장음표시 사용
211쪽
is s De Philosophia apud Romanos
An & quatenus Cynici, & Stoici habuerint eandem
origine describuntur adhuc mores Cynicorum. reijcitur calumnia Iuliani imperatoris contra Monachos.
DE Siaa postquam diximus , quandoquidem cunici 2
Stoicis parum aut nbil differre misi unt, quaredro
dum bie y An Ouicae sectae, si V Stoicae disciplinae idem fuerit mitium ζ idemq. pro resus ' respondendum ea Cynicum ιnctitutum ad Diogenem sic referri, it tamen Zeno non exis eludatur. Etenim Crates discipulus fuit Diogenis , praeceptorq. Zenonis Citiei. Zeno porro suam disciplinam eonis fuit ex Platone, Socrate, , Cratete nonnullis immutatis, ut olei sieri , additiis. ab quibu/ ex propria ιnuentιone. Nam et Plato in Naturais philosophia valde est imitatus P thagoram, in morali Socratem. sic Zeno in Theoretica sapientia secutus est aliquatenus ve ctgia Platonis , pauca inue
niens ipse, syr dissereni saepe in uominibus potius, quam
212쪽
eastis hoc est Cynicae sectae libertatem auersari, quibusdam illam integumentis inuolucri'. texerunt, numitum rei domesticae cura, opum comparandarum studio, uxoris contubernio, ac prolis educatione. bis ille. Aeram Mη omnibus placuit et wodi inuolutio, quin alia quin a passi se se averti a moribus Diogenis, ν Cratetis existior ant sibi facieiam,vi ad Rempublicam non ace ederem, a muneribus vitae cimiis abhorrerent ,Iordes fect reotur, ω squalorem inpernerent omnem ele tantiam, se
rent peram, baculum ,-comam. st icti dicti sunt Oniaci non tam ob dogmata, quam sordidum dum uiuendi: in bos cynicos inuini sunt ipsi Gentiles era uisme , inprimis Lucranus, oe Iulianus Imperator orat. VI I ut nihil dicam te S. khanne Chr Uomo. Iulianus sic loquitur: mihi isti anes latronibus videntur esse improbioreS, con iunia iura naturae miscentes palam, & in omnium rutis obambulant. sane pleriq. nunc illorum haudulo verecundiores extiterunt,cum procaceS, ac potantes antea extitissent. Longe aliter I egesserunt Diogener, 'N Crates. Verbista iubebant praeire :& qui paupertatem honorat ante omnes,ipsi sua patrimonia conteae nere viis
3 qωentibus graphice de tenerum Onicorum describies . nam Heraclium unum ex ipsis sic alloquitur: quidigri iam Diogenis baculo praestitistis' An hoc ma-a tibi videtur sustem capere, comam promittere, Gimia mire, di comitatus, optimis quibusq. con
213쪽
138 De Philosophia apud Romanos intiari, pessimis adulari 'Mox de alijs quoq. eiusdem δενι-
ne agens, inquiri. vagi ubiqtidiscurritis, comitatui Prin- cipis importuni. ut mirum non sit,si assemet per tales mores philoselbam esse inuisam. In dialogo Luciani sie auctor eos reprehendit, ut induis eat Cynicum sese d fendentem.describitur ibi vita victusonicorum, quoa τι mendici incedant: ut canes quibuseq. reiectan entis victuent, ω ut ferae nullas rertas sedes, nulla habitactila habeant, quod ipsem naturam negligere videantur fedopera prιtium es quaedam ipsius Lucianr auis dire et erba ex latina translatione: barham habes, & c mam, tunicam non habes, nudus conspiceris ac sine
calceis, deic ctaris nimirum vaga inhumana , ac ferali vita. nunc huc nunc illuc circumis, in arido praeterea solo cubans , aded ut plurimum etiam sordium tritum istud pallium reserat . aquam bibis, comedis
quicquid offenderis, gramen tibi sufficit aa cubile
irae satis octendunt a Iuliano per insignem calumntam cynicos comparari Monachis, cum tamen essi magna difforentia inter mirumq. genus. Monachι degebant extra imbes in camobθs, agros colebant, ut inde victitarent, εν ν liqua paveribus largirentur, parebant suis praefectis , non insurrebant per urbes , noctu surgebant ad laudandum Deum,carie uiuebat a Venere prorsus abstinentes..ur ergo mi errones, magν, Canici nusquam consistentes, tuliam cem tum Actim habentes, nudius imperio, ω ιossis obnoxij componantur ια sanctissim1s Manacbis,qui abdicaueranto omisnibvi bonis , ut deinceps nihil possiderent, aiq. ex opera manuum Niverent.
214쪽
. Liber Paganini Gaud entii. r
nd eui ignotum est maximum odιum, quo Chri uos ,
in cheistianorum omnia inctituta prosequebatur Iuli nos' discam interim Nouatores nostri temporis, qui Mouais 'cam vitam infectantur qμemnam ι mitentur,dum Mon ebos irrident damnant' Imitamur Iulianum Religio-1us CB Banae desertorem.
De aduentu Apollonij Tyanei tempore Neronis Romam . de Telesino consule addicto philosophis. An iusserit Nero ire in exilium philosophosi quam parum tuta fides sit Philostrati. Cap. LXXI u. Dolendum es non totam narrationem Taeiti de imis
perio Neronis ad nos peruenisse. forte enim haberemus nonnulla facientia ad philosophia calamitatem, cuiusaactor videtur fuisse saeuus Imperator. Sane Suetonius Ubil de philosopbis pulsis ex urbe magno agmine agit. At non tacet Philostratus libro IV. νιι ait Neronem non per misisse, ut homines incumberent pbilosopbia, quam mantistatis accusabat. accusatos'. nou paucos, quod operam naua. revi Huinationi. cum porro Apollonius Roma e conferret incidit in neωore Aricino in Hiolaum philosopbum et quentem quidem , sed meticulosum , ὰ quo moueitus est, ut mature sibi cons ieret, neq. tot socios in exitium duceret, Roma nam I. plausopbos admodum vexari. eiusmodi fuais Noe effecit , ut non puιci discipuli deseruerint Apollonιuis discessierinis ex agro Romano. octa tamen ei eouctanter
215쪽
tso De Philosophia apud Romanos
bitάuit Musonium in carcere alloqui,Msolari. non omis tit Philoriratus Dioscor idem AEgyptium itidem ApolliniΤdiscipulum. Deinceps refert narrator eo regum fuisse Apollonium
cum Telesino consule, quem multis commendat everbispem
misit namq. mi philosophus libere pro lubitu inviseret omnia templa deorum,oli quid emendatione indigeret, comrigeret . An mero veri ite sit Demetrium cynicum saepe missum fuisse ab Apollonio ad Nerone ad tollendam suspicionem via deat quae o h ctor . Cur enim Nero ipse nomossi sit adsevenire philosophum P cur tam sellis pateret aditus ad Imperatorem superbum misero Cynico ecur etiam si Telesinus ei Iauebat consulari praeditus auctoritate , aιt Tgellinum in exilium misisse Demetrium ean etiam merisimile est si Nero tantopere oderat pbilos phiam, si V pbilosophos, et oloissi tam frequenter Telesinum tamq. familiariter colloqui eum Apollonis,mhaurire ab ipso dogmata philosophica ' hoc certe fuisset a beneuolentia Ner
nis cum summo periculo excιdere.
An etiam verisimilia sunt illa, quaesubjciuntur de Apollonis accusato, εν quod libellus , in quo scriptas uerat acem satio, repertus fuerit expers scriptionis 'in quod si ibi valde metuerit Tigellιnus , iusseritq. eum abire libere , quo imberet .
Sed non est, quod valde laborem in eleuanda fide Philo mari, aut Damidis,cum satis constet quid iam pridem de eiusmodi opere scripserant vir sapientes , ne quis sibi pati tur dari merba ab Us, qui voluerunt tot laudibus exornare
216쪽
bommemmgιcis artibus infam/m , qualem fuisse A si vium iam nemo dubitat. 'certe vacillare fidem Philograti in hae narratione de Apollon' aduentu Romam, ex eo colligere licet, quia Dio, Suetonius nou nobis memorant exilium tot philosophorum sub Nerone, neq. adeo tragice exponunt natum philosophiae.
Nonne mero in eo fallitur Philoctratus, dum ait a Ner ne occis in matrem in mari, cum constet ex Tacito non sub mersam mari, quandoquidem non respondit euentus volu
tati, Iedpoctea palam interfectam ξDe Dionysio Alexandrino , qui videtur floruisse Romae sub Nerone. Cap. LXXIV. DIavstum Alexandrinum credibile ess Romaefloruise,
quandoquidem testatur Suidas eum a Nerone vis. ad Traianum docuisse, ac Bibliothecis praefuisse. sed dices, non debere recenseri quando de pbilosophia agitur, quanis doquidem Grammaticus fuit. Responderim ubθcere Sui- dam non fuisse eum simplicem grammaticum, se philosophum quandoquidem fuit discipulus Chaeremonis philopbi, cui
etiam Alexandri uccessit. Grammaticorum nomen profecto cum litteratoribus non ea confundendum . nam olim publice non absq. Ripendio interpretabantur Poetas , in se bulo fim toprimis enarrabant bi Horiam, ritus meteres eo ponebant , omne deniq. genus eruditsonis Utidiose iuuentuti propinabant. inuruo 1 autem cognitione antiquitatis, peria
217쪽
161 De Philosophia apud Romanos
rigebant diligentiam , quandoq. etiam robur philosophia i-ius confectati. quod praestiιit icte Dionysius Alexandriis aius Glauci Aius, qui meruit praeesse Bibliothecis . quis a tem ignorat eos, qui Bibliothecarum illustrium sunt praefecti , pallore omnigena rerum cognitione , esseq. Criticos , H, ik scriptoribus quibuscumq. tuaiciam facere possint , Apoc pba a germania scriptis secernere , egregios auctores commendare, cxcelsos suspicere, futiles rei=cere ne- νιnt ρ quorum quidem hominum magnum prouentum viadit felicitas superiori eculi, mitiq. no stra. postquam ea ligo praeteritorum temporum perquam felle iter depulsa ea. hi quis porro nosse velit,quater fuerint Neteresgrammatici egat Sebobastas graecos in Pindarum, in Aragophanem, in
Theocritum , Eur*ιdem , atq, alios , euoluat scholiassenantiquum Iuvenalis, atq. inprimis cognoscat Seruium in Rullium. Subit autem miserara mices Adolescentum, qui recentiores nescio quos sequuntur: Seruium merὸ , t
ιμ. interpretes negligunt. Atquι Nelfolius antiquitatis eati Ia erant longe recentioribus praeferendi, cum praesertim non pauca ad philosepbiam facientia meteres illi Grammatici enarrent . qualιa valde multa sunt apud Seruium, ut proin pterea aliquaudo ego editurus sim, deo dante, de Seruianapbιlosopbia commentarium . in Suida quoq. collectaneis uon contemnenda Veteris pbilosophiae fragmenta contineuturquae tamen bactenus prorsus a nos alibus pbilos his , qui nihil inspiciunt praeter interpretes prciritos Aristiteri, ne
218쪽
De Heluidio Prisco sectatore Stoicorum, reuerso Romam sub Galba. p. LXXVEXfautor inluidium Priscum Romasa philosephia, quod ab ipso magna fuerit aucta gloria , εν im-
fa, imo euecta adolendorem dignitatis memorabilem: dat is tanta iactaret alumno, qui ingenium illustre aian/ribus Ru ijs iuuenis admotam dedis: non ivt pleri . πι-ine mago se que otiom velaret ined quo firmior ad- usus frausta, Rempublicam capesseret. μ enim de clarifi
mi Senatoris primis annis loquitur Tacitas in IV. hictoinarum. Multi enimuerὸ negotijs impares vacarunt sapiene praeceptis, fir lemoni librorum, ut expertem negoti m vitam, inutilemq. commendarent. aliter senserunt mani , quibuι recta mens , quamuis immerito accuserentssianoi inertiae , nam is exeludebantur ab honoribus Hygionem,nauaturos caeteroqui suam operam Reipublics. Usum Nidetur tegere felicitatis nomine Aristoteles,dum ominis beatitudinem in tantemplatione rerum est am is hinc Auerroes non pauca de coniunctione im
x possibilii ut vocant cum agente disseruit.
Vis, sententiam abibant Peoceres Latini , qui puta- ρὐ Asopbiam ad decus emolumentνm Reipublicanaeiam . cur enim 'se Aristoteles summum finem h
Masae penes Politicen eostoeat e Politice porro non tam rae Iando, quam in agendo occupatur. θιmus ergo
fixus in eo est, πι virtutes, qua appellantur pract X a cas
219쪽
1 64 De Philosophia apud Romanos
ca exerceantur 'Iea de hac quaestione alio loco agemus, simul cnendemus, cur Architectonicam vocaverat oliticen Peripateticorum Princeps . ad Priscum reuertor, audioq. Tacitum narrantem a Priso auditos Stoicos, quorum ea capitalis fuit sententiae sola bona honesta , mala Ian. tum quae turpia. potentiam, nobilitatem , caeteraq.
extra animum, neq. bonis, neq. malis annumeranda. aeaa opιnιo magno robore videtur minuere moriales aduersus casus aduersos, 3mpellereq. homιnem, Ut nudus, ω expeduus solam virtutem satur. Res ιVa caeteroqui clamare videtur ex bonorum cen non esse excludenda nobilitatem , sdr eiusmod alia. Cur enim tantostudio talia comparare pleriq. omnes fatagunt cur paupertatem, exilium, infamiam tantopere aversant ur Ner. est quod dicas, mollescere animos nostros, quando talia audimus. Mortales enim vati, ω nudi pluribus rebus
indigemus, re absis. Vs vitam non possumus tolerare omneq. animal flatim, atq. nascitur fatagens est alimenti , Miatq. diligenter , qus nocitura et identur. Mirum autem non ecto Stoici a censu felicitatis excluserint ea,quae humani generis consensiui bona Nidentur cum alia multa prodia derint a communi hominum sensu abhorrentia.sed quicquid sit de ea opinione, Helvidius ὰ Thrasea didicit libertatem , intempestiuosa ne tempore, cum imperaret Nero ,sub quo nolle feruire, erat exitium sibi attrahere: Helvidius tamen mira felicitate euasit mortem ,seq. exul reseruauit ad meliora tempora. Rediit enim sub Galba , accusauitq. Hiatorem Thraseae Marcellum Eprium, quam tamen accus tionem dubia voluntate Galbae omisi cis in dia Senatu.
220쪽
Liber paganini Caudentis .i I G
Visumsesse aliquibus appetentiorem famae, ait Tacitus quod sapientes sobant i erum'. laborare nimia elomae aωριωδtate . nam Tretullianus animal gloriae morauis mitis phum. Apud Arrianum in Epictetum tib. III. capra XIII. habetur Hortatio de ses, quι ouentationis ergo legunt , turdisputant. ιnducitur ibi philossopbus, qui dicri r laudato me homo. quo modo vis laudem ' dic mibo, papa,-praeclare. subiungit Arrianus e Num aspernanda fons bac ρ absit. Num vero philosophus bomines ad se audiendam inuitat 'quιs medicus rogat , t aliquisse ab ipso curari sinat s r fert ibidem nonnulla quae dicebat Rufusphilosophus: si tam tum habetis oti, , Ni me laudetis, ego nihil dico. Itaq. Aedicebat, it quiseq. nostrum qui assideremur, putaret se ab aliqtio criminis cuiusdam reum peragi .sic reprehendebat ea
quae gibat sic mala cuiuspob oculos ponebat f bola philosephimedea eLI.non inde exeundum cuis laetitia/ed eum dolore.. causam cur appetentior fama videretur Priscus,eam ait
fuisse Tacitus, quod cupido gloriae nouissima exuitur.
id duplisi potest intetisti ratione . exuitur enim cupido gloririae , mel ob satietatem, vel quod ille , qui matri profecisis Hadioselidae mirtutis tandem agnoscit anet sepientiam debere, ω virtutem ambiri, non ut laudemur, ην επιδε mur essesapientes , sed ut simus rasea, quales Natura, ιν Deus nos esse volunt. primos Uu si quis exuat gloriae cupiditatem non agit omnino philosophum, quandoquidem non ex tota animi sententia eiusmodi desiderium deposuit, sed quod iam taedium inciperet percipere. honore aliqui tamdem satiantur, quod quae tortes recurrunt , licet sua natura