장음표시 사용
201쪽
Quoniam respondetur dicitam statutum V Leariatus Laris, rub. 93. de successi ab ilitestantellio i debere de gradib. secundum ius ciuile,non
autem secundum ius canonicum computatis,
quia statutum de successionibus quod limpliciter loquitur de gradibus quale est istudunt elligi debet de gradibus secundum computatio
nem iuris ciuilis non aute canonici, ut per Patm Castri conlit. a t. num. 3. parte prima. Roland. Passag. tractide succcst .ab intest. num. 2 a. in fi.& Proido. de Comi. traci de consangui.& asti. nu. . & oliuer. Textor, tractide grad. cogna. quaestione a a. nu. 8. & nu. 9. & Decius in conss. I 8. num. S. parte Prima. amobrem cum dictus Catelanus actor incumbentia non prob
uerit neque probare possit, reliquum est,ut di- eamus sidcccssionem & haereditatem d. Domi nae Checchae desumnae ad eum non pertinuisse, nec pertinere: sed ad Brores d. Domin s Chees chae spectare,cum i sint proximi orcs, & proximioribus de iure debeatur haereditas. l. 2 .f. hae reditas. Ede suis & legit. Neque obstat dictis sororibus statutum Ut cariatiis Laris praeallegatum, quoniam tale sta tutum , casum hunc non comprehendit. Licet enim excludat filias ista nasi successione ascedentium & descendentium di velit haereditatem deuenire ad proximiores existentes in te tio gradu per lineam rectam, non tamen excludit foeminas a successume sororum, ut ex dicto
statuto apparet et praesertim cum dolentur de bonis parentis, no autem sororum, iuxta tradita pet Paul.Castremini. i. C.de legi haered.de Decium,in consit. 346. num. 3 . Neque dat diis tum statutu successionem proximioribus exissentibus vltra tertium gradum,ut patri in verbis statuti supra allegatis sed hunc casum omittit, & adeo remanet sub dicta dispositione iuris communis.l. commodissiunc. g. de lib. & posth.
c. a. de translati prael. Bertrand, consi. t 34. nu. a. parte prima, In recentiis.ex priore imprcssione.
Quapropter siue prior decessirit Mariotius pater ι .hccchae quam decesserit Franciscus fi. lius eiusdem Mariotti di frater dicis Domina Checchae, ut deponunt testes inducti ad insta tiam Catelani examinati super interrogatoriis partis aduersae, ad primum capitulum & si per sexto capitulo reorum di consequenter dcu nerit haereditas Mariotti in Franciscum qui se immiscuerit haereditati paternar iuxta tradita per Doct. in I. sui,Institide haeri quali.& differ. ut videtur dicere secundus, & quartus testis in. ducti ab eodem actore di examinati super inaterrogatori partis aduersae ad dictu in primum capitulum, Sive prior decesserit Franciscus quam Mariotius: utique haereditas,vel Mariotti, vel Francisci utroque casu de iure pertinuiti. α deuenit ad dictas foeminas, nimirum Bariolo meam. Elisabetiam ,& Checcha sorores,vel
6 a Mariottol patre, quia prima causa est liber
rum .i. in suis. Ede lib. & posthu. l. necessiariis.C. de acquinhaered. di d. .sui, insti. de haered. qua didissi aut h. nouissima. C. de iii ossi testam aes a Francisco fratre tanquam ad proximior .d. La.f.haereditas. s. de suis,& legit. l. t.I. iuriscorissultus. Ede grad. auth. post Datres. C. de legitihqrcdib.Alcia onsi. ia 6. num. a. ubi dicit uoreferre, an sint foeminae quia hodie sublata est ista differentia. l. maximum vitium. C.de liber prael. Dcinde vero mortua Domina Checchacius portio deuenit ad sorores superstites tanquam proximi orcs secundum prsdicta,& ideo potuerunt partem sibi contingentem alienare sicuti fecerunt in dictos reos conuetos, non autem deuenit ad masculos agnatos ultra tertia gradum pridicium, quoniam tale statutum Castri Laris non simpliciter,& non absolute fauet agnationised particularib. tantum quibusdam personis di agnatis, nimirum existentibus intra
tertium gradum per lineam reciam, argu. Eoruquae habcntur pur Soca inconsi. o. nu. 2 U.Vol. I .
cum similib. inter quas particulares personas astatuto praedilectas non connumeratur Caresanus, idco ad eum non pertinet talis haereditas, sed ad sorores Dominae Checchae, vi supra firmaui,& ob id maxime reos couentos absolui.
Et ex his & aliis quae breuitatis causa Omat tuntur uastificantur pret dicta.& propterea ut supra dixi cita costulo dico & refero omni meliori modo, ad laude & gloriam praepotctas Dei.
Antonius Ciosius.s V M M A RI V M. I Actore non probarie reus debes alsol . etiam si eatis Deriminuis. a Trobariones in causa trimines dilent esse Lee meridiana
3 Lm propter dum motum eo in rates acta ara, fides probare debeia ipsorum intrariorum, nec sat es Gid in a
Iaramento hamam pagi an fris a deri didrat. 3 Desias probari debet ab eo, Pi dolum d taris atque utierat, qui dolus non praesumtur nisi probetur. 6 T Mide aud iti nihil probari. 7 Probatio non conclauim retici debet, quando testium depoti o duret ne gum Iustim per laris praesim lanem
s Qualisates per ahquem allegatae de lare ut eodem os prin
s dies durari dati debet in libello expri , O inprocessu pro hari, O maime speratur. i o risi, reddi ιυν I pectus si dixeris se non recordari, ea ve
r 3 ristes deponentes su eudem forma verborum er complexione, redduntur sus m. i subditi non positivi xti benescio fututorum ioci, cui non non suscisntur. I 3 Muttita loquentia de mendatione damni dari, eur is cum in absentitus infimis o altis,qui de negligenti resurga ι nequc CON
202쪽
Iem propter assertum damnum illatum agentem contra comune Liburni causam obtinere non posse.
Id quod ante omnia demonstratur, quoniasue iuris communis siue statutorum ciuitatis Florentiae dispositionem, quibus innititur ipse actor quis velit inspicere, is facile animadueristet magistrum Michaelem ex his quae in praesenti iudicio probandae fuerant nihil concludenter probasse, ideoque praedictum commune absoluendum esse, quandoquidem certumi est lactore non probante reum absolui.l qui accusare. C.de eden cap.fin.de iureiuran.ca.dileiacto in fine de fide instrumen. Quod adeo vorum est ut tunc etiam locum habeat cum de criminali causa agiturilas in l.nnia est nouum . numero f. C. de eden. ubi attestatur opinionem istam esse communem,& Ioan.de Amiciconsi
i lio 86.numero primo. praesertim t cum in criminali causa probationes debeant esse luce meridiana clariores. I sciant cuncti. C. de probationibus. Atqne in primis si iuris communis disposi tionem sequi velimus inficiari non possumus. cos qui ropter damnum datum communita tes acculant plene probare debere suam ipso. rum intentionem. nec sat esse si id ostedant periuramentum. Alberic.in l.nc quid, numero pri. ff.de incenaerui.nause.Quamuis enim illius qui damnum patitur iuramentot fides adhiberi so leat quotiescunque agitur aduersus dolosum, nihilominus secus esset quando ag retur conistra alium non dolosum &non delinquentem. qui ex dispositione, vel iuris vel statutoru pro doloso, vel pro delinquente teneri diceretur,
sicut euenit quando agitur contra commune,
vel pagum vel uniuersitatem aliquam, si forte in eius territorio vel districtu daninu aliquod illatum sit.Tunc enim iuramentum non sufficit ad rem comprobandam. sed omnia testibus de instrumentis probare necessc est, ut per Cyn. Barto. Bald.Salyc.in Isi quando.C.unde vi .ubitis.numero '7. ct numero 43. attestatur hanc esse communem opinionem,& Anton. Butri. in capitu.fina. columna i rtia, numero t6.ve
sculo, praedicta faciunt.extra de his quae vi in tusue causa gesta sunt. AndriBarbaticonsit. 6.inci p. apienter, columna quinta. versiculo de si quispiam, volum. quarto, ubi firmat agentem
contra villam vel Oppidum, in simili casu liqui do damnum suum probare debere, neque il
lytus de Marsi. singui. 3 88. incipiente, cretant statuta.qui dicit eum qui damnum huiusmodi passius cst oportere plene de damno suo doc re alio modo quam per iuramentum. Et Paricconsilio i 3 8. numero a 8. parte quarta, suo in loco dicit communem Doctorum sententiam, ut in huiusnodi facti specie villa seu homincs.& incolae alicuius oppidi tunc solummodo teneantur,quando verae adseruntur probationes super damno dato,non autem stari iuramento dicti actoris . de Crauet.consilio ip6.numero Octauo, volum. primo,& complura ad comprobandam praedictam conclusioncm adducit Ioannes Baptista Plotus, in d. l. si quando. C.unde vi, numero 768.versiculo quarto limi
Quod si statuta ciuitatis Florentiae de hac
re disponentia conliderentur, quod tamen dictum commune nune in sui praesudicium fieri debere negat manifeste, tiam apparebit in casia nostro ad probationem damni dati requiri concludentes probationes. Nam in secundo libro statutorum ciuitatis Florentiae, rubri S. de incendiis & vastis, in s.fi.dicitur iii huiusmodi damnis ultra summam quadringentarum librarum probationes legitimas exigi secuduni formam iuris. Qua propter cum magister Michael supradictus eam in liliello,quam in quinto capitulo asseruerit propter assertum incen dium illatum sibi fuisse damnum sexaginta scutatorum & vltra,vtique ad lisc omnia comprobanda suae partes erant adducere certas & legitimas probationes. Id quod cum ad docendum de iure suo facere non potuerit, merito egro animo ferre non debet si in tam mala causa concid t. Ad obtinendum autem in hoc iudicio , non sussicere nec assertiones nec probationes magistri Michaelis,non magno negocio demostrari potest Etenim licet ipse dicat in libello incendium
factum fuisse cogitate, stienter atque dolose nihilominus nihil ciscitiquoniam in processu pos stea de dolo non docet sicut oportCret,i quan , doquidem dolus probari debet ab eo qui dolum deducit, atque allegatii dolum. C. de dolo , Parisius consilio s a. numero et 8. volumine quarto. Idque ea ratione,quoniam in dubio non praesumitur dolus, i.quoties. Nqui dolo. F. de probation. & I. quoties. g. dolium.g. de dolo. Quo fit ut quamuis deinde probaret incendiu, nihilominus non diceretur pctitionem suam probasse. quia praesumi posset incendium factum fuisse casu fortuito, ut per Bartol. Salyc.& Angelii in l. data opera. C.qui accusare non hossunt, quo casu nullus de incendio teneretur sed totum hoc fortunae imputaretur,cum Pr uidcri nequaquam potuerit, ut tradit Alexan.
203쪽
in consi. . niim. .vol. s. quod etiam procedit quando ex alicuius statuti dispositione comune debui emendare damnum, ut in specie dicit
Lancellot. Corrad. lib. .ca. 9. de praetor . Nic tio, inrub. de inccndiariis, num. ii. ct Hyppol. de Marsi. l. t. is ad i. Corn.dc si cannu. i 1 8. vers& hoc etiam.
Rursus nihil iuuari Mag. Michaelem ab attestationibus suorum testium demonstratur. Nalicct i tertio capitulo, seu articulo ponat a quodam,seu quibusdam, cuius seu quorum nomen ignorare dicit, ventum itumque fuisse ad ea bona praetextu comburendi stipulas, seu paleas quae altara messoribus in agro Iosephi Gambit.
relictae fuerat, eisdemq; siue stipulis siue paleis
ignem admotum fuisse qui statim compreliendit tugurium de sex palearia d. Mag. Michaelis nihilominus testes examinati ad eius instantia, nihil omnino concludenter probant. Toninus enim Pistoriensis primus testis examinatus si perdicto capitulo, attestatur quidem ignc filisse iniectum in stipulam seu paleas dicti Iosephia messoribus relictas, demilia que in cius agro
paulatim in dictu tugurium de palearia obr psisse. Attamen suae alte lationis rationem reddens ait cum Liburni est et se hoc dici audiuisse a colono d.Mag. Michaelis, de postea super interrog. ad L Capitulum fatetur ignem no vidisse, sed quod supra dixerat audiuisse, quo casuo certi iuris est 'test esse auditu non recte probare. l. testium . iade testibus. l. .f. idem Labeo. E. de xq. plu .ar u. c. super eo, de consang.& asti. c. inquisitioni, te accusation. Alex. conii l. io r.
Praeterea ad obtinendam victoriam nihil proficit attestatio Blasi secudi testis. Nam prς terquam quod de ipse de auditu d cponit, constat etiam cum fateri unem a se non fuisse visum, sed tantum uidisse tugurium de palearia a fundamentis postea coinbusta, neque etiam scire quonam modo aut ex qua cama fuerint ne consumpta. quae verba manifeste demonstrant praedictum testeni ignorare an opera de dolo alicuius infesti de perditi hominis, ut asserit die ius magister Michael in stipulam ignis
coniectus iit prius, an vero ex tugurio casu fortuito vel culpa magistri Michach sues eius co- lanii ad stipulam pcruenerit. 1 Id coque 'alis
robatio tanquam non conclud cns reiicid et . l. non ho C. de cognati. quoniam trestiudepositiones dinet nec statio saltem periuris praesumptionem concludem. l. a. . aetas. st . de
Meon quoque tertius testis quamuis super dicto tertio capitulo examinatus dixerit, se tum vidisse dum ignis combureret tugurium, dc palearia,nil illo minus non explicat, quo nam mycto iaci qua ratione istud accid crit, de consequCnter non probat qualitates asserti incendi j quibus innititur dictus actor, Cum iamcn qua-8 litates per aliquom allegatae de iure ab eodem probandae sint, arse corum qiis dicit Barto. in L non solum. f. sed de si probari. ff. de operi nou. nunc de in l. non gnorat. C. qui accus non pocBal. in I si quis non dicam rapcro,num. 3. C. d cpisc. e. clor. Quin etiam praedictus tcstis fato tur se non meminisse, quonam die incendium factum dicitur, quae res dictam attestationem y prorsus infringit propicrea, quod idi s damni dati de in libello quod actor hic nonficit exprimi de in processu probari debet. maximό si petatur qu admodum hic accidisse viditur, ubi cum commune Liburni negauerit na rata prout narrantur, sicut patet in acti ne Diarium fuerat diem exprimerri atque probarri arg. orum quae dicit Ia in Larbitraria. .si quis Ephesi. is de eo quod certo loco. Neq; edictis itur actor dicens se non recordari nisi tantum lcmporis spatium intrectarierit ut verosimilitis
induci possit oblivio. ut tradit Ioanes Ilapina
ditur icitis si dixerit se non recordar quod vero similiter meminisse debcbat, Cortacosi 3 6.
Depositio item Francisci quarti tinis examinati super dicto tertio capitulo, seu articulo nihil Oiscit communi Liburni. Nam dum dicit
sc rcdcuntem c ciuitate Pisarum cum iam sc
me peruenisset ad Sacellum Sancti Dctri igne illico vidisse, hoc quidem non cst verisimile cutot arbores, tot nemora. tot sylvae, totque alia
impedimeta visus, atque prolpectus in mcdioli interessent quaepcnitus prolii rent, trami ginquum ignem videri. ideoque tanquam de. ponens ea quς non sunt voci milia, sulpetaus redditur,ut per Deci . in consit. 68 .num. I parte secunda, raucti consit et 8.in princi de consilio it . nu. i 2. Accedit etiam eundem testem
aperte fateri se ignorare, de unde ignis exorir tur, Si qui nam illum intulissent, quippe qui dicit nemin m vidisse qui ignem admouillet sed solum vidisse tugurium flagrans. Ex quibus colligitur hanc depositionem non esse concludent in , dc propterea reiiciendam. l. neque Iratales. Cita probation. cap. in pinsentia, tra eo. titu. Nam certe stante statuto ut commune I
neatur resarcire damnum datum propior imccndium, profecto qui dicit damnum sibi re sarciendum fore probare unctur ignem fuis se impositum a tertio quodam alio, quamuis non icncatur probare pcr quem, ut tradit Allia in tracta. de statui. part c 2. in quaest quae incipit item quaeio si statuto caueatur, de probatur in L i. .sserui, is ad Syllan. de ration in assignat,ia quia praelumcndum cst i incendium coiuigiis culpa
204쪽
enis, a inhabitantium, Salyc. in I. si creditor . C. do pign.actione. Imo. in t exustas domos, isde
extra depositi idcirco cum ex huiusmodi are stationi b. non probetur ignem iniectum fuisse
ab alio, proculdubio praesumi potest id accidis D culpa colonorum dicti magistri Michaelis
qui ad tugurium accedere consueuerat ut ostedit tritius icitis qui dicit se suisse monitu a colono d. M. Michaelis,ne illuc accederet, qδ frustra eundi laborem suscepisset, quia iam omnia
Animaduertendum praeterea est singulis testibus supradictis non solum obstare peculiares ac particulares obiectiones,& receptiones supra deducta veruin etiam eisdem Oinnibus ob ij ci posse communem quanda in oppositioncm quae Omnium attestationes pariter elidit. Namq; supradicti quatuor icitos super quouis capitulo examinati ferme omnes uno ore dicunt contenta in capitulo vera esse, ut in eo dicitur, quia audiuerunt. viderunt,& presentes
Quamobrem cum sub una forma eademq; conceptione verborum deposuisse dicatur des 3 illorum fide multum detrahitur,t quia testes deponentes sub eadem λrma verborum S coplexione suspecti redduntur oldrad. consilio stl Bahconsilio 1 s. volumi. Craucet. consit.
Praesertim cum de iure manifestum sit testibus por cundem sermo nes plaemeditatum de
Alio quoque communi morbo laborant naetsi omnes praedicti testes ad octauum capitulum examinati nitantur docere de publiea fama omnium praedictorum, ut praecipit statutu Flori sub rubri. se libro secundo, nihilominus nullus inter eos in qui de fama recte disponat, quia non inprimunt, ncque nominant illos a quibus audicrint,neque se hoc audiuisse a m tori parte populi sicut exprimere, dicere,& nominare debent etiam non interrogati, ut per Barti in i de minor , . plurium, num. χε. vel sic. sed quid si testoe e.de quaestion. Barm.in l. 3. . eius quoque, ad finem,si de testib. Imo. in i .haeres cs palam, in princip. g. de testam. Alexand.
de sequen. Decius consilio 36. Cephil consiL
Quibus omnibus rebus concluditur, ut etiasi nulla alia fundamenta essent quibus coriamune Liburna inniteretur, quae tamen ei non de
Iunt, ad huc in eius fauorem pronunciari debercticum actor nihil probauerit certi stimiq; tu. ris sit reum obtinere posse non solum ex iure sito sed citam Ux dcfectu iuris non probati peractorem l. fi.C.dcrei vendi c. cap. cum ccclesia Sutrina, de causa posses de proprie. Corn. inco
Veruintamen ultra praedicta secundo locorincipaliter P communi Liburni facit quod mincio statuti disponentis de damno dato renses de non stippositi uti non possunt, ut tradit Paul. Castrens in Lomnes populi, ad finein. g. de iust.& iure,& Roman.consi. 2 a 3.& Alcx. consi. t .volum . .& Hippolyt.de Marsit sing.
i inon subditos non posse uti beneficio statuto in loci,cui non sub ijciuntiar.& Parisconsilior 2. num. 2 6. volum. 3. v bi attestatur esse comu .nem, de hanc opinionem sequitur Aegid. Bosii. in tracta. de Captura, num. 3 2.5c Ioh.mn. Bapta Plotid. lui quando,num . 8 1 C. unde vi. Sed praulictus magister Michaci actor,forensis cst. vi ipsemet faretur in responsione ad sextam positionem spositam perdictum commune,consequens igitur in ut ad beneficium dicti statu ti admitti non debeat. sitit ab eo exprimcnda sit certa persona que damnum dedit vir Plotad irrum Ss id similiti Praesertim cum dictus actor non prob.iuenit per de nnium si habitasse in loco pridicto,iuxta tradita per Plot dicto
Tertio principaliter ex eo adiuuatur comuis ne Liburni, i quod statuta loquentia de emendatione damni dati non solent habere locum in absentiliade infirmis & alijs qui de negliget
tia redargui nequeunt, ut tenet Roman. consit. inci p. visis colum. Muci sic.advortendum t na n. num . . de Decius consilio fi num. s. par te et .colum. 3.V in cum rgo,& Iohann. Bapta
I lol. in Repeti da. si quando, in verbo damno dato vel delicto commisso,ubi forma in fine. C.inde vi. Sed homines praedicti Liburni eo temporeqno fustum incendium fuit propemodum omnes aduersa vallatudine pr inebantur, ut fatetidem actor respondens duodecimae politioni produetae per dictum coriergo no potest mag. Michael actoi facere uim in dicto statuto. Quarto principaliter pro communi adduis citur ratio sequens nimirum,1 quia ciuitas u clcommune tunc de damno dato tenetur, cu comune prohibere poterat de non prohibiti t. lcuquad O dicto communi imputari possct aliqua culpa, ut dicit Bar. in I. i. . occiserum, is ad Senatuscons. Syllan. de idem Bar consi. i o r. inc . arissime Domine num. s. de Angei consilio
205쪽
eonsl 3.num. t uolum l. i.Iohannes Baptista Plotus cla. si quod o,nti. 8 6. Cunde ui. At in proposita specie dicto communi nihil imputari potest, tum quia locus in quo incendium factuna est longe distat a Liburno oppido, ut fatetur aetor in responsione ad octauain porti nil quia id m locus aliorum finibus uicinus est, ut fatetur actor in decim aquarta portione. Atque etiam est locus maritimus, qui ab huiusmodi damnis non facile, aut custodiri,aut probi bcri potest propter concursinn diuersarum nationum quae illuc conquere solet, ut ostnotoriuin,& dicitur in exceptionibus dicti co
Igitur cum in commune nulla culpa conserri possit maxime si habet suos custodes ut dicit Angri in l.siquid, numero 3. Q deincCnd. rui. nauis. consequitur ut dictum commune Liburni praedicto mag. Micliacti actori de incendio
Quinto,& ultimo non omittendum praedictum actorem nihil causae suae confidere posse: quia licet in quinto capitulo seu articulo conaetus sit ostendcre quam summam conficiat aestiinatio dicti incendij qua inire testes quoquo ualde uariarunt: nihilominus in aestimationefacicnda non seruauit ea quae secundum iuris dispositionem scrvada fuerant, quandoquidein probando damni dati ualore in primis de iure constituere oportuerat exploratores seu stamatorcs qui diligenter omnia aestimarent iudicique referrent iuxta communem opinionem.
Bald.Salyc.Paul.Castrensin l. a. C. de rescind. uendit.ubi Cagnoi num. 2 3 8. Deinde uero ipsi aestimatores iurare debebant de re. boetae aestimadae, & sine fraude, Lhac edictali, his illud, ubi etiam glo.Bart. BaLC.dc iccun.nupt.postremo opus erat partes citari,dum dicti aestimatores accedebant ad datanum aestimandum, Banin l.Theopompus,sede dote praelegata, Cagnot.1l. 2.num . 262.Plotis d. l. si quando,num. 89 3.C.unde ui. Quarum rerum nillil cum fuerit obseruatum,iurc optimo
firmari potest ab accusatione dicti magistri Michaelis actoris commune Liburni prorsus absoluendum esse. Et ita esse arbitror seniore iudicio semper saluo. Ego Antonius Clofius.s V M II A V M.
prost O filiis, oranti, descendentibus nulla mentione Leta haeredam is emphyeurgeorum filiis σ descen
Roponitur, latilisum Marci de Lorenetana testamentum ultimum condidisse,in quo haeredes uniuersales instituit Nicolaum, & Lucam natos ex Melchiore Datre d. Ma thoi lcstatoris, Marco uero eiusdem Melchi ris filio,& fratre germano dictorum haeredum iure legati reliquit solummodo stata t3o. ter
Quoniam uero bona dicti olim Matthsi taliprodibus,quam Marco relicta omnia sint cinphyleutica, & legatum Marco factum minoris aestimationis est, quam portiones Nicolao. αLucae relictae:petit modo Marcus sibi assignari integram tertiam portionem bonorum d. latthri eorundem communis patrui, & dicit testamentum Matthsi esse nullum atq; inualidum, equasi factum de bonis de quibus asserit Ma thsum ideo disponere non potuisse quod om nia dicta bona in emphyleusim conducta essct ex Archiepiscopatu Pisanae Ciuitatis per antecessores dicti Matthaei pro successoribus eorundem in perpetuum per lineam masculinam legitime descendentibus ta ut unus saltem suc
ibus ita se habentibus quiritur ut tu Matthaeus praedictus potuerit testari, & disponere eo modo quo fecit de dictis bonis emphyteuticis seu liuellarijs. t Et quoniam illaec non solum iuris quaestio est sed etiam facti ex quo ius oritur. Isi plagis,g.in clivo Capitolino, Tad log. Aquil. cgo ut comodius reipondea, arbitror esse distingu du,Vtrum bona liuellaria dicti olim Matthaei, quorum Marcus portionem pro rata petit sint bona in emphyleusini seu ad liuellum conducta per ipsum Matthaeum testatorem, aut v ro conducta fiterint in emphyleusim siue ad liuellum per eorum antecessores.
Nam si bona quae Matthaeus titulo haereditatis reliquit Nicolao,& Lucae,sunt bona quae ipsemet primum acquisierit,& de quibus per emphyleusina primus omnium fuerit inuestitus , proculdubio potuit ipse Matthaeus, co modo, quo fecit dicta bona relinquere Nicolao & Lucae,& cui corum uoluerat, neque de hoc Mar-2 cus conqueri potest,quias in emphyleus non haereditaria, idest quam einphyleutae conducunt, pro se & filijs & corum descendentibus nulla facta mentione haeredum, positit et byleutae eorum filijs di descendentibus & ijs pro
206쪽
quibus conduxerant praeiudicare disponendo anter alios, aut tcst an do, aut uni eorum prael gando. Quam opin. in hoc casu tenere videtur Barto.in l. vi iurisiurandi. I. si liberio F. de operi Iiberto rum.& in l. liberti. C.de ope. liber. S: Salyce. in l. fina. in fine, colum.secunda. de iure emphy.& Imola in cipotuit. in viti. chari CXtra
locati,& idem Imola in lai domus in fine. & inluiliusfam. cum pater. & in l. apud Iulianum. s. si quis alicui. is de leg.primo.&Alex. inconsilio 2 8. in causa & litc. colum . prima, lib. v. &idem Alexan. in L Lapud Iulianum. f.s quis alicui.numero 4. g. de leg. i. ubi dicit hane esse comunem opinionem. & idem Alexan. consiliora numero X. lib. v. ubi dicit hanc opinione magis communiter teneri,& hanc eadem opinionem tenet Bartolomeus Socin. consi. Ia numero to. lib. 3.de Goza. inconsi. 73. numerori .& ta .ubi dicit,patrem qui conduxitaem phyleusim posse uni totum assignare aliis inclutis.& idem GOZad. Onii. 2 s. numero xx er. septi mo ubi dicit emphyleutam, qui emphyte utimacquisiuit posse uni totum assignando coeteris aliis exclusis praeiudicare, ubi dicit hanc opimesse magis communem, & eandem opitLsecu tus est etiam Ruyn. in consilio is s. num C. I.
volum. primo. ubi dicit in emphyleusi quaesita a pluribus fiatribus posse eorum quemlibet
descendentibus, pro quibus conduxerant, prae iudicare, & eam quoque opti amplectitur B - .roius in conli.i 2 7. numero v. lib. j. ubi loquitur de emphyleus eccletiastica,de in consi os . n mero 9 volum. j.ubi tradit patrem, qui acquisiuit emphyleusini pro se. & liliis, posse unum ex illis instituendo aliis praeiudicare. quando ii, qui instituit unum. cceteris exclusis, ipse ille fuit qui emphyte in acquisiuit, & de ea fuit
inues tuus. Hoc idem etiam tenet Tira quellus in tractatu de retractu municip. . I t. in glo. 6.nu. 2 s. di hanc opi. videlicet ut emphyleusiniquam emphyleuta primus omnium acquisiuit
ipsemet suo iure possit alienare, & ad libitum de ea disponere in praeiudicium aliquorum ex descendentibus sibi magis placere, dicit Iulius
Clarus libro quarto sententiarum, emphyia teulis. quaest. l 6. quamquam non me latet alios contrarium sensisse.
a Quod si i bona quae Mattheus reliquit Niam.& Lucae, non essent ab eo in emphyleusim conducta, sed essent ad cum deuoluta ex antiqua emphyleus, quae haberet origine ab alio ascendente sentilium Marci de Lorengana Tunc sine firmarem contrariam opinionem esse veriorem, 2 concluderem . emphyleutam non posse descendentibus praeiudicare, quia esset quaesirum ius descendentibus ex beneficio primi acquirentis Alexand. cons. Io6.n mero 8. libro Gozadi. consilio 7s. numero Gratus consilio et a numero s. lib.j. Bero ius
in dicto consilio 9s .numero 9. volum. Petri
& Iulius Clarus d lib. senten. . emphyleusis. prsall. i 6 quaestio. Quamobrem in proposita facti specie oportet animaduertere, an bona, de quibus agitur fierint accepta in emphyleusim per ipsu Mattheum, & tunc concludendum est secundum praedictam opin. Mattheum testatorem potuisse de dictis bonis liuellariis disponere eo modo quo disposuit in testamento pro ea parte, quς facta diuisione cum Melchiore fiatre suerant ipsius Matthei, cuiusnodi mihi videntur esse bona , de quibus agitur in instrumento rogato a Ser Ioanne de Guarner . die 24.
Si vero bona de quibus agitur fuerunt acceta in ein pyleusim ab aliis eorum antecessoritius, qualia videntur cile bona, quorum habe.
tiar mcntio in instrumento facto anno i q87.d anno i 9 l. 6 anno is i 8. Scanno IS 26.
hoc casu concludendum esset Marcum ad implendam suam portionem, iure agere potuis. se ad tertiam partem bonorum, que ex antiqua emphyleuit ad Mattheum peruenerunt, trab eodem dictis Nico. & Lucq eius haeredibus relicta sunt. Et ita iuris esse arbitror meliore sententia semper salua, ad laudem Dei. Ego Antonius Clofius.s V M.3I A RI U M.
α Teilantium 'lus tiber esse debet 3 Pater accipiens emni sim proseos A. s deinde L Maiis ranquam de re Ioram, vel tanquam de resia, viam luando an possit otiis praeiudicare. Mi ex facio meo ali ini est quae m. po Ambui motatari in preiudui Bltas tens metu arris Ia testamentis fieri deber henisvi interpretario. 6 avitilet in jesua est moderator O arbueri Emphteusim metes pater reuocare, cuivis Dis ractor, ereum ad tibitum asteri concedere. 8 liuio unius doctoriansa debet petaulere opia ni mia .
s Doctori, dictam Messeitur secundam auctoritarem quam allegat.
Voniam rationes qnibus inductum suisse video domunum consultorem ad respondendum cotra Lucam a L renet ana:mihi validae non videntur, idcirco non recedo
ab opinione, qua olim firmaueram pro dicto
Lucat arbitror ad eas posse non magno neg
207쪽
Nam dum priinhedtra Lucam proponitu esui eqiissitum ires irrevocabiliteri omnibus h. lijs Melchioris: quasi dicti fili j dum diuiserunt
cum Matthaeo eorum patruo in duas aequalis portiones omnia bona, quae olim fuerunt communia inter Matthaeum ex una, & Melchio rem seu inter dictos eius filios ex altera. accepta dodictam dimidiam partem ipsamque deinde intres partes inter se diuidendo: videamur conissensisse, ut eodem quoque modo diuidi debeati bona Matthaei, ita ut tam in portione quae Mel-:chiori eorum patri obuenerat: quam quae o, uenit Matthaeo, singuli in tertia parte succede
Respondetur ex diuisione prsdicta, & bono 3rum acceptatione nullum quaesitum fuisse ius, lirrevocabiliter dictis filijs in portione bonoruolim Matthaei. Licet enim forte acc piauerint, i& ratas habuerint portiones acceptas ex illa, dimidia, quae fuerat Melchioris eorum patris: nihilominus non propter hoc approbarum paut voluerunt fieri similem diuisicinem ad eamdem ratam, in illa alia diuersa modietate bono, rum, quae fuerant dicti Matthaei. Primo, quia etsi consenserunt diuisioni imvna parte bonoru non propterea tamen dicere possumus,eos cosmssse diuisioni in alia diue x se parte,1 quia ex diuersis non insertur l. naturaliter I. nihil commune. U. de acqui possi. Papinia. exuli, fide minorib. l.permisceri .ubi Imola,ssde acq. possessione. c. intercolporalia,de tran
si at prassat. Calcan. consi. 36.num. 24.
Secundo quia licet prςdicta omnia bonata . I quo ad partzm Melchioris, quam Matthaei tradita sint dictis filijs Melchioris ab ipso Mat-
thaeo tamen ab eodem diuersimode illis tradita sunt: nec ad eos proueniunt omnia laquauit Fex dominio dicti Matthaei. Nanque dimidiam bonorum partem, quae fuerat olim dicti Mel- . νchioris acceperunt quasi haereditate dicti Mes chioris corum patris ab intestato, ad quam ipsi aequaliter admittebatur.f. i. iumst o g. ita demui In stit. de haered. quae ab intesta. deseruntur ,& .si plures Insti. delegi.aginsucc. g. rςpetitis In-i istit. deseruili cognat. . sui supra de haered. qua lit.& disseren.& in Auth. de hsredi. ab intest.venienti b. in princi&in aut lx insus cessime C. de suis,& legitimis haered.f. si.f.s vero C. de epis &eler. sed dimidiam illam partem quae Ma . thaei fuerat :acecreriint cx testanterito quas a patruo,& propterea admitti dnent ad partem Matthaei solum pro ea parte in qua a dicto Mattheo vocati suerunt,& illi tantum qui ab eo in-α stituti fuerunt, i quia liber debet esse test ilium stylus i. t. C.de Sacrosan. ec .l.verbis legis. g. de verti. ignis testatoris a. voluntas lex cise debet S. disponatan Aiath. de nup. Et licet ta pari Melchioris quam Matthaei dictis silijs a Macthaeo tradita sint: tamen nos i eodem modo
omnia ab eo tradita,sed diuersimode, id quod,
non est mirum quia facimus quaedam non tamquam ipsi sed tanquam alij. glo. in l. si pater, squi duos Ede adopt. l. debitor, C. fin. is ad S.C. Treta facit c. quod alicui. c. potest quis, & c. qui facit ubi glossae de resetur. Non ob. etiam dum secundo contra Lucam proponebatur, eκ contractibus emphytcuticis in quib. Mattheus contrahebat pro se, di filijs Melchioris cius fratris acquisitum fuisse ius iri reuocabiliter ipsis filijs, quo casu Mattheus viil relinquendo emphyleusim non videtur c te. tis posse praeiudicare, quasi liaec opinio negati ua verior sit,&magis communis,& magis iuridica,ut dicitur colligi ex deductis p Ias. l. a. C: de iure emphytii ubi si pater accepit cmphy, teusini pro se & filijs deinde vero disponat tanquam de re filiorum vel tanquam de rc tua uni praelegando: non potest alijs preiudicare. lv Quia respondetur veriorem probabiliorE , di magia communem esse opinionem ut pater conducens emphyleusin pro se,& filiis uni eorum illam relinquendo,possit alijs praeiudica re, quam quidem op. amrmativam ultra decε illos Doctores , videlicet Bart Salyc. I molam. Alexandrum, Bartholomaeum Socinum, Gozadi.Ruy. Berotum,Tiraquellum,&Iul Clarum a me citatos in locis relatis in primis meis alleagationi b. in hac causa emissis: tenet etiam undecimo loco Baldus in auth. si quas ruinas. C.d Sacros eccles&int. 1 .in fine aper quas peti nob: acquir.ubi dicit,si pater receperit empli reum impendens de suo, tunc emphyleusis dicitur ptinere ad filios quasi ex tacita donati ne & ideo eam pater potest reuocare neq; cogitur eam filijs aequaliter relinquere. Duodeci
Incipiete in causa quam Magnificus D. Titius,
quem citat etiam Gulielmus de Beneae c. Ray.nu. in verbo eodem testamento relinques nu- me. 286. Quarto decimo in eadem sentetia est Romanus in consit. 3 1. incipiet e visa facti serie nun . . in viti dubio ubi dicit patria una, rem emphyleutica acceptam pro filiis posse prs lelcsare nepti. Quinto declino eidem opinioniam mathiae tuli aetet Corneus incosts i. Ol. t. nu. I .& nu. t O .vol. 3. ubi tradit patrem, qui a
quisiuit emphyleusim pro se,& filijs posse eam dare in dotem uni filis in pretiadlatum aliorum
filiorum. Sextodecimo hac opinionem amplectitur Andr. Rarba. in cons. 66. L .vers. & licet ista sint voLa. ubi dicit pater stipulando emphyleusin pro se,& fiiijs potest hoc ius filio aufcrre quia dicitur esse quasi donatio quaedam facta a patre, qus ab eo reuocatur, ideoq; p tcst vendendo,& relinquendo alteri prs iudicare filiis. Decimo septimo in candem sente tiara it Ancii ancoris. ι 3. num. 3.inci p. pro domina
208쪽
ma Pau.ubi dicit quado pater stipulatus est emphyleusim pro se,& filijs, potest ea emphyte Iam reuocare. Decim clauo id e firmauit Aretinus in l.apud Iulianum f. si quis alicui. is delega. t .vbi etiam ipse concludit patrem poste emphyleusim acceptam pro se dc filiis uni prelegare Mecim onono eadem opinionem firmat Rumin. cons. 3 Inu. 2.& m. 3.vol. 3. ubi dicit pherem posse praeiudicare filijs in potestate comistitutis quado de emphyleusi inter filios, & descendentes disponit, non autem in extraneos. Vigesimo hanc ipsam a firmituam opi. tenet etiam Rober. Maranta in l. is potest num . 3I. col. s. versi. fortificatur. Edeacq. haererebi concludit licere patri , qui conduxit emphyteum pro scide filiis eam uni ex si ijs insolidum praelegare in praeiudicium aliorum. Quorum opinio 4 coprobatur,1 quia ubi ex facto meo alicui, ius aliquod acquisitum est. ego possunt huiusmo di iuri inprς iudiciu illius tertij renuntiare, Baras in I.qui Romae. . Flauius. Ede verb. Obliga a Sexudo qui ab gruminterpretatio intestam iis fieri debet. l. In testamentis,ff. de reg. iur. At si dixerimux patri qui emphyleusim pro se,&Cijs conduxit. Iicete eam alteri p legarep tres ad nominandos filios hi dicta emphyleusi. facilius inducerentur quam si sciret te deinde facta fili Onim mentione in contractu, non posise de illa ad libitum disponere, quo casu nunquam filios n qiaxent, ergo haec opinio astirs maliua non sum faueti patri qui in re sua poeest essem adator de arbiter.Lin re mandata. mand. sed etiam filiis consulit qui tamen filii, sacilius. de sepius in contraditi emphyleutico nominablintur. Sc ad eam tria admittentur, quando quid in non scin per ipse pater eam in praeiudicrum aliorum alienabit.
Qua opinione ita stabilita non ob.si obi jciatur Op.negati Gain uidelicet patrem qui acquisiuit emphyleusim pro se, & filijs non posse inisti cirum eam totam praelegare excluti salus videri magis communem, ut per Ias consil. ri 3. col. . nu versi. ad praedicta facit vol. r. & in La. invitiq. C. de iurecmphf.Qhlia respondetur. Eos qui asserunt istud no loqui indistincte sed dictum suum restringere ad eum casum in quo aliquis acceperi templiyleusim pro se, di filijaex mero beneficio coductis sine alicuius pecuniae interventu: mne enim procedit opinio negativa at pater non possit eam uni fili Oxu p legare in praeiudicium filiors, quia illis fueratius in re qussitum,& ita procedant tradita per
Ias d. ccisi. 2 i3.uol. 2.& d. l. a. C. de iure emph. Sed quando conducens accipit emphyte
sim pro se, & filijs, & aliquid pro ea obtinenda
impendit tunc uera est opinio affirmativa, ut pater possit eam praelegare cui uult in prsiudi. cium filiorum. qui eam habere uidentur no ex concessione directi Diat,seu ex Mncficijs concedentis, sed ex tacita donatione pate , quae
propter praelegatum alicui tactu dicitur reuocata, quia cis non fuit qussitum ius in re, sed in spe. Et ita declarat, & di stinguit Franci Aretim in d. Lapud Iulianum si quid alicui, is deleg.,& eam refert, dc sequitur Franciscus Curtius intract. ud. part quih. causseud amitt. uersici Quid ergo concludendum,nu. t 3 .& t 32. Et ita declarat atque distinguit etiam Rober. Maranta, in Lis potest col. 13.uersi. fortificatur
eandem declarationem, de distinctionem, quae dicitur communis, ut per IazPhilippum Portilib- .c Oncl. 2 2. sequitur etiam. dc firmat M. An
Consi. I 3 t. num. 3.eodem 3. uol. ubi dicit si pater receperit emphyleusim expededo aliquid de suo tunc siiij uidetur habere emphyleusim ex tacita donatione paterna, & per consequo est reuocabilis. Si autem pater nihil desit de suo, ut eam obliveret uidetur habere illam ex beneficio concedentis idem: eum habeat illa per se,&filiis gratuitum non potest emphyleusm in prpiudicium filioru uni pulegare, ut latius per Nattam d. consi. 31mum. 3aIOL 3..dc7 consi. o l .nu. r . eod.uol albi dicit patre t pocse reuocare emphyleusim cuius fuit author, dceam ad libitu alteri concedere, de dicit ita uelle
ubi amplius etiam firmat Alex. in emphyleusirecepta pro filijs, ut filiis de sic non haereditaria
opinionem contrariam communiter damnari. Acquisitum autem censeri ius latum . in spe non autem in re ipsita filiis, quorum pater pro se de ipsis emphyleusim non gratuito accepit, eradit Ancharan. d. nIili O i 3. num. 3. inci p. pro Domina Paula. de Barbatia in consi. 66.co lamna s. versi. dc luce vol. 4.
At in casu nostro,ut uidere licet ex omnibus instrumentis in quib. Matthaeus conduxit phyleusim dictae acquisitiones emphyleuticae non proueni ut ex beneficio concedentis neq; ei gratuito concessa fuerunt sed ex titulo oti roso,cuinde suo impenderit ergo in casu pr posito potuit Matthaeus emphyleusim cui voluit praelegare.
Nec ob. Dida. Couan authorita lib. I .vata resolutio cap. t 8.nu. a. ubi tenere dicitur opianionem negativam. quia Didata ibi praesupponit emphyleusim concessam fuisse patri ex beneficio concedentis, ut patet ex illis uerbis ratione concessionis fictae a vero domino a quo eam acquirunt silij non a patre, quo casu certa est patrem non posse uni pulegare in praeiuducium aliorum secundum praedicta: in casu aut Enostro secus est quia isti fili, Melchioris quo ad
portionem Matthaei, habent eam ab ipso Malathae G.non autem gratuito ab Archiepiscopatu Pisarum. Merito Matthaeus potuit de ea ad libitum disponere, nec ad rem iacit dicta aut horitas Dinci, qus ut patet,loquitur in diuerso scu
209쪽
cotrario casu ,ex quo n5 licet inferre ut D. dixi. Non ob. aut horitas Ias in L L r. in ultima q. C. de iure omphytivbi distinguendo concludit siue pater de re emphyleutica disposuerit tan. quam de re sua vel tanqua de re ipsorum fili rum, nunquam potest filijs prsiudicare qua doipsi non volunt esse cius haeretis. quia Respondetur quod attinet ad distinctionem Iasonis
eam non esse communem distinctionem, sed esse peculiarem,& singularem opinion m.& distinctione ipsius Iasonis, quam pr Seden minatim improbat Fodericus Schench intractatu seud. de his qui seu dum dare pollunt, titii.=.dt quia vidimus, nu. t .vbi dicit dictam qumctionem esse labyrintliosina ,&a Iasonectili labyrinthos e rcfoliis .in d. l.secunda,& propterea 8 1 eius opinio non debet prinalere tot I cto iarum opinioni, S: distinctioni Aretini quae communis est, & quam sequitur ultra praedictos et Tira in tradi de retranuni c. .undecimo, glos
Praeterea ut patet rxi traditus per Ias. d. l. r. in ultima quaest. nurn. i a t. Ias. ibi praesupponit opinionem illam procedere quando testator expressit se disponere de illa emphyleus inde rre propria filiorum, tunc enim de ea no potest disponere, cum tamen hic nihil sit ab ipso Matali do expressum incc proprio nomine sint vocati aliqui, de propterea in casu nostro non fuit quaesitum ius aliquod in re deo potuit reuocari,& potuitvni praeligam in ptae iudicium Milorum Non ob. dum dominus Consultor dicit noesse ucrumquod Tiraq. in d. nu. 2 s. teneat Ophai firm .itiuam, quati si bino aduertatur nullam p. fimiat. Quia respodetur Tiraqucllum inriloco citato quoad casum nostrum, tenere opi. a stirmativam, id quod patet, quia in primis r fert authoritates pro parte affirmativa, secundo vero refert authoritates pro parte n gawua. tertio refert opi. eorum qui distinguunt, direfert varias Doctoru distinctiones. & vltimo loco refert distinctionem Aretini, & Curti j intract. u. parte, supra rotatam quae distinctio, ut supra demonstraui, facit pro opinione assirmativa videlicet. vi pato possit filius praeiudicare in emphyleusi accepta ex titu. oneroso pro se i& filiis. & secundum, hane distinctionems censetur transire Tira quellus, quia i dictum Doctoris intelligit ut fecundum authoritatem quam ipse citat l. non solum, s. si libcrationis, E. de libeacgat. Non ob. dum Dominus Consultor negat Iulium Clarum in loco citato videlicet in . em. phyleusis. q.t 6. lib. senten.tenerc Opi. at firmativam. Si licci dicat tibi placuisse hanc opin. tamen subiicit lilii inuciuturacssoproprio no
mine nominatus aliquis.tuc transiret cum opi, nione negativa. Nam rospsidetur ex eo loco facile apparere ipsum t usi e cureliu hac Laffirmativa, quia primo resert authoritates pro parte negativa. Postremo rcfert authoritates pro parte affirmatiua , & subijcit haec verba, &rcuera haec opinio semper magis placuit, ut scilicet illud, quod ego acquiro, possim etia meo iure alienare. Et licet dicat inferius si inclinphyleusi est nominatus aliquis proprio nomiane, vel concessa esset non propter rccipi etem , qui titulo oneroso acquisiuit, & propter illam impensam quam de suo secit ea acquisiuit, sed fuerit concessa intuitu filiorsi ex beneficio concedentis, haec adiectio nobis non obstat, quia hic fuit accopia emphyleusis cx titu. oneroso, nec fuit expressum nome proprium, sed appellativum videlicet filius, de qua re plura in ca. quonia Abbas, de officio, de pote. iud. delega. S cum ultimo Ioeo retulerit Opi. aifirmativam c litur eam approbasse ut per glossam hi l. ut filium. Sabinus.TUS. C. TrebelLIasini. tibi poci tan. Esiceri.peta. Ioan.de Amicisco I 2 q. nume. 2 . to i ii . ni Sed quonia haec est quaestio facti noni iuris. ideo lisc omittens concludo ea, que per Ita sultorem dicta fuereateque in facto neq; in iure videri subsistere.Et ita iuris esse arbitror meliore sententia semper salua.
6 ΕΜ ον actione ex empto tenetur de a V risu os exstipulatu agatur. 7 contra vendisorem quae actiones competant.1 Uendiuor quo casu cogatur promistere duplam. s Promistins suscipere instilitem o iudicium. deseU, αἴ,si res tendita molestetur res defendere, e prematis em
ptorem visendere antequam res eum ruν.
Io De Niniane an O quomodo agi noli se judicium βρει
onsultatio proposita est huiusnodi. Andreas Bernardi Stephani, & Michael Laaari de Lontrayano PotestariqS. Viniati, de quilibet eorum
210쪽
redes dederunt,&vendiderunt Lararo Baldi Baronis de Lontrayno, & eius lis redibus, Scsuccessoribus petiam quandam terrae star. 26. in suis finibus scutis a 6. librarum septem pro quolibet scuto cum instascriptis obligationibus videlicet. Et promiserunt solenniter dicti Andreas de Michael venditores d. LaZaro emptori praesenti, Sc stipulanti pro se de suis haeredibus.& successoribus dedictis bonis uenditis litem vel controuersiam ipsi Laetaro emptori praesenti. & stipulanti pro se de sitis haeredibus, di successoribus ullo tempore non inferre, nec inferenti consentire. Sed ipsa bona vendita ipsi emptori, & eius haeredibus ab omni hole, &persona loco,communi collegio,societate, uniuersitate legitime defendere, autori Zare,dc dis brigare,& modis omnibus expedire sub poena
dupli pretis suprascripti solent stipulatione pre 3
mist,quae poena soluta, vel non, rata maneant,
di illae a persistant omnia, & linsula suprascripta, pro quibus omni b.obseruadis damnis, euietionibus,& expensis propterea cotingentibus in causis,vel extra restituendis,& emendandis, di poena ita soluenda supra scripti Andreas, &Michael venditores, ei de Linaro emptori praesenti, & recipienti pro se, & suis haeredibus, de successoribus obligauerunt, hypothecauerunt omnia bona sua mobilia, & immobilia dcta ronuntiantes dcc.Qu ibus peractis dicta petia teriarae per alluvionem crevit: postea vero eadem Delia terrae euicta fuit haeredibus dicti Larari. Nunc quaeriturian haeredes dicti Andreae teneatur propter cuictionem rependere, & soluere precium,& aestimationem imporis factae venditionis: an vero solui debeat sstimatio hodierni temporis quo petia terrae icta fuit ita, ut teneantur dicti hsredes ad incrementum factu ab alluvione dictis star. 26. terrae, & ad expenissas,interesse, & damna, quae dictus emptor, de eius haeredes inde patiuntur a Et prima i quidem Donte videretur dicen dum aestimatione dictae terrae euictae referri de bere ad tempus quo terra fuit empta, non autequo fuit cuicta, quoniam si vendidero tibi fundum,& promisero tibi simplam,vel duplam nomine euictionis,& cotingat deinde iandu euinci teneor ex stipulatione inspecta bonitate, quq
erat impore venditionis, non autem cum res euincitur quo tempore forte res pluris esse coepit,ut primo tonet Odoisin l. bonitatis, in prin' cip. ff. de euictio.
Secundo idem firmat ex opi. Nicolai Albe ricus in I sed & s quid, is de euict. ubi idem Aua bertc.diciti in actione ex stipulatu non venire incrementum post venditionem contingens. Tertio idem quoq; dicit Barti in I. Titius,nume. . ff. de actio. mp. ubi dicit: quando re euicta agitur ex stipulatu non inspici tempus quo
Qinrto ad idem facere videtur id, quod ait
Bal. ind. t.bonitatis,fr de euict. ubi Bald. inqiiit. eum qui promi: tit duplam valoris rei intellisi se referre ad aestimatione teporis contra ct s. Quinto idem tenet saty. de Ang. de Perusind. t.bonitatis,& Angelus in I. uicta re, gde cui ctio. qui b. in locis inqui ut in actione ex stipulatione facta pro dupla venire solupi modo bonitatem,qus temporc contractus veditionis in rat. Lbonitas. l.ex mille, .si. dicta l.bonitatis. E.
de euictio. Sexto idem placuit etiam Fulgos in d. t.b nitatis, ubi dixit, in stipulatione duplae inspici
bonitatem, quae fuit tempore venditionis non tempore euictionis.
Septimo facere videtur id, quod ait Alberi
Bruta. tractatu deaugum.conci . t . sectione tertio falliti num. p. per d. Lex mille, fide euict. dicens : sicut deteriorata re non minuitur qualitas cuictionis pariter non augetur meliorata. Octauo ide asserit Odonet. i tra&de euicipagi. 1 3 i. ubi tradit bonitatis aestimationem facie dam esse, quae fuit vcnditionis tempore non cu incitur, vel cum per alluvionem aliquid acicrescit. Ex quorum omnium authoritatibus costat venditorem propter euictionem ex stipulatu teneri ad aestimatione temporis contracius.& non ad accessiones postea futuras. Limitatur in dicta conclusio, nisi ego vendiator promisissein tibi duplam nomine etiam suturae accessionis,& consequenter limitatur nisi si actum, ut veniant etia futura. quia tunc si res pluris eme incipiat,& aliquid rei accrescat veluti si fundo quid accedat per allunione tenebor etiam ad aestimationem temporis incremeti facti,dc propterea tenetur etiam de allunione Viuian. S: Odos. d. Ibonitatis, ε. de euict. & Albertc. d. Lbonitatis, ubi dicit in actione ex stipulatu inspici etiam accessiones si promissa fuerit dupla etiam pro accessionib. & eandem limitationem tenent & Salyc. d. l. bonitatis.& Angelus in d. l. euictare,sside cui αubi dicut in acti ne ex stipulatu de cuictione non venire t incrementum post veditionem contingens nisi actu sit,ut veniat etiam futura bonitas, quae post hac accederet: tuc enim de futura etiam teneretur venditor, & propterea dicit Ang. in L l. uictare dicere debere notarios in instrumentis promisit per stipulationem de dupla pro bonitate
non tantum praesenti.sed etia futura: tunc enim standum esset couentioni ut per Albertu Brun. d. tractatu de augum. Sc dimin. concl. i 6. Sectio
Quamobrem cum in proposita specie venditores pro scide suis haeredibus per stipulatione promise rint defendere emptorem eiusm haeredes sub poena dupli no tame promiserint istud duplum etiam pro bonitate tutura, deinde qua fundus fuerit euictus, videretur dicendu uenditoris haeredis teneri tantum ex stipulatione ad astimationem illam, qua erat tempore uendiationis