장음표시 사용
331쪽
S. PETRUS DAMIANUS Historiae Scholasticae Libros XVI. , Lugduni dein A. 15 S., atque alibi saepius excusos, in quibus Historia in sacram a Principio Genesis usque ad finem Actuum Apostolicorum in compendium redegit , adiectis quibasdam Patrum a donationibus , inspersisque non raro externis Bistoriis, et apocryphis narrationibus. In Longi poniensi Cisteretensium Monasterio , dioeceseos Suessionensis , extare dicuntur MSS. Sermones CXIV., in Victorina Bibliotheca Sermones LXXX. Petri Comestoris, quorum L. scripsit adhuo Presbyter, alios XXX. jam S. Victoris Canonicus. Denique omnes Sermones, quos sub Petri Blesensis nomine Joannis Elissaeus S. I. Moguntiae edidit A. I kio ., Petrus de Gusanoilla Petro Comestori tribuendos esse censet. Unde Sermones illos in Editione sua Petri Blesensis Parisiis A. 1667. missos secit, aliosque LX v. legitimum Blesensis laetum substituit. CXCIX. S. Petrus Damianus, qui perperam a quibusdam confunditur cum Petro de Honestis, Clericorum Regularium Monastarii Portuensis de Dioecesi
Ravennate Priore, quique anno II I9. adeoque Bn mis XLVII. post S. Petrum Damianum obiit, natione Italus, patria Ravennas , vitam monasticam amplexus est in eremo Sanctae Crucis Fontis Avellani, haud procul Eugubio. Ob praeclaram virtutis , et doctrinae famam post aliquot annos a Guidone Abbale Pomposiano ad Coenobium suum accitus est, ut Monae his suis virtute et doctrina exemplo praeiret. Postquam ibi biennium exegisset , ad Foutem Avellanum reversus, Monasterii Prior, ac tandem Abbas renuntiatus est. Anno 1058.
Sthephanus IX. Papa eum Cardinalem Episcopum Ostiensem rureavit. Quam ille dignitatem cum invicta liuini-
332쪽
litate recusaret, ipsum ad suscipiendas Insulas Aposto, ii eo mandato adegit. Quamobrem illum persecutorem suum appellare solebat Vir Sanctus. Sub Romanis Ponti fidibus Gregorio VI. Clemente II. S. Leone IX. Vi-etore II. Stephano IX. Nicolao II. Alexandro II. egregiam Ecclesiae navavit operam Diseiplinae Ecclesiasticae studiosissimus, quam acerrime propugnavit, praesertim contra Simoniacos, Cleri eos incontinentes, et Laicos consanguineis nubentes. Alexander II. ad Galliarum Archiepiscopos scribens, hoc eam ctile bravit elogio : Talem ςobis uirum destinare curavimus, quo Post nos major in Romana Ecclesia non habetur, Petrum Damianum , Ostiensem Episcvum , qui nimirum et noster est oculus , et Mostolicae Sedis immobile frinamentum. Multis pro Ecclesia legationibus perfanetus,
turbas omnes mira dexteritate composuit. Anno Io59. a Nicolao II. Mediolanum missas, ut Simoniam, et Clericorum incontinentiam profligaret, tumultuantes Clericos eloquentia ac ratio uum pondore Compescuit, dictisque suis obsequentes habuit. Anno 1oSa. ab Alexandro II. tu Gallias missus, collapsam in Cluniaeensi Monasterio disciplinam restauravit. Sequente anno Florentiam prosectus est, ut gravis imam se his in Petram Episcopum inter et cives ac Monachos Florentinos exortum componeret. Auno IOD. ad Henricum Germanias
Begem, qui Beriam conjugem repu liare in anim, habuit, ab eodem Ponti fige legatus, scelas id qua salutaribus documentis, qua invicta animi fortitudine impediit. Anno 1o72. defuncto IIenrico Archiepi copo Ravennate, qui ob denegatum constanter Euclesiae Romanae obsequium Oetennio aute ab Alexandro Pontifico anathemate percussus fuerat, Petrus ad Patriam urbem,
333쪽
332 S. PETRUS DAMIANI.quae Episcopo suo ait haeserat, reconciliandam missus, cives omnes poenitentia ductos praeteritae pervivaciae , anathematis vinculo solvit. Re conlaetam dum Romam properat , Faventiae febre correptus , in Coenobio S. Mariae ad aeternam quietem migravit die XXII. Februarii A. Io72.
Opera omnia S. Petri Damiani maxima diligentia collegit, ne III. in folio Voluminthus Romae edidit, I. quidem A. 36o6., i I. inO8., III. 16 35. Constantinus Cojetarius Syracusanus, Monachus S. Nico- Iai de Arena, Congregationis Casinensis O. S. B. Idem Opus addito Tomo IV., quem Caietanus illidum promiserat, recti sum fuit Parisiis A. 1642. , atque iterum ibidem A. 166S. . Venetiis A. 17 . In I. Tomo conlitientur Eoistolarum Libri VIII. Horum I. exhibet Eristolas a S. Petro Damiano scriptas ad Romanos Pontilices. atque ad Cadaloum Antipapam. II. ad Ca dinules. Ill. ad Patriarchas, et Archiepiscopos. IV. ad Epi copos. V. ad Archipresb3 tero, , et Archidiaconos , PreshIteros, et Clericos. v I. ad Abbates, et Mona hos. Vis . ad Principes saeculares. VII s. ad Viros illustres, et tilias personas privatas. Tomus II. Complectitur Vitias Sanctorum , nimirum S. Odilonis Ah-hatis Ll iiii .ice usi, , S. Mauri Episcopi Caemnatis, S. Bomilaldi Catualduleusimn Institutoris , S. Rod ulli Episcopi Eugu bini, et S. Dominici Loricati , Passionem haucta ni Virginam et Martyrum Florae ac Lucillae, Expositionem Visionum S S. Martyrum Mariani et Jacobi : ac Sermones L HI. juxta mensium ordinem distributos. Ex horum lamen numero XLV. videntur expungendi , S. Petro Damiano perperam adscripti, scili det Sermones de Nutipitate Domini, de S. Murtino,
334쪽
no, secundus de S. Andrea, de S. Aicolao , atque alii XIX. qui Tomo , II. Bibliothecae cisterciensis inveniuntur sub nomine Aicolai Monachi Clarae pallis, do quibus Oudinum consule Tomo II. Commentarii de Scriptoribus Ecclesiasticis , columna 689., et O. Tomus III. Opuseula LX. exhibet diversorum argumentorum, ad Historiam Saeculi XI. illustrandam maxime utilia, quae hie singillatim recensere juvat. I. Opus deinde Catholica ad Ambrosium. II. Antil3gus contra Judaeos. III. Dialogus inter Iudaeum et Christianum. IV. Disceptatio 'nodalis. V. Actus Mediolanenses. VI. Liber, qui appellatur Gratissimu3. VII. Liber Gomorrhianus. VIII. De parentelae gradibus, et de gradibus consanguinitatis. IX. De Ele mos yna. X. De Horis Canonicis. XI. Liber, qui aρ- pellatur Dominus vobiscum. XII. Apologeticum de contemptu saeculi. XIII. De persectione Monachorum. XIV. De Ordine Eremitarum , et facultatibus Eremimontis Acellani. XV. De suae Congregationis institutis. XVI. In Discopum, Monachos ad saeculum refocantem. XVII. De coelibatu Sacerdotum. XVIII. Contra Clericos intemperantes. XIX. De abdicatione Discopatus. XX. Apologeticus ob dimissum EPipcopatum. XXI. De fuga dignitatum Ecclesiasticarum. XXII. Contra Clericos aulicos, ut ad dignitatem yrο-mOceantur. XXIlI. De breuitate vitae humanae. XXIV. Contra Clericos Regulares yroprietarios. XX V. De dignitate Sacerdotali. XXVI. Contra inscitiam , ct incuriam Clericorum. XXVII. De communi vita Carionicorum, ad Clerum Funensis Ecclesiae. XXVlII. Ayologeticus Monachorum adςersus Canonic0s. XXIX.
335쪽
334 S. PETRUS DAMlANI. De Pili uestitit Ecclesiasticorum. XXX. De Sacramentis per improbos administratis. XXXI. Contra philam gyriam , et pinculum cupiditatis. XXXII. De Quadragesima, et 42. Nebraeorum mansionibus. XXXIII. De bono sufragiorum, et uariis Miraculis. XXXIV. De Mariis miraculosis narrationibus : addita simili disputatione de partis apparitionibus , et miraculis , cum Dissertatione quinquepartita. XXXV. De picturis Principum Apostolorum. XXXVI. De diVina Omnipotentia in reρaratione corruptae , et factis infectis reddendis. XXXVII. De uariis sacris quaestionibus. XXXVIII. De processione Spiritus Sancti. XXXIX. Contra sedentes tempore Diuini Os cit. XL. De ira reframanda. XLI. De tempore celebrandi nuptias, XLII. De Ade Deo obstricta non fallenda , et de seruanda inde Deo Praestita. XLIII. De laude stagellorum , et disciplinae. XLIV. De decem Aegypti plagis, et Deca
logo. XLV. De simplicitate sancta scientiae instantiariteρonenda. XLVI. De corrutione aequanimiter serenda. XLV I. De Castitate. XLVIII. De Spiritualibus deliciis. XLIX. De perfecta Monachi informatione. L. Institutis Monialis unius ad Blancham. LI. De pita Eremitica. LII. D bono Religiosi status. LIII. De patientia in insectatione imoroborum. LIV. De ieiunio Subbathi. LV. De celebrandis uigiliis. LVI. De fluxa
mundi gloria despicienda. LVI l. De Princ is o siclis
in coercitione improborum. LVIII. De cera felicitate, ac sapientia. LIX. De Nouissimis, et Antichristo. LX. Expositio mystica Libri Geneseos. Tomus IV. continet Carmina varia, Orationes , Hymnos, ct Aenigmara. Lucas Dacherius o. S. L. Tomo Vii. Spici legii Sermones V. de Orutione Dominica edidit sub nom,
336쪽
ne S. Petri Damiani; qui tamen in plurimis MSS. Codicibus, atque in impressis omnibus S. Petro Chrysologo adscribunt tir. Libellus de correctione Papae, et Discopi, a Protestantibus Argentorati exeusus A. 1562., et a Melchiore Goldasto Tomo II. Monarchiae illatus, S. Petro Damiano decumana fraude fuit suppositus. C. Petrus Lombardus, prope Novariam in Longobardia natus, postquam Bononiae scientiis operam dedit, commendatitiis Episcopi Lucensis litteris munitus ad S. Bernardum in Gallias prosectus est; cujus curam Sanctus Vir gessit, quamdiu Rhemis suit, et Lutetiam Ρarisiorum abeuntem Gilduino S. Victoris Abbati commendavit. Theologiae ea ingenii felicitato et contentione operam dedit, ut ad Theologicam Ca-ibedram paulo post promotus, caeteros Parisiensis scholae Doctores eruditionis ne doctrinae laude superaverit. Primus fuisse dicitur, qui gradus scholasticos Licentiatus ac Doctoratus in Theologia instituit, ut speciosis his atque honorificis titulis Studiosos ad amplectendam Theologiam excitaret, et Privilegiis ascenderet. Praeter Glossas in Psalterium, et in Epistolas S. Pauli, Parisiis dein A. 15S5., et 15 I. , atque alibi saepius editas, Libros IV. Sententiarum conscripsit , Theologorum Scholasticorum , praecipue S. Thomast Aquinatis, et S. Bonaventurae Commentariis illustra tos, Magister Sententiarum ideirco appellatus. Opus hoc in complures Distinctiones, et IV. libros divisum
universam complectitur Theologiam , atque eX anterio rum Patrum scriptis, ac testimoniis concinnatum exi, ut adeo Petrus de suo parum eontulerit , praeter ne Xum , quo materiae inter se colligantur. Et quamvis naevis suis non carecit; si tamen aetas illa honis stu-
337쪽
PETRUS L0MB ARDUS. diis inimica, et depra ratus Theologorum illius temporis genius consideretur, qui seposita Seripturarumae divinae Traditionis authoritate ad vanas quaestiones delapsi , inanibus humani ingenii ratiunculis Theologiam inquinabant, eamque in contemptum passim adduxerant ; negari prosecto nequit, Petrum hae sua scriptione immortaliter de Ecclesia fuisse meritum, hujusque viri industria et exemplo es ectum esse , ut Sala
herrimae illi, et catholico orbi necessariae disciplinae
et suus ordo constaret, et solidiora ex Scripturis et Potribus depromerentur argumenta ad communienda Catholica dogmata. Critici quidam morosiores Lombardum plagii accusant, aiuntque, expilatum ab co suisse Baudinum , vel Bandinum quemdam, cuius summa Theologica in Libros IV. itidem clivisa , Lombardiano operi perquam simillima, nisi quod compendio reserat, quae apud Lombardum fusius disputantur, Viennae curis Benedicti Chelidonii A. a 518. et Lovanti prodiit. Qua de re vide Ioannem V ogi in catalogo Historico- Critico Librorum rariorum, pag. 67. A Tum Bandini
aetas admodum incerta sit, altissimumque de illo apud omnes silentium , non perspicio, cur antiqua posses sione dejiciendus sit Lombardus , cui et Veterum de Bandino silentium, et communis Eruditorum consensus suffragatur. Malim itaque credere Bandinum obscuri Dominis hominem in epitomen redegisse , quae fastori calamo scripsit Lombardus, quam clarissimae memoriae Theologum aliena scrinia inva isse, quin aemulis suis, quibus profecto haud carebat, fraus ista umquam suboluerit. Verum ut a Libris Sententiarum ad ipsum Petrum, a quo paulisper digressi sumus, revertamur, e XCanonico Carnotensi Parisiensis Episeopus inauguratus
338쪽
est A. I 159., eam dignitatem adeptus cessiona Philippi Ludovici VI. Franciae Regis filii, cujus quondam Praeeeptor fuerat. Obiit anno H6.., die XX. Iulii, in suburbana S. Marcelli Ecclesia sepultus. Post mortem a Joanne Cornubiensi , Λnglo, discipulo quondam Suo , apud Alexandrum III. Romanum Pontifice haereseos nomine delatus est, quod Christum ut hominem non esse aliquid docuerit. Quae propositio ejusdem Pontificis jussu a Wilhelmo Senonensi Archie Piscopo, et suffraganeis Episcopis in Parisiensi Synodo congregatis, damnata est. Paulo post contra Petrura I Ombardum, tamquam haereticum hominem, quod do essentia SS. Trinitatis perperam sentiret, calamum acuit Ioachimus ordinis Cisteretensis , Coenobii Floreus sAbbas. Verum ipsius acetusatoris doctrina in Concilio Lateranansi IV. sub Iunocentio HI. anno I 2I5. Pro scripta fuit, et catholica Lombardi sententia compro
CCI. S. Philustrius , cuius patria et natio, quid quid alii divinando asseruerint, ignota est, septimus Brixiensium in Italia Episcopus, saeculo IV. floruit , strenus Catholicae veritatis adversus Arianos propugnator. Auxentio Mediolanensi , Arianorum dati, in Catholicos grassanti, forti animo restitit invictus Nicae nae fidei athleta , eo nomine ab Auxentio variis injuriis exagitatus. S. Ambrosio Mediolanensium Antistiti magna erat familiaritate conjunctus, et cum co A. o8 I. Aquileiensi Synodo intersuit adversus Palladium Arianorum Antesignanum. Obiisse creditur anno o87., lario die XV li I. Iulii, quo Ecclesia ejus memoriam Ce- Iebrat. Successorem in Episcopatu nactus est S. Gaudentium, qui in annua pracdecessoris sui sestivitate Iridiculus Patrum. P
339쪽
XIV. saltem ad Brixiensem populum Sermones habuit. In eo enim qui ex illis solus hodiedum extat, ait Sametus Episcopus: Nam cum multa meritorum ejus S. Philastrii praeconia quatuordecim iam Per annos SO Iemnitatis hujus cultum renouans , auditui pestra intulerim , plura, quae praedicari adhuc possunt, intacta perspicio. Scripsit S. Philastrius Librum de Haeresibus, quae tam in populo Iudaico ante Incarnationem Christi fuerunt, quas XXVIII. numerat, quam quae P0st Salvatoris nostri adventum exortae sunt, quas CLXVIII describit. In hoc opere Sauctus vir mirum catholicae veritatis amorem tibique spirat; attam an, ut Bellarminus ex S. Augustino Epist. ad Quodvultdeum observat, haeresibus quandoque accenset ea dogmata, qaae eo nomine notari minime merentur , Immo Labbeus monet, etsi Philastrius sanctitate set doctrina illustris saerit , hoc tamen ejus opus de Haeresibus caute, et Dum iudicio quibusdam in locis legendum esse, quod nonnulla contineat cum placitis sanae Theologiae non satis cohaerentia. Extat S. Philastrii Liber de Haeresi-hus Tomo V. Bibliothecae Patrum Lugdunensis, eumque notis et observationibus a se illustratum elegantissimis typis excudi curavit Brixiae A. 17o8. Paulus Galeardus, Canonicus Brixiensis.
cc ΙΙ. Philippus de Haroeng, qui perperam a qui
Busdam confunditur cum Philippo Episcopo quondam Tarentino , deici Monacho Cisteretensi, et Coenobii de Eleemosyna Abbate, Anselmi Laudunensis discipulus, dein Canonicus Regularis Orditiis Praemonstratensis in Coenobio Bonae Spei prope Binchium , Hannoniae oppidum, cum Prior illius domus esset, graves cum S. Beuardo clarae Vallis Abbate contentiones exercuit,
340쪽
S. PR0 ADIUS AGINNENSIS. 33, quod ille Praemonstratensibus quibusdam canonici Cisteruiensem habitum petentibus impertivisset. Anno 1162. Abbas Bonae Spei electus, Coenobium illud perplures annos insigni probitate et prudentia administravit. Apud Henrieum II. Angliae Regem vehementer adnisiis est , ut Alexander III. legitimus Pontifex in universa Anglia agnosceretur, ut liquet ex Philip=, i Epistola ad Alexandrum , quam Lucas Dacherius Tomo II. Spici logii exhibet. Obiit circa annum II 88. , senio confectus. Genuina Philippi Abbatis opera sunt. Distolae XXI. Commentarius mysticus in Cantica
Canticorum. Voralitates in eadem Cantica. De somnio Nabuchodonosoris. Tractatus de lapsa et saIule primi Dominis. Tractatus de damnatione Salomonis. Tractatus m. de Institutione Clericorum , nempe de eorum dignitate, scientia, iustitia, coni; nentia, obedientia, et
silentio. Vita S. Augustini H ponensis Discopi. Wita S. Amandi Abbatis Tungrensis. Passio SS. ria- ei, et Julittae. Passio S. Salpii Martyris. Vita S. M-liani. Vita S. Gisieni Confessoris et abbatis. Vita S. Landelini Abbatis. Vita S. Odae Virginis. Vita S. Waldetrudis Virginis. Passio S. Agnetis Virginis et
MartFris, carmine elegiaeo. Varia Carmieta , Ditaphia, et Logogr hi. Omnia haec e MSS. Codicibus
eruit, atque edi curavit dicolaus Chamari Abbas B Nae Spei, Ord. Praemonstratensis, Duaci A. 162 I. in folio,
CCIII. S. Phoebadius, Agenni Nitiobrigum ad
Garumnam in Aquitania II. Episcopus, anno cum reliquis Oecidentis Episcopis Ariminensi intersuit Synodo, ubi cum Servatione Tungre usi Episcopo pro Fide Nicaena egregie decertans , forti et infracto animo om-Ρ Σ