De philosophiae apud Romanos initio et progressu, Paganini Gaudentii volumen, in quo praeter historiam multa ad contemplationem rerum, & dissidentes veterum sapientium scholas facientia, enarrantur

621쪽

314 De Philosophia apud Romanos

etis. Ergo conceptus ment13 affectus ansmi appellari quis omnea animae functones affectuum nomι ne instruit. merba Amstaretia in Arimo de amma soni rex. XII. ι-ορίω δέ

ἔχοντος. η ἐσι ει υη bie ἴδιον ἀυτῆς. dubitationem autem habeat . di passiones animae, utrum sint omnes

622쪽

communes, & habentis, an sit aliqua & ipsius an imae propi ia. videtur autem plurimarum nullum sine cot-POre pati, neq- agerer ut irasci, confidere, desiderare, omninb sentire. Maxime autem assimi. latur proprio Grais intelligere. si autem est & hoe

imaginatio quaedam φαντασία aut non sine imaginatione, non continget utiq hoc sine corpore esse a Mox XIII. rex. εργοι , or παΘηματα operationes, repassiones animae pro ijsdem accipit , sta ut quam cor' anima operationem etiam ipsum intelligeresi sit θι uoiam

es locutus in libro vi Int 'retatione, ct in libris de andisma,sed utrobiq. intestemones moca.ιι πψήματὰ quι anora peraguntur abs r. ιmaginatione, quae Praem imaginario palsio quadam eis in tertio de anim παΘητικὸς

dicta est inrallectus scilicet pusibilis.

ῶ ωιν dubitabit autem utiq. aliquis si intellectus simplex est, & impassibilis, & nulli quicuuam habet commune , quomodo intelligit, si intelligere pari quosdam est/hine Ammonius Iubiungit in praefat. ad obrum riinterpret. ex quibus ipse deprehendit animae avoq rationalis nostrae intellectionem neq s vel absq; imaginatione fieret tamen quia ipsam affectum nominet, lectus actione differat ; qui se absolutus vocatur cOmitemq. actionem habet substantiae. Enimuerb in-

deuitare eo quod in ipsa vis deducens actionis cuiusq. tempore antecedit. quod perinde est ac si perfecto impersectum perire dixeris, quo scilicet ab eius istet.

623쪽

ss 6 . De Philosophia apud Romanos

tellectum hunc nothrum velut impatibilem impermiis su q. dicit , atq. ab omni corpore separabilem quiabus ipsum rc bus ab eo di scernit, qui passivus propriEvocatur: quil ab imaginatione neutiquam differt.

vreu, fer doctis, p se, dum dicunt passibilem intelleis ctum in boe Hat. πιι quidem imaginatione, disrre tamen ab ιmaginatisse , quandoquidem dissolato composito interia imaginatior intellectus auιem passibiba Dpareu, ἐν imaginar ιναν, vise paratuι ιοι luat, nequaquam indiget .

An vocabula sint a natura, an ab hominum in. stitutos' perpenduntur rationes Boeti, Scquae Plato tradit in Cratilo. Cap. CCIII. AR 'araus de Interpreti eaρ. seeunda des nis namen

quod sit σημειαντικον κατα συνΘηκην significet ex iustituto . ubi B terius aliquot argismentιs of eudere cona

ear nomιna non esse a natisra, sed ab in Liura , positioneq. hominum . nam si natura essent nomina eadem apud omnes gentes essem, ut sensus. ex quo colligit ad p mentιωm placitum, oluntaιemqn ebus nomina fuisse imposnea. Saepe eorundem hominum sunt permutata vocabola. P erus. cepbas. Abrim, Abraham. Plato,A foretis. arasso uisus, T ινι amis3. Maleuenιum, Beneuentam. si a natura essenstnomina, nulla egens 'novina, nulla etiam homonyma lenia Ua rra est, νuum esσι vocatas,uer. num vocabulum

624쪽

pluribus rebus significandis inseruiret. re ebendantor quiisse ψι, mr οm fa nomina osumunt, commendaul rsqus pulchris nominibus insigniuntur,infaustis . curti nomen dis licet, V piacet. Auersamur eos, sibιὰ malo nomina assempse Mnι et gaudemus sis , qui a Ba appellantur. Ereδ a iuritu volautat eq. bominois μοι usis eabula. bae lices sic pro erantur , er Plato dixerit in cra tmorsapientis esse fore nomιna ι Οοere, non desunt ιμmen ιιones, quae eo nos compellant, ut asseram aes a natisra se vocabula. nam quod per aeque viget apud homines id a tura est. At omnes prorsus homines loquuntur erres igitur a natura est,non ab ι Βιωto. Socraιes apod Platonem in se e to decertat aduersus Hermogenem abfrentem positione esse nomioa,affirmatq.ὰ natura spe. Iura profrre multa moc bula naturali signisicantis ratιone. gannire, baubar rugire, mugire, coaxare,bombus, suopus, et eiusmodi valde multa Bonne parru sur,o' ορβιum natura lurimorum nominia licet reddere rationes sedereq.eursic significent. Di dictus, quod sit solus. nonne natura docuit Sesem sic moeandumst flicitur minutio genere, luna famineo, 3d certe naturae ipsi est eo entaneum. ιnnismera E moletta clamare Nidem φων Praeunte natura conum sese nomιna. nec pugnare ininterse bac videntur υβιὰ natura, fst ese ab hominum Iacto. Nonne enιm leges nai aera fiat.s Iuni yius prosecto nos tau- tum nititur opιnione ,sed ιmam sectatW imιraturq. nat ram . quod vembus tegimus corpus, quod constris in us adtificia, quod cibum potum'. assumimus , natura impellente ρὰ facimur :sic diserere pέμωuι de sermone, deq. mocabistis. solisti natura timinuae ratio: vi rationi inea maraetao

625쪽

338 De Philosophia a id Romanos

heat motam aut illum a labit. penrire humana . nam si vocabula essent ex mero hominum instituto,posse natio alia, qua sermonem . fenersos reει σε. praefertaer autem uua ungua alteri, quia magis ad vataram accedere miritur: πfapientis est scire nomina excogitare. Nonne enim nos qu ridis hunc atq. ilrum aliquo cognomento insignimus, ira γι-magnopere ab a-ientibus approbetur ρ bae ideo μ, quia ν demur venari evectura natus , ex rem ut meret- , signo νε.babet igitnrnatis in impositione vocabulorumsuas par- es . legendus vepo est, atq. iteram legendus crastus Pl emis ,qui dialogus grauissimarum cogitationum plenssim tes, nec meretur rejei assumpta Aristotelis exigaeo provisum elata affirmantis nomen esse ι εα κον κατὰ συνΘηκην : Dinificare ex infyituta. evnscenda etiamfunt, qua dotibμμοι Ammonius ad locum Aristotelis recenset , bt intoralia ait: quidam ea quae nominantur naturae conuenientia esse dicunt. binesobiicie*ri, ursaepe a nomisibus pedem referentes , resoluente . eo emaer earum rerωm , qua ab illis nominant. naturas aucupari, quibur cognitis , imposita rebus nomina tentemin consona ijs demoninare. ammaduertιι antem Socratem in crauis meiat arbitrom in

amieisia tussi dissidentes vocare Harmogenem atq. He raclitum. sic ipse putat non dissidore a Platone Artotelem

quando dicit es econdumpositionem nomrna. nam archia tectatus es aliquet mecabola concinentia natura , ut --

inter

626쪽

Proponitur effatum Aristotelis asserentis, da fututis contingentibus non esse definitam veritatem,perpenditurq. Boetij ex

tem basere terminum, a Po nequeat remoueri.

627쪽

1 6o De Philosophia ὀpud Romanos

sionem praebeamus effato Aractoteleo e ius passim tirum o tinebit, in euentiss pleriq. omnes sic erunt fortuiti , ut v ta humana nullo vιdeatur constare praeditaq. esse o dine . quid mero casus est, nisi nihil , ἐν non ens e sed ex rerum uniuersitate non ens eliminandum, exsufflandum. Hine mirari lubet Arictotelem eum Iublata necessitata tribu FEt locum consultationi , er principio rerum furor rum quod penes homines virtute praeditos sis , non feceris mentionem diuinae praenotionis, vaticiniorum , ἐν diuin tionis . certe munus sibi ipsi videbatuη impo' isse eonciliam H hac inter sese , t octenderet diuinationem, ον Dei pr

seientiam nequaquam cum humani arbitrii libertate pο- Divida- gnare.interim tantumpossit ἀρχή. των ἰσομενωντο βουλιθω,

similiter verae sint, atq. res, an Deus prospicere ροιο ress r sora quae nurum habent definitam veritatem' eatenus enim aliqui cira potest , quatenuι eu, qua .hιιur dem

Boetius incoinment. preposuis nodum,qui n/ Etitur a di- .inatione cd videtur eum ins,lutaem reliqMiser utrum autem, inquit, si omnia sutura sciat Deus, omnia esse necesse est, ita quaeramus: si quis dicat dei scientiam de suturis euetibus subsequi necessitatem,is profecto conuersurus est , si omnia ex necessitate non contin

gunt, omnia Deum scire non posse. nam scientiam Dei

628쪽

Dei sequitur eventuum nece ssatas, si necessitas euem tuum non sit, perimites diuina scientia. impium autem esse oletur , αγι de Deo dicere audeat , quo utura notis .rit,staddit Dιum futura nosse, non mi ex necessitate euenientιa, sed eriis couliuenter, ita ut aliud posse fieri Oon ignarer, quod tamen mi ex ipsorum bominum, ον actuum ratioι. sit docet scientiam Dei non pinmere reorum naturam , neq. imponere necessitatem ijs, quae necessaria non θοι. me est, quod quis regerat Deum pose decipis quod praeuidet, euenire tanquam emtingens non potistinouemur quod contingens eff-non eaerneresarium se diui-

me subtrabit cognitioni. quod si ea, quae bie profert Boetius non fatis esse videnrise, legenda sunt qua tradit in opere iaco solat. philosophiae . in quinto namq. libro profa M. premit varθs interrogationibus diuinam prouidentram, mi ei annectat eventuum necestatem pendentem ex infallibiti Dei praestentia:nam tolluntur poenae,praeviia,euerruntur logei,si certa necessitate qui '. ad agendum compellitur.Rem autem totam conatisr expedire Profa IV: ita tamen ut fateatur rιm esse ealigini inuolutam, quam nullus ex opimistibus bactenus expediuerit. O humani ingeni= ealamit tem . tam frequenter agitata qMactio inter sapientes vanpotuit vis. adseculum B et ij , in a Bietio expedιηι . absumit scientiam non immutare res, i, inquit: sicit sci nistia praesentium nihil his quae fiunt, ita praescientia su- tutorum nihil his, quae ventura sunt, necessitatis imis portat . admiratur deinceps diuin cuntiae ostigium ad quod tertingere non potest nostra cognitio, 't os quamur, quona modo,qus certos exitus no habet, certa tamen

629쪽

s 6, De philosophia apud Romanos

vid irat ae dc pita praenotio, ne q. id sit opinio sed Dinnae potius ita ent lae nullis terminis inclusa simplici.

In commentario autem ιn librum Aracto telis de interpreis atrocle recens e Stouorum Fιnsonem,qυι omnιa uero eueviro dicebant, addendo voluntatι m noLiram ιο notis, ne si . hine igitur petebant riumapraesentιa cenitaeiunem , quam aiebant antueri nexum rerωm stati ordine inter se eoiam. tium. cum autem Sisa libertatem arbιζrii euertaι , cum

nec proba in t no3 ex necessitato non esse botos, aul malo3 . cum rem putaret adeo esse claram premis . exploratam, πιprobaιione non indigeret . bιnc Boeιius ait: haec in rebus

ita constituta putat , ut non de his vlla opus sit de monstratione, sed impcssibilis ratio iudicetur, quae

cumq. ves possibile, vel casum, via id quod in nobis

est conatur euertere . hae ille. Ne qu.s amem potet Aractotelem Omnia fututra dixisse indi sita, Hq. nullis futuris posse quicquam certisciri, sit satureram meminit, mi illa σοὶ καΘ εκασα hoc est singuiaria nominaris . hinc Arxander arbitraιur eum H din

630쪽

Liber paganini Gaudentit . I 63xis de inguiaribus futuris tanquam si diceratur, tu bissi

turis , qua in generamve, re eorruptione sunt .sunt enim quaedam futura, qua in generatione, σ eorruptione voti sunt, ut quod da sis,u luna , εν da caeteris caelectibus

tamen non evidetur suscere. venna enim possum dicere tamam daturam fruges hoc anno, mare ruiprocat.-rum suum motum, et entos faturos , nascitura animalia, morituros bomines 'sed qua de elementorum motis dicum tur , videntus' debere comprehendi in ius remo των κα eum pendeant a motu caeli. dicis autem νε silaria misi Iermasit de morte huius vel illius hominis, non hominaem in texere, abi raelis lae vel illo, non vi selia , Gq. caedibus in genere . ' . Nee absolute negandum ess vlu messitatem interuenoesit gularibus e nee enim omnia pendent ex nostro arbitris , ω non incidere in morbum, ηon mori. quandoq. enim imgruit contagio , in qua quamuis emota diligenter procures, perιculum tamea adeas nece es, nee tua poteri prae in odiligentia , t eerto euadar ipsam mortem. him ait si

sitis: Homines & naturae, ut sideribus, S propriae via

lantati subiecti sunt. Multa enim natura dominante facimus vel facimus, vel patimur, ut mortem vel huius-n odi habitudinem corporis. multa etiam secum rerum ipsarum necessitas trahit, ut ea quae facere voluismus, non tamen sacere valeamus. Multa autem dat voluntatis liberum arbitrium quae nobis volentibus fiunt, quae non fierent nisi vellemus. Adidicit nos quoq. . diuina pendere voluntate , fac pro