장음표시 사용
111쪽
funditate; de haedisseretur Conclusione a. de illa praeter superius
i. a. p. I. C. I. dicta demonstratur ulteriuS nunc aliquot modis.
SI radius in Corneae superficie receptus est formaliter visorius,
tunc datur aliquis casus, in quo iste radius refringitur, in e dem; at hoc est impossibile, per omnem tam Dioptrices doctrinam M veritatem: quam sensus experientiam: quia nunquam radius refringitur nisi in corpore ; superficies autem nonest compus,&c Impossibile est ergo & id ex quo illud sequitur.
Sequelam maioris demonstroper Experientiam quintam capite I parte 2. f. l. &8. ad initium explicaram. Cuius vi sequbtur, si unum idemque punctum D, aut N in η. capitis figura per duo eiusdem lamellae foramina in Corneam arradiet , punctuinitIud geminatum iri, de sub radio quidem dextro alIatum in sin, steriorem partem g sinistro in dexteriorem casurum, sitibus pei mutatis; uti periclitari cuiIibet in promptu est: quibus irrestaginbiliter positis.Sit hic in adiecta Qui radius incidens A ψΑΒ, a puncto visili A, per foramen dextrum admis- ο sus intra digiti ab oculo distantiam ς igitur adstipulantz experientia, modo citata, punctum A videbitur in loco sinisteriore,qui sit G,quod fieri nequit,ni. ' si per radium refractiim G B. Et sic manet etiam demonstrata sequela maioris, in aliquo saltem possibili casu. Ex quo mox inserintur haec contradictio. Per Experientiam c. s. 7.& 8.l I. allatam, Α videtur in loco G; & per solidam restactionis dominam, in nudam Corneae superficiem receptus radius A B, omnino non refiingitur,ictoq; a Ioco, non transfertur, & s videturinon vid tur nili in A. Ergo si in Corneae superficie visus officium tu virnab-s,luit, punctum A per dextrum laminae foramen admissum spectatur in A 3. Igitur non spectaturin a quia in duobus simul locis per unum aduentans radium, idem punctum cerni non potest:& per experientiam datam spectatur in G: idem igitur simul sp ctatur de non spectatur in G. quod est impossibile. Visorius ergo radius nonin formaliter in Corneae superficie,&c.
112쪽
PEr Experientiam citati Capitis 8. unum punctum per tria
foramina aspectum, in certo casu manet & apparet unum: hocautem fieri est impossibile, si radius formaliter visorius in Corneae superficie existitiob duas enim solas causIas illud punctum unicum apparere potest: vel quod radij omncs in Corneam accidentes ab eo tanquam unico fonte scaturiant; & hoc non: quia sic nunquam idem punctum pluralitatem foraminum imita. retur: quod tamen accidit. vel quod radj in Cornea refracti post refractionem in unum locum concurrant, de sic imagines rerum visarum simul existant; S: hoc non, quia radium sola superficies non refringit; dc tametsi hoc fieret, tamen radius refractus nunquam perpendicularem, ad quam refringitur omnino assequeretur: non ergo coincident unquam in superficie tunicae Corneo radij in eandem recepti: Ips ergo nunquam rem per plura for mina visam, repraesentabunt unam. Ergo non sunt radu form liter visorb.&c.
SVmitur ex Experientia 4. c. q. p. a. l. r. Cornea enim tunica illius hominis est sanissima, purissima, politissima: quod patet rerum obiectarum repraesentatione, quas speculi instar accipit,& reddit. Ergo si ipsa viqendi facultatem nacta esset, non pocset eam non exercere imaginibus rerum videndarum perfusa. D, ees spiritus visorios arceri, & sic naturalem functionem impediri. Respondeo 3 si nutrimentum aditum ad Corneam reperit, magis spiritus visiui, utpote subtiliores, dcc.
OBVia est ex Experientia 8. Capite ii. allata. Ibi enim visio
omnino ccstat, vel vitiatur, non quia Cornea Iaeditur, sed quia aliae partes vel inficiuntur, vel speciebus iter in L eas
113쪽
- ro FUNDAM OPTIcheas necessarium intercludituri minimo, ij quibus tunica Cornea acu argentea transfoditur,ad viscosum lentorem Crustallino obductum tollendum, eandem acum intra Corneam stallinum motam, nubilo licet aspeAu, obseruant tamen: id quod mihi Vir grauis & Religiosus talia aliquoties passus,ipsemet attestatus est. Omitro sexcenta alia,ne in clara luce caecutire velle videar. Omnes enim experiontiae l. I. p. t. productae,contra bacopinationem militant,quemadmodum qui rem hanc aequa lanco trutinabit, perspectissimam inueniet. Maneat ergo, Radium in Corneae superficiem allapsum, non esse formaliter visorium.
V Icendum L. Radius profunditati Corneae tuni-
L cae inter extremitates eius conuexam & concaua immersus, non est formaliter visorius. Probatur
ratione, sensu&consensu omnium, & demonstratur porro hoc modo. Sit ante oculum in vicinia unius articuli digitalis plus m,nus punctum visibile liberum A, radians in Corneam BC, duobus radiis AD,& AE, qui crassitiem eius ingressi, refringentur ad perpendiculares DF,& EF, ω quia A D obliquius incidir quam A E, suti in Refractionibus Cauestibus lemmate I. C. II. p. 2 i. ostendi, fiet refractio ad D maior, quam ad E, cadetq; radius DG refractu in locum visum H.& radius refractus E I, in locum K; cui reclamat experientia,quq rem in radio A Diacentem, transfert ad
partem linistram in punctum L & si tam in radio AE ad punctum M. Decentia
114쪽
perientia autem sic habet. Estoacicula Ealiqua AB, ante oculum C D, interuallo articuli digitalis BD, aduersus nigram tabulam EFG Hiergo acus extenuabitur in maximi cylindri proiectionem lΚLM, cuius latus IL, tegetur a scisso radio BD ; ut e contra lactu latus CB, auferet
partem cylindri K M. Est autem iste cylindrus
ampliata per refractione acicula,Quae vel no augeretur sed minueretur, si functio videndi tu Cornea seret, propterea quod refractio ad perpendicul rem contingeret 3 vel si augeretur, accideret id sine ulla intersectione, ob eandem caussam: radius
BD ad perpendiculum refractus dilataret locumaciculae AB, in lineam ΚM,& BC,in IL ; ita ut dex-- tra a dextris & sinistra a sinistris occultarentur, quod tamen non βt.
inoniam experientia teste res a radio AD in prima fgura
ad oculum deportata, apparet in Lue secto enim radio AD, interpositione corporis opaci, disparet res A ex puncto L, igitur
si ex L per D recta agatur in N usque, & recta AD protrahaturusque ino cadet Do inter DN,&DF,ideoq; restactaDNdiscessita perpendiculari DF: & eam ob rem, Cornea BDC rarior est aere ;quod est absurdum. Est enim Cornea aere multo densior.' Aduerte diligenter, id quod initio etiam moneo, punctum
A, debere oculo valde vicinum,dc rem visam, tenuem seu exilcm esse, qualis est, verbi caussa, filum ferreum, acus,&c. alias enim, expotentia horum imperito, aegre constabit. quae tamen permest certissima. Similes demonstrationes fient, & quidem multo clarius si idem punctum A,in eadem vicinia ab uno oculo per duo foramina conspectum geminetur situ euel so,tunc enim sinistrum simulacrum iacebit dn dextri foraminis radio, & vice versa: ex quo iterum refractio inseretur a perpendiculari, contra naturam tunica Corneae. Nem praeteriri velim illam demonstrationem, V i L a
115쪽
Icendum 3. Radium humori Aqueo inhaereote ς si γ
non esse radiu formaliter visoriu. Sit .n. per part a.
caput experimentumq; 3. Cercum punctum A, illitum concavo tubi vitro, lapsum in Corneam radio A B, in qua refringitur ad perpendicularem, ut dictum,&ur refracta linea BC, cum ergo sit Mqueus humor aeque aut quasi aeque densus, atque Cornea, procedet radius BC in punctum D, cadet ad anteriora protractus in punctum E; sed ne dicas, si poneret humor Aqueus rarior Corne saturam refractionem a perpenduculari, & casurum radium restacium trans Α in sinistram; obstat tenuitas Corneae,& aer ante ipsis, ita ut refractio inclinatione radu AB, non possit omnino compensare. Cadetergo radius refractus, semper ad dextram radia ΑΒ. M tamen secundum allatam experientiarn,cuiuis obuiam vergere deberet in punctum F ad sinistra partem puncti A. Radius igitur in humore Aqueo receptus non est formaliter visorius: quod erat demonstrandum. Haec demonstratio a fortiori multo magis ostendit in t nica Cornea Radium visorium non esse. Illic enim radius rest, tus BC,semper cadit in E. experientia tamen teste, res visa transfertur in F, per alium igitur id radium oportet fieri. Possent Maliae ex alijs experienti)s demonstrationes huc afferri, sed quia contra hanc Conclusionem nemo essevidetur tempus lectorino eripiam. Suffcit Physico illud unicum: Aqueus humor quod nemo negat) non vivit; erso non sentit. Procurro igitur ad alia.
Arachnoidem interiorem impactu . . C A rv T IV.
DIccndum Radius formaliter visorius non est Q is, qui extimam Humoris Crystallini superficiem
conuexam tantum attingit. Superficies alicuius rei
116쪽
dupliciter sumitur: largὰ&phylice, ut cum super sciem humant
corporis facimus tem: stricte & Mathematice, cum videliaeet longitudinem & latitudinem solam exclusa omni profundistate intelligimus. Haec ergo Conclusio singnificatu posteriore Procedit,nam prior inuoluetur Conclusione secuente. Radium ergo in hanc superficiem prosectum non esse sot- maliter visorium. probatur varijs ijsque efficacissimis argumentis. probatur Radius in conuexam Crystallini extremitatem protens ς''u nee est visori qua parte humori Aqueo inhaeret,neque qua Pa
μ' ie Crystallita stiperficiem insidet: Ergo nulla sui parte est visorius
Quod non est visorius in quantum subiectatur in Aqueo, proba tum est Conclusione & capite antecedente. Et confirmatur ex communi omnium Phylosophorum sententia; quia humor queus animalibus A vitalibus spiritibus caresi&c. Quod non sit Visorius prout supremam Crystallini extensionem occupat,euMdens est, quia ex superius in I. parie huius libri capite iι. ostensis oportet ut radius. vlsificus sit longitudo quantacunque tandem, at ex hypothes, id quod radius ex Aqueo versus Crystallinu pr ofectus, sibi in eiusdem extremitate vendicat, est indivisibile puructum ; non ergo est ipsum radius formalitex vilarius. Quia tunica Cornea, humor Aqueus atque anterior Cry- ,stallini superficies, sunt concentrica, ut d 'um L I, p. i. c. 8. & s.consentit l, Keplerus in Paralipomenis c. I. n. a p. 171. &abj pasesin melioris notae Optici atque Anatomici. Ergo radia ab o lectodirecte visui opposito, plerique recta absque ulla refractiose in Crystallini tunica anteriorem accidem uni enim perpendiculares ; igitur 9biectum sub ipsis ς0mprehensum, equali claritat & distinctione videbatur. cui tamen repugnat sensus & consem sus omnium. solus enim axis opticus est, qui irrefracte, ideoq; d, istinctissime rem ob oculos ponit . .
Sit obiectum visibile AB, radians in Corneam C D. 3c utiterius in humoris Crystallini E F Κ, extima' unicellam EFi-
dios quoscunque, quianc, A. DT I uin
cia sua Ade B prae reliquis sortissime potentiae visuae in organo,
videndi quod superficies EF nunc stataetur esse, imprimen tr
117쪽
Mesoque punctum A perciplatur in puncto E, sub mulio BA, M AcbFB, in puncto R
' Nunc pes expinentiam 2. c. p. 2.t t. allatam, Ndem obiectum ΑΒ omnibus alijs in variatis, excipiatur ab oculo per foramen G, radsis ΑΗ, &B Lin G decussatis; & propter obliquam incidentiam in H & I refractis a Cornea tanquam mediodensiore as perpendiculum, ex H & I in centrum Κmente erectum, quo fit ut radij refracti speciem ex A& B deis rentes in Araneam anteriorem, sint H F, atque I SQ u o nunc quibus radin videantur dicta puncta A & B'Si dixeris sub H F spectatur Asub l E, cernitur B. Ergo cades
in retia Argumenti primi. Inhaerebit enim radius formaliter via serius, non tantum Araneae, sed Aqueo humori atque tunicae Corneae, cotra hypothesin alias enim puncta Α &Bin alienato Ca nequaquam transferri sentiretur, cum lineat H F&IE, in Ar,nea nil habeant nisi unicum individuum punctum E M F. Sub quo solo visio fieret, loci variatio nulla colatingeret; uti argumen to I. S: alias ostensium. Si dixeris sub alijs: interrogo quinam illi sint ' aut enim obiectum AB maius exhibebunt, quam libero asipectui pateat,& hoc non, quia reclamat experientia: aut aequale relinquent; &hoc itidem experientia respuit aut minus, idque semper, offerent: & hoc quare non datur responsio, nisi per rinfractionem, haec autem in superficie indivisibili nulla est; S si qnet in humore Aqueo existit, ad rem non est, per argumentum I. Amplius quare idem A repraesentatum in E sinistro ocKli loco apparet sinistrum; proiectum in F dextram oculi partem,non apparet dextrum ρ Neque confugias ad radios incidentes AE, A HR&c. hi enim te nil iuuant, nisi humorem Aqueum formale v, sis organum cssicias, contra allata argumento I.&d eendo capseris 3. Ergo impossibile est, in superficie hac radium formaliter vi-ntium esse. . Per experientiam tertiam l. i. parti, 2 3. & quintam G snec nonseptimam c. r. dc alias hinc inde multas allatas, & plures
producendas in sequentibus, res vlla extra locum verum statu,
118쪽
tur, quoJ cum adscribi nequeat radiis vel in tunica Cornea, vel humore A queo refractis, ut paulo ante ostensum necessario est referendum in eam portionem .quam participat extrema superficies humoris Crystallini seu tela: Araneae, si quidem ipsa sit formale visus receptacuIum. at id quod in ipsam a radio venit est uni. cum indivisibile punctum; ergo vel punctum indivisibile restim gitur, leo quod rem in alieno loco demonstret per dictas experientias &c.& cernere est, in adiecto schemate in quo visibile punctum Α, radiis AEdirecto,&EC refracto delatum in C Araneam, visitur teste exporientia 3. in D,&c. quod est impossibile,& punctuindiuisibile sensum mouet, cui iterum veritas & doctorum auctoritas obstat: aut visio in dicta superficie dicto m
do id quod verissimum est j non fit.
Experientia 6. cap. s. producta, qua unum punctum perplura foramina spectatu unu apparet,plane conuincit, hanc Crystallini extremitatem vi sentiendi non pol iere. Quod inassi iuncto schematio ostendo. Sint duo soramina A & B snam gi huius niger ad hoc propositum iam nil facit, exponendus alio is
loco in in lamella aliqua, per quae duo radi j C AF. & DBE incidant
in Corneam F E, eamque atque humorem A queum transgressi, refringantur ad perpendiculares FG,& EG, secundu radios FI M E H,qui in punctis Iti H superficiem extremam Crystallini, seu quod ideest, Arachnoideos punctim delibent. Iam in dato casu,&cap. 8. experientia 6. explicato, experitur quili-het,punctum unum per duo foramina Α & Badmisi sum,iamq;in anterioribus Corneae& Αqnei partibus refractum, videri tantum unum ue& certum tamen est, illud non
tantum duobus & dissitis radiis C F & D E, verum etiam resta ctis FI atque EH,induas distinctas Aranea partes t &H depingi
Si igitur in ea videndi facultas insidet, oportet eos qui ita sentiun ostendere,qua ratione fiat,ut punctum hoc modo apprehensum smplex tantum de non potius geminarum compareat. A ut enim
huiuste rei causia ab ipso puncto visibili, ipsiusq; iluxu radioso est
119쪽
LIB. II PARI It 's est petenda; aut ex ipso organo aliquid obtendendum. Ex ipsio visibili puncto afferri posset nihil, quam quod unum esset ideoq;
unum appareret. Sed hoc statim ex eodem 8. capite experimen aliter refutatur , nam idem punctum unum manens varijs modis nultiplicatur: ex eo igitur, quia unum est, non sequitur ue ergo tum apparere debet. Neque per radios CF &D E, quod ex uno uncto profluant,euadent: nam etiam tunc um res una gemin ur,r 9 eam deserentes, ab una eademque re promanant: accedit
inplius, quod FI atque ΕΗ fi cti interueniant, qui magis proaultitudin quam unitate rei visae faciunto At dicent, Menaraios FI & EH licet refractos, inuicem tamen inclinari, ideoq; . ἡ ἡrotractos in anteriora,tandem concurrere, M ob illum commu- esiduit em Concursum,rem unam videri. At contra est; i. quod perib RV is radios non fit visio, nam tantu secundu punctu Araneae inhς-:ns sunt viseris. Deinde quod res una, situ euerso multiplicetur,er radios intra ipsum rei visum Iocum & oculum mutuo concuri interfectos; utc. 8. patet situ vero crecto multiplicata in distana maiore, radiorum communem sectionem nanciscitur, post dirum rei visa: Iocum si igitur communis radiorum istorum coio rem unam visui praebet, necesse est id in hisce etia casibus eue
xercui tamen experient atauersetur.
Praeterea quid dicent aduei saris in hs casibus, qui hanc ra-orum convehientiam pensius exiludunt quales sunt c. 6. derrium cacuminibus geminglis propositi: quales etiam sunt inde, Luna, aliisve sideribus simili modo multiplicatis t&c. Namina, aut Stella quaevis per duo foram a conspecta, geminatur,
c tria triplicatur,&c. radiorum tamen ullum communem con-rsum fieri prorsus talem fis. Accedit huc experientia s. capite Ia. I. I. partis secundaerensita.Vt in ipso eius de videre est schemat in quo hic resupio, lem sphaerula Κ radios rectos in pupillam spargit,mutua sectio-vnitos,nihilominus tamen non una sed muhiplex esse aboculo ditiar. Si ergo hic radiorum multitudo abum obiectoinsociata RQ Cntium, rem unam multiplicem ostendit, quid caussae est lacco,quod simile quid in nostro proposito non fiat ξ . ia
120쪽
ts FUNDAM. OpNCI, Dices ab oculo petendam. Quaenam ergo, quaesi illa Nam radi; quidem FI & E H, Araneam i nvadunt disiunctis in i cis, sicut radij ex K spmetrula in oculum delapsi. Dices radios in I & H acceptos, concurrere introrsus ad punctum Κ, at quid hoc ad rem dato,minime tamen acceptato, quod dicitur,l cum etia radij ex pilula Κ in Araneam oculi D allaps, alicubi post illam in
trorsus protracti concurrant ρ nonne ante concursum Κ, actio via
dendi absoluta est in H & It quid ergo radij H Κ & I Κ, ad unita
tem rei visae conserunt Z imo etiamsi daremus, aliquod ad videndum inde momentum peti,tamen illud ad multiplicationem o lecti visi potius inuitaret,quam ad unitatem credendam alliceret, nonne enim KI &ΚH in infinitu protracti a se semper indiue sissima loca tendentes, rem visam in uno loco ostendent i cum I cus rei vita ex tendentia radii viisrh desumatur, ut ostensum hoc l. a. parte I. c. 4. &I3. in probatione 2. Cum ergo nihil verosimilitudinis in dictis casibus afferri valeat, & ex unoabsurdo in Ddiud abeam firmiter ω pro pomperto habendum est,superficiem extimam Ai ae radij formaliter visualis domicilium non esse.
humorem Chrystallinum introgressiis
Suppono ex communi omnium doctrina, tunicam Ar neam, &quae aliae humorem Crystallinum circumtegunt, ef 'dem esse cum ipso densitatis & raritatis, unde cum centraetiam simul habeant, quidquid de profunditate Crystallini dixero, in - communi de quibuslibet eius tunicis est etiam intelligendum. i i Radium igitur visualem in hoc humore consistentem non esse eum, quo res as ctabilis vlumo percipiatur, multis demo stratur