Musæ Etonenses sive Poematia in duos tomos distributa. Tom. 1. 2.

161쪽

xso MUSAE ET ONENSES.

Tralis confructos Gloria curru Non minus Ignotos Generosis.

U R, ait, invideas inter mihi nomina Famae, Pelides, cur me perdere amore velis Ad famam genitor Peleus cscaribus urget, ' Ad Famam Genitrix ne vetet ire Neris.' Pugnabunt alii pulchris apud Ilion armis, V Praeripientque mihi Laurea Serta Duces Ut cum transierim sine honore inglorious aevum, opprimat incanum Mors inhonesta caput λ Langueat ut morbo vegetae flos ille Juventae, Ut celeros tardet pigna senecta pedes t

Ut possim dixisse, fui: cum nulla voluptas, Talis ubi suerim, sit meminisse mihi. Sat sibi, qui Famae vixit satis: Utilis orbi

' Quandocunque cadet, non cadet ante diem. Nestoreae

162쪽

MUSAE ET ONENSES. Iax

Nestoreae brevitas esset delenda senectae, Si tegeret canum nulla Corona caput. Templi Fama sui reserata repagula pandit. metuam de Te natus inire seres t Fama vocat, clarum agnosco Lituumque Τubamque Agnosco signum, Diva Canora, tuum. Nulla mora est, venio, venio Tibi debitus: ultro, Quo me cunque vocas, Te preunte, sequar. Sic Heros-Ego dum haec recolo miracula Famae, Quid mirum accendit si mea corda Calor pTu genus Heroum, Gulielme, exemplar anhelans Ad patrium, Terra Bςlla marique geres. Victor ages meritos Paulina ad templa Triumphos, Signaque capta manu, fractaque RGTa feres.

Ipse humilis, sed laude tamen precordia tactus, Si qua feram auditu digna, Triumphe, canam. Hac ego spe scando Musis sacer Annibal Alpes, Diisque vel invitis esse Poeta volo Κ a Quodcunque

163쪽

MUSAE ET ONENSES.

Quocunque osendis mihi sic, incredulus odi.

T primum modicis instravit pulpita tignis

Eschylus; ερ sumta jam veste decentior, Actor Compositos didicit gressus ornare cothurno; Humanos finxit divina Tragadia mores; Pacavitque vias, fraenam stipata Theatra, Arbitrio pia Musa suo : sic, serrea dudum, Nune oblita fili liquuntur corda Tyranno, Imperium consessa Deae; lacrymaeque coaste

Invitis fluxere oculis: iam frigidus horror Manat per populum, Tragicum quatiente flagellum Tisiphond; pallet, furiarumque ora tremiscens, Ante diem scelus patefactos reddit ad auras, Facta parens mulier ; fecit timor ipse Parentem. Motum animi mulcere dedit pia Musa tumentem. Hinc vitium elisum; Virtus hinc, nocte sepulta, Elicitur

164쪽

MUSAE ET ONENSES. Iaa

Elicitur, dudum & sopitos suscitat ignes. Vim Sophoclis veteres hinc mirabantur Athenae 3 Rettulit & plausum Vates, servente Theatro, Non majora fide fingens miracula: Nulla hic Conscendit currum pennato Saga Dracone, Nec coram populo miser eruit Oedipus orbes.

Nil monstri finxit, nil quale Britannia fallax In scenis audet; sed simplex Tabula pulchro Dramate sessorem tenuit, placuitque popello. Fletibus adflevit fictis Spectator amice et Et, gravis AERpus quid posset syrmate, sensit

Roma potens; mores, quos exhibuere Theatra, Curavit secisse suos; contemnere mortis Teri orem, audita morituri voce Catonis,

Edidicit, pariterque immiscuit Utile Dulci. Longe aliter Nostri a. Puero, Patrique severo Non satis est tantum pulchra esse poemata, si non Ulteriora fide spectacula proserat Actori Spectatum venere; placent demissa per aurem

K 3 Segnius

165쪽

Segnius, inque oculis vivit pars maxima Sensus. Exulat e Scenis jam moesta Tragoedia; Μusae Nusquam dignus honos; squalent aulaea cothurno Abducto, solusque, inter tot Sibila, plausum Oblectans animos fert Mimtis: gaudia, Vates Qrue non dant Tragici, dabit Hariequis: Ille popellum, Ille regit proceres, caveamque inducit hiantem. Jam sensim rupto ridens caput exserit ovo Cum strepitu ; jam tussit anus, rugisque senilem Frontem arat εἷ dc tremulo gressu titubare laborat: Aut Canis in facie tacitus per pulpita currit. Eliciunt populo tamen ipsa Silentia plausum; Humanaque placent vultus plus voce Canini. Omnis Eum Color & Facies conversa docebit: Nomen erit Pardus, Tigris, Leo, denique quid non 8 Hariequin esuriens in coelum, jusseris, ibit. x videas terras immane dehiscere, sequeFictum aperire Polum; volat aethere Serica nubes Desuper; aut sparsi Ciceris pluit horrida grando; Aut

166쪽

MUS AE ET ONENSES. Ias

Aut, imitata nives, descendunt vellera Charis. Interea magno misceri mrmure Scena, Et fulgar rutilare, Tubique bitumine fieti, Quos impune nova Salmoneus protulit arte, Dissultant crepitu, senitusque imitantur olympi. His mentem, & vultum suspendunt tota Theatra Hae nunc deliciael venerabilis umbra Hamleti Cedit iam Fausto, repetitque coercita Μanes. Ille ubi prodierit, scenae jam nota Voluptas, Delusitque oculos, tonitrus turba aemula ficti, Mugit grande Sophus frangens subsellia plausu.

167쪽

136 MUSAE ET ONENSES.Cares Mortis formidine Pectus.

T, modo quae petiit, data pharmaca respuit

Et medici pariter poscit & horret opem; Sic Μiser, adversi iactatus turbine fati,

Conqueritur vitae dura, timetque mori.

Exosus vitam, Vitae sub luce laborat; Ferre grave, ac pondus deposuisie grave est. Adversos plorat Ventos , tristemque procellam :Sed, cum se portus pandit, inire negat. Quae fingit Timor ignavus, fera monstra Ueretur, Et Mens in penam est ingeniosa suam. Nullum Numen habet, si sit Prudentia, Lectum; Nos stimulos in nos, improba turba, damus. Illic non pariter Domini fastidia Servus, Nec rapit in luctum corda repulsus Amor. Dat libertatem victo, rumpitque catenas

Corale

168쪽

MUSAE ET ONENSES. I 37

Et, cur se victum gaudeat, Hostis habet. Spieula ne Lethi noceant, contemne; fugaci Mors instat, timidum consequiturque Virum. Quae vitare nefas, condiscas serre decenter, Est dignus Vita qui caruisse potest. Ante diem cadit Ignavus, mortisque timore Praesumit mortem; ne periatque, perit. Irruit at fortis, vitae securus; & audet, Ut CAEsAR, satis obvius ire suis. Non absens optat letum, praesensve veretur, Ignavus moritur saepius, Ille semel. I

169쪽

138 MUS AE ET ONENSES.

In Versonem Graecam Horatii. IGILEM ad lucernam dum sedebam vix

vigil,

Noctuma versans Lexica, Graecis Horris per laborem plurimum Mutare quaerens Carmina; Lucerna ter reluxit Igne caerulo, Concussa tremuit Janua,

Illapsa passu cum silenti, pallida Imago Vatis astitit ; Messa Uatem Laurus est, nitens Cutis, Pinguisque Frons Horatium. Stetit minaci questus ore talia, Rupitque sic silentium, V Quid immerentem, Stulte, vexas t O meis Parum fidelis Versibus ς Interpres

170쪽

MUSAE ET ONENSES. Ia 9

Interpres, o tu multa fleturum Caput, Si vis Deorum est Manium. Adsum, relictis Ultor adsum Mortuis, s Laesique Vindex Carminis. Demoria frustra viva rodis Unguium, Frustraque caedis Lexica: Romana Graio Musa nescit nobilis

Celarier velamine. Cave, cave ; namque in malos asperrimus V Interpretes de saevio. V Poeta, grande cui decus Luere ii Dedere versa Carmina,

Dedit satis, superque Paenarum mihi, Cum tristis agi imonia Fastidiosa gutturi innectit suo Insorme lethi Vinculum. Et te, Sceleste, siquid in Flacco Viri est, Inultus haud omisero. Impune Phaedrum tibi licebat carmine