장음표시 사용
231쪽
με eo 'umpere, M stangant Mola , aliquid in f lli Nationum subripiant, vi eiusmodi factum in eammo
eam raetui Iudaeorum istie degentium . quod τινο insta lusem aras Idololatrarum esse subuerteris dreferendum ad Iu daeos in Pau rina dominaturas, νι titio discesserant ex Ara pto ut inmes terram Canaan procul ab Id is colerens Deum. quis porro nescit loVὸ aliter se gerere eor qui imp
rium obtinent, quiq. imperio alienosunt subiecti e cisusianisub imperatoribus Gentilibus non frangebant Mola , non demoliebantur templa, non impediebant quemquam quominus faminaret dijs. at postquam caesares christum cara perunt adorare, proscripta es Idololatria, ero Idola, buta deiecta templa Deorum. Rursus est molestas Mascardus, ω ait de Iosepti naris rante transitum Israelitarum per Iordanem: egli mite Iecircostanre di queli auueni mento dissimula, che poclono solleuari animo ad ammirar Ia diuina potenaea, ed ad effetio come naturale astriue ii fortunato passaggio. o efrontem perfrictamq. frontem. a crabant. verba Iosephi lib. V. cap. I. antiquis. Deus se illis transitum procuraturum promisit fluentis Iordanis immunutis . ut verb Sacerdotibus primis vadabile est visum quod&aqua decreuisset,& glarea non amplius vi undarum volueretur, sed stabile solum exciperet vestiagia , omnes iam intrepide vadum transibant,tale redis ditum cernentes quale Deus promiserat . ipsi egressi fluuium liberum ei, & solitum cursum reliquerunt qui
confestim auctus ad pristinam aquarum molem re
dijt. bocnes dissimulare,Wsilere omnia, qua excitare
232쪽
p unt mentem adfuspiciendam diuinam potentiam' hoc est
imbuere naturae transitum illum ' Atqui palam ait Iosepbas Deum pollicitum se imminutorum vim Iordanιs. asstris imminutas indas, si V Nadabilem essectum fluuium, cum non esset vadabilis, essectumq. talem , qualem fore Deus pro miserat. Usrmat egregis Israelitis talem redditum, qualis erat antequam Deus dicere t imminuturum eius νοῶν nonne clarissime bie apparet miraculumst nam'. abis. Deo si fust, nequaquam transissent . in eo tantum superest difficultas,dum videtur Iosepbus negare exsiccatumfuisse opianariq. imminutum tantummodo. Hi ergo Iosepburas non se sis pro dgnitate rei locutum, atq. in eo deceptum, Mon proin pterea dicendus ea absolute su Iulio miraculum, os triabuisse naturae, quod tribuendum erat Deo , cum nou adeo multum videatur referre an fluuius prorsus fuerit ex picea tus, an tantum imminutus, quidem diuinitus pro νυ litis, eum antea tam magnus est, νι madari nequaquam
posset : magis tamen elucet Dei potentia, si dicas prorsus exsiccatum fuisse. Iterum Maricardus accus at Iosepbum , quod peruerteris narrationem de transitu siborum oraei per mare rubrum . cur itast quia nesire se ait diuinitus ne i actum, a ponte naturae
Disserit ibi Iosephus aduersus eas, qui posui de mari e
dente Israelitis dubitare , ostenditq. tale aliquid voluntate Dei evenisse Magno Alexandro . non ergo controuersiam esse mouendam Moica narrationi. Ergo adnossi mira culum in princtione Alexandri, quandoquidem Deus eum
233쪽
ros De Philosophia apud Romanos
Addιι Mepbus mιraνι nos non debere cessisse maνe Iudaeis qui valde Ρηcti erat simpbcehet ab omni prasitate remoti. forte igitur ipsem naturam volvsse ei me morigeram pra-
bere . quae merba non omnino tollunt miraculum . nam mi
randis motibus natura quandoq. Deus titur ad opem serendam mortalibus, quod videre ea in morbis, in quibus depellendis natura mirabiles sibι quandoq. inuenit meatus , συι tradit etiam Galenus. Mnne prodigia funt aliquate
nus ροωs natura, tAsis tamen Deus πιιι tur ad nos commoneis
faciendosρ Tbισιαι dicerent, er scholastici, aliquid dici super naturale mel secundum subriantiam, mei Iecundum modum. transitom illum seriem fuisse super naturalem fe-cumdam modum. quando ιtaq. I phus ait, sed de his , ut cui q. libet, ita sentiat, non permiιιιι d itaνε de ma- νι,quot mιrωm ιn modum cegerit Israelιιιssed fert, νι quis exi in met naturam quasi confiam probitatis Iodaeorum δε- mulatam Iutis, Deumq. eiusmodi promptitudine Uum ad trans mi tendam gentem sibι acceptam . Atq. haec prolata sint , dum conor insignem historicum Iosephum tueri , a fos Salianum, ἐν Mascardum, im
De immensa rerum cognitione,qua emicuit Romae Plinius, Tito imperatori car issimus. p. LXXVIII. PROηunciamus vel in suo Plinio Settindo temporibus rati 'spastiam imperatoris pciussi florere Romae phiatos in
234쪽
sephiam. nam unus na solertia complexus est, quapi rimi seriptores de rebus naturalibus in suos comportauιrant commentarios. Et tamen se furabatur tempuι, quod bisi ria naturali componendae impendebat, eum grauissimorum negotioram ferie, quam imponebat Imperatoris auctoritas, dictinereturicerte iaspra omnibus mortalibus iuidetor ximam habui s. emporis, quod citispi me labitur atione quam vero carus fuit Tito Principi eruditissimo. Pro Moprofecto , qua competat rerum terrarum Dominum, a-mdliaritatis plena es . cur ita e qui amiliariter secum loqui, ω agere molebat Plinium fuum imperator. Non enim
mutatus s.it Titus, quando ad Imperium persensi, nisi ut possit prodestidiscant Principes nequaquam Hmιxuι maiectatem amica familiaritate, quae viris egregijs qualis Plianius fuit , impendituri id nostra tempectate quia pbilos μια carent Proceres, cupiunt timeri, disiculierq. ad se doctis os homines admittunt. cuius culpa dignas seneluunt poenas , b aerentes semper in luto inscitia ,-en
De Musonio risco philosopho, qui exulauit sub
Nerone . notatur error apud Suidam.
M Uiui Fuit Alius capitonis,Drrhenus Vulsiniensis.
Tacitus in Annalibus iocat eum Tusci generis. hiauit praevomen Cauus, it colligitur ex eodem Tacito, ω Flinis biso tertio Epistolarum .suit eque Liris ordinis, mi ea apud eundem Tacitum in tertio hi Ioriarum. aemulatus Z a ea
235쪽
1 8o De Philosophia apud Romanos
est Stoicorum piac ra, sis ιιumq. philosephia, quod narra ι.ε ab illo ipso bissorico . magna sevit considentia, o libem
rate in reρrbendendo prae ritus, qua re eι malde incomm da .it apud Neronem. comems enim ea in earcerem , ut slib. . apud Philo tIratum de vita Apollonii, qui Philo Bratus nam rat cupisse Apollonium , cum esset Romae alloqui um omωm in carcere, fed 1d non impetrasse a Musonio , quia sperabat sesie locuturum de sua innocentia, ut dimitter me liber ,scripsis ergo ad Musonium Apollonius, accepit' respoussum , piares'. exarata sunt Epistola d nunquam ta-
meo sunt congrest , ut intellitas falsum ese, quod aliqui scriρserunt Mus mum Dipse discipulum Apollonis. fassum
etiam ess , quod legitur apud Suidam , nempe occisum fuisse iussu Neronis. At constat in exilium rosia ei dem missum , quod refert Dio Cassius libro LX II proiectas ess in infulam G aram pue GFaras , quod en apud Phialostratum libro VIR deportationibus evrm ιnfamis eraι paraasa infula ,siae scopulus f hinc Iuvenalis .
Aude aliquid breuibus Gyaris, &carcere dignum si vis biIe aliquid. Uxit ad imperium Vespasiani, ex exilio resit,postquam saevus Ne o objic hae fere de Musonio apud scriptores leguntur , licet omιtti non debeat egregius locus Taciti. in quo sit mentio Musonii in XIV nnalium sub Neronis Imporio. Etenim quando agit de Plauti morte ait non deesse, qui ferant a socero nunιtos venise , tanquam nihil atrox ιmmineret, doctore'. lapientiae coeranum graeci, Musonium Tusci generis constantiam opperiendae mortis, pro iacerta, & trepida vita suasisse .suit bacis io digna tantis
236쪽
pbilosopbis. Etenim notat alibigrausimus bifrorisus non paucos desiderio miuendifractos fuisse. adio ut cum possent constanter, more fortium mirorum mori, dum se blam diuntur , in sperant consciuturos veniam mollier e Asse timori ,-coactus occumbere abs r. illo honore perinde asDeminae forent, aut homines plebeii. Non ita segessit Cromiarius Cordus sub Tiberio,qui certus mari orauit grauiter, cs r disseruit contra erudeblatem Tiberij , Sciani quae oratιo recitata e by a Tacito,digna quae legatur relegatur, ανι cremutiana constantiasplendor magιs, ac magis eluc fata Sed aliquid adhue de Musonio referendum . nam Philoia stratus ait tanti habitum inter philo Uias tempore Neronis, ut primus censeretur esse pari Apollonium. Praeditum μιμο corpore admodum robu*o. caeteroquι enim in carcere antis mam exba sit . quod mero ιbιdem iocatur Bablonius ,
id prorsus rei, ciendum,cum Tacitus diserae dicat fuisse T
Expenduntur quaedam, quae narrantur a Philo. strato ad philosophiam Titi iacientia. avatingitur aliquid de Lepore marino ,& velaviano incendio . Cap. LXXX. AD Titi caseris philosophiam refer,quodest apud saeis In me. t ομνιπ:cognita viri u genitura imminere pe V R
237쪽
-r a De Philo hia apud Romanos
riculum ambobus duobus patritise affirmauit. bine . collige Chaldaicae scientia fuisse peritum , quam quidem
fiantiam quodam dialogo conatus ea defendere Lucianus , cum tamen in auis dialogis intemperanter inuabatur ivpH- tof booriuolis motus argumentis. Idere Titus pbilosopbia proculdubio impellente pinquam adeptus ea principatum, nullam caedem scit , s caste νι- eis, qua de re legendu Dio , di Suetonius . nam quid magis repugnat philosophiae, qua in sanguinem fundere ρ certe etsi sciret bib insidiat parari a fratre , nunquam potuit adducι, mi eum interficeret,quod exemplum sane memorabile L .dovicus XIII.Francorum Rex hoc tempore imitatur,qui toties fratri noua molienti ignouit. cactitas quoq. deceι philosophum , tu Titus Berenicem, quam tantopere amabat, factus Imperator dimisit ex mile.
sic Iulianus post obitum mxorii , mi pbilosophia redundabat omni abssinuit 'ne'. '. . . . 'Si credimus Philiserato in mita Apollonῶν, Titus. soluit ei: i , coron/ri ob expugnatos Iuda os quod eiusmodi victoria opus Dei foret iram suam contra persidam gentem ostendentis
. . qua tamen narratis detur vacillare, quandoquidei Freste' Suetonio, triumphauit cum patrellis profecta est trium-pbare , quam coronari .si reouerat ritus coronari , cur voluit triumphare sic prope innumera videntur reperiri in illa vita Apollini=fabula sitati amia . Philostratus tamen refert epissolam easuper re ab Apollonio scriptam ad ratu, additq. accersitum philosephum, Titumq. ei Octendisse Episola Pa-- tris qua fateretur Apollonium esse auctorem omnium tin mm . quα ipsi haberent: quod quia credat ' An Apollonius V se
238쪽
Vespasianum fecit Imperatorem' ult boe cred de Apollonio Philo fratus . frMyra. nam id progos inuerisimile es , EUebius contra Hιeroelem 3d mendacium arguit, propria reaq. putat totam illam scriptionem nutare o constatam ex mendacijs. Narrat deinceps Philoctratur Demetrium c uisum ρbilosophum a quo edoceretur Titus, τraditum ab Apollonio qui quidem Demetrius tunc Romae erat. butus quoq. Narra tionis fides lir penes aucto em. Certeqvi de Tito scripse runι , nihil tale recensuerunt. Illud etιam mirum eis, quod ait Apollonium dixisse Tuto eodem genere mortis moriturum,quoperemptusfuit VI se sei. Vbsem perilis ictum a pa Iinaca, cuius radιus vene natus est v propterea eiusmodi piscis abscisa cauda venda t. . Neq. enim tota pactιnaca venenata est , ut Iabo pura- ωit Rausus Textor . quin edulis ea absq. nocomento, mi recte docet Rondeletios . Tantum eius raditis est venena sus , qui abscindi soler, ne obsit emptoribus passιnacae . Sed num a pa ctinaca ictus objt Titus y Philo iratus ais Domitianum msem lepore marino , ad tollendum fratrem . quod tamen non certo Ulamat, nee assemandum certo es o quand oquidem Suetonius nihil de lepore marino profert, ς ρ' 'tantum febrim memorat. Dio ait r Fama est fratrem ei mortem attulisse. aeuam autem venenatus sit lepus marinua, θ' quam grauia afferati mplomata exponim scriptores de animaliabus , ω Medici Aetius, Paulus AE uneta, neq. enim credendum est tantum pulmonem ulcerari, quod isus est diacerι Galenur , qua de re diligenter agit Ron delerius lib.
239쪽
121 De Philolaphia apud Romnios
XVII, c p. Xta . γ , . 30 ua pratuli quod ad ρbilosopbiam faciant, cuius philo sphia peramans fuit Titus , a quo etιam antequam discedam dicam extitise sub eius impιrio incedium Vesumnum, quod magnum fuit prodigium, ω optimi Imperatoris pomtendit mortem, calamitatemq. publicam sub Domitiano os
Sed inquies r Arsit superioribus annii Vesuui mons
quid mali consecutumὸ tali interrogatιone me pupugit Hrenumero procιrum , cum de prodigialibus signis loquerer .
subieci: Nonne eatimito sunt bella Germanis, bella Insu briae,bella exorta inter Regem Catholicum,stchristianissiorum Uub a Vesevus impirio Hypanico. Nonne eι prodisgiale fuit signum Vesuvinum incenaeum,omissa tot muniatis urbibus, quas inter mussima Perpinianum, de Mentiabus a Rege Gabalanis, s Lusitanis. Stipei est , quisquis talia premus contemnit. Anna MDCXVIII concidit mana, in Obruit nobilissimum oppidum Pluriam. Tune exortae Iuni turbae in Rhaeti. V ullina, quae turba quas non dederunt clades illi prouinciae. Duobus abbine annis cum Magnus D- Etruriae ipso Pasibatis die auditumsessit Iacram corac Ovcm post pram dium in templo primario Liburni, contremuit tota moles, ἐν tantum non cotidi .percus aulici gladios eduxerunι pros tute fui Principis pugnaturi. respondi ui prodigiale esse, s indicare bellum. non mu=ιι abbine diebus pluit
plumbum in mari Tyrrheno, eias aliquoι libras Libum num tulerunt nauta exploraιissima veritate. N e amomnia
240쪽
Liber Paganini Gaudentin a 3 s
mnia ad belΔω spectant. nonue quotidie causa dissidiorum crescunt, fir mnHq. milites conuocantur ζ quibus expositis placet memoriae Audatissimι Imperatoris Tui hoc offerre pigramma:
Cur te Coelicolae rapiunt florentibus annis, O Tite ' cur propero mergeris interitu est mira virtute micas, si mitis in omnes C de vacas, sophien si colis atq sophos e Cur datur imperium Fratri, quo lauior ullus Non habuit Romam, Romuleo'. virOS Scilicet haud facile est lubitum vulga illa Deorum, Et magni abstrusum ius penetrare Iouis.
De Iulio Agricola nimis vehementer in adolescentia incumben; i studio philosophiae. Cap. LXXXI. ΙHis agricolae , Taciti Sotaro, miro fortissimo sese fer Obsiam philosophia , beroemq.Distudiosum deducit in
caelum eorom, quι amarunt, e genere Romano cum esseον ,
philof pbari. is adolescens a matre ad exeolen m D dijs philosopbicis ingenium Massiliam missos ea , locum Graeca comitate, re prouintiali parcimonia misium, re bene compositum. Memoria autem tenere se refert Tacitus gener Agricola, folitum ipsum narrare se in prima iuuenta studium philosopbia acrius ultra quam eonesum Rom. ac Se natori hausisse , ni prudentia isatris incensum, ac 'gra tem animum coercuisset ,scilicet suburae , σν era ictum ingenium pulcbritudinem a peciem excelsae magnaeq. ghris