장음표시 사용
231쪽
conciliatricem quam proximi funeris appara tum,nec magis suae quae iis S tranquillitatis se dem , quam initantis ultimi discellus scholam, in qua se ilicet extremum huius humanae fabulae actum, quem iam appetere occulta quadam praesens onis vi intelligebat,adornaret,& soluS cum solo Deo res suas antea transigeret . Quam ce to autem vicinum suum praesagiret obitum, illa d inter c tera argumento est quod cum per eos dies a Ioanne Petro Caralia iam Caidinali, cui se totum, ut antea dixi, permiserat, literas accepisset, quibus Romam per benigne invita. hatur, ut ea in Vibe alijsque Pontificiae ditionis Ciuitatibus eadem charitatis officia exequere tur, suoque exemplo multos ad eandem pietate excitaret nullum enim adhuc Romae institutum erat Orphanorum Domicilium , nullum Puellarum illae quadam die communi oratione cualijs persoluta, ita de Cardinalis Carata v
luntate ad eos retulit., ut diceret se eodem te mispore diuersis plane locis a duobus accersiri , Romam quidem a Carata, a Domino autem in Coelum;tum adiecit, sed eqleste iter, Romais no haud dubie breui praeferetur: quod ab eo diis
Elam non sine certa futuri euentus praesensione, non multo post res ipsa comprobau it. Loco vero solitudinas& eremi mansit postea semper religio & reuerentia;& adhuc magna ex parte dirutus quandam tamen pietatem ac sanctita. tem redolere videtur.
232쪽
Congr. Imaschaefund. Lil. III. 2o Erus infirmitas m olitus. p. XVI.
HIeronymi de sua morte praedictione haud
tardus excepit euentus; siqui dem graui simo,& eo tempore populari morbo correptus , non multo post interij t. Adventantis autem
vitae finis haud dubia praecessere indicia; missis enim in praesenti frequetibus & apertis praedictionibus ; certe asperiore illa postremo suscepta
vitae ratione, & plus solito poenitentiae rigore aucto , nemo non intelligebat incitatiorem iavirtutis cursu motum non multum a fine distare; Tum vero illorum temporum misera calamitas, hominis animum prae caeteris vexabat, quod catholicam Religionem nouorum dogmatum p ne,&iniquorum seditionibus agitatam, vehementer in fide ipsa tuenda, quae totius est chriastianae religionis firmamentum, laborante cerneret . Quare afflictam eius saeculi conditionem, & rerum humanarum inconstantiam &vanitatem maxime pertet sus, sordescetibus iam
terris,ad superna elatus, caduca omnia aversa ri. communem lucem refugere, hominum consuetudinem deuitare, coelestia dumtaxat inter vota precesque anhelare, solum Deum inter gemitus di suspiria quaerere,& eodem plane cum Paulo spiritu cupere ditatui, & esse cum Christo. Neque diu fidelis serui vota tentationum certaminibus,& poenitentiae laboribus satis fatigati dillulit diuina bonitas, Iedicelici plane
233쪽
genere mortia, quasi emerito militi morem gerens , ut primis vltima responderent ex charitate in proximo , qua tota vita maxime exarserat , mortis gloriosae causam illi praebuit, quo Christum pro humano genere morientem etiasupremo interitu imitaretur. Horribili siquideinguinaria lue Bergomensem ditionem foedum in modum late depopulante, Hieronymus, qui nullis in aegrotos & misere iacentes officiis abstinebar, facile in pestilentem morbum prolapsus est. Ignotum plane medicis id morbi genus
erat, cuius vis S pertinacia omnem eorum eluis
debat operam,& industriam,& eo ipso die, quo de aegritudine illi iudiciu ferre solent criticum ideo appellant de aegri interitu morbus sententiam ferebat;quare quarto, aut ad summum lapistimo die saeuiente tabe absumebantur uniuersi. Eo igitur morbo acerbe correptus, breui se moriturum, quod summum erat in votis , certissime praesensit; cumque vicinitas exitus eiusdesiderium augeret, ad eum se se totum ex Chri astiana pietate comparare non distulit; intendenteque se morbo, cum, qui medicam manum admoueret, nullus fere eo in loco esset, abiecta iam omni spe vitae, ad diuinam implorandam opem se conuertit; Sacerdotem poenitentii Sacramenti ministrum, & suae conscientiae moderatorem accersivit, confessioneq; plena doloris, plena pietatis, criminibus quam accuratis.
sime expiatis, Sacratissimum Christi Domini Corpus Viatici nomine,& quq moris sunt Sacra- 'mensa extrema morientis animae solatia quasi
234쪽
Cougr. Imasichae find. Lib. III. leto'
Non multo post in celestes illas oras migraturuS, magna cum animi demissione & humilitate postulauit, ac maiore accepit. Ita dominicis Fraemunitus Sacramentis. supremam operieba-etur horam. Pestifer morbus Aemilianum inua
serat pridie nonas Februari j ipso sexagesimae
Dominicae die, quocum tres integros acerbὰ luctatus , quarto languore vehementer ingravescente , viribus omnino destitutus , mortem iam imminentem intellexit: cuius appulsu non modo non est territus,sed astantes etiam in
lacrymas effusos, breui planeque celesti allo. quio, deficiente pene spiritu est hortatus: Ut Saluatoris nostri Crucifixi vestigiis prorsus insist
rent,terrena despicerent uniuersa, derelictorum lauperum curam susciperent accuratissimam , Umnes inter se inuiolabili mutui amoris vinculo nexi viverent;ad haec omnia vero, charitate iaprimis in Deum arderent, cuius beneficio an iama in dissolubili nexu suo sociata Creatori, a terrenis omnibus quam logissime diuellitur. Se quidem sperare quae Dei misericordia est plus illis in futura, quam praesenti vita, profuturum. Ita solatos ac instructos dimisit cum vox & vita
pariter eum deficeret. Inde manibus,oculis,totoque corporis habitu, insita pietate ad Ccelum erectis, IESU , &MARIAE Sanctissima nomina, subinde ingeminans , sui ad ultimum
compos leniter occlusis oculis, quieto te tranquillo vultu inter psallentium& lacrymantium choros, media iam nocte exacta,repetenti Deo
spiritum reddidit Aemilianus. Eius migratioo sexto
235쪽
α Io De mira Hieronymi Aemili hi
sexto idus Februari j annotanda, quem diem Sanctus etiam Aemilianus in Armenia minori egregio martyrio illustrauit. Obiit diem suum Anno trigesitno septimo supra Milles mu qui gentesimum humanae salutis a aetatis vero suae sexto, & quinquagesimo abeunte , vigesimo quinto a sua ad Deum conuersione , sexto iam exacto a prima sua Venetijs discessione,& du decimo a depositione togae, noui rudisque haμhitus,& asperiorisdanctiorisque vitae institutioisne . Quod de Mense, & illius obitus die a nobis dicitur, non me latet aliorum sententiar& reisceptae hucusque opinioni valde aduersari; sed certe veritatis a nobis proditae probationes etialuce meridiana clariores, si desiderentur, affer mus primo capite tequentis libri. Obijt Soma- Mai. Ilia schaei non daeorum domo, atque in ea solitud, o, ne,quam viues prae citeris locis mirifice coluit, neq; dubitandum, quin praecipua quadam e ritate eum Hieronymus locum e Cqlo respiciat, quem in vita adeo dilexit. In Ecclesia Saacti Bartholomaei ibidem sepulturae mandatur.
Vir cum virtutum omnium exemplis, tum excellenti in Deum & proximos charitate admodum illustris, S terrenarum rerum suique ipsius contemptu plane eximius & singularis.
236쪽
LIBER MI ARTV s. UPlurium tectimonio Hierondimi
I R M A M illam & eostantem integerrimae probitatis atquaadeo sanctimoniae opinionem, qua adhuc in humanis apud omnes floruit Hieronymus, subseri euta mors vehementer confinis mauit & auxit; quam non dictis, sed scriptis etiam quamplurimi testatam esse voluerunt. E multis ego pauca seligam . Ioannes Baptista Guillhermius Iuris utriusque Doctor,& Felirensis Ecclesiae Canonicus Episcopo Bergomensi vivo Hieronymo Uicariam operam praestabati.
237쪽
hi L De mita Vieronymi Aemiliavi
Is illius virtutum spectator& admirator saepius fuerat: accepto igitur de eius morte tristi nuncio, ita ad amicum de eo scribit. referam autem eius epistolae partem integra fide latinitati donatam J CERTISSIMIS te nuncijs
Hieronymi Aemiliani strenuissimi in christiana militia Ducis obitum accepisse non dubito, &duorum e soci js huius praefecturi qui suum obiere diem . Euentum morbi & mortis casum dein scribere si tentem,vereor,ne pietate, ac intimo cordis dolore perculsus nimium commoueare .
Caeterum diuinae 'licitatis sorte certa spectanta erat illius in Christo confidentia in deuorauerat animo; ut ipsos Clli cardines manibus contrectare videretur; frequentibus adhortation, hus suos saepe compellabat, hilari serenaque fronte, & ridenti oris aspectu,ut quemque sua- Dissima Christicharitate incenderet. Certum sui obitus diem sic animo praesagibat, ut nihil minus illi de proxima morte constaret, quam mihi me in praesentiarum has ad te literas exarare . Subduxilla ad calculum rationes suas, &cum Christo Domino pactum in i jsse dictitabat.
Patriae Venetiarum nulla mentio, de parentibus sermo nullus , frequentissima solum de Christi imitatione oratio. Adventante solemni seruatoris Nostri Natiuitate , hinc discesserat, sed primo me conuenit, ad pedes prouolutus fidem Christi commendauit, supplex erratorum veniam petijt, tum recessit ea sponsione, ae si nunquam ut euenit) eum essem reuisurus. So-a Ichae ad c 'estem patriam euolauit, ubi qu plures
238쪽
plures probatae vite Papienses, Novocomenses, Bergomelas Patres demoratur. Hodie non una
in Ecclesia sacris illius manibus parentatum est Mercuri j die peragendis funeris cerimoniis , iterum litabitur, Summum Pontificem vel Episcopum nostrum e vivis excessisse, diceres . Eo
deuenerat vitae abstinentia corporisque maceratione,ut maiores progressius minime exoptare
posses. Age diuinae sic collibuit Maiestati: nurulius mihi hactenus acerbior obitus visus . O bitatem in 'lix hic grex proborum moderato rum sentit acerbam; diuinae tamen bonitati non diffido, quin infinitae omnipotentiae fami liaria opera non perpetret. Epistolae longitudinem ut excuses,oro; hic enim alter ab ultimo hacchanalium dies est, quo ita me tecum hac oblector scriptione; haecque ex M. Marij nostri narratione. Defuncto Deum propitium rogo; obijt autem die septima mensis huius. Atque hucusque Vicari j literae . Ex quibus duo maxime annotari velim; Alterum quidem,quam amplum & illustre testimonium de Hieronymi pro bitate tantus hic vir tulerit; Alterum, quinam certus fuerit eius obitus mensis S dies. Cum enim in Vicari j literis mensis nomen non apponatur, constet autem illas extremis Antectis neralibus ferijs esse datas, diem enimvltimo baccanalium proximiorem aperte nominat , quo literas scripsit r multi tuere in eam sententiam, ut existimarint mensem illum fuisse Mamtium ; idque tam certo creditum,ut Nonis Marin
iij sancti Thomat Aquininati dicatis a pleri su
239쪽
η metita Vieronymi Aetillia, d
pia Hieronymi memoria Eoleretur: Sed tantarannorum series ab eius obitu interiecta facile. quemvis decipere potuit. Non est autem difficilis veritatis pervestigatio e cum enim certises me costet eo trigesimo septimo anno, quo de cessit Hieronymus, mense Februario agitatae esse Baccanalia, feriamq; Cinerum sextodeci mo Kalendas Martii celebrata, ac proinde literas biduo ante datas, pridie Idus Februarii fuisse coscriptas,omnino certu est Hieronymi mo tem nullo modo in mensem Martiu reiici posse.
Qua in re omnis dubitandi suspicio prorsus euelletur, si quis veteres illas temporarias mobilium
festorum,ut vocant, tabellas adeat, ante annum
stilicet octogesimum secundum praeteriti saeculi editas, videlicet ante Kalendarii correctione
evulgatam, superiorumque annorum Epactas . Aureos numeros, & literas dominicales singillatim perquirat, & rite praeteritorum annorum tabellas percurrat & recurrat, donec ad annum
trigesimum septimum perueniat; diligenti enim ει accurata temporum supputatione plane comperiet eius anni trigesimi septimi Epactam sui iis xviij.Numerum item aureum xviij. Dominica. Iemliteram G; ex quibus planum omnino fit αindubitatum, solemnem illam Cinerum feriam copland die contigisse,quo dixi, menseque F bruario extinctum Hieronymum, illique in Ber .go mensi Ecclesia eo mense iusta persoluta; quod
si ille Nonis Mart ij obiit, multis sane diebus fuisnebri pompa bominis obitum Bergomeses an. ζς uertissent. Cum vero septimo Idus Februarii
240쪽
mortuum ali erat Vi artus, nos vero sexto, id ita accipiendum, uti antea monuimus, quod scilicet tertia fere noctis uigilia expirarit, ac pro inde melius sexto Idus eius mors annotanda vi- .deatur. Hoc etiam addo: ubi legitur in literis Vicarii die Mercurij reliqua persoluenda: mendi dum suspicor esse, qui enim proxime sequebatur dies Mercurij, is erat Cinerum ceremonia solemnis, quo certe die mihi verisi te non fit Hieronymo alicubi funebria persoluta, sed forte legendum die Martis, sequenti videlicet die, qui Lupercalium feriarum suptemus erat. Sed iam ad reliquos pergamus. Bartholomaeus Spata fora non ignobilis suae tempestatis Orator iaea oratione, quam in obitu Marci Antoni j Tri- uisani Venetiarum Ducis habuit, cum plurim0 saris. sanctitatis fama conspicuos retulisset e Venetis V. ., Ais
ortos, haec tandem de Hieronymo addit, quae Oraiio. integre latine reddam. Illud vero ardentissimur charitatis vas Hieronymum Aemilianum, qui non ut vivorum saluti tantum, sed etiam videfunctorum cadaueribus consuleret, suae minime parcebat vitae,cuius no recens memoria solum , sed recetia sunt vestigia,reces est monumentu Legitur autem Spataforae oratio inter illustriumvirorum orationes parte secunda, quae Italico sermone conscriptae circumferuntur. Sed luculentum in primis est testimonium, quod Hieronymi charitati reddit Bartholomaeus Peregris Barab. anus in eo libro, quem Vinea Bergo mensis in-retr.in Viscripsit.Is parte secunda capite Ii . ijsdem pla-