장음표시 사용
591쪽
3 1 4 De philosophia apud Romanos
O,seruent interim clusio si oportere nos mi sim us nonias si Drasconsulti scire immutationer, qua variis temporibus contigerunt Valde autem ιmmutarunt Iura prudemtiam Rama nam tres Imperatores , Augustus , Constantinus Iussimanus,quorum proinde Πυιta crebet esse exacte nota omnibus θι, θοι volunt feliciter mersari in castris Vraeae, μιν Eunomia , in cupιunt mereri silendia in togata militia.
Nonnulla de philosophiae diuisione Platoni. ca, & Aristotelica obseruantur ad ea, quae profert Boethius. Cap. CXCU. Bo ibist dialet. in Porphyta a Vctorino traralatum proponit diuisionem philosophiae faciendo duas eius species Theoretican praciticam. logicam scilicet non diis gnatur philosophiae nomine, nam postea ait: hanc artem quidam philosophiae partem , quidam non partem, sed terramentum, S quodammodo supellectilem iudicarunt . Plato tres fecit pistosophiae parses , unam nat ratem , moralem alteram, tertιatin rationalem, me testis e a Cicero in quass. Ararim. nee sileι Laertius . partes singulas a diuersis accepit, Moralem a Socrate, intestigibilium tractatinoem ,-rationalem a Pythagora, sensilium rationem ab Heraclitnut te Iaιur Apuleius ιn ubro de dogmate Pl
Arambules non talem fecit diuisionem . nam Logica nomine nequaquam accepit scientiam intelligibilium , sed δε-
-hatim, tua agit de diuisione, definitione, de ollet h
592쪽
de demon Iratione, quam nec dignarur appellare philoso. biam med potius instrumentum philos biae. At Plato nomsne rationalis intelligit quidem eam faculistatem quae agit ae sermone , qualis etiam eri Rhetori ea ,sed praecipue extollit Dialecticen, qua dialectice apud Pιat uem en regina ownis philos bia. Memnisse scilicet ope tet , apud Platonem Logicam presse sic dictam sigmficare
artem regulas nominum, orationum , argumentationumq.
di ponentem: dialemcen vero sagacem ibilosophantis indaginem , regulis bis urentem ad indagandas rerum ratisis nes praesertιm diuinarum, ut dialectice nihil aliod sit quam tbeotitia , quam Iolam etiam certam esse profitetur. ιn Pb drosis loquitur: Magnae quaelibet artes exercitatione dialectica, contemplationeq. sublimium in natura rein rum indigent. ipsa enim mentis sublimitas, & vis elisficax in quavis re perficienda hinc quodammodo prinficisci videntur . quod Pericles ad ingenij acumen adiunxit . addit eum consecutum talem scientiam famili ritate Anaxagora , qui eiusmodi relindagauit. Sane Au xagoras tecte etiam Aristotele, videtur e gnouisse Mentem immixtam,-ιncorpoream Huapropter graviter errant quι Metapbysica initium ad Aristotelem referunt. Nam si Anaxagoras agnouitsubstantiam incorpoream , fir Metapb Lea praecipue agit de incorporeis,nequaquam dicendus es Linus auctor Metaph sicae ArisIoteles . In VII. de Republ. pra omnibus Dialeiaticen Plato Iam dat ,-euebit supra omnes disciplinas. ait enim: dialectica sola sublatis suppositionibus omnibus ad ipsum principium ut compertum habeat sese transfert, ac
593쪽
3, De Philosophia apud Romanos
reuera animi oculum coeno barbarico obrutum pami tim sursum trahit ac ducit. quam solam ibidem putat se scientiam , catae s artes ait propter consuetussin
scientias appellari, sed proprie dialecticensiam esιμιntiam , quae purissima est inura sensum sensibiliaq. quaestiniant, re caduca sunt, consurgens , mi inιelligibilia, perennia,immutabilia eonte inpleturiola dialectica desinit,e tera artes, qua res iciunt opiniones, εν cupiditates hominum , circa esentiam rerum quodammodo somniant , nibilautem cernunt Incere, haerent suppositionibus.. Aristoteles costemptim videtur de Diatictica loqui, nam desinitiones in abcticas parui facit ,ea'. ph sicis is te postponit in/ibras de anima, quia nitunιhr coguatιone, arphsicae t a r se fundant. Plato Isilicet , ite a videre in Pharine, Natura phil fobiam empote inceνtam, probabilemq. cum Socrate comumpsisse midotur,fesq. coutulit ad contemplationem rerum intelligι bilium, in quibus vera ea Icientia . Vnde videre en quastopere in re graui disideant Plato, sist Aristoteles , quamuis Simplicius in primumphasicorum conetur conciliare hac quoq. in re Ariuotelem Platonι , qu si Mictoteles non omnino certam putarit esepissicam, quou. doquidem nititur principi,s indemanserabillius 3sed ei inmodicostiliatio vacillat . namproculdubo pbsinam in priama pDJcorum Aristoteles conatus ea os endere Uste apodiacticam, certam, demon urativam. secussensit Plato, qui infus Timaeo acturas de mundo alto rationes examsimas arprobatis mas offirre non posse. s pollicetur laeti. ω ρr iba . Misi rationes, quia de sensibilibus uan existimauit dari d
594쪽
mauoeationem, eotiam eerram ,sed tantum de imtelligibitibus, paruι enim mero facis sensus Plato, non illis sitas, at sidit menti, et q. ωοιι lat onι in Phaedone, tr diiq. nullam fore scientiam si non darentur Idea . A i inteles autem tantum tribuis physicae, misubiectum Metaphysicae motorem uelicet immatιrialem, ab ima putet sumendum.bιue etiamfactum, mi seam Theologiam potiapbsicam vacaverit, quasi non liceat esse Metaplasicum amta p,sicam. Contrario Ordine progressus ea Plato. nam ab intelligibilibus tanquam prorsua certis existimauit nobis es progrediendum ad Drstriba ,sanqua uxa, ἐν incerta, mutabiliaq. Disce autem Aristotelem nequaquam intelligentias, id
primom M torem docuisse esse naturam, quia ρ 'b ira, id ea Theologia distinguitur ἀ- ea, nam Theologia agis
de incorporeis, vi corporei subfumidis pbsica. Propterea Buthius ut diuidat philosepbiam fecundum antiquos nos silet trai essi species contemplativae philos 'ia, una agit de Intellect3bilibus, alia de intelligibibus,
alia de naturalibus . intelleriribile iocat quod tuum atq.
idem perse in propria semper diuinitate consissens nullis unquam sensibus ,fe ola tantum mente, ime lectu'. ea pitur, quae res ad speculationem Dei atq. ad animi incorporalitatem , considerationemq. erae pbilos etpbiae indagationi componitur, quam partem Graeci theologiam appellant. μquidem Baethius, qua an profui faciaος ad Μασ0sicam insutelis ambigere iscebit, cum in ea tantum de Deo, intelligentijs Matricibus caelorum diFruerit, Anima autem iocorporalιatεω , M tar vocabulo Boetiij,praeterierit.
595쪽
318 Dr Philosophia apud Romanos
Seconda pars contemplativa philosopbias ecundum meistbium igit de intelli sibilibus, quae sunt omnium cael stium supernae diuinitatis opeium causae,& quicquid sub lunari globo beatiore animo , atq. puriore subinstantia valet. addit baeptilosopbia quoq. compreheud antimarum bumanarum coniutionem, atq. Liatum . Ga an concina ut omnino Peripateticae fcbola iam disquire σIuperuaca neMm puto .
Tιrtiam theoreticae philosopbia spetiem Boethius docet eis eam quae naturai corporum, passione . declarat. Deinceps receu et species practuae philosopbiae. Talia evoliat ex Boethio repetere, ut simul cum nudi suonnulla ad diuision mpbilosophia , a . dissidium Platonis , oe Aristotelis ιιOnoia in re facientιa communicarem, quae ι amen a vulgo sntirpretum admodum negligenter praete
De diuisione sectarum, & librorum Aristoteliacosum,quam omisit Boethius quaedam depromuntur ex Sunplicio, & illustrantur. Cap. CXCVI.
ctarum partitionem omisit et censum iniuit tibνoi a Ariuotelsiorum. E ius modi laborem suscepit Simplicius, qui tamen videtur tralatilia operam in ea re posuisse. desse Ziaprofecto quando agit silentia inuoluit Ionicam philos ρbiam a Thalete prose aism, quod non oportuit factum D mocriti quaq. nullam Mentionem facit. dices eum dum in
596쪽
morat Epicureos memorarι voluisse Democriti scholam .sed flendum Simplicium voluptatis potissimum ingitutum triabuere Epicureis, quod de Democrit , non legitur. Caterum Epicureos tuetur Sι bcius, ne quos putet eos tantis υ
luptatem , qua in cibo potu, Venereis reperitur sectatos. Simplici' merba funtinam Epicurei per voluptate non venabantur voluptatem sed sunt nis laboribus,& conistinentia eam adipisci cotenderunt. Minus tamen rectὸmidentur semper usurpas, fist in ore habu sie n/ wen v
lvtatu,cum ab . dubro certum sit non omnem voluptatem esse honestam, dignamq. quom quis minuetur,cum etιam via deatur esse eertum visamon sinem humana muae, non esse iuea collocandum. legenda igιιών sint, quae accuratissime dia putata ea de re reperiunt- ιu Dιalogιs P,atoms. De Cynicis autem morba Si be' non adeo fune obuia .
ait enim: Alius est finis, quem animo , 9 coniectura intendunt,&alia est institutionis suae serma, & m dus. de eorum inintur mo loco egimus , cui addas metim d sidere inter se viros eruditos, dum aliqui putant eos folo Minos pallio ab . interula ,subuculaq. linea , alij ιn aliam babeuntsententiam, qua de re nen e I bis dis tandι locuti Sed quis fuit sinis Cynicorum diuersus a forma ιnctitaeis timis e cogitatione diissimi erant, liberi , Reger , supra
.mnos mortales collocati. reima autem pauperes erant,abuism, ordidi , viles, feminudi , expertes domus, l37 t m. siis quidem puto explicanda verba Sιmplicij.
597쪽
3 3o De Philosophia apud Romanos
, eoquι decantatissimae a. existimo autem exoteritas, ut in acroam alnos dictas, vel . motoria, mel a mori scribendi magi S Vel minus exacta. quaero enim an librι Moralium sina A roamatui, an Ex uerιcie si modum scribendi respiciar, Acroamatic sunt , quia non poterant exactiori modo conis scribi. Sed si reonias materiam exoterici dicendι, quιasi ut fici, s demonstrativi non funt Manisi crassum
. Librι de anima tres , qui extant, profus Acroamatici .sem , siue respicias materiam, siue tractationis mo M. AEalotus autem EωῶMus de anima exoteruus μει, quia, populariter in ea Aristoteles disstruit de anima . Non gιtur . rectefacis qui ex Eudemo citat verba , eaq. putat esse tiamam certamq. sententiam Arictuetis . nam de Anima nihili persectom, ἐν exactum hodie extu Arinotehenm ωρ πιι obra de anima .ayu uom ainem sueriant Memoriales libri , de quibui it Simplicias ρ puto ecit ad exotericos referendos, nam sua momorια consolens eos eono sit Arictoteles , non quod in
ipsia mplicareι sua petuliaria doemata. Audiamus Simplisium et Memoriales sunt quoscumq. ad suam ,& pec lusem rerum memoriam construxit. - thit: videntur libri memoriales non esse digni, ut eis operam demus, iccirco interpretes non credunt ea, quae in illis docentur, ibisse dogmata, instituta, sentenrias philosophi. Hae si verum es , cur dixit superios, mem riates libros eouctractos fuisse ad exactam rerum inda
gationem y Res'adendum ea, aliud esse , Iacere ad indoin
598쪽
rationum veritatem . si erdere tecta Varrone lib. IV. de si tua lamna conscrιρβι νομιμα βαρβαρικα , exaranis etiam nos pauca de Reb pubistis,sive de moribus institatis misrumpublicarum . Hine Cicero de με lib. V. omnium s reciuitatum non Graeciae solum , sed etiam Baibariae ab Aristotele mores, instituta, disciplinas. eius operis stet menta a miris docti s collecta sunt . Ad memoriatis libros Amputeos referenda sunt eius διδασκαλια de quibus Laertius . conferebat is uber non ola. ad cognitionem Poetarum Dramaticorum,sed etiam adsue resonem temporum . nam notati in eo erant anni, quibus editae fuerant fabula , hocq. mirificὸ conferebat ad chronal tiam. Pergit Simplietus ahq. librorum Aristitelisoram alios fuisse rite,Wrecte coordinatos, alios confusos. ω coordia vide etifinatos abos esse Halogi eos, alios αυτωποσώσ c. Et si autem A. diagιci essent bene dispositi , populares tamen erant, ηα ζ, ear mltimam sententiam au Iorιs eo lectebantur. Nix igia scintur ruct induci bber dictus Eudemus quasi culi ctens viatim germana dogmata Am telis , qui, quid dicam
nonnulls ex recentroribus.1, Sed de libro a a Alexandrum H Mundo quid dicendum sputo esse verum opus Aristotelιι, sed ab ipse nondum fenecompositum,cum Alexarir ad c non fuse pser ιapeam
599쪽
s ' De Philosophia apud Romanos
nem aI ersus Persas. E eto in i 1 non ita procul re cedit a praceptore , quia magn si e de Deo omnium reruis condit re, di conseruatore loqvitur.postea femor factus magis ac cessira ad nouitatem, mae q. remouit gradum a Platonico digmate, ramumq.locutus e I de primo Motore, st de ιntel-ogentijs.1gitur mihi videtur tiber ille meliora continere dogmata,mebora, n quam ijs qua postea ab Io traaιιaI aeut in
postremos libros ad auteriorem illum,inuerist oriunem,quem secutus e ct Am stoteles,qui semper magis ac magis discessita vetus ate nouitatem amplexus. Her enim vix potes, quam noua pnt,qua novissimὸ exarat unt a Peripati convitora.
De diuisione philosophiae , & de operibus Arb
stotelis plura depromuntnr ex Ammonio, di re ijcitur paradoxum Fr.Patriti, . . Cap. CXCVII. Loc at mibi isi, quae insuperioribus Aobus capitibus tr dita sunt is diuisione philosophiae , re de operibus Aristotelis addere aliqua ex Ammonio doctioimophilosopia qui fuir discipulus Procli , ω praceptor Simplicij rara sana deo Proaemia in Porphvrium ait pbilos phiam a non uis in Gas, a pleri'. in tres partes Iussa distνibutam . qui disiis duut in doas partes Iuni praeuldubio Peripatetici, qui u taut Grammatteam, Rhetarieam, ω Leticam ego partem p bilosophia . commvular est diuisio, qua diuiditur ιn tres
600쪽
ι 3,l Libet Paganini audentil. 33st Uines aiunt pbi sopbiam aliam esse contemplativam , alia
actιuam, aliam dentq. raιιonalem. aeuu quid vero sit de controuersa diuisione, Ammonius in duas sartes ρθιlfopb Iam partitur,cuius diuisionis duplicem asse ι ratιonem . nam philosephsa covatur hominem Dea faccrestillem, quantum sieri pore I At Deus , sim cogno- prouitit regendo inferiora. Ergo si F philosopbia partim eia contemplans , partim operanι . Animae duae sentaa ones una cognitens iu intellectu, altera vitalis posita' in voluntate. philosophia nos persicere cupιens partim exc nat ιntillectom cognicione, partim iurg t voluntatem, ne in appet ιιombus impingat.
contemplatricis paria philosophia trer funt parier, v de Humis, altera vi Mattimaticis, tertia de naturalibus agit. ἀπιna omnino materiae areor , fην fe pultarerimes aeneanι, naturales nunquam separari a materia, neq. per se constare intelligiue possunt. unde obiter discera est, quod primus Moroti inreluentia extra naturalium rammeensem collocanda sunt, cateroqui oporteret diceraear esse sic addictas materia, mi perse conctare intel ιq.
Mathematisa ea pars eontemplareteia philosopbia, quato lectitur separabilia, oe nonseparabilia, qua interm
dia moeantur. - autem nuneupantar ouoniam a naturali. bus ad diuina nullo medio interiecto nequιmus conscendeore. Plotinus sane Mathematicas disciplinas adolescentιbus radendas ese censu:t, quoniam si eos statim a naturalibus , ad diuina traducere volωerimus, caecos faciemus quemad