장음표시 사용
531쪽
meritis Christi, sic ipse dispensatur , nobisque applicatur variis modis, ubdeli eEt per Meramenta , per Hiist Sacrificium, perque alia pia opera Fidelium , ipsasque indulgentias . Ratio est: quia quotiescunque aliqua culpa , vel poena nobis remittitur aut aliquod gratiae auxilium praestatur, semper Thesaurus meritorum Christinc is applicatur, &distribui tur, eo quod hujusmodi beneficia no-
his non conferantur , que virtute meritorum
risti. , ro. Resp. II. Spectando Thesaurutri Ecclesiae, prout non solum ex .La;, Christi, sed etiam ex sati Sanctorum constare in-H; M, telligitur, ipse duntaxat per Indulgentias dispensatur . Ita Suarra pari. 3 tom. .diis. so .sect. 6. & Μastr. diis a I . Μον. m. s. cum communi. Ratio est quia Sacramenta, illaqueu Sacrificium habent suam dignitatem, atque valorem ex opererato, duntaxat ex meritis & Passi,
ne Christi, qui solus , utpote Redem
Ptor noster , promeruit nobis facultatem, Per bona opera consequendi gratiam vitamque aeternam ac proinde per haec nobis non applicantur merita , sive satisfactiones Sanctorum, bene tamen per Indulgentias.
Iodo .. 13. ONCL. I. Indulentia s/ia quid' anuantum ad oro situm est Reminio poenae temporalis , peccatis actualibus, quoad culpam jam remisiss, coram neo adhue debitae, ab habente potestatem facta per applieationem sussicientis & condignae solutionis ex communi Thesauro Eeci sae. Haec definitio in re est eommunis Theologorum, & patebit ex declaratione ipsus.
ra. Dicitur, remisso vise te, νalis . cuia Iridulgentiae non valent roliana ad remissionem culpae, neque mose culpam , talis neque venialis ; sed solum ad s d poena remissionem poenae temporalis, quς mccar post culpam jam remissam non raro rum . re stat luenda, prout omnes Theologi fatentur. Recedit ratior quia peccatum mortale non potet tolli nisi per infusionem gratiae sanctificantis, haec autem non confertur per indulge tias sed solum per Sacramenta , in re, vel voto ritd suscepta . Et quamvis prceata venialia multis remediis emplari possint , ut docet Concilium Trid. Sess. I .ev. s. nihilominus linia quoad culpam non dimittuntur per Indulgentias : nam hae supplent I cum satisfactionis peragendae post culpam jam remissam; & conseque ter hanc non remittunt, sed virtute bonis motus interioris, aut recepti Sacramenti prius iam aiaatam suppo
aa. Undd Indulgentiae valent dum Earum taxat ad tollendam, per modum con- ectus. dignae solutionis , poenam peccatis quoad culpam 1am remissis non raro adhue debitam seu restantem , ae proindd effectus earum solummodo est, tollere poenam peccatis debitam per applicationem sufficientis solutionis ex Thesauro Ecclesiae saὶ nim . . vero ipsammet culpam peccatorum. 'Gaeterae particulae datae definitionis patebunt ex dicendis in progressu. a r . CONCL. II. Inlulgentiatum variae sunt divisiones. Ita com- μυρμmunis, idque patet inductione. Im-r;artim ἐprimis enim indulgentiae quoad piseo. quantitatem poenae, quae remittitur, dividuntur in plenarias, & non plena. rias. Indulgeutiae plenar ae, seu totales sunt , quibus remittitur tota poenatem alis, peccatis quoad culpam jam remissis debita.
s. Ubi sciendum quod aliqui di
stinguant inter Indulgentiam ple M., nam, pleniorem, & plenissimam: ' oeptias. ius distinctionis sundamentum des fima nosmunt ex Extram. Antiq. de Poenit. Θ di fνώην remis . ubi Pontifex pro Λnno Iubilpi quoad ν via 9si plenam, Opleniorem , ιιM mi AF
532쪽
so4 Tract. XII. De Immunit. Eceles . oee. Diss. III
plensimam omnium concedit venIam peccatorum . Sed revera quoad eis ctum remissionis poenae temporalis, nullum inter eas apparet discrimen ;cum non solum Indulgentia plenissima, sed etiam plenior, & plena,in rite dispositis conserat omnium veniam peccatorum, sive poenarum pro peccatis quoad culpam prios remissis debitarum. Neque per illum loquendi modum Ponti sex aliud intendit quam concedere indulgentiam adeὸ plenam, provit Cladium potestasse extendit; sicuti Papam interpretatum suisse in Consistorio, testatur Glossa ibidem, et ex Plenissimam . 6. Nihilominus quoad specialla 2 ' privilegia anneκas facultates, γ' ' εμ ' test cuni Alarchantio rom. 3. Tribuno 'si tit. 2 ρ. 3. Mastrio eit. disp. stitiales. α cum quibusdam aliis,' sequens inter dictas Ind lgentias notari discrimen; ut Indulgentia dicatur plena seu plenaria, quando tota pCena post eulpam adhuc in Foro , seu judicio Dei debita , per applicationem Thesauri Eccl siae remittitur . Ple-
. uior, quando potestas extra cud n tria
ablol. endi a casibus reservatis superadditur. Plenissima, quando ultra naec etiam dispentationes in Votis,&hujusmodi vinculis conceduntur :prout fieri solet in Iubilaeo de quo
procedit cit. Extrava g. Ani quorum
ac indulgentiis in forma Iublaei
ναθὰ I7. Porro sedulentiae non plenariaetiis non seu partialci dicuntur illae , quaeso-ν tonaria, tum sunt remissiuae partis poenae tem- eu paν. poralis , peccatis quoad culpam jamriatis , remissis debitae: ut sunt indulgentiae
certorum annorum aut dierum item
indulgentiae illae, quae dicuntur Hagena, septena, Carena aut q-ndo remittitur tertia, vel quarta par Spec
18. Quod si quaeras, quὶd intellΩ-gatur per indulgentias mille, vel centum annorum , aut dierum, item per Qua stragenam , &c. Respo I. Sensus hujusmodi indulgentiarum non cst , quod totidem dies, vel anni poenae
indulgentiae nonnullae decem mi I. lium annorum , nec tamen verisimile
sit, Purgatorium, quod post diem eκ- tremi Iudicii mox cessabit, adhuc decem millibus annorum duraturum .
as. Resp. II. Sensus illius locutionis , ac hujusmodi indulgentiarum Ast inois est , quod per talis indulgentiae colla. rum qia
tione ni tanta poena cuipiam remitta- 'no/o i tur , quanta remitteretur virtute illius poen tentiae, quae secundiam seris c.
mam Iuris,&conluetudinem Mele. siae olim statuebatur, si ipsa tot diebus vel annis in hoc Mundo perageretur. Quae vero, & quanta ea sit. Optivi novit , ac determinavit Dominus Deus. Et e formiter dictis xo Resp. II i. suadragena , seu est indulgentia quadraginta dierum; id est relaxatio tantae paenae, quanta fuisset redempta per Nnitentia in quadraginta dierum olim ab Ecclesia pro certis peccatis statutam. Porro Septena, est indulgentia septem annorum; seu relaxatio tantae menae, quanta fuisset remissa ob paeniten i iam septem annnorum. Carena vero, est indulgentia utramque Praedictam Caνona , complectens . ita , ut sit remissio tan quid fiae paenae, quanta fuit Iet redempta per paenitentiam quadra inta dierum
in pane dc aqua peractam , & per
aliam paenitentiam septem annorum subsequentem. Tanne rus tom 4. disputat. 6. dub. 8, num sy. & alii magis
a r. Quia igitur ejusmodi paenitentiae olim ab Apostolis, saetisque Ca- et gram nonibus sancitae , admodum graves extiterunt, per quas proinde multum expiari poterat de paena temporali peceatis debitar hine merito Gobattract. 2. Ivinar i, r. 3. n. 236 observat eos pessime sibi consulere, qui adsolas indulgentias pIenarias attendunt neglectis dierum vel annorum imdulgentiis, qu,s tamen saepissime si vepro se, sive etiam p o trifunctis, intra modicum temporis spatium lu
stuaria gena, seu septena se Purgatorii remittantur; cum dentur l dulgentia ratione subjecit eu te cedi nati,ditur I
533쪽
mae'. III. De Potestate concedenae Indulgentias,oec. so s
ditur, dividitur in personalem , loea- atque huius rimisare divinitus
lem & realem . bι tracta antiquissimis etiam temporiis 'ei', quae directd conceditur alicui per-ibus ita afuerim, sacrosanta sanodus sonae determinatae, vel toti Religioni,iindulgentiarum usum Cbristiano popu- aut communitati: quales plures con-ilo maxim8salutarem, oesacrorum Com. cessae sunt Religiosis, & variis Con- e liorum auctoritate probatum , in Ec- fraternitatibus. elesia retinendum esse docer,eseaeeipite Lες li3 13. Indulgentia localis eosq; anatbemate uamn it qui aut inu-ο cui pio loco conceditur ad ejus devo- tiles esse asserunt; vel eas concede uvisonem augendam in ordine ad perso. In Ecclesia potestatem esse negant. Hanas in tali loco orantes, aut alia prae- ctenus Concilium. scripta opera ibidem peragentes: qua- 26. Eadem Catholica verItas deinles lunt illae, quae conceduntur deum sumitur eκ illis verbis Chri iti Matth. te vilitantibus hane vel illam Eccle- i 6. Tu es Petrus, Θ super baac petram sam, ibique orantibus. Et hυjusmo. aedificabo Ecclesiam meam. Et iobida. 'di indulgentiae dieuntur locales, non bo claves Regni Caelorum I Θ quodcun- quod ipsi loco secundum se conce- quefolveris fuster Terram , er,t soludantur solus enim homo est capax tum et in Caelis . Quae pro inissio, indulgentiarum , non vero EcclesialμIveni quodcunque, cum materialis, utpote quae est res inani- ma& generalis , extenditur ad om-mata sed quia Fidelibus in tali loco nia vincula sol veiada, quae possunt ho-
devote orantibus conceduntur. mines impedire conlecutione salu-Ibavi 26. Indulgeutia realis est,quae con- tis aeternae : iunde cum inter haec viri. ειidὶ ceditur rebus mobilibus, ut puta Gra- cula etiam connumeretur vinculumnis, Numismatibus, Imaginibus, Rin reatus poenae temporalis , retardanssariis,aut hujusmodi, in ordine ad ho hominem ab ingressu Regni coelestis mines. Et haec indulgentia pari pas- etiam potestatem solvendi hoc vim suambulat cum locali , dempto eo, culum per opportunam dispensati quod localis indulgentia loco , sive nem Thesauri Ecclesiae seu indu n- devot dipsum visiitantibus realis au tiarum concessionem, Christus santem rei mobili, sive eam de voed penes cho Petro . ejusque legitimis Succes se habentibus, atque opera ad indul- soribus impertivit. gentiae consecutionem praescripta per- a CONCL. 1 I. Summus Pon- agentibus concedatur. tisue potestate a Christo accepta, sic- rest imque Iure Di vino, dc primario ac prin- du tias Q U AE S T I O lII. cipaliter sibi competente, potest ex
rationabili causa indulgentias, sive De Potestate eoneedendi iniustentias generales, si ve particulares omnibus conitionibus ad earum ta- l Christi Fidelibus dispensare. lorem requisitis. nes Catholici :& desumitur eX citat. . Extra vag Unigenitus, tum ex dictis q. I 'a s. ONCL. I. Datur in Ec- num. praeced. Accedit ratio ἱ quia aclesia potestas divinituscol- potelias dispensandi bona communia: ἡ.A. D. Pietro ejusque legitimis Sue primario penes Principem residet rcessoribus, concedendi indulgentias, atqui si immus Pontifex est Princeps, . ' ' & per earum concessionem dispem & caput visibile totius Ecclesiae I sandi Thesaurum Ecelesiae. Ita certa ergo
omnium Catholicorum ;euque de Fi 18. CONCL. III. Episcopi pos-de; & patet tum ex cit. Eκtra v. Vni sunt Iure communi concedere indul- genitus, tum ex Concilio Trid. Felsigentias unius anni pro die Dedicati λδεν. ..,-as. ex decr. de indulgentiis, ubi siclo. nis Ecclesiae: at vero pro Λnniversa. d. rio Dedicationis ejus, ct in aliis casibus objustam causam, duntaXac qua- muni.
quitum. Cum potesta, conferendi ιndu
gentias a Misto Ecclesiae concessa sit :
534쪽
drag nta dieium indulgentias . Ita habetur expressume. Pas nit.'remigiunctocu ultim. eod.ia 6. Hi ne infert Laymanus lib. I. tract. 7. U. q. num. a. quod si Episcopus ultra limites potestatis suae Indulgentiam concedat, ea omni jure sit irrita quoad Excessum. Dieitur quoad excessum valet enim nihilomin4s indulgentia Illa usque ad terminum potestatis Episcopalis: quia Utile mn debet per inutile vitωνι, juxta Reg. 37. Iuris in
ε .ae tenet Glossa vers nos obtinet cit.
latus Episcopo inserior, neque Provinciales, aut Gen'rales ordinum , possunt Iure communi atque ordinario indulgentias concedere. Ita communis-habetur clard decisum east. Accedentibus , de Excrisbus Praelat. Dicitur, Iure commun ,ου ordinario: id est, nisi forsan quisquam eorum speciali concessione , aut commissione
per Summum Pontificem sibi facta , ruasdam indu 'gentias sui quandoque
eri solet concedere valeat nam tunc indulgentiae illae concrduntur ex delegatione, seu commissione Summi Pontificis , cujus limites bene erunt
dulgentiae sint ratae,& validae, requiruntur quatuor conditiones: duae quidem ex parte concedentis , nimirum
- auctoritas legitima , de justa eausa concedendi ridulgem las , de duae ex νωνι ais. p te suseipientis , videlicet status
νbMiras gratiae, ae executio operis injuncti , I sirima Ma Bellarmin. lib. I .de Indust e. it. dcco coim communis. Et quidem de auctoritate
Aia legitima concedensi indulgentias , per praecedentes Conclusiones , &textus Iuris allegatos patet. II. Ua 33. Deinde ad valorem indulgem 1 a. tiarum requiri causam justam , ita quidem , quod concedens indulgentiam sine causa iusta non solum peccat , sed etiam indulgentia ipsa sit invalida , conceditur passim ab omnibus . Ratio est: quia Papa non est dominus Thesauri E elesiae, sed disperseiator, juxta illud a. Corinth. 6. M
nos: exsimet bomo ni ministros CDuff, dispensatores instreiorum Dei. Dispensator autem non potest sine justa causa, dc ad libitum suum,de rebus domini disponere, alias enim p ticis dissipator bonorum domini sui
rei quam dispensator. 31. P.ario eausa justa dispensandi Et ρω indulgentias, non est sola utilitas , ratis M. quam indulgentiae asserunt personis illis, quibus conceduntur ; sed pra terest requiritur alia eausa finalis extrinseca , quae Pontificem movet ad indulgentias prudenter dispensandas qua lis praesertim est ea, quae redundat in Ecclesiae utilitatem, bonum commune,ae Dei & Sanctorum gloriam. Λique hoc inter alia desumitur ex praxi: quia Pontifices non solents
ci id concedere indulgentias , nisi in Festi. itatibus Dei & Sanctorum , ut
sie Fideles magis ad eorum honorem prosequendum excitentur . Item in
publicis Ecclesiae, vel cujusdam Provinciae Catholicae necessitatibus, ad quas sublevandas conceduntur vel Iubilaea per totum Mundum, vel indulgentis personales pugnantibus comtra Turcas Imo ordinarid concedum tur indulgentiae , sub onere orandi pro exaltatione Sanctae Matris Meseu Fidei Catholicae propagatione, haere sum atque schismatum extirpatione ,
Principum Christianorum eo ordia dc hujusmodi 33. Tertio , ex parte recipientis
indulgentiam, certum est, quM requiratur status gratiae ; quia homo existens in peccato mortali, non est capax indulgentiae , utpotd cum per tis . hane sola poena temporalis peccat quoad culpam jam remisso debita remittatur. Quamvis aurem nonnulli velint, reqairi statum gratiae etiam tunc, quando opera pro lucrandis
indulgentiis praescripta perficiuntur, atque h3c ipsum in praxi merito sit
observandum praemittendo vel Comsessionem, vel laltem perfectam Con tritionem : nihilominlis communior,& probabilior est Doctorum sente tia, lassicere ad lucrandam indulgen
tiam, quod homo sit in statu gratis
535쪽
mae i. IV. De Subjecto Indulgentiae capacis, erc. 3 7
pro eo inlianti, quo ultimiam opus Praescrip m pei ficitur, atque Indialgcnita contumatur, & ejus uisctus eli perci pien us; Lugo diis a 7 de
duoi fluctu ita indulget.tiae , rcquiritur ex palte lucrantis cxecuti O Operi, praetcripti. Ratio eli: quia P. paeoncedit in ulgentiam lub conuitic ne hujus, vel ii us pe s exequendi: ergo,ii pos non perficitur,nc qiae Indulgentia obtinetur. Indutron omnes hae quatuor conditio
nes apti3 continentur in illo vulget to
νὰ Io erronte, er C Histo non reprobante Id. πτ,ω. Clave non errante , Ob d fictum leg timae potestatis, aut justae causae conferendi Indulgentias r ex Christo nos reprobante , ob indispos et onem recipient s. qiii vel non est in statu gratiae . vel ialtem opera praescripta non ri id peragit.
εν faneos, β mentes, tunt capaces indulg n ia- nou Itine rum . Ita omnes Doctores. Ra torvaeos clara est: quia indulgentia est remit disti eon sin poenae temporalis i x peccatis imam . actualibus quoad culpim jam rem is-sse iram Deo adhuc demtae. Λs qui Sancti in Caelis non habιnt talem pς nam etiamnum restantem qui i illuc non intrabit aliquod coinquinatum , H e 1 I.ὶ Damnati vero sun nstarudis grat ae atqtie ultimo termino damnat ranis artei nae; ιι sentes autem, &Perpetuo amentus nullum commile Boia ea- runt precatum actuale.
ptatari ad uiris etiamnum viventibus , Omvivonrea nes baptizati, atque in statu gratiaea θε con toti , oc os era injuncta perfi- g nteβ, iuntcs p ces insulgent i , rumpe quas ipsi poena temporali, , pecca t: se rum qui ad culpam iam dimissis adhuc de nita , remittitur non per modum si inplicis loluti in s , neque per modum merae ablo uti cinis, sed per modum absolutionis si cum ha
et 8. Altera pars probatur ex eo ς -
tur ip ritualis Thesaurus Ecclesiae , licque intervenit solutio; illine vero in dispensante requiritur jurisdict o, obsoliatio qua possit alterum sol vere, & consequem et simul intervenit absoluti . tis anne. Unde Pontifex e. suod autem depae xamθω- mi. erre o. il' loquens de indu gentiis, rionom . sic ait :Cuma non suo Iudice ligarι nullus vatear, vel absolvi remi ηes pra dictas prodese illis tantummodo arbitramur.quibus pro int . ρropriiIudices Dei taliter inaeia erunt Notis ly,- δε- Iolvi: dc ly promit Iudices.
bapi ietati, pri prio tamen actu contri πειni , a
cati, v. g. Cathecumeni etiamnum dia Υtia. viatorcs , non vidertur esse capaces νωm eo.
sunt, nisi subditis, au east suod a tem de paenit. Θ remiss idipsu in oram bar p axis , & consuetudo Ecclesiae , quae h ct nus nonnisi Fidelibus, hiei st, jam n ip tituli Char ctete insignitis consuevit insulgentias. ε Dcedere. o. Additui noranter,Catbe umeri . .
etiamnum viatores Nam o qu ndo de is ipsis inst tu gratiae iam ovsunctis, D'-
tis probabilis est, prodi sis eis indui ρ' gentias per modum Suffas i; qaui
536쪽
so S Tract. XII. De Immunitate Gelasiasticarae. α II.
Defunctis conceduntur indulgentiae prout communior Doctorum expilis non per modum absolutionis judicia- cat quamvis nonnulli aliam ejus exisriae , sicut vivis, sed per modum suse plicationem offerant, uti videre est fragii, prout illico amplius declara- apud Filii ucto. . tract. 8.c. 8a 2o .er
bitur: hinc sit seq. Verum occasione praedictorum CONCL. IV. Animae Fide- Quςres, an indulgentiae pro De lium in gratia de functorum,&ob re- sunctis, certo ic infallibiliter illis pro- ι- , isnra. Ioni stantem paenam temporalem suis pec- sint quibus applicantur ρ Non desunt
eat a/ὸν catis debitam in Purgatorio existen-iqui hoc negent. Siquidem effectus in-.Iui . In q/n sunt capaces indulgentiarum ridulge nitarum pro Defunctis depen- ριν quamvis hae eisdem non applicentur dcnt ex liberali acceptatione Dei Iat-
π:odum per modum absolutionis sicuti filiqui credibile est, quod Deus facilius ipsi amrespectu viventium in sed per modum acceptet indulgentias applicatas pro νώe. suffragii, habentis simul annexam so- iis Defunctis, qui ex hac vita decesse-lutionem eκ communi Thesauro iunt magis disni tali gratia, ut puta Ecclesiae. Prima pars est certa,&pa quia in vivis fuerunt magis solliciti teteκ receptissima pravi Ecclesiae,at, in acquisitione indulgentiarum , que communi sensu Fidelium: ac de moratione pro Defunctis . Nam, ut insumitur ex illo Articulo Symboli Λ- simili de Μissae Sacrificio, orationi-postolici: Credo sanctorum communi ibus, atque eleemosynis,inquit D. Au-nem. Ratio posterioris partis est . quia gust tib de cura pro mortis,e .ult. & reo Summus Pontifex, Christis in terris fertur C. Non aestimemus i 3.q. a. Non Vicarius, non habet iurisdictionem Aro quibus fiunt, omnibus prosunt: sed . in Diiunctos, sicuti in Fideles viven-ihis tantum,quibus dum vivunt,com tes: non enim Christus, Matth. i6.iratur, ut prosint. Et his si milia habet promisit D. Pietro, ejusque legitimis idem S. Augustinus, relatus e. Tem Successoribus , potestatem absolut8-t a. id ipsum videtur suadere solvendi quodcunque, sed cum limi- praxis Ecclesiae, ac sensus piorum Fi- . tatione : Iuocunque solleris super delium , saepius applicantium indul- εα terram, erit solutum er in eaelis. gentias pro una eademque Anima InDLF sit , quod Romanus Purgatorii. Et pro hac sententia etia, is Pontifex, si ve per se, si ve per alios. , tantur , Durand. Cajetan. Canus, eo ἡνω- quibus id commiserit, Fidelibus etiam Corduba, & quidam alii. Versim his νυν iii, num viventibus conserat indulgentias non obstantibus αἰ-δε. vi Clavium, ac per modum absolu- 44. Res p. Indulgentiae ritὰ acqui- A m . tionis, simul tamen habetis annexam sitae, & pro determinata Anima ex rita est solutionem ex Thesauro Ecclesiae, ut intentione Summi Pontificis appli probab.-jam dictum. Verum defunctis non sic catae, secundiim ordinariam Dei Ie-tior . confert indulgentias per modum a igem certo ae infallibiliter prosunt eii selutionis judiciariae,sed duntaxat peridem: ita, ut Animae illae da Thesauro modum suffragii; habentis tamen an- Ecclesiae per modum Suffragii sibi ,
nexam solutionem ex communi The- applicato,juventur vel ad totalem res auro Ecclesiae: quatenus offerunturimissionem paenae, & liberationem a Deo Patri infinita Christi merita , & Purgatorio, si indulgentia fuit pi satisfactiones Sanctorum,per modum naria, vel partialis, si haec erat par-
condigni pretii pro liberatione Fide- tialis. Ita Roderic. tom. a. regul. Clis isti lium Animarum d nis Purgatorii,iquaesari. 3. Gobalarra I. .su na- νὸν mori; additis precibus; ut eadem pro harum rit,n 8 se et seq. Filii ue. lo .cit. n. 2Os. Suet a. liberatione misericordissime acce matque Malirius dUρ a . Theolog. Hor. , quid ptare velit. Et hoc denotat clausulain 7. asserens, hanc esse communi denerer . illa communiter inserta Brevibus Λ- rem & probabiliorem sententiam. postolicis, concedentibus indulgentias 4s. Desumitur data responsio ex Funda.
pro Deiunctis per modum Sinragii,im do loquendi Summorum Pon-monra
537쪽
isseum , qui in Brevibus Altarium Privilegiatorum concedere s lent , ut evicunque sacerdos, servatis servandis . ac diebus in Brevi specificatis , Μ.sam Defunctorumproauima cujuscunque Fideisum Defunctorum. adtνaefatum altare eelebrabit , anima Aa de Thesauro Ere ae per modum suffragii Indulgentiam sequatur,ita ut Domini nostri eri. Duretantibus meritιι, a purgatoriis paenis uberetur. Ubi ponderandum ly, pro asima cujuscunque, ae ly: anima isto,dce. nam hujusmodi locutio promittit liberationem Mimς determinals 1 Purga 'torto. Accedit ratio; quia ex una parte,quaelibet Anima Purgatorii est e pax Indulgentiarum e cum exi stat in statu gratiae, sitque Deo conjun-m per charitatem; ex altera parte Deus non Iet sinere, ut preces Ecclesiae sint irritae: simulque Communio Sanctorum sese extendit etiam ad Ecclesiam Purgantem, sive Fideles in gratia fanctificante decedentes, atque existentes in Purga
6. Nec obstant rationes prioris sententiae. Ad primam siquidemn
satur consequentia r etsi enim credibile sit, Deum non solum alia Ecclesiae Suffragia, ut putii Μisse Sacrificia , orationes , eleemosynas ,& jejunia, sed etiam Indulgentias generaliter pro Defunctis applicatas, iacilius admittere pro illis, qdi in vita fuere studiosi Indulgentiarum ἔ ae serventius memores Piarum Mimarum : id tamen de InduI- gentiis pro hac determinata Anima applicatis s secundum legem Dei ordinariam non videtur dicendum. D. Augustinum potest responderi eodem mclao; nisi dicere velis, Samctum Doctorem ita locutum fuisse ad excladendum valdd malos, sud decedentes in statu peccati mortalis, qui dum viserunt, ob statum suum
peccaminosum non promeruerunt,
ut Indulgentiae atque Suffragia Fidelium ubi post mortem prodese
7. Ad ultimum dicitur, diversas
InduIgentias pro una eademque Ani- Cu ma merito applicari; tum quia non I 'constat, an liaudentia pro tali De- duuenti lancto hic & nunc rite obtenta sit, & 'nulla ex e ditionibus ad ejus validitatem requisitis defuerit, v. g. justa causa concedendi tales Indulgentias, celebratio numeri Missarum pro valore Λltaris Privilegiati praescripta rum,&e. Tum quia ignoratur,utrum non ob peculiarem causam Deus v luetit respectu talis Λnimae excepti nem quandam facere ii lege sua ordinaria. ipsique pro nune, juxta inser tabilia judicia sua, negare fructum Indulgentiarum sibi applicatarum . Tum tandem, quia allata nostra reis sponsis est quidem probabilior, atque communior inter Theologos , sed non omnino certa, ac proindδ merito pro iisdem Animabus reiterantur Suffragia, Missae Sacrificia, atque Indulgentiae enim supererunt istaeis , quibus non obsunt , quam eis δε- erunt, quibuι profunt , ut loquitur D.
Augustinus relatus cit. c. Noa Ulmein mus 13. quas. 3.
Varia DuMa elaea Indulgentias bris , ter solvistur. 2. Uaeritur I. Utram ad ii, Adtio erandas Indulgentias sem- das I per sit necessaria Consessio Sacra- Dias mentalis λ Resp. I. Si in concessione an indulgentiarum non explesia prae- cessaria scribatur Cunsessio, certum est, eam σε essio . non requiri actualiter; sed sufficere, ut indulgentiam lucraturus existat in statu gratia aut praemittat contritionem persectam de peccato morti, si quod habuerit. 49. Resp. II. Quando Consessio in m quam serma Indulgentiarum praescribitur, utputa si dicatur, praemissa, aut1 ad Cinfe ne r & lucraturus Indulgemtiam habet peccatum mortale, non sufficit sola contritio, sed requiritur actualis Consessio ad ejus consecutionem. Ita satis communis Theminorum , quia Consessio actualis
538쪽
ttine censetur esse conditio necessi rio requisita per Breve indulgentiarum ad earum effectum, seu constemtionem.
quidem in serma indulgentiae prae , ε θω scribitur, tamen indulgentiam lucra- turus nullum habet peccatum morta-
me, sed sola venialia, licet tutius&consultius sit, facere Consessionem de solis venialibus e nihilominus satis probabile est, tune non requiri Confessionem actualem, nisi in str-ma indulgentiae expresse requiratur Consesso etiam de solis venialibus. Ita Suareetaeis .s a sely. 3.n. .Heri nexeir. - . n. 8o.& alii passim . R tio est ; quia,etiamsi Consessio requiratur, id intelligendum est, quando poenitens habet conscientiam secrati mortalis; nam Confessi' peccatorum simpliciter prolata, intelligitur in SS. Canonibus de Consessione mortalium: prout in simili patet ex Prax t ιν Ut pio annuae consessionis, ad quam tb
dictum nemo obligatur, nisi habeat remor-Tr. IO. d. sum peccati mortalis. Accedit, quod 3 - 3- Consessio videatur tantsina exigi praesuppositivd, seu tanquam certius medium acquirendi gratiam justificati vis ; vel tanquam necessaria ad Communionem in habentibus peccatumi mortale, quae simul irequenter princribitur .
ἰta II. Quaeritur II. An unica ComCo .sis sessio, & Communio, sufficiat ad lu-Con crandas plures indulgentias, eodem munio , die diversis Ecelestis esseessasλ Resp. an Ios affirmativd; estque certa,& commu- αν pro nis Doctorum sententia . Imo hoc pluribur idem dicendum erit, quamvis secunda Indulgentia, non eadem die, sed sequenti dummodo quis perseveret in statu gratiae, ut rect8 limitat Bas, saeus ures Indulgentiae n. a. vel intra debitam distantiam oecurrat. Lug mis. a . do Paeam. sect.ε. π 9 3 alii. Ovia Consessio, re Communio. non
videntur exigi directd , sed soloni praesuppositive, ad majorem dispositionem subjecti ob finem intentum , proxime dictum.11. Porro, quant im se extendat
ly vel intra debitam distantiarn, non omnino conveniunt Doctores . Et quidem, ut taceantur dies pauciores, Portet. 1n L ubiis Regulari vers. I MALeemis II. num. 3. post Comitoluminuona ratia Habsens s in Sammula suaestionum Regularium, vers. Is L enlian.aa I. post Bassaeum extendit
quis de novo mortaliter non peccaverit. Deinde Gobat tract. 3.nari , mιm. 18 I. censet , non fiam
allatam doctrinam procedere, quando sequenti die occurrit altera in dulgentia ; sed insuper arbitratur ,
quia si quis primo die Λugusti su
sceperit Sacramentum consessioliis,& Communionis, possit die sexta ejusdem Mensis absque nova confessione , & Communione luerari indulgentiam , quae omnibus consessis, de communicatis , illo die proponitur; eo quod hic verd possit dici esse consessus , & communica
opere , v. g. unica Oratione, POL Noe,vg.
sit quis lucrari plures indulgentias oratione, diuersis viis com emas ' Ut si quis ρη λιν eodem die plures indulgentias di- ν--ἐ pia versis Granis benedictis concessas tu. res indianeniri intendae , quarum aliquam pro se , alias pro Defunctis applicare velit, an is. teneatur ad hunc finem consequendum opera praescripta , v. g. preces, iterare λ Et qui de consessione, & Sacra Communione, jam patet ex proxime dictis: V rum de aliis operibus ad indulgentiarum consecutionem praescriptis i quendos . Resp. Eodem opere non pos- sone πνὰ sunt diversae indulsentiae lucrari , rari nisi forsan illae essent per modum pro πιών. unius L Ita Lugo sic. citi num. 'o. sequentibus,post Suaro, & alios,Ma-striusn.6s. Heri xnu.8a. ct alii , . Ratio est , quia ad singulas illas i dulgentias requiritur causa propria ,& diversa r simulque oratio directe praescribitur pro singulis indulgentiis,& consequenter oportet eam reii
539쪽
ss . Additur tamen, n forsan illae . intra debitum tempus obeat. Goba.
s. Conisi et tis..is circa Me.
rancessi essent per modum uniuscui cum visitanti talem Ecclesiam , conceduntur indulgentiae motum Eccle-sarum urbis . Tunc enim per unicumactum, unam visitationem, possunt omnes indulgentiae illae lucrari,prout satis indicat ipsamet formula talis
neri saepius eadem indulgentia repetito opere injuncto: ut si visitantibus talem Ecclesiam concedatur indulgentia, & quis eam ter visitet, an toties lucretur indulgentiam λ Resp. I. Si ejusmodi indulgentia sit concessa in perpetuum, & opus injunctum repetatur distinctis diebus, toties acquiritur indulgentia, quoties illud persolvitur . Ita certa, & communis: nam Id satis convincit formula dictaeoncessionis
tia concedatur pro certo duntaxat
die , & opus pium saepius intra eum dese diem repetatur , non nisi semel indulgentia plenaria eodem die lu- crari potest . Haec responsio est quidem contra non Paucos anteriores
Auctores t quorum sententia circa indulgentias non plenarias necdum videtur reiecta sed defacto indubitanter tenenda , ob Decretum Sacr. Congregationis circa . indulgentias editum, ac per Innocentium XI. die 'et. Μartii I 678. approbatum, & inviolate servari iustum; ubi I. ii n. d claratur, semel duntaxat in die plenariam Induisentiam ιn certos Mes E eis iam istamibus concessam , vesaliud pium opus peragentibur, lucris ri. Ita senat Decretum.
3 3. Nec obstat pia prinis Fidelium
sepius intra eundem dieri opus praescriptum . verb. g. Orationem, aut Ecclesiae visitationem, peragentium.
Nam Me fit ad certius , di securius lucrandam indulgentiam plenariamsi enim quis prima vice Wra praeseripta desinuosd peregisset , adeo ut indulgentiam per ea non fuerit meritus, lucrabitur ipsam , si ea
dem opera iterum, di sine desectu
I9. Quaeritur V. An praetermittens levem partem operis injuncti, consequatur Indulgentiae effectum e ut
si ad consequendam indulgentiam sit injunctum Rosarium, vel jejunium i dc quis, vel de die aliquid modicumi degustet, vel e Rosario unum , aut: alterum ade omittat y Resp. Etsi res' haec nonnihil sit dubia , eo quod Imdulgentia solum , ae indivis biliter
concedatur pro toto opere , ad huc tamen probabilius est , non impediri effectum Indulgentiae ex omissione Partis, quae tum in se, tum respecta operis injuncti levis existit. Ita Μastrius L e. u. 68. Gobat ibid. - 19 . ω seqq. Suarra, Bonacina, & aliM Ratiodesumitur ex illa generali regula: Parum pro nihilo reputatur . Simulque quia posita etiam levis partis omissione,adhuc opus injunctum simpliciter praestatur. 6o. Additur notanter, auae tum in se tum respectu operis injunai levis existit. Nam ejusmodi pars non tantii mab luid sed etiam respectivd debet es-sie minima: undd non Iuctatur Indus- gentias, recitantibus tria, vel quinque Pater, er Ave concessa, qui unum omittit haec enim omisso licet secundum se sit levis, tamen respectu talis operis censetur esse notabilis. Quodsi vero quis omittat partem nota em, Ille neque totum fructiun indulgentis neque partem ipsius consequitur. Lu-gOc. diis.1 7. u. 8s. Gobat nu. I 88. esI89. dc alii. 6 r. Quaeritur VI. Urelim non valens intrare Ecclesiam, sive ob multitudinem hominum, sive quia eam clausam reperit, possit lucrari indui gentias, visitantibus talem Ecclesiam concessos orando ante sires , vel in Gemetario ipsius e Resp. affirmativ8:nam talis censetur moraliter Ecclesiam visitare, & in ipsa orare, simulque in favorabilibus, nomine Eccleuae etiam Carmelerium c-prehenditur .
540쪽
tia concessa visitantibus quinque tia Habsensis In summula equaestionis
Altariae litat enim existens, atque regularium . vers indulgentia nu.aχI.
orans in Caemeterio, dicatur mora- &alii. Siquidem Paulus v. ibidem liter visitare Ecclesiam; non tamen asserit, a se revocari indulgent as ρυι- censetur moraliter visitare hoc, vel buscunque ordinibus , ω insistis, 'illud Altare. Itaque ad visitanda Al-ipersonis regularibus concessas:quae vertaria oportet ingredi ipsam Eccle- ba , cum sint correctiva Iurium anti. siam; atque eadem, Vel motu loca-iquorum , sunt stricid intelligenda,li devot8 invisere, vel saltem in I videlicet de illis solis, quae ipsis in- eo ac situ existere, unde sese conver- dinibus , & personis Regularibus
tendo ad quodlibet eorum , sicque concessae fuerunt , aut verb. g. quotlorando , moraliter censeri possit die FF. Minores oelebrant, vel com- unumquiaque ipsiorum visitasse : municant, Indulgentiam plenariam nam motus alis ad hoc simpliciter consequantur , si id fecerint in die recessarius non est. Lugo eit. disput. Dominico , aut Festis Domini , 27. uum. st instrius loc. cit. νum. 22. vel Beati T. Mariae Virginis aut quo-&alii . . ties Religiosi dioerent Psalmum Miserere, &hujusmodi.
Q U AE S T I Ο VI. Colligitur proinde; quod per eis .a
dictam Bullam non sint revocatae in- Indulgent ae per Paulum V. revo- dulgentiae . quae promiscu8 conce-eatae ac de novo Regulaνibus desantur Religiolis , & Saeculari. eoncessaefuerint bus . Neque illae , quae concessae sint universis Christi Fidelibus, vi- potita, ε 3. R D vertendum , quod Pau- stantibus in certis Festivitatibus V j. mota. LA lus V. per specialem Bul- Ecclesias Regularium; eum hi non
.iι ἐ-δει. lam, quae incipit, Romanus Pontifex debeant esse deterioris conditionis,aonitar die a 3.Μaii, Isos. editam t ei quemquam alii Fideles. Ne me eae , quae in Bullario Romano, tom. ae in- concessae fuerunt Saecularibus ; utiabus coae ter ejus Constitutiones ordine a I. in puta parentibus, cognatis . intuitu cess/ . ob varia dubia , incertitudinem & Religiosiorum I aut ipsis Religiosis confusionem earum, Omms effingulas Pro Animabus Purgatorii , ac hu- indulgentias quibuscunq; ordinibus, jusmodi ; nam tales non fuerunt usitatis Rerularibus bujusmodi,etiam direct8 concessae ipsis Regulari- Mendacantibus , quibuslibet personis bus. regularibus concessas , perpetuo revo- CONCL. II. Indulgentiae se θνα- caverit r rique ipsarum loco novas indubitatae , ae per Paulum V. de με concesserit . Quia vero nonnulli novi conces, omnibus personis Re. ρ σε poltmodum auuebant asserere , gularibus quorum vis ordinum , priores indulgentias esse denuo re- sunt 1 equentes. I. Habitum Regu novatas, Alexander VII. ad it omitarem 1 legitimis Surrioribus causa errorem submovendum , inter alias profitendi in eo suscipientibus, & ve- Propositiones eii 'm sequentem, or- rd poenitentibus, consessis, ac Sacra 3 dine 3 et damnavit: Indulgentiae eon- Communione refectis, indulgentiaeelsae Regularibus, er revocarae a Pau- plenaria Il. Professionem ut su- I. DU. Maiesum revalidatae . His prae- praὶ emittentibus Indulgentia ple- II. suppositis, sit naria. III. Cui libet Religiosio intra III. Ea .a, CONCL. I. Generatim I Claustia sui Μonasterii viventi, qui
gena a- quendo, per Bullam Pauli V. reum in Festo principali sui ordinis con-rim. eatae sunt illae solae indulgentiae, quae fessus, & Sacra Communione rese . direct8 ac principaliter concessae lite-ictus fuerit , aut Μistam celebrans runt ipsis Religiolis, ac monialibus. pro Christianorum Principum con-Ita GObat. Dc.cit. nam. 3 6. Bonagra. cordia, haeresum extirpatione, Romani