장음표시 사용
271쪽
-Σi46 De philosophia apud Romanos
ebi misi adeo sapientis, ne quicquam de Thrasea Peto; is Helvidio, deq. Seneca depromam. adducitur etiam a Theis mictio auctoritas Aristotelis, quι idetur miram actuosam, quae tot hominibus prode I, contemplatrici praetulisse . P
litica profecto si quis inspiciat forte ibit insententiam Tho
mini, in exponendo Aristotele . In aduersam partem sese offerunt exempla Arij, Tbr fili, Nicolai, δ' Musnij. de Ario testatur Iulianus in eadem uictola ad Thιmimum , quod praefectuWam ω' pii
sibi oblatam recuserit , 16. bIs narrat . Thra disio ciuilium rerum tractatio nihil tilitatis alim it . Cur ergo philosephus accedat ad Rempublicam ξ coactus quidem est versari in aula cum Tiberio, qui imum magnia faciebat. At abhorrebat animus excelsus a familiaritata crudelis ,-immitis Dranni. quod magis intelligeremus, si quae edidit extarent scripta , quibus etiam famam Iuam purgauit, quod discere eLI ex eodem Iuliano. Nicolaum apparet aliqua administratione rerum floruisse, quam tamen ut nihili contempsit, ratus fe ex libris, quos
scripsit maiorem plendorem posse consequi.
Musonius forti animo tulit Urannicam immanitatem, longeq. illustrius nomen patientia pbilosophica est adeptus
quam si magnum gessi sit imperium.
Nu sentiat , qui . t muli. Ego profecto ideo imbellter qua uoxem proposui, mi Misi nonnulla de eximisephilosopbis, qui Romae florurrunt , s de quibus in hoc libro suo loco egimur, depromere ex Epistola Iuliani, qua non ita nota est, quamq. sicum ederem libellu de Iuliani philosophia habuissem , indicabstem Themistum Imperatori Iuliano fuisse
272쪽
Liber Paganini Gaudentii. - 2I
Plutarchum magni fieri debere etia m in philo- sophia Naturali, sed secundum Plat
nem. Quaedam sigillatim ex eo depromuntur, & expenduntur.
quando instituitu ermo: in contemplationa autem Naturali nullam eius dignatur facere mentionem . cur is quia solum nouiι Arsotetim, de Platone Platonicιμ. non
est sillieitum. Platonica autem philosophiae si quis is deditur
magnumstuctum, magnamq. voluptatem ex muti 1 opus bipercipiet. i' . Sed ri lares homines duo respoudine: Plutarchum fi legentilem , ον multas erraret Genethum in eiusmodi eribus propinare. addunt longe maioris ese faciendum HAriRotelem Platona, cum hodie ex scholis exulet Plato.
Gemina obiectio nullo labore difflatur. Nam sisperne vis e B Plutarebus , εν nihil aciemdus in philosephia N rurali, quia Gentilis fuit, itidem explodendus erit Ars
reles , rei, ciendus Alexander, contemnendus Theminius. Nos tales scriptores aestimamus vis. ad aras, hoe eis, Use ad Religione inam saniatitas catholicae religionis scit utι tarubus libris , eaveresibi ab erroribus Gentιlium. Ahera obiectio fle reiscitur . Non propterea minoris e a faciendas Plato Aristotele, quia hoc tempore non explicatur.in se botis omniastinι obnoxia vicissitudini, etiam philosophia. Oum Plato a magnis mirispraeferebatur Arictoteli. Malo autem
273쪽
α 1 8 Dephilosophia apudRomnos
eum prae omnibus suspex fi Platon ιm ' Oceronem et ι amfimus praetulisse Piaιomm Aristotela. Iuliahus Imperator,
magnus quoq. philosepbus icii rabit: Vnjuerse Aristote- ' lica decreta non omni ex parte absoluta esse iudico, nisi cum Platonicis illa iungantur. de Isidoro magno utindem phi opho haec habet Damamus apud rngenrrm Hv-tium e de Aristotelis philosophia parum sollicitus fuit : .ubi autem Platonis sententias gustaui , non iam aspicere dignatus est ulterius. Sed finem conse cuturum sperauit, si in Platonis sen entiarum adyta penetrare potuisset, Neo omne suum itudium impru, tumq conuertit. Bessario vir sine controuiso ria μ' mus, Ur quιdem cardinabι puti herrimum opus pro det nitate Platonis nobis rei quit - ιο quo Vndere qui .poteu quam procul abesse putet Aractotelem a sublimi sapientiati Platonis. Eous'. autem progreditur. Bessario, Nin non ambigat dicere a Mumo Areopagita S. Paub Apsta dis 'ula quaedam mutuo fumis, re in sua opera tranatara Sed venio ad Plutarabι 'MULω θρι entιas in fidosopbsa --
u opusculo de Procreatione animae satagis liberare a quadam repugnantia Platonem , quem quidam aiebant num dixisse naturam uatam, Mon natam. ιllud protubsee ιn Timaeo , hoc in Phaedro. in Phaedro muleatissimum reperiri dictum , quod anima non sit genita, quia stipsam mouet :S quod non sit interitura ex eo quia non sit genita. in Timaeo autem diserte νιdetur Hcere Deum se rerum sempitem
274쪽
phernaruae prectanti um, animam merosectarum ut
Nonne hie nodus est , quem dissile est Huere ' Pluta Aut sie putat se disiicere di cultatem. ortus expertem ait
esse eam animam Plato quae ante mundi ortum omnia viti se , in confuse mouit. rursum ortam, sist natam eam, quam Deus ex hae flabili opi mast. 3sta natura prudentem, ordinatamq confecit. Repetit Platonem ab eo longe abesse viscum se palam dissentiat, de rebus maxiωι3. Fat tur autem Plutarchus Platonem iam dixisse animam esset nitam, iam negasse , at semper doc e ortum natωmmundum, nunquam autem non satum, huoquam sempitem num pronuncias . . AEua tamen ιn re non concinunt multi Platonisi Plutaris ebo. Proclus profecto octodecim argumenιis conatus esis
eundum Platonem offendere mundum,mgenitum essem sesempiternum. Aristoteles quoq. sic videtur intellexisse Platonem, nam is libris de caelo argumentatur aduerjus Platonem, attreum qui dicit mundum effigenitum ,-ese fempiternum imp. ilia dicere. argumentatio consentanea est expositioni Plutarebiqui dicit fecundum Platonem si mundus sis genitus non esse
sempiternum, propterea repugnat pler . omnibus Plat nicis asserentibus secundum Platonem debere dici ab aeterna mundum esse factum. En verba Plutarebir communiter hi, & pleriq. Platonis sectatorum timentes, atq. aegre serentes omnia moliuntur, Viq. pervellunt , putansq. tanquam flagitiosam,& infandam sententiam debere Dd a ocis
275쪽
a dio De Philosophia apud Romanos
mecultari,& negari, quae mundum, elu - animam non ex tempiternis constituit principijs, neq. tempore talem fuisse affirmat . ii In eodem libello refri Heraclitum dixissi mundum hune neq. ὰ Deorum qu q. neq. bomino ullo Iactum. Opψαι r min tribaegra misndum Heractitus. Ergo negat hia se initium e fite' indesdum ea , putasse Heraclitum ma eriam mundi, ignem inemperfuis , s nunquam finam. eiusmodi solem ignem simum promouise ad ornatum,Vita extitisse mundum. μ sto vivitur putasse mundum relucra extitisse absurda amem en sentini a , quae ab . opifice, ea a effectrice exictimat mundum extitisse, qua de revιdendus mutamchur,in principio de placitis pollofiphorum. Io libello de Fato oppugnat infiniιum hoc pronunciato: Neq lex, neq. oratio , neq. Diuinum quicquam inis nitum esse potin Aristoteus umit hoe in phasiicia: Narur ba esse ins nita non posse. Cui Iane fato repugnant qua tradiderunt antiquιorιsybιlosopbi . . Aliquatenus tamen esse infinitum satum aserit ibidem Pistarchus his merbis: Manifestum est Fatum esse quodammodo infinitum, non esse tamen infinitum, sed circulum. Nullus circalus en absolute infinitua .fatum scirculus. Non igitur ιβ infinitum fatum. aliquatenus tmenen est infinitum, quia infinities redibit idem ordo, mssem .
rerum conuersiones ι uita,ita ut absoluta una conuersion' res redeant ad initium eonversionis.vode Plutarchus:Cum
eadem redibit causa, ij ipsi nos eadem ista, eodemq. modo agemus idemq de omnibus hominibust,& omnibus aliis rebus accipe. omnia ut sunt unica uniuersi
276쪽
eonuersone ineundem statum restitutum iri. hae Sp aera ιbidem . ex bae sententia , quam putat esse Platonis alisus interpretati funi, quod dιπιι Horatius ante bellum Troianum sese foeminam bellι teterrimam causam: ον
quod es apud Virgibum , quod sint fur ra ahera bella ,
' quod Tiphis diriget Argonautas , ω magnus Achillea ad Troiam rus s mittetur. illud P q. et . Iam redit & virgo, redeunt Saturnia regna. penes immersus reωώjs Platonicis iidetur ι egisse ad hunc scopulum, quod ego exposui in Fufulo de Compar rione dogmatum Origenis cωm phιlosopbra Platonica. nam talis reditus ad primum statum, quem ad bait Plutaribus ex Platone prorsus debet explodi exf holis chrimanorum, cum praefertim sciamus in concilio sexto Generali dictum esse Analbema Origeni,eius . dogmatibus . In eodem libro Plutarchus fatagit fatum conciliare cum libertate humans arbitrii. Fatum, inquit , Omnia contunet , neq. propterea necessarib omnia euenient, sed unumquodq pro naturae tuae modo. διnceps mali amcurate explicatpossibilia, Necessaria, contingentia. psibialium quadam nunquam pessunt prohiberi, mi ortus , occain
f q. caelestum corporum. quaedam possunt probiιεri, ut plora' humana. sed longum orie omnia expendere, qua tra duntur de Fato, cuius intricati Fima rario, ser vcteres I pientes,strecentes malae exocuit. legendus est Alexam
der Aphrodisiensis, quamuis Aristotelei malia pauca, gyrope nulla de fato tradant . inter recentiores legεndus LLιψώs in libello de cinnantia. Theologi docti mi nostro
tempora posis auctissimum doctisfimumq. virum S. Aug. ginum
277쪽
-212 De Philosophia apud Romanos
ς stinum multa tradiderunt de ratione conciliandidit prouu dentiam,Deiq.gratiam eskacem cum libertate humani arbitrii, quos inter e Dominicanis magni' aluared, quom ego multis abbine annis noui Roma. Sed iam tempus est a Plutarcho discedere , ne nimis multa , m eum taedio lectorιs ex eius operitas videamur
' De Chrysippei nominis celebritate sub Traiano,&deinceps. Cap. XCI.
Magna fuit cb sinet nominis claritas Romae per fac
cessionem temporum diuturnam. cur ita e quia ipse inprimis Stoicam lectam' criptis prope innumeris
muniuit. Hinc Persius cum venet in urbe nominare insegnem aliquem pbilosophum, tardisippum nominauit , eius
Inuentus Chrysippe tui finitor acerui.
Et par erat in aciem educ3 Stoicum a Stoico. sub Traiano torro Plus archus duobus in opusulis quam acriter ea inu - ctus in Stoicos, atq. cbvsippum praecιpue conterere sategit. Multa namq. totidem verbιs depromit ex eius scriptis mi. Ostendat cir neas sententias non cohaerere. aeuid referam GHenum, qui floruitsub Antonino ξ bominamomum Hersum versit in docti Isimo opere do Platonis, s r Hippocratis decretis, citatq non pauca ex elua operibus . Hinc,si Deus benigne annuerit, aliquando de Chrysippeis senteη-tijs librum edam , in qua simul ostendam potui ea Iusto Liso multo plura de Stoica pbilosophia enarrari, addo ου
278쪽
d balsa. nam multa prateraι , quae sumere poteraιώ- tarcia, a Galeno, alijsq. maiorems Stoα -- Νηιrari
De summo sciendi desiderio quosa grauit Hadrianus . laudatur celsissi mus Princeps
Cardinalis de RICHELEU. Cap. XCII. DEβmmo G sideris sciendi, deq. apice philosephira ,
omnigena'. rerum cognitione quando agitur omnes
pratu dubio decesseres suos mises superare Hadrianus C δεν. de quo enim legimus similis ijs,quae de ipso prodita is irent a Dioni , atq. - νωιs Spartiano ὸ incrementum igia tur magnum accepit philosophia , omni q. d plina Romae, in orbe Romano, quando Hadrianus ad apicem caesarea dignitaria peruemt. Sederit, qui ipsum censoria excipiat mirgula, quam doquidem Principem, quem scimus se uiuere grauit at Otra, star non est assidue Nefari in libris ,-eum phil subis colioqui .dis incussi passim es nomine Hadrianum constat , quandoquidem Graeculus meruit appellari. Dinensis adea, de induaria Imperatoris in excolendo ingenio quando agi r. incredibiti enim fuit promptitudi-οι. Uigoreq. tam corporιs, quam an m , τι sufficerei bello, pati , iuri incendo, μιlosophiae, me nationi , p regrinationi te orbem , alijs, qua da re Gbitare non possumus dum eius legimus vitam irassitam ab hiHoricis. venandi Dii cu pidissimus, ἐν tamen tesse Dione, nuUquam venationII causa ea qua ad Principatuis faciunt , σθι ctant omisit. δε-
279쪽
ara De Phaosophia apud Romanos
ium quidem fuit ei mitio, quod magnum studium is hisoriuratione rerum poneret , sed quid non rubrendere parat est hominum malignitas acuta P Deploranda autem en e rom Principum,Wprocerum infelicitas, qui cum nullam operam impendant disciplinis,Wearum prorsus sint ex N es, excusent sese muli tudine negotiorum. rvant sibi ob mulos Hadrianum, quem tamen patior ab ipsis non exprimitatum , sed aliqua Ditem parte. Ied vetustas tales homines non mouet. intueantur igitur decus admirandam noctriβ-i culi celsi Foeum Principem cardinalem de RICHELEV. quantus enim est inscientijs, , doctrinis, quantus in v .gorijs ampli simi Regni, in bellicis curis , quibus tamen omis. nibus f ficit, νι nullo Hariori exemplo damnet in institia , ιν ignauia eorum qui ignari οἶν ὰ doctrina remotissimi Obθciunt molem negotioram. At ipsis mssis I actis, men remor epigrammate Heroem, quo saluo salua quopsunt. doctrinarum studia. γ
. Salue Heros RICHELEU, salue celsissime Princeps,
O nostrae aetatis nobile prodigium. Salue doctrina illustris, sophiaq. verende , Eloquio Nestor, consilij sq. Cato. Salue alacer belli praeses, tutelaq. iusti Imperij, salve' Scipio militia, Et licet immenso splendescas lumine honoris, Hos bonus , atq. hilaris suscipe ve Isiculos.
280쪽
Apud Hadrianum prae omnibus eminuisse Favorinum
philosophum. Cap. XCIII. I .... E Phavorino loquitur Philoctratus , Gellius, Dio, Daraianus in Hadriano. ibi natus is sauia Arelate. Gallum appellat D o. apud Philobatum ipse id profitetur dum at e Gallum graecissare . quem habuit praeceptorem e Dιonem .fuit Eunuchus, unde ipse dicebat, se Eunucbum putari maeebum sopbistam appellat Dio. nam criticus erat, ω iudιι are poterat de orationibus , hinc eius sententiam de Platonis ,- siae orationibus refert Getibus lib. secundo cap. V. scripsi se quaedam graece tradit idem Gellius , cum nonnulla inde depi Omat de Socratis patientia, ω tolerantia. Innotuit Hadriano magni, factus, eo s. progressa vianione Imperatoris, it eum propter praestantiam tanquam amulum haberet odio . hine folebat dicere se mirari, quod meret cum esset Imperatoriι inimicus. Aatua profecto eius Athenis disiectaea. Dio narrat, eum Imperator omnes velinis superare, conatum tollere Phavorinum ,efectatores eius perdere. ιllud ea reeitandum , quod est apud Sparti num: Favorinus, uuidem cum verbum eius quoddam
reprehensum suiffer, arguentibus amicis quod male cederet Adriano,de verbo quod idonei auctores usurpassent risum iucundissimum mouit. Ait enim non recte suadetis familiares, qui non patimini me illum doctiorem omnibus credere, qui habet triginta legioneS . argute faue. Prιncipatum porro inter omnes, qui pbL