripti0nibus pauca verba sacere mihi pus est, cum de his iam alii locuti sint Sunt 0e I 24 sq. et I 25 33; quorum in altero Iuvencus Mith. I 9 et ecce stella . . . . antecedebat OS XOrnn SSequitur Vergilium VII l2, quorum in altero II 25 33 Vergili uni eundem secutus describit tempestatem marinam. Omne sere verbum in hac descriptione petit e Vergili0 omnibus serel0eis, quibus Vergilius describit tempestatem marinam, utitur. e Cret genae hius errat cum diei in puSculo , Die
Cassandra rauchi. Quamquam Iuvencum a Petrarca laudari verum est, sallitur auetor, eum Iuvencum in ei Sibus,
quibus de duobus latronibus narratur, Vergilium imitari putat. Nam in du0bus tantum versibus IV 685 86: et Nec minus increpitant dextra laevaque gementes Adsiae crucibus scelerum pro Sorte latroneS Iuvencus poenitentis latronis non magis facit mentionem quam Mith. XXVII 44 4 Id ipsum autem et latrones, qui crucistinierant cum eo, improperabant ei, Sed si Seduli tarmen paschale evolvimus, legimus V l sq.: Alter adorato se verba recantia Christo Saucia deiectus flectebat lumina, tantum Lumina, nam eminas arcebant vulnera palma S , quae Verba prope ad verbum congi iuuit eum Vergili II 405 6:4 Ad caelum tendens ardentia lumina frustra,