장음표시 사용
131쪽
Anno 1679. die 2. Martii c. DECLARATIO.
I hoe saero Tribunali juxta communem Theologo. rum poenitens dieitur accusator simul , reus , de testis unde, quia Iudex allegatis a reo in sui lavorem testibus fidem habere debet , exinde Ioannes Saneius apud Ariaga Disp. 38. de Parnu. s. s. intulit, quod a sortio. xi Consesiarius Poenitenti habenti consuetudinem peccam di debeat redere, nimirum quod vere Hleat , dc serium habeat propositum emendandi vitam suam, si Ille ita asserat, seu ore proserat: etenim juxta S. Thomam pod. Id. t. art. s. in foro uenitentiae creditur homini pro se, d contra se Supposito ergo, quod Consessarius Penitenti teneatur si credere, pariter obligatur talem absoluere cum omnis sumetenter dispositus jus habeat ad absolutionem . Ita in substantia Ioannes Sanctus. Sed
coatra est , quod , etsi in Eo Saeto Tribunali Iudex seu Consessarius eo loquenti pro se ipso, d agenti
testem in causa propria , teneatur credere, si non ad sint aliqua signa, quae in ac materia, valorem actus eoncernente, prudenter dubium reddunt Consessiarium utrum poenitens nimirum habeat omnia ad valorem a solutionis requisita, ne ne secus tamen dicendum , si talia signa ex una parte adsint, ex altera vero prudem ter judicetur, per suspensionem absolutionis ad tempus magis solidari firmitatem propositi, deque eodem magis certificari Consessarium ex subsequentibus effectibus. A cedit, quod Consessarius juxta Theologos non solum sit Iudex, verum etiam eduus, cujus ossietum est eurare vulnera praesentia, de impedire sutura, id est, non solum invigilare ut mea habeatur detestatio peccatorum de praesenti, sed ut quoque in executione sequatur emendatiis actualis in futurum, prout pariter juxta Concit. Trid. Seo. da Parnventi eap. t. in hune ipsum finem
iniungitur sitisfactior nimirum ad eastigatiollem praeIerit rum , dc simul ad nove vitae custodiam , dc Infirmitatis medicamratum. Vide ei menstuet Dact. q. s. . . 48.e seqq.13 . Ceterum, ne aliqui Iuvenes Consessiarii, non re. est dicta intelligentes, in errorem deducantur , passim consuetudinarios, etiam illos, qui non habent conjunctam fmul aliauam occasionem proximam extrinsecam absque absolutione dimittentes, antequam aliquoties tentarint
per praescripta remedia , utrum forsan non subsit spes emendationis ne finquam similes in errorem deducantur, sequens Doctrina aliquantulum fusius proponitur, bene notanda nimirum, quod enicacia doloris, vel propositi neutiquam eonsistat in aliquo iudiei de sutura
ipsius propositi continuatione, sed potius in seria voluntate actuali existente de praesenti, tempore nimirum consessionisu unde juxta communem Theologorum potest stare firmitas propositi eum redulitate relapsus , id est, G. Petrus de praesenti potest habere in consessionali voluntatem non peccandi graviter ita firmam, ut , shieis nune praesens foret prior tentatio , vel occasio persistente adhuc hae voluntate per Divinam gratiam non peccaret graviter, quamvis ceteroquin tamquam in. certus , quamdiu in laturum haec praesens voluntas Dsea sit duratura , relapsum timete possit Et ieet in simili eam, ne fiat pusillanimis in resistendo tentationi. bus, vel omnino desperet , sit erigendus a Consessario in spem firmam adjutorii Divini , dummodo etiam sua addere velit , hoc tamen non obstante , si poenitens respondeat , se habere quidem nune firmam voluntatem assumendi remedic eonsiderata tamen sua Digilitate ex jam expertis adhuc non posse ex integro hune suum repellere timorem, exinde praelatus timor de suturo non excludet firmitatem propositi de praesenti. Quod ergo timor, vel credulitas de relapsu non impedit firmitatem propositi, si se teneat ex parte poenitentis, multo minus impedire censetur , si se teneat hi timor, aut credulitas de opposito ex parte Consessarii, consequenter praeci.
se per se, quod tim rae ante titias relapsuri sui pae.. nitentis , non debet ipsi propterea illico denegare abs lutionem, dummodo habeat peccator serium propositum in presenti ubi propositio damnata voluit, juxta jam dicta, semper id a Consessario praesumi debere , quotiescumque poenitens si dicit i quae tamen opinio sui reprobata in iis eireumstantiis, in quibus Consessarius ex aliis gravi bus rationibus sive omnino redit contrarium etiam quois ad emeaciam propositi de praesenti, aut saltem prudem ter dubitat , utrum dicta poenitentis in re ipsa ita su sistant, ut ait , vel potius amor proprius , dc excaecatum exinde Poenitentis judicium taliter suggesserint Quibus stantibus tum qua Iudex, ut ex ipsis effectibus se magis certificet de firmitate propost praesentis, tum qua Medicus , ut praecaveat ipsis actualibus mecatis profuturo , poterit ad tempus suspendere absolutionem , si spes sit suturae emendationis, nec interea immineat perieulum mortis.
13a Quaereses. Quaenam sint illa gna, ob quae Conosessarius uel asterio Consuetudinario non credere , vel laltem prudenter de esticae dolore dc serio proposito ejusdem dubitare, seque Absolutionem ad tempus suspendere possit, quamvis ille ore proserat, se habere verum dolorem eum serio propositor Respondeo , maxima hieopus esse Consessariis circumspectione, ne in nimium lingorem , vel in excessivam laxitatem declinent in re rem quidem, dum nimium sunt proni ad suspensionem a solutionis , sicque multos gratia Sacramentali , vel re missione paenarum in indulgentiis alias obtinenda injuste privant, qui oram oculis Divinae Maiestatis sui menta solutionis omnino capaces in laxitatem vero, dum m. ne indiscriminatim absolvunt, dummodo ore proserant. se firmum habere proposuum: ubi, si subinde saltem apud aliquos suspendissent ad breve tempus absolutionem, mi. rum fructum emendationis actualis reportassent. Quare sequentes regulae singulariter prae oculis sunt habendae. l. Frequens relapsus non semper est signum inemeaeis doloris, aut propositi , alias enim vis . habentibus Ddinari sola peccata venialia , in quae saepe post Conseia sonem relabuntur verum quidem est, quod requens reis lapsus semper sit signum inconstantis, de mutabilis voluntatis, non tamen semper inesticacis doloris vel promissiti anteeedentis. Vide de hoc a Croi Lib. 6. μνα . m. 73i ubi etiam explicat nonnullos S. P. qui apparenter videntur contrarii II. Tune requens relapsu ei signum valde probabile inemeacis doloris, propositi, quando ab experientia habetur, quod talis consuetudina. rius in re tam ardua vix ullam habeat curam praeserim
exequendi remedia, hi neque saepe iisdem specie, de numero peccatis, quin etiam multiplicatis redeat. Nonnuuli Pracile apud Spore Part. 3. Theol. Sacramenti eap. a. num. 33a cum eadem specie, d cum eodem, imo majori numero ter, vel quater absque ullo conatu emendationis redeuntes dimiserunt ad tempus absque aliqua aeramentali absolutione, nisi in ultima Consellione speeia. lia qualia antea numquam ostenderunt, exhibuerintra loris oce indicia Pater Spore autem De cit id non practicavit, nisi post sex, vel octo Conlemones sine ulla emendatione peractas. III. Signa pro spe secuturae emem dationis enumerantur inter alia a Claudio a Croi larieti num. Ilar sequentia si Poenitens a Consessione 1 csta rarius, vel disticilius peccarit si saepius sibi vim se eerit contra tentationem si adhibuerit remedia praescripta contra relapsum, si ex professio ad Consessarium aerem rit, quem putat suggesturum enicaciora remedia si Lserat se sincere ad priora remedia serius, a studiosi xdhibenda e IV. Semper mitius agendum cum peccatore relapso propter habitus malos ante contra I, quos statim nequit deponere, quam eum alici habente occasionem proximam extrinseeam.
333. Quaeres II. Quid agendum sit Consessario eum
eonsuetudinariis in periculo mortis constitutis, vel alias, nisi absolvantur, in barathrum desperationis sese pracipi. tam
132쪽
tantibus, eundo de vitio in vit Ium, ut vel se abyssus abyssum invocet Respond. I. Si talis poenitens sit omstitutus in periculo mortis , tunc si ex gravibus rationibus Consesntius, prudenter dubitat de meaei doloris vel de firmitate propositi in praesenti, debet ipsum b. solvere conditio nate quia dubitaretur de aliquo respieie n. te valorem a tus , dc eteroquin in simili casu ob peti. eulum mortis suspensio Absolutionis summum posset penitenti asserre damnum. Respond. II. Si talis consuetudinarius needum morti proximus ex specialibus gravibus ei reumstantiis prudenter timeatur ex denegata absolutione deterior futurus; tune vel Consessarius dubitat de ipsa firmitate Qessi eaei propositi praesentis, vel praeei sede continuatione propositi in futurum Si primum meo iudiei recte aget talis Confestarius, si eumdem conditi, nate absolvat; quia utique melius est, eumdem eondi. tionale, de se absque periculo irreverentiae, exhibendat Sacramento, absolvere, quam per denegatam absolutio. nem in barathrum desperationis cum multiplicatione peccatorum praeeipitares Si vero Consessiarius praeeis dubitet de continuatione propositi in futurum i tune iterum imprudenter huic denegaret absolutionem : Nam quate. nus est Iudex, potius respicere debet ad propositum presens, quod si videret absolute validum, absolute in re. senti eas absolvat; si dubium , conditionale . contra vero qua edieus imprudenter adhiberet pro praeservativo remedium illud, quod praevidet, hie de nune potius obesse, quam proluturum.
t 34. Quaeres III. Quid sentiendum si de eonsuetudi. nariis illis, qui quidem ordinarie ad Consessionale mera
pereata venialia, in quae tamen requenter ite-
relabuntur Res. I. Si hi fuerint homines tepidi, qui, non relabantur in aperte mortalia, eteroquinde venialibus vitandis nullam euram habent, soliti saepe potius propter hane vel illam festivitatem quam ex fine emendandi confiteti circa tales consuetudinarios Consessati justam habent causam timendi de inemeaei do. loris , ae inpositi, quamvis in dicenda juxta formulamaam assuetam sua culpa miles poenitentes ore proserant, se dolere de preeatis suis cum firmo proposito; ita ut Deile contingere possit quod tales consuetudinarii cum venialibus onfessionale intrent, & eum mortali acri Iegio exeant Ratio est, quia ad valorem aeramenti Pς- vitentiae absolute requiritur mea dolor eum serio proposito saltem virtualiter in dolore efficaci incluso. Resp. II. Quo ad alios consuetudinarios ire peeeata venialia Consessario, ut se ab anxietate de invalida absolutione eximere valeat, sequentia pro praxi deservire pomunt di m mi , quod, si firmitas propositi possit stare eum eredulitate relapsus quoad mortalia, multo magis quoad venialia, utpote in quae ob stagilitatem humanam quiseitius, ct facilius labitur , quam in mortalia oecunda quod in venialibus meatis non requiratur ad valorem Saeramenti dolor, ae propolitum mea e motivo uni versali, de qualibet specie illorum, sed sumetens sit particulare,' de hae specie ke. Tertio , quod etiam intra unicam speciem peccati venialis lassiciat , si quis doleat praecise de tanto numero , a proinde proponat plateis ipsam frequentiam emendare, quamvis non qu . libet individua intra eamdem speciem . Quarto, quod prudentiores pro majori De uritate emeaei doloris is firmitatis sui propositi solaant in genere omnia sua e eat in aliis Consessionibusjam detecta in eludere, de ad ea quoque dolorem suum cum proposito extendere; item eum. dem adhue firmius ad metata venialia , quae contingunt ex malitia, quam quae ex mera humana fragilitate, plus ad proximiora peccatis mortalibus , quam ad remotiora, magis ad deliberata, quam semideliberata dirigere. Vi
x3t corollar um Citra relapsos in precata venialia
de nune, dum infirmi mori sunt proximi , quoad stamitatem propositi anxios ponitur sequens notabilis Casus. Petrus Religiosus ex humana fragilitate saepius in peccatis venialibus recidivus , nune vero in periculo mortis
constitutus optaret ante mortem adhuc luerari perfecte, ad
integre per consessionem suam . . tempore Portiun- eulae indulgentias plenarias, ut absque poenis purgatorii ad Deum Salvatorem suum recta posset venire; ast ex parte actus pusilla minis ita secum disturrit Ic a ex una parte, quod Mustentiae pleηarii non obtineantu , ni quis praeter efficacem Aurem seris fis proponat omnia etiam υ-vissima, aedem deliberata peccata evitarea ex astera vero
parte moraliter prorsus sum erius , quod supervicturus it rum elaba quoniam et am justus sepιies in dis adit, erjuxta Concilium νIdentiaum sess. . de justificat. Cam 3.
nemo potest avre emn a peccata fine extraordinis aliqua
Pr vllegis De rarissme coaces , quodque emo b spondere potes ; quomodo ergo possum elicere vere es ac, e sertum propositum evitand omnia pereata venistia, sicque aerari n-dulgentia plenarias ρ Respondeo ι primis , tali suadendum esse , ut suum propositum vitandi omnia venialia principaliter dirigat ad quaedam certa rac deliberata ce utidietum numero superiori. Secundo poterit ipsi a Consessario proponi doctrina Patris a Cloi Lib. . an. . . so1 nimirum sum cere, quod suum propostum sit T-caciter assectIvum, etsi non sit meaciter effectivum, id est, quod de praesenti ho actit aliter existens propositum sit incomponi bile eum mn peecato quamdiu illud durabiti, quamvis jam praevidetur, quod, si supervivat, hae seria voluntas non semper sit et mansura. Et quis hunc aetum similia Religios improbabit, si ita diceret Domine eas,
babeo voluntatem serram omnia peccata etiam minima --nialia ovandI, Ita, ut si nune occurret occasio quodpIam perpetνandi, nollem tamen nosco ex concilio Triden. tius, quod mora iter erto Lee me ser a volantas M. Hsemper duratura, si supervixero . Opto IItur citias mori quam illud a vita superster attingere momenιam, quo ρνα
vides me relapsurum fore , si adgue merem.
36. LXI. Potest aliquando absolvi, qui In prox mco colis peceandi versatur , quam potest, oe non vult omni re, quin m directe, e e proposito quaeνιι, aut e se m
LXII. Proxima Meas meeand non est fugienda, quando eausa aliqua utilis, o bonesta non fugiend octurrit. LXIII. De tum est quaereν directe oce onem proximam peccandi pro boa spiritual , vel te Mati nos , ve pro
Iam praecedenter agendo de Thesibus ab Alexandre,
Ull reprobatis haec materia propositione ordine I ex amini subjecta, e ad trutinam Theologieam appensa suit; ubi ulterior explieatio invenietur , ut etiam apud Reif- senstuet Tract. 4. Dist. 8. Iuaest. 4.
133쪽
Abiblvendum non esse illum, qui vineibiliter vel etiam invineibiliter ignorat, quod Deau fit, e quod acee-Gatwas ad stoemunerato fit, nemini est dubium , eum liae duo apud adultos rationis capaces sint necessario credenda necessitatemedii; contra vero quoniam Μν- steria S. Trinitatis de Inearnationis juxta quamplures Doctores tantummodo sunt neeessario credenda Gessitate praecepti, videtur de his mitius sentiendum , ac tales absolute absolvendi praesertim si ob opiam confitentium desit tempus memoratos ignorantes, de sua institia dolentes ante absolutionem instruendi . Sed eonio est quod etsi valde probabile sit, allegata Mysteria essetantum necessaria necessitate praecepti , attamen etiam senistentia adstruens ontrarium apud Reissenst uel Pract. 4.DM. a. nam. 7. pariter est valde probabilisci unde se absolvens exponeret Sacramentum periculo invaliditatis
quod juxta dicta propositione L non licet. 333. Quaeres, quid ergo agendum sit Consessario , si
in consessionali deprehendat pueros, vel alias rudes ab rare ignorantia ire principalia Mysteria fidei S. Trinitatis, de Incarnationis Dominicae, qui tamen serio promittunt, quod velint ea proxime addiscere, seque ignorantiam suam deponere e Ante responsionem suppono quod tales absolvi non possent, si laborare ut ignorantia vincibili, de nollent eam, quam possent, deponere uti per se patet eum tales serent in actuali voluntate peccatum suum continuandi, seque inea pares absolutionis Quod si autem serio adpromittant se velle proxime hanc ignorantiam deponere, e qua nune sincere dolent, quς- stio adhue remanet Ad quam Respon. I. Extra articulum mortis neque tales esse absolvendos, antequam eosdem Consessarius breν iter pro modulo, capacitate poenitentium ipsos instruat de Mysterio II ri nitatis amcarnatisnu Ratio est, quia juxta diasta praeeedentia saltem probabile est, hae duo Mysteria esse necessario credenda neeessitate medii seque absolvendo absque aliqua
praevia instructione, Sacramentum Poenitentiae exponeretur
periculo probabili in Waliditatis. Respond.II. Si tales poenitentes de suis pereatis omnibus, seque virtualiter saltem etiam de hae ignorantia vineibili supposito, quod fuerit talis in doleant nec tamen ob periculum imminen. tis mortis amplius instrui queant, absolvi debent , non quidem absolute, ob probabilitatem sententiae, fidem M.
Trinitatis , de Incarnationis defendereis neeessariam ne- necessitate dedit bene tamen adhuc conditio nate, cum se ex una parte talis absolutio non obsit reverentiae Sacramenti, ex altera vero eadem morti proximus summe ubdeatur indigere. Ita cum ardena P. Dominicus Vivahi num. IX. contra Matthaeuectum in autela Consess rii, qui ultimus, seribens in istam propositionem . I . nimis rigide pronuntiat, talem peccatorem ne quidem conditionate posse absolvi, addens, contrariam doctrinam sub propositione damnata omprehendi. Sed contra est quod sententia , defendens notitiam Mysteriorum I. Trinitatis' Incarnationis esse tantummodo Messariam necessitate praecepti, sit adhue vere probabilis si ergo in materia etiam tenuiter tantum probabili possum in summa necessitate conditionate baptizare,' dato signo tantum tenuiter probabili alieujus doloris sensibilis onditio. nate absolvere, cur non aeque laboranti ignorantia dictorum Mysteriorum potero in tali mortis periculo impertiri absolutionem conditionale, si is doleat de suis me. catis eum proposito, deficiat tempus, in his punctis
ipsum ulterius instruendi Vid Reiffetaue I . it. n. a . QViva hie.
obligationem inpius in vis eliciendi actum fidei iam
superius ostendimus, scribendo in propositionem inter damnatas ab lexandro II ordine primam. Quoniam antem Sanctissima Mysteria S. Trinitatis, Onearnaintionis sunt principalia, per quae a Iudaeis, Mahum tanis distincti agnoscimur, merito hae fides principaliter ad ea sese debet extendere nec puto in hoc practice esse diffeultatem dum enim nos saepius signo erucis inuis nimus Wimaginem Crucifixi in templis, vel alibi reis praesentatam aspicimus, quis eredat quod non subinde saltem exercite circa Mysteria repraesentata aliquem actum fidei pro modulo capaeitatis eliciamus '
DIVIN PROVIDENTI PAPAE MIRCire duas sequentes Propositiones de mecatomorali. Feria V. die a . August. 36so.
SAnctillimus D. N. ALEXANDER Papa VII l. non sine magno animi sui moercise audivit duas Theses seu Proposi
tiones, unam denuo, in majorem Fi
delium perniciem fulcitari, alteram de
nΟVo erumpere se cum sui Pastoralis
ossicii munus sit oves sibi creditas a n xiis pascuis avertere, mad salutaria semper errigere , dictarum Thesium , sive Propositionum examem pluribus in Sacra
Theologia Magistris, deinde minentissimis QReverendissimis DD. Cardinalibus Inquisitoribus sedulo commisit, qui
pluries res mature discussa in fratcriptis Thesibus seu Propostionibus super unaquaque ipsarum sua tuffragia Sanctitati Suae singillatim exposuerunt. I. Bonitas objectiva consistit in convenientia Djeta cum natura rationalisio malis vero in conformitate actus cum Re
gula morum: Ad hoc sussicit , ut actus
moralis tendat in nem ultimum interpretarive HUNC HOMO NON TENETUR AMARE , NEQUE IN PRINCIPIO , NEQUE IN DECURSU VITAE
II. Peccatum Philosophicum seu morale est Actus humanus disconveniens naturae rationali rectae rationi Theol gicum vero mortales, est Transgres-
134쪽
I18 Cap. V. f. si libera Diviris Legis . Philosophicum,
quantumvis grave , in illo , qui Deum vel ignorat , vel de Deo actu non cogitat , est grave peccatum , sed non est offensa Dei se neque peccatum mortale dissolvens amicitiam Dei , neque a terna pena dignum. Quibus peractis , Sanctissimus, omnibus plene , mature consideratis , primam hesim seu Propositionem deesaravit haereticam , isti talem damnandam esse , sicuti damnat is prohibet sub Censuris poenis contra haereticoS,Qeorum fautores in ure expressis. Secundam Thesim seu Propositionem declaravit scandalofam , temerariam , piarum aurium offensuam, & erroneam , isti talem damnamdam prohibendam esse, sicuti damnat is prohibet, ita ut quicumque illam docuerit , defenderit ediderit , aut de ea etiam disputaverit
blice , seu privatim tractaverit, nisi brsan impugnando, plo facto incidat in
excommunicationem, a qua non pollit
praeterquam in ariculo mortis ab alio, quacumque etiam dignitate fulgente, ni
si a pro tempore exiliente Romano Pontifices ablolvi Insuper districte in virtute sancte Obedientiae , .sub interminatione Divini Judicii , prohibet Omnibus Christi fidelibus cujuscumque conditionis , Dignitatis de Status etiam speciali, specialissima nota dignis , ne predictam Thesin seu Propositionem ad pra-aim deducant. VIII.
Thesis ista ab Alexandro VIII reiecta , iam sui explieata superius , agendo de prima propositione damnata ab lexandro VII. Ubi nota istam propositionem esse propter ultima ejus verba propterea reprobatam oui tenui , HUNC finem ultimum non debere neeessario amari , ne in principio , ne in decursu vitae, quae propositio non solum ab Alexandis VII sed etiam in. nocenti XI. ordine .- . anathemate iam antea fuerat confixa, prout propterea lexander VIII lamentatur in praelatione , unam ex praefatis duabus propositionibus B resuscitari in majorem fidelium perniciem.
DECLARATIO. Hare Heri poterit vel apud Reiflanstue Trara Dis. . post a. a. is aetatione, vel apud Viva his. s. IX.
cima aeramentum Paenitentiae. Feria V. die . Decembris εs .
In Congreg. Generali S. Romanae, μι ersalis Inquisitionis , habita in Palatio Montιs uirinals , oram S. D. N. D. Alexandro Dimina re identia Papa VII ae Emmentissimis , Re erenisse. D. S. R. E. Cardinabim in tota Republica Christiana contra haereticam ramitatem Generalitas Aquisitor, S. Sede Apostolica specialiter deputatis.
SAnctissimus D. N. ALEXANDER. Di
vina Providentia Papa VIII praedictus , pro altorali cura civium a Chri-lto Domino sibi commista de earum salute solicitus, ut inoffenso gradu per rectas semitas possint incedere is pascua nimium perniciosa in pravis doctrinis exhibita vitares, unius supra triginta Propositionum examen pluribus in Sacra Theo
logia Magistris is deinde minentissi
mis , ac Reverendissimis D. D. Cardinalibus contra haereticam pravitatem Generalibus Inquisitoribus commisit , qui tantum negotium diligenter aggressi , eique sedulo ac pluries incumbentes , super unaquaque plarum sua sussiagia Sanctitati Sua singillatim detulerunt.
T statu naturae lapse ad peccatum I mortale demeritum sufficit illa libertas qua voluntarium ac liberum fuit in causa sua peccato originali ,
135쪽
Aexandra nux Tametsi detur ignorantia invincibilis uris naturae, haec in statu naturae lapsae operantem ex ipsa non excusat a peccato formali.
3. Non licet sequi opinionem, vel inter probabiles probabilissimam. . Dedit semetipsum pro nobis oblationem Deo , non pro solis lectis , ted pro omnibus , solis Fidelibus. s. Pagani , Judaei , Haeretici, aliique hujus generis nullum omnino accipiunta JESU Christo influxum , adeoque hinc
recte inferes, in illis esse voluntatem nudam is intermem , sine omni gratia sussicienti. c. Gratia sussiciens statui nostro non tam utili , quam perniciola est , se ut liminde merito possimus petere a gratiaufficienti Libera nos Domine. . Omnis humana actio deliberata est Dei dilectio, vel mundi s si mi , cha ritas Patris est: si mundi, concupiscentia carnis , hoc est, mala est. 8. Necesse est, infidelem in omni ope
9. Revera peccat, qui odio habet peccatum mere ob ejus turpitudinem & disconvenientiam cum natura , sine ullo ad Deum offensum respectu. Io Intentio , qua quis detestatur malum is prolequitur bonum , mere ut coelestem obtineat gloriam, non est recta, nec Deo placens. II. Omne, quod non est ex fide Christianorum supernaturali, quae per dilectio
hi Quando in magnis peccatoribus deficit omnis amor , deficit etiam fides, etiamsi videantur credere, non est fides Divina , sed humana. a 3. Quisquis etiam aeternae mercedis intuitu Deo famulatur, charitate si caruerit , vitio non caret, quoties intuitu licet beatitudinis operatur. i . Timor gehennae non est superna
is. Attritio , quae gehennae, poenarum metu concipitur, sine dilectione benevolentiae Dei propter se , non est m
16. Ordinem praemittendi satisfactionem Absolutioni , induxit non poliri , aut institutio Ecclesiae, sed ipsa Christi ex .praescriptio , natura rei idipsum quodammodo dictante.
ιἷlicatum dic. 29i . Per illam praxim 5 absia vendi,
ordo Poenitentiae est in verius. I 8. Consuetudo moderna quoad admini strationem Sacramenti Poenitentiae, etiamsi eam plurimorum sustentet auctoritas S multi temporis diuturnitas confirmet,
nihilominus ab Ecclesia non habetur pro usu, sed abusu
I9. Homo debet agere tota vita poenitentiam pro peccato originali.
xo. Consessiones apud Religiosos sactae , pleraeque vel sacrilegae sunt, vel invalidae M. Parochianus potest suspicari de Mendicantibus, qui eleemosynis communibus vivunt, de imponenda nimis levi, cin- congrua poenitentia, seu satisfactione , ob
quaestum seu lucrum subsidii temporalis.11. Sacrilegi sunt udieandi, qui jus ad
Communionem percipiendam praerendunt, antequam condignam de delictis suis poenitentiam egerint. a 3. Similiter arcendi sunt a Sacra Communione , quibus nondum inest amor Dei puriissimus is omnis mixtionis ex
α . Oblatio in templo, quae fiebat a Beata Virgine Maria in die Purificationis suae
per duos pullos columbarum, unum in holocaustum, & alterum pro peccatis, sufficienter testantur , quod indiguerit Purificatione, Qquod Filius, qui sterebatur etiam macula Matris maculatus esset ecundum verba legis. 11. Dei Patris sedentis simulacrum nefas est Christiano in templo collocare. a. 6 Laus qua defertur Mariae, ut Mariae,
27. Valuit aliquando aptismus sub hae
forma collatusci In nomine Patris oste. praeterm illis illis, Ego te baptι o. . . . 28. Valet Baptismus collatus a Ministro, qui omnem ritum externum , fommamque baptizandi observat, intus vero in corde apud se resolvit , Non intenda facere , quod facit Ecclesia. 1 o. utilis, toties convulsa est affer tio de Pontificis Romani supra Concilium Oecumenicum Auctoritate , atque in Fidei Quaestionibus decernendis infallibilitate. 3o. Ubi quis invenerit doctrinam in Augustino clare fundatam , illam abselut potest tenerein docere, non respicien-
136쪽
do ad ullam Pontificis Bullam. 31. Bulla Urbani VIII. In eminenti est
subreptilia. Quibus mature consideratis idem Sanctissimus statuit, decrevit , i. supra dictas Propositiones tamquam temerarias , scandalosas , male sonantes injuriosas, Haere- si proximas , ariesim sapientes , erroneas , Schismaticas , maereticas respective esse damnandas, prohibendas, sicut eas damnat, prohibet, ita, ut quicumque illas aut conjunctim, aut divisim docuerit, defenderit , ediderit , aut de iis etiam disputative publice, aut privatim tractaverit, nisi forsan impugnando , pio
facto incidat in Excommunicationem, aqua non possit praeterquam in articulo mortis 4b alio quacumque etiam dignitate sulgente, nisi a pro tempore existente Romano Pontifice absolvi. Insuper districte in virtute sanctae Obedientiatis sub interminatione Divini Judi
cii prohibet omnibus Christi fidelibus, cujuscumque conditionis, dignitatis, inatus, etiam specialiis specialissima nota di
gnis, ne praedictas opiniones, aut aliquam ipsarum ad praxi deducant. Non intendit tamen Sanctitas Sua per hoc Decretum alias Propositiones in majori numero ultra supradictas i jam exhibitas in hoc Decreto non expressas approbare
salis Inquisitionis Not. Loco Sigilli. Anno a Vatimitate D. N. IESU Christi
millesim stacentesimo nonagesimo , indiei. I 3. dieris Decemb. Pontificatus autem M. D. N. D. Alexandri Dimina re identia Papa VIII.
anno secundo, supradictum Decretum a um pubbeatum juit ad alia Fasiticae Principis Apostolorum , Palatii S. O cit, in acie eampi Drae, ae abis locis stiti. consuetis -- bis per Franciscum Perinum M. D. PP. . n. Inquisitionis Cursorem.
Doeuerunt Lutherus, WCaleinus , libertatem indin, qua positis omnibus requisitis potest quis agere , vel non agere curi post dae peceatum esse extinctam, de nihilominus actionem aliquam malam imputa. ri ad meeatum; qui inquiebant Melae priorum Μietae Bajus consormiter propositionibus damnatis 3 sti. dc 7 a Ian senius juxta propositionem ex damnatis ordine tertiam ad peeeandum sussi ei libertas a coactione, ita ut quis aliunde per extraneos non ogatur , sed eligat malum per suam propriam potentiam volitivam non autem exigitur libertas a Gessitate , seu libertas indifferentiae superius explicata, quae excluderet necessitatem peerandi Sententia ista tam a Coneilio identing. . Can. . e Can. . quam a Summis Ponti fiet buspio . Gregorio HI. In noeentio X. Ac Alexandro VII. sui rejecta sub ulmine exeommunicationis Rationes re-jieiendi iusius inveniuntur apud Controversistas. Ut autem Oe ulmen excommunieationis saltem apparenter in foro externo evadant , subintroierunt alii, tonoeden. te quidem 'viri ad merendum . vel demerendum aliis quam libertatem indifferentiae non tamen formalem, sed virtualem in sua ausa , vim ausam taliter declarant, ut pro eadem assignent peccatum originale, liberta. tem damici sed plane hae libertas indifferentiae, prout ab his Auctoribus explieatur non excludit necessitatem ex parte operantis cum juxta hane explieationem etiam motus indeliberati volu tatis provenientes ex coneupi seentia is actus eum ignorantia in vineibili exereiti sciis rent nihilominus peccaminosi, utpote procedentes ecp tentia volitivaci cujus ignorantiae is concupiseentiae non raro causa est ipsum peccatum originale , utpote per quod intellectus noster magis obscuratus suit is lames peccati ortum traxit. Sicque hae sententia tantum in Verbis
differt a Doc in Calvini. Baji, Iansenti, o hine metito sui pariter rejecta ab Alexandro VIII. Uide Cap. II. e cap. Hi, ubi plura circa praesentem materiam in-
Cum nihil libere sit volitum, qui praeeognitum, poterit operati censeti libera libertate indiffEtentiae , si que imputabilis ad demeritum, quando in vineibiliter seu ineulpabiliter ignoratur malitia actus hi neque merito Doctrina illa, quae voluit, posse meeatum personale stare eum ignorantia inviaeibili , sui rejecta , ex quo ipso landamento sui damnata propositio idine g. Miuehaelis Baji, taliter sonans Infidelitas pure erativa laus, ibus Christus Ma es praedicatus , pereatam est vide die praecedentia PRO
137쪽
Sinithius Walii Tutiorismi Sectatores errorem hune ex principiis Iansenti desumpserunt, luci uia ad salutem ob moralem impossibilitatem amplectendi semper tutissimum omnino intereluditur, uti recte advertit Viva hic. Et quid exinde sequitur quaerit Sabinus Bononiensis in istam propositionem , bique metipsi taliter respondet
Experientia demonstrat, quod sequatur uina, ta pernicies debi/ium, qui nimis preis onere onus ipsum excutiunt dicentes viam asiatorum Dei, e Ecclesia esse impossbilemars onus, Θ iurum Christi tali modo se intο-lerabile, sicque desperantes se iliu ει libertat omnimode eommittunt, ubi consequente bos nimia severita perdit quoi temperata lenitas servasset. Ex communissimo Theologo rum etiam rigidiorum consensu saltem in materia honestatis, qui juxta probabiliorem operantur, prudenter operantur. Quomodo ergo contra communissimam docentes contrarium,' exinde quam plures iacientes perplexos
possunt secure sibimetipsis persuadere, quod si docendo, aggravando suave iugum Christi quoad propriam conseientiam tutius agant aliud est B. ιutiora sequi; aliud, quod semper ad tutiora obligemών. Et quomodo tali modo Thomista castra Angelici QSeoti, Doctoris subtilis, in multis Divo Thomae contrarii , sequi possent' quomodo Milites, a sortior Belli duces pugnare valerent λcum, etsi undamenta pro suo Rege Ipsis appareant validiora , saepius tamen ne isti de justitia belli, ne illide veritate suae sententiae ita certi sint, ut undamenta alterius partis Ipsis neque amplius ullatenus probabilia appareant Vid. Rei meast uel Tract. r. s. . . so oec.
347. Dedit semeptipsum pro nobis oblationem eo , non
Non solum calvinus, verum etiam Iansenius negaruot, Christum esse mortuum pro reprobis eum hac tamen distinctione, quod prior etiam neget, quaecumque bene ficia, ac dona supernaturalia conferri reprobis ex meritis Christi. Econtra vero Iansenius ipsis multa benefleta supernaturalia ex meritis Christi oncedit, eque in Mesensu Christum esse mortuum pro reprobis admittit, non tamen pro aeterii illorum Salute. mbo rejecti sunt a Summis Pontifidibus ut autem hane damnationem eludant , subintroierunt alii admittentes quidem , Christum etiam mortuum pro reprobis, ast pro solis udelibus, non tamen pro infidelibus reprobis, hineque subjunxerunt aliam
Hae propositio merito, uti de prior, in qua undatur.
rejecta fuit Deus enim Illuminat onmem ominem eme rem in hune mundum es n. . qui mo ma/bar ω- tua es a Corinth. cap. s. ' dedit redemptisinem semet ipsum pro omnibus. r. ad Timoth cam 1 . . . Estque propitiatio ma eceares ostru non pro strIs autem tantum, sed etιam pro rotis mund . I. Ioan cap. 1. Uideantur dicta ei rea Calvinum, cap. II. dc ire Iansenium cap. III.
3 3. Gratia I te era fatui soro, non tam utilis, quam μηJciosa est, β, u proinde merita possimus peteν ra ria sufficiente, libera nos Domine.
Iansenius statim in prima ex suis quinque propositi nibus damnatis non solum gratiam suffieientem in statu natura lapsae negavit in ordine ad certa praecepta, sed in subsequentibus docuit , gratiam interiorem quam. cumque per Christum Salvatorem datam esse unicam emearem, seu illam, cui numquam resistitur. Novat te alii equidem uincientem absolute non negant discunt tamen, illam esse perniciosam, eo quod conjunga. tu semper eum omissione culpabili actus praecepti rastmerito exinde damnatur Absit enim a Christiano asse. rere, quod Christus Dominus, qui illuminat omnem mminem venientem in hune mandum, nobis per suam Sanctissimam mortem , c. saeratissima merita quidpiam perniciosum procuraverit. Quod autem homines huic gratia non cooperentur , nullatenus Deo , sed proprie malitiae adscribendum est. Certe etiam in ordine naturali est benefletum neutiquam pernieiosum habete oculos isibi autem imputet , qui claudendo palpebras nes uerit iis uti ad vivendum c.
Per dictam propositionem Ioa an is iniehit, maea. rii Havermans, ac nonnullorum aliorum ovaniensium resuscitatur error Miehaelis Baj a S. Pios . Grego. rio XII l. reprobatus per damnationem repositionis tri gesimae octavae , quae se sonabat omni amor erratura rationalis aut vitissa es viditas, qua mundus dii risu ere. aut laudabitis sed Charitas per spiruum Ianctum in corde diffusa mur amataν. Vide de hoe plura propositi
ne sequerim, atque ianim . Et rivi, aieet , Ethnteos Principes, qui jura in Iure ivssi statuerunt ex moti vo, ut suum euique tri uerent, exinde male laeisse
as 3. rcesse est , is delem in simi apero
hae docti a videtur jam damnata ter, quando propositio Miehaelis mi ordine via quinta proseripta sui sequentis tenoris: mala opera nis otium sunt peceara, ct retiae Nilo OHorum sua vitis.
Quin imo etiam prius ejecta sui per coaevium Trid.
138쪽
omnia, quae ante justificationem sua , quacumque ratione facta fiat, vere esse metata. Et quis tenebit, esse eera. tum , si infidelis misericordia motus pauperi dederit Eleemosynam, cum tamen ipsemet Nabuchodonosor a. melis cap. 4 fuerit admonitus , ut peccata sua Eleemosynis redimat f
132. Revera pecea , .ul edi abest pereatum mere obem turpitudinem, o disconverientiam eum natura , fine Lis ad Deum sensum respectu.
Turpitudo alleum pereat duplieiter ab homine potest considerarici nimirum , vel prout ea idem est , ae in
Convenientia cum creatura rationali vel aliter , prout nimirum est dishrmitas ad Legem, quo modo consideratur si quis in aeramento Poenitentiae doleat de tu pitudine pereati. Si stante prima cognitione, turpitudo illa adhue committitur, voeatur peccatum Philosophicum in seeunda autem eonsideratione , si nihilominus perpetratur, meearum Theodoricum, quatenus nimirum cognitio difformitatis ad Legem eo ipsis involvit simul saltem comsutam aliquam cognitionem Ipsius Legislatoris per transgressionem Legis mens . Et quamvis isti eruitur ex dictis . preeedenti quoad peceat contra naturam , ae intrinsece mala ista duas ognitiones, ordinari saltem Concurrant, demus tamen easum, quod aliquis in sylvis enutritus saltem ad aliquale tempus possit habere ignorantiam invinei bilem DEI, etiam tune, quando ex puro lumine natura cognoseit, E. G. oceisionem innocentis esse disconvenientem alicui creaturae rationali , data hae hypothesi, si talis ex hoe motis evitet oecis em noentis, hi utique vitando non committit peccatum NilosopDeum , quia non ontra, sed onsormiter di. tamini luminis naturalis operatur neque Thre uum
quia uti supponitur in hypothes, habet ignorantiam , eliquidem in vinei bilem supremi Legislatoris offensi Credo, quod docentes hane damnatam propositionem, eamdem uti priores, desumpserint ex principiis iehaelis Baji
volentis, omne, quod non ex amore Dei procedit, malum esse, uti pariter tenuit apud Dominicum Viva hie Calvinus in Antilod ad Sel T. . C. 3. di De Uuineis vibi est sincerum, me probum, nisi quod ex perfecta
rine obstupescendum, quod homines, qui volunt esse Catholiet, similia orere audeantu eum tamen Concit. Trident. Sess. c. Can. r. rejeerit tala assertum ut heis retieum his verbis: uti dixerit , justificatum precine
234. -υ, non est ea fide δ' una supereat. D, qu pc cis Euam operato, pecearum es Ut bene notat Domini eus Viva hie ex deliramento Michaelis Baj superius jam allegato, de resutato quod scilicet inter charitatem, iniquitatem nihil mediet denuo descendit hae Thesis onfixa quod videliere pecoeaminose sint nostrae operationes, si non procedant ex fide suprenaturali, quae per dilectionem operatur. Vide dicta Proposit. VII. atque Propost VIII. dieenda Proposit. XIII a seq.
Assertum errorem iam proscripserat Contilium Trid. sess. . o. s. ubi docti , fidem infusam non amitti per quodvis mortale sevi tamen amittitur gratia sed per peccatum Infidelitatis tum an a g. in quo ponit sequentia: σι quis ixeriι, amissa per peccatum tralia muter fidem se-- per amitti ere aut eum , qui R. fidem fine baritate a be , usta esse Christ anum anathema fit. ecedit Auctoritas Divi Pauli in peeeatore fidem sine Charitate subsistere posse agno entis, dum ait . Cor. e. 3. 3 habu ro B omnem Mem, Charitatem autem non babuero, nihιι iun. Ubi utique agnosti fidem sine Charitate possedari.
Quam juste hae propositio fuerit damnata , equidem jam superius num. 13. propositione X. ostensum sui . quorsum etiam finaliter Lector remittitur interim tamen pro majori Claritate ire praesentem duas subsequentes propositiones adhue sequentia occurrunt ad
37. Primo notandum , quod vera virtus, quatenus ab altera distincta , habeat objemam sol male aliud , ac prior nam abhus ab actibus, Wactus mei fieantur ab ob et is potestque in virtutibus in medio consistentibus peccari vel per excessum , vel per defectam contra eam dem virtutem, . . contra virtutem liberistat per exressum peeeatur pro latitatem per desectum , ava
Is . De do notandum, quod unica virtus possit a bere ex unico, eodemque motivo formali distinctos ac usa nimirum proseeutivos sui boni, dc aversitivos mali, quatenus oppositi ut bono si eastitas prosequendo bonum elieit actus Castitatis, per aversionem autem detestatur actus impudicitiae: Sic etiam , ut proximius accedamus ad nostrum intentum, Charitas tamquam virtus suprema Theologie inibus moris prosequitur Deum ut summum ac infinite Bonum in se,& actibus aversativis d testatur peccatum , quatenus malum transivum hujus summi Bon infiniti in se, qui a tus detestxtivi etiam eontritio perseeta voeari selent . Is . Tertis notandum tam ex Coneilio Trid. quam communissimo Catholicorum sensu, quod Fides , Spes, Charitas sint tres vere virtutes Theologieae ab invicem inter se distincta si habentes distincta ab invieem objecta, seu mo: iva sormalia: nim fidei motivum formale est Deus summe vero in vicendo Uirtutis Spei Deus super
naturaliter lumine piae is fidei cognitus, quatenus, sit
139쪽
Aleaeandri VIII. publicatum c.
ia se . Sicut autem juxta praecedens notandum quoad virtutem charitatis prusequor infinitum bonum in se de detestor peeeatum grave quatenus oppositum hule infinito Bono in se , ita pariter quoad virtutem spei desidero pomissionem Dei per visionem, de stultionem beatifieam mihi summe boni, de detestor peccatum grave . ac poenas gehennae exinde promeritas, quatenus
sunt opposita, de impeditiva hujus summi Boni alias pos.sdendi. Iso suarta notandum, quod eujuslibet virtutis quatalis motivum, sermale ae specifieativum debeat eme num is honestum in se alias enim si objeetumes indifferens, pariter actus circa objectum elicitus erit indissetens, nisi aliunde ex altiori fine extrinseco, . . ex amore Dei juxta Consilium Divi Pauli imperetur, atque si elevetur quod si ergo objectum aliquod su rit bonum, ae honestum in se, etiam actus tendens in illud objectum erit bonus, honestus in se, nisi iriscumstantiis extrinsecis per accidens vitietur . . . quia sublevare miseriam egeni est objeetum honestum, Wmo. Taliter bonum in se, etiam largitio eleemosyna saetae dicto fine est actus bonus, de honestus in ser neque
est neeessiarium ad contrahendam hane bonitatem mora. Iem, ut simul alia motiva extranea a tramam i puta, ut
de eleemosynam positive ex motivo ebaritatis, dummodo illa alia motiva positive non excludam. 26r. Quinta notandum, exinde iustissime suime damnatos Bajanistas Iansenistas , dc uescellianos , eo quod putaverint, nullum actum posse esse bonum de hone. num , nisi imperetur a suprema virtute Theologie , nimirum Charitate, quasi vero omnes alii actus forent vitiosi eum tamen lumine fidei ex aera Seriptura eogno. scatur, Deo alias quoque virtutes placere eum etiam istae habeant propria dc ab invioem distincta objecta formalia mo.
raliter bona. 63. His ergo praenmatis eum reliquarum virtutum ista sint in se ipsis boni, de honesti, ac etiam suo modo meritorii, dummodo sue in a gratia ac uili, de lumine
fidei directi, eue non aeque poterit diei de virtute spei Theologicae ein consequenter quo landamento solido ameritur operari intuitu aeternae beatitudinis esse vitiosum: Volui haee fusius proponere, qui me judicio ex istis prae. notatis plurimum dependet recta intelligentia hujus de sequentium duarum Thesum
curritur. contra vero projie ens merees in mare ad evi tandum naufragium bene praevidet , internum assectum ad merem suo fini intento neutiquam obesse, modo in iis exercito meroes projietat in mare, ut navis suo exoneretur, sicque censetur ad merces assectum retinere. Quod si eodem modo ex ei reumstantiis specialibus pariter peccator retineret assectum ad merandum, si gehenna noriemet haud dubie talis timor non erit honestus cc consediquenter nec supernaturalis.
τε . Ut ho magis intelligatur, seiendum, quod in ordine ad propostum duplex sit timor, unus filialis, alter servilis. Filialis est, quo quis timet peccatum, quatenus est offensa Dei infinite boni in seci filiorum quippe est timere offensam Patris atque hie timor ortum trahi a tha.ritate Timor servilis est, quo quis eulpam fugit, ne pinna subire cogatur: dc hie est iterum duplex . nempe unus est servilis eum nulla inelusione affectus ad peceatum, seu sui Domini eus Viva ait, materialiter servilis alius vero formaliter talis, seu uti alii loquuntur, serviliter ser. vilis, idest eum inelusione affectus ad pereatum. Prisor absolute , saltem virtualiter omne desiderium ad
peccatum excludit, paratus interpretative Sumere sibi aliud motivum detestandi peceatum , s infernus non sciret Eeontra vero posterior retinet adhue desiderium saltem conditionatum ad peccatum. Hi ultimus timor, qui forsan aliquoties intervenit apud consuetudinarios, d in Gasione proxima constituto dce reprobatur a
sancto Augustino, d a iis SS. P. non autem prior, qui potius originem habet a virtute spei, ut timor filialis acharitate, atque inculcatur . Ae. v. a. v. s. ac alibi
saepius a Mera Scriptura, nec non a Concilio Tridenti nos da navemda , . . . vocatur donMn Del, ο ρ .ritu sanct GHuhus. Timere, ne quis mittatur in gehe
I ii, qui putarunt, timorem eonceptum ex acerbitate poenarum esse vitiosum, eo ipso intulerunt eumdem non esse supernaturalem ens enim supernaturale diei aliquem ordinem , dc respectum ad aeternam gloriam , qualem utique nequit habere vitium dum autem timor gehennae sit vitiosus, putarunt ex ea ratione, quia credide. runt, nune timorem adhuc includere assectum ad Fera. tum, atque detestantem grave peccatum propter metumghennae taliter esse constitutum, ut adhu peecatum continuaret, si gehenna non esset, sicut projieiens merces in mare ob periculum naufragii interne adhue habet animum retinendi merces, si naufragium non bret, de quo ultimo videatur Reiflenstuet Traeg. r. Mol inrat. Dist. l. num.
at e seqq. Sed eamra est, quod falsiuimum dieatur, timorem gehennae includere affectum adhuc peccandi, si gehenna non esset cum enim lumine fidei bene cognoscatur, per affectum ad peceatum grave includi novum mea. tum grave ex timore Gehennae alias subeundae, ita est alitem interpretative, constitutus, ut ex timore gehennae a
solute nolit ullum tale peccatum, quo gehennae poena in
Si timor gehennae est bonus, de supernaturalis, eo ipso quoque dolor peccati ex eo timore gehennae elieitus, erit pariter bonus, ct supernaturalis. Whine Carolus ab Assumptione sub nomine ficto Philalet eum Bajanis, cIansenistis ut in suis absurditatibus consequenter loquatur, tam unum negavit, quam alterum, bene, praevidens, si coneemetit primum , debere quoque admitti seeundum
tamquam consectaneum . Quam plures autem ante damna.
tionem hujus propositionis defenderunt , attritionem κgehennae, icenarum metu oneeptam sine dilectione Nnevolentiae Dei propter se non eme bonam quia vel ere. diderunt eum Bajanistis Ece nullum actum esse bonum absque Charitate Dei, vel quia putarunt, similem actum attritionis semper eontinere aliquem affectum ad perea. tum, quod utrumque jam superius fuit reprobatum Ρω- secto capere satis nequeo, quomodo homines Catholici qui summo Pontifiei saltem eum Concilio generali, vel eonsensu universalis Eeeles adscribunt insallibilitatem , ta. lia propugnare audeant, cum Conei lium Generale ultimum Tridentinum , nempe sesso . de Parn tent eam . ex preme doceat, quod attinio, quae ex turpitudinis metati consideratione, vel ex gehennae, de penarum metu conet piatur, non solum non iaciat hominem magis hypocritam, uti voluit Lutherus verum etiam ad Dei gratiam aera amento disponat, sitque bonus motus, sine quo gratia in
Sacramento non confertur. Quomodo autem malum potest disponere ad bonum Item quomodo assectus ad pe Μ earum
140쪽
eatum est eomponibilis cum vero actu tharitatis, ut con- , junctim disponant ad gratiam justificativam Praeterea tuo lfundamento ad exeludendum in timore gehennae affectum ad peccatum neeessario requiritur actus charitatis quare non posset dictus affectus etiam exeludi per aestum spei, considerando, quod allectus ad pereatum sit incompostibilia cum evitatione gehennae, di consecutione beatitudinis aeternae λ 66. Ineidentaliter hie etiam ad illos Doctores Catho. Ii eos me converto, qui equidem tum propter satis claros textus Concilii Tridentini superius ex parte jam al- Iegatos, tum propter has propolitiones damnatas gratis admittunt , talem attritionem esse bonum motum, aesupernaturalem addunt tamen, eamdem absque aliquo actu baritatis benevolentiae ad aeramentum Poenitentiae tantum disponere emore ut autem disponat proaime, requiri simul aliquem actum amoris Dei benevoli, sal. tem in aliquo gradu remissis Eeontra vero extra Sacramentum Poenitentiae, ut talis amor Divinus, vel contritio persecta proxime disponat ad remissionem peccatorum gravium, exigunt similem actum in gradu intenso. Ita illi. Hae quidem sententia per propositionem prae sentem necdum eonfixa reputatur; quin imo Alexander v I l. in Decreto anno εεὶ die . Maj edito Q nedictus XIlI. in Concilio Lateranensi anno Iras celebrato inrappendie Pan. 3. Uruct sacramen ad sacra--- GU severi Issime prohibuerunt, ne dicta sententia aliqua ensura afficiatur. Inierim tamen, etsi laudem omnino, quando dolor tali modo elicitur adstrue. re tamen obligationem e lieiendi, ita ut alias aera. mentum exponi censeatur probabili periculo invaliditatis, non possum penetrare, quo solido sundamento hae assertio desacto nitaturis nam plures rationes ante Concilium Tridentinum in hujus, vorem adductae s puta , quod talis attritio sit inordinata, quod contineat affectum ad peccatum die. dent cadunt; quia tam Concilium Trideminum, quam summi Pontifices declararunt , illam attritionem etiam absque actu dilectionis esse honestam, supernaturalem Insuper Concilium Tridentinum serio . de ca/rent a V. . e cap. 4 dum solicite enumerat partes cramenti Pinnitentiae, atque ad eiusdem valorem exigit attritionem , vel e turpitud ηι peceat eo deratiaM, vel ea gehennae, e pesarum metu conceptam, nullam iacit mentionem de aliquo actu dilectionis Dei benevolae , quasi simul ad attritionem requisito ergo signum est , quod talis
actus non requiratur, ne cogamur alias concedere, quod
Concilium in re tam ardua, & adeo nobis necessaria doctrinam tradiderit mutilam , di valde manzam, qua posse mus induet &αr67. Dices primo Ex ipso conellio Tridentino itata sis. 4. cap. 4 sufficienter erui, quod praeter immrem gehennae vel aliquis actus prosecutivus amoris Et super Omria, vel aversativus offensae propter Deum sum. me dilectum super onnia debeat intervenire nam Con
D-. M verearunt subsumitur sed misericordiam, seu veniam suorum peccat carum utique inivit non impetrastent, nisi interveniisset aliquis actus amoris E super Omnia utpote pro eo tempore , quo Sacramentum Poenitentiae needum erat institutum summopere necessarium ad remissionem peceatorum, ergo. Sed contra est, quod argumentum hoc laboret malo supposio , quasinin irum per impetra iam exinde a Ninivitis Misericordiam intelligatur emissio peccatorum. Quis enim credat, quod omnes omnino inivitae Iieuerint veram ibidem contritionem , sicque omnes omnino a suis peccatis gravibus fuerint liberati λ Quare per virtutem pinnitentiae in ei nereis cilicio peractat potius omnes inpetrarunt miserieordissimam rem tilionem poena tem p
talis , alias ipsis universaliter per Prophetam Ionam intentatae, quae remissio poenae temporalis fieri potuit absque aliquo actu amoris Dei, vel contritionis per
sectae. Et plane alias . si illa Nini vitarum poenitentia
suisset neeessaria, & ordinata ad inmediatam remissi nem ipsorum pGratiarum exinde sequeretur; quod sicuti apud di inivitas ad rem illionem peeratorum requirebat ut persecta contritio, o quidem in Sententia Adversariorum, valde intensa, ita pariter talis exigatur in Saetamento Poenitentiae . eum talem dolorem ad aera menatum Poenitentiae requirat Concilium Tridentinum, qualem habuerunt Ninivit in Cinere dc Cilicio agentes piaenitentiam. Vides amice Lector, quomodo hoe d. versariorum undamentum sit potius pro nobis, quam contra nos, si hoc responsum attente consideres.
363. Diees secundo Saltem ex aliquo alio praevicit extu Coneilii Tridentini deduci, quod eum timore gehennae debeat ad salutarem poenitentiam concurrere aliis quis actus initialis amoris Dei: nam sess. . de jus meat. V. . habetur , quod peceatores praeparen ur ad recipiendam gratiam justificativam tune, quando Iustitiae Divinae timore utiliter eoneussi Deum tamquam omni, justitiae sensem iligere ne plant. Respond. Distinguenta anteced peccatores praeparantur ad justitiam quando Deum diligere incipiunt, vel amore amicitiae,
vel amore coneu pisceatiae, concia necessario, ac determinate amore amicitiae, ego . Amor coneupistentiae qua Deus amatur ut nodis tum me bonus , c. pertinet ad virtutem Spei mor autem amicitiae ad virtutem Charitatis Theologi eat . Si amamus sontem, quatenus dulces pro nobis ex eo profluunt aquae , amamus illum ut nobis bonum. Legant Adversarii textum in sonate , agnoscent Deum Foaιem inris justitIa non deservire ad suum intentum, praesertim , cum insuper ibidem Deus proponatur aeredentibus ad se tamquam e muneraIor , quod motivum denuo ad virtutem Spei
Theologie redueitur. Alias adhue solutiones em rati textus invenies apud Viva hic ubi etiam Operies , quod non omnes actus ibidem enumerati requirantur necessario formaliter explieite tamquam conditieae fine quIbas en ad justificationem p nendi. Vide etiam de tota ista Quaestione Reissenst uel
Tract. D . . O est. . a in supplemento b dem. t 69. Ceterum omnia in praecedentia in compendium redigendo et ues ex his Amice Lector primo, quod detestatio dolorosa de peccato gravi vel ob amissam exinde aeteris nam beatitudinem, vel ob acerbitatem cenarum propterea incurrendarum, ut sit salutaris, numquam possit includere simul amelum ad precatum Secundo, quod talis detestatio dolorosa possit habere simul eoniunctum aliquem actum dilectionis DEI benevoles cum Spes is Charitas
non sint virtutes ad invicem ineomponibiles. Tertio, quod tamen talis eonjunctio non lit neeessaria ad hoc, ut memorata dolorosa detestatio sit moraliter bona, supernaturalis. Quar demum, quod illa conjunctio eum actu dilectionis Dei super omnia neque equitatur ad valorem doloris in Saeramsato uenitentiae . nam dum Concilium Tri.
dent ses. q. cap. 6 enumerans conditiones necessarias ad valorem hujus aeramenti illam unionem non requisivit, neque nos debemus exigere.
Ne possum mihi persuadere , quod sententia illaeommunis, tenens, non requiri ad dolorem aeramentalem amorem benevolum Dei suisset a Summis Pontificiis bus Alexandro VII cc Benedicto tu tolerata, in Sacramento tam necessario quoad praxi fuisset judicatum. subesse grave Perieulum invaliditatis aeramenti cenitentiae prout tamen revera subesset, si contraria opinio eonsi. deratis omnibus considerandis udiearetur adhue practi niti solido, Qvalde gravi undamento. Quod si opponas, memoratos Sarmnus Pontifices tolerasse quoque opinionem illam, quae ad valorem dolorosae Gnfidissicinis requirit ali quem actum amoris amicitiae DEI: Respondeo , tolerantiam illam saciliu capi posse ex ea ratione quia, quamvis
etiam non requireretur; attamen in praxi non noceret.
ne valori aeramenti obstaret , si simul eonjungatur in consessione dolores actus amoris Dei benevoli , seu amicitiae;