장음표시 사용
31쪽
ego si accipiam, meisne dissimillimus, hoe est impi
dens plane sim . nam, ut cetera, quae dixi esse ad dium huiusce laudis necessaria, mihi non desuerint; quae utinam mediocria fuissent: temporis quidem, ut paullo ante exposui, multo minus habui, quam res tanta postulabat . fatam in hoc singulare meum est, ut otio numquam abundem. abundem autem entinam non semper indigerem maxime . nunc ad occupationem etiam accessi fossicitudo: quam mihi ex immaturo Cardinalis dirasset, diuini hominis, interia tu exortam utinam aliquando dies exstinguat: ratio quidem hoc nondum potuit . ille mea Itudia fouebat unus: ille mihi otijspem dederat: ct fecisset: quis eram ad benignitatem propensiortilla me, ubi opus esset, auctoritate ornabat, consilio monebat, re sustentabat . quid plura' in illo mihi erant omnia, ct cum illo mihi omnia perierunt. quare non tam mihi cogitandum est, ut opus uniuersum de Romanis antiquiatatibus , quod tu dilaudas, illo auctore institutum possim absoluere, quam ut partem aliquam, iam con
sediam, liceat perpolire . quod ipsum, si mihi nune
per meas occupationes liceret, hic tamen, qui me . uexat , dolor certe non concederet . ac mehercule haec ipsa, quae tu nunc legis, irrigavi lacrymis,cum scriberem: nec putaui fore, cum tot curis distinerer, ut possem scribere: sed magna uis amoris est,magna obseruantiae erga te meae. ea fecit, ut hoc oscium Q rebus omnibus anteferrem. Aduentus tui iam aliquam vobis exstectationem amicorum sermo com- .
32쪽
' ri, pr set . LI p. I II verat .em tu quod litteris confirmes, valde la Itor. cupio enim tuam tum humanitatem, thm prudentiara , quarum altera tibi ab hominibus amorem, altera etiam honorem conciliat, in consuetudine Osermonibus regustare. Me autem quod huius consili praecipuam tibi ais esse caussam; facile patior miti hoc ate, uiro gravissimo, pes aderi; amoq. mirabiliter animum, atque amorem tylum tuum:cui respondere .ciis et si docile est; perpetuo tamen studio , Er singulari quodam obseruantiae genere, ut Pero, tibi satisfaciam. Vale.
. Decentiano Genuam redeunti. - PETs I multarum rerum curis atque oneribus
ita premor, optime Sauli , ut re pirare uix pima tamen, ut litteris tuis, amantissme scriptis, aliquidre1ponderem , abieci omnia, O oscium , quod tibi
a me debetur, habui antiqui lim. Video te miro quodam ueteris eloquentiae amore, ac sudio te aeteri gnificant hocsudia tua, declarant scripta, em mones ubique non obscuretestantur. nae tu rem pulcherrimam diligis: cuius me quoque forma cepit adolescentem: ct de uoluntate ista, uel cupiditare potius,tantum abest,ut dies Wliquid detraxerit, ut cum aetate mul amor creuerit. quare, cum tibi ego tam multis in rebus concedam; patere, obsecro te, in hac Me una riualem esse talim , nec tibi uel tantissum
33쪽
mnino velle .concedere. sentimus enim idem , quod tu,nihil esse θeciosius eloquentia,nihilnaestantius: quam, ut ipse nocti, amarunt aetate no ra, atque appetiere quamplurimi; potiri autem, ut mihi quidem videtur, adhuc nemo potuit . quis enim latinae orationis laudem non magnopere diligendam dixit equis porro rationem, O quasi viam, qua peruenire ad eam liceat, nobis indicauit e nam, qui se ita exercent,ut ex veterum scriptis o membra, integrum quandoque comprehensionis corpus sua in scripta transferant; non equidem eos reprebendo; siquidem
perfecti similitudinem quandam sequuntur ; sed ,
quia perfectum ipsum non attingunt, in magna laude non posuerim. Obsecro te, Sarali , qui iudicio emeestis, quid tibi de Christophoro Longotio uidetur e equidem, si quaηdo, quid de scriptis illius: existimem, interrogor, irasoleo respondere , exsilem esse in sententi', non luculentum in vertis; ut tamen deleo ,si uitae contigisset usura diuturnior, bene censeam sperandum fuisse. sed, ut nunc en, meaqv dem sententia, nullus est . quid enim assert exquimtum,quid singulare,quid non uulgatum,non ex quotidiana consuetudine, usuq. sumptum Alscribit i terdum O de rebus familiaribus ad familiares a uid tum uasi non uel in obscuro argumento possiingenii lumen elucere. Nam, quod in eo uerborum circuitus saepe a Cicerone totus eLt: si consulto fecit, quod inde laudem θ eraret, iudicium requiro. etenim, aliena quaesunt, ad nos translata Ilulte iactamus δ
34쪽
ius: ut neminem laudare solemus, quia pu eber , quod σccipitur a natura; at quia temperatus , quia senus quae posita sunt in nobis ipsis . sin, quod potius exi timo, inops a latina lingua explicare animi sensa aliter non potuit: necessitatem ex cuso: nec tamen, iquod faciebat, diutius eum puto facturum fuisse. qui enim in illo otio Patauino nihil ageret aliud, quam ut se tum eloquentiae copiis, quae philosophiam ornant, tum earum artium in xtrumento, sine quibus muta silet eloquentia, locupletaret ; utriusque studio facultatis consecutus esset, ut ,suis quasi opibus abundans , de alieno quotidie parcius assumeret . cuius autem generis ea, quae moriens reliquit, scripta sunt; abesse eum iudico ab ea specie, quae est in scribendo optima, longi me. qua de re cum aliquot abbinc ramis in conuentu amicorum sermo esset ortus, memini dissen tire a me amicum hominem, O eruditum: qui Ciceronis in libris diu, multu . uolutatus , tamen
Longotiumsuspicit. aurea uidelicet cum assidue tractet, aerea non internoscit . itaque, paucis post iulum sermonem diebus interiectis, cum epistolam ad
me misisset , in qua ita scripsit, nihil sibi tam accudisse mirandum ., quam quod a me audisset, cum dicerem , mibi Longotiana scripta non admodum probari: nihil rescripsi , quod homini quinquagenario insitam opinionem non speraui me posse euenlere. O sunt omnino quaedam res, quas ubi sensu iudicis ipsi non percipimus, atque assequimur, nulla
35쪽
nulla satis oratio probabit; ut cum Anaxagora 'iniuem atram iudicante, stustra de albedine d putares. Improbas igitur , inquies , si ab antiquitate scribentes mutuemur ἐ Ego uero, si apte fiat etiam summe probo . sed hoc ipsum, apte, quam dissicile sit, ex eo licet cogitare, quod latinam sin-guam continet uniuersam e uniuersa enim sub im . tationem cadit. imitandi autem ratio, quia ct misiatiplex e I , ct admodum recondita: primum, de ea praecipere sigillatim , infinitae doctrinae est ; d de , quae praecipiantur, cognoscere, ct perfecte, exsequi, non mediocris ingen . Cumq. id, quod nitet in oratione, aut in re uideatur esse, aut in uerbis: ego olim rem significatam simul cum uerbis significantibus sumebam ; eaq. meis scriptis cum inseruissem, tum optimum illud, quod quaeritur imitando , plane arbitrabar me esse consecutum. postea coepit mihi meum consilium di*licere: cogitaui, quoniam id esset memoriae magis , quam .ingenij; . quod ego licerem , praestare multos posse; quod autem multi possent, egregium non esse. Tum iniuirationem haud paullo dissiciliorem, quam cum paucissimis mihi esse communem intelligebam. exquisii
, ras sententias, de Cicerone excerptas , aut de Tereui rio, tacitus in animo uersatam . eas ornabam uer-
bis quam poteram lectissimis; ut , quasi uestituora
tionis mutato, cum eaedem essent, aliae tamen ui -
derentur.Erat non disimilis in uerborum figuris commentatio .si quas notaueram illustriores , ad alias
36쪽
tentias ita traducebam , ut interdum eandem
cutionem in res prope innumerabiles accommodans, quasi ex una cera plures imagines , nec tamen Μ. dem generis , oengerem. In Dac exercitatione quantum esset , utinam aut mature cognouissem, aut se ro cognitum, avideq. arreptum uis occupationum
non extorsisset. equidem, si quis me neget in scribendo i uidquam esse, non pugnabo: sed, si quid hum , ab hac una esse contendam. Tibi gratulor, Sauli, quio uis, quod sentis esse praeclarum i quod uis, nihil impedit,quo minus praestare poss. oiij enim tantum habes, quantum 'si exercitatio postulat. abundas, ut animi, sic fortunae bonis: in quibus ipsis Zenonis pace dixerimo non mimma, his praesertim temporibus, ad uirtutem uis es. ingenio uero ita fores ,
ut tuam maxime consuetudinem propterea expetie
rint ij, qui ipsi ingeni gloria praeter ceteros excellere putavantur. atque utinam ea, quae litteris mandunti de homine Christiano, aliquando emittas; ut opinionem ac sermones de te meos res ipsa confirmet, quod breui futurum facile istero. recipis enim te nunc in uillulas tuas , hocs in summum otium: ubi cum nullam tibi horam Uudiis uacuam abire patiaris; sic enim ct a multis antea cognoueram, O posea Coccius noster confirmauito expolitionem intra paucos menses exspectamus operum tuorum . qua de retit interdum me Bruti nonri litteris certiorem feritielis, etiam atque etiam rogo. Tontificis Legatus, donicus Beccatellius, homo antiquae probitatis,
37쪽
is P AvLI. MANvTII humanitate,ac doctrina praenans, pon obitum cardinalis masset ita me complexus est , ut omnem in meis commodis atque ornamentis curam ct cogita tionem xisse uideatur.cui non tam a me gratiae sunt
habendae , quod agit ipse quantum potest , ac plus
etiam, quam poten; quam, quod alios etiam , magnos o principes uiros, ad me augendum, atque honestandum Ilio exemplo, atque auctoritate vehementer excitat . qui cum multi sint, tua tamen inter omnes elucet liberalitas; qui, re uix audita, amore in me tuo, sudio erga litteras incitatus, tantum tua Ponte ad hanc prouinciara conferre uelle postlicitus es,quantum exanimo meo nulla umquam delebit oblivio. Vale, tuamq. ualetudinem cum tua, tum no sera etiam, qui a te pendemus,caussa diligenter cura.
M A G N v Mmihi solatium allusit episeola tua riucunditatem , dicere non possum; quam tempora eripiunt,sic,ut me tristitiae totum paene tradiderim. Ac primum, obiisse audio fratrem meum Bononiae, cum ualeret optime, repentino morbo oppressum. fratrem cum dico, me alterum iure naturae dico .verum addo illud. obierit, si uera narrantur , fratert is, qui bonitate praestabat,ualebat ingenio , excellel bat industria, facitus ad omnia maxime omnium uidebatur . itaque obruor dolore e nec, puto, emergam , nisi aut, liti melius esse, cognouero, aut,si naturae
38쪽
1 hyrs T. LIh re q i turresatisfecit,opem tuleriti a die quae ualet ad omnia plurimum , animi uero morbi xylus etiam interdum, quo ratio , medetur hanc aegritudianem accedunt domedica P mea' propria . uxor, ius praecipue studiores fa liaris hodo us tota nittitur , quae me multis molesti sy multa nurerum o curarum onere leuabat, quae meam stula Ddmen praesenti semper uocio tuebatur, imnunc iace perieuli non expers , assectis diuturno morbo uiri biss. ego uoxor acerbi ne anniuersariis oculo-.rum dolo Gus: quos sanare, cum iam paene tentata sint oviria:, humanae artis esse non puto. remedia Dut ab uiso isto, qui alis cunisis medetur, caelesti medico expetenda. is mihi'optimam, ut Jero, ual tudinem aliquando renituet: si hoc minus , muniet me saltem ea uirtute, qua res aduersae facile perferuntur. ita salus ex morbo nascetur, non haec, qua corpus uiget, quam ego adhuc omni remedὴoiarum generestiora quaesiui, quae cum ipso corpore paucorum annorum ρatio penitus exsinguetur,sed illa multo praestantior,qua nostrae mentes,cum seseis hac terrestritiabe seiunxerint , o cum puri oillo cael estium imorum coetu consociauerint, per petuo fruemuranterima onme concurrentibus matii, erre impeti sintneo , planeque, quoniam boUosum,debilito aduersis ..Hic tu me uocas adscrialendum; ct hortaris,ut ea tradam litteris,quae assduo latinae linguae usu, ct diuturna tibi uideor exercitationeconsecutus.Vis me scilicet, optime Sau
39쪽
xs p AvLI. M AN v T l I tam via quaead eloquentiam duciti aperlae. 'fsum opus, ac diJcii multi otii, tranquillae mentis, non nostrae fortunae, cuius tibi imaginem onendi, neque nostrorum neruorum, quos tu putas esse satis firmos; ego, quam sint imbecilli, experior saepe, ac sentio. At erunt praeclari conatus , etiam si non succedat. Si ita est, hac laude nemo excluditur. potest aggredi, qui uult. uelle autem quis non debet e quidem exregia cupientem aliqua uel ex hoc ipso nona con equetur . te, si quemquam, Sauli doctissime, te , inquam, ipsum decet maxime omnium id suscipere, quod mihi imponis. quae enim sunt ad hoc munus necessaria, quorum aliis alia desunt, ea in te uno abundant omnia, ingenium, usus diuturnus, doctrina, iudicium. quid ἰ opes , O fortuna numquid huc pertinent ἰ illae uero, mea sententia, uel maxime . cursumenta ingeniorum retardat, uires debilitat,ae frangit inopia.an tu putas Aristotelem, Platonem, illa Graeciae lamina, an Ciceronem
nonru an Plinium tam multa potuisse litteris mandare, si summum illis otium rerum omnium affluentia peperisset ' domi alebant seruos erussitos dic t bernales habebant , eximiu praemise accersitos idtimis terris, rhetores, hinoricos, praenantis i*geri', mguearis doctrinae philosophos. cum his se
quotidie exercebant,commentalantur si putilantiborum omnium opera, quatenus libere utebantur. at ego sumptum unius pueri,minima mercede conducti, quo inscribendo utor, aegre sui lineo. Et in bis
40쪽
auissis in hac mea tam tenui ualetudine, tam ςsuersasortuna,quia rudes homines , ueteris eloquentiae cupidos, meis scriptis non erudio, nec in rectam latinescribendi uiam induco, appellas me,quasi malum debitorem, atque etiam accusas, uerbis tu quiadem humanissimis, O alieno, ut uideris, nomine , re tamen i agrauiter , , ut ego interpretor, tuo
iudicis: quod uereor in primis ,facioque, sicuti debeo, plurimi. uerumtamen uidere te puto,quam facultatem res desideret . quid autem praeuari a mepo sit, nemo omnium, qui uiuunt, me ipso melissim telligit.quare noli mihi languorem,aut desidiam Obycere : quae abesse procul a me, qui anteactae meae vitae cursum in*iciet itque examinabudaciis codinoscet. satis habeas , si nemo intam in te culpam eonferat.qui cum ingenio praenes, aetatem omnem in latina lingua contriueris; ex quo factum G, si team perfecte calleaAid quod tuorumsuorum scripturum subtilitario elegantia declarat: cum ualetudianem non desidere notio paene dissiuas: addo etiamsi Iud:cum optime tibi cum fortuna conueniat: qua trubi de suis bonis tantum elargita s, ut erogare quora uis pecuniam in homines doctos sum. Eucta nullo tuo incoinmodo possiuare cutis tesu omnia, eaque, ut ego arbitror ,summa, non minima quidem certe; abstines tamen ab hoc munere, O Lρrtam is a bos,nulla tibi re, praeterquam uoluntate, Ostudio, conferendos. Quis non miretur sitire fontes' sitiunt