Tractatus de iure, et priuilegijs honestatis in duodeuiginti articulos distributus, quibus vniuersim honesti ius, ac quod ad singulos personarum status pertinet explicatur. Opus V.I. studioso lectori, ac tam in scholis, quàm in foro versantibus haud

발행: 1620년

분량: 646페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

ET HONEST/T. Omnibm, inquit, meretricibus dantur mercedes , tu autem dedisti mercedes cunctis amatoribus tuis , or dona donabas eis, ut imirarent ad te undii ad fornicandum tecum. Factum eis , in te contra consuetudinem mulierum in fornicationibu is. tamen ancilla,qua dominus eius luxuriose abutitur,cui illa resistere nequit, eum co- pellere ad sui ipsius Venditionem, secun

Vbi ait,quod hoc nemo alius exprimit, &mouetur,quia clina possit, compellere dominum ad Vendendum, propter asperu,& crudelem corporis cruciatum, β. dis

maior siit.de his qui sunt sui,vel alim.tur.' multo magis idem poterit propter animς dispedium, quod multo maiorem secum

Illud vero ad d.lsinat. addendum puto S. pro ampliatione, seu declaratione illius, quod quatenus tex. requirit, ut ancilla in specie de qua ibi libertatem adipi scatur, quod dominus eam sub nomine habeat concubinae,& in eadem usque ad mortem

322쪽

aga , TRACTA P. DF IVR3 i siam consuetuditae permaneat, non ita stricte secundum nudum ver, runx sinticem accipiendus est, ut carnalis perseuerantia ad mortem usque domaia praecise semper requiratur, Vt ancilom

bertatem consequatur Quid enim, si qu habuit in concubinam quoad potuit; propter superuenientemsenilem anatem ii bere deinceps non possiit' Certe, in casta isto perinde res habenda erit, ac si usque

ad mortem suam in eadem permanseriti consuetudine;in eadem, namque, comisuetudine permanere, non inepte diciatur,qui illa Vtitur toto Vitae tempore, quo uti illa potuit. Et clim res haec pendeat a domini voluntate ex taciturnitate coli cta,ut in ael. al. ratio ista tacitae, seu i terpretatiuae Voluntatis tam militat in ca

su isto,quam in casia perseuerantiae inluem mortem; idcirco, praesertim libertatis. fauore in id impellente,& in casu ist 3 a

: Qua ratione,accipienda quoq; erit, u do propter silerueniente casum, qui durauit usq; ad mortem, copulari postea nopotuerunt;&sane, si iniamitas stiperue-n ies,tametsi diuturna illa sit, ac post multorum annorum languores morte cxcC-

323쪽

ET PRIVILE G. HONESTAT. agypta, in causa fuit, ut a pristino concubia natu separaretur,multo magis recipienda est interpretatio ista, tanquam cui Verba,& mens legis directo conueniant; cumen im lex dici t, perseuerantiam in eadem consuetudine cu ancilla usq; ad mortem domini intcruenire debere, ut illa libertate consequatur, no Vult dicere perseuerantia usq; ad diem obitus ; si enim sic intelligeremus,diceremuS,dominum, tanquam in ancilla: stiae concubinatu usq; ad morte animi affectu permanente, in se piterna seruitutem ire,necesse esse, Vtillaniorte illius ex praedicta causa ad temporale pueniat libertate, nec alias locu fore decisioni d. L es. φ absonu est. Dicenda ergo erit,persicuerantia cocubinatuS,qua durat usq; ad infirmitate domini, a mors eiusde secuta est , siue breui, siue longo an- noru tepore illa perdurauerit,ea esse si lex requirit, ad morte Vsq; domini duratura. Tertio ampliatur d. nes. seu declara- 7.tlir,Vt procedat etiam in casu, quo dominus per religionis ingressum ab ancillae sue codactibi natu recessit i hoc enim

casu perinde habebitur , ac si usque adi mortis siue tempus i n turpi consuetiidine

permansisset, adhoc ut professione illius, quando

324쪽

284 TR scra T. DE IVRE , quando aliter de ancilla quam t lix concubinam,& de liberis ex ea susceptis non disposuit, libertatem illi adipis Mtur; monachus enim pro mortuo habe.tur,& mundo mortuus est, qui Deo inr ligione vivit,c dacurta I6.q. I. U. Dat u .idem in C. debon. prie liber. per t. Deo nobis β.I. C.de episeop.orcleris. i communiter Scribent.& in c.inpraesemia, de probat.Atque ita, qui Vsque ad monas, tum permansit in concubinam, admor tem usque permansisse censendus erit, ut habeat locum dispositio d. Inal. praesem tim libertatis fauore Quod vero dicimus de perseuerantia in ancillari concubinatu usque ad monachatum, non sic inteli i-gimus, ut necesse sit,a thoro ire ad chorum:sed satis erit, Vt turpem Vitae consuetudinem derelinquat, ad meliorem resipiscens , ac deinde optimam pwe eligens monasterium ingrediatur De illo sanedubitari potest; an eadem interpretatio admitti debeat, domino C ste & honeste vivere eligente, in taculo tamen; ut ita in casu ancillae tribu tur,quod tribuitur si in omitii concubi

natu perminuerit Rue Mista vi illius,nealita di ratur, quod

325쪽

' xuriae, quam castitati, contra regul. l. stis,in . C. de reuocand. donat. Verum, quia dispositio d. l. ac non procedit ca-l stitatis, aut luxuriae ratione, sed propteri praesumptam domini Voluntatem ergal Cam, quam concae inae affectu tractauit,l- quandiu tractare ita potuit, ratio haec af-l fectionis, cessat erga illam quam Volensi dereliquit;nec Verba legis huic casui mo- . do aliquo adaptari possunt, idcirco ad illum extendenda non erunt.

Quarto amplianda est decisito d. ML s. J Vt procedat etiam praemortua ancilla lis beris relictis;si enim dominus illam usq;

ad tempus mortis eius, intelligedo prouti stip.concubinario tractauit affectu, quanuis illa prius quam dominus moriatur,

superstites fili j morte domini ac patris

eoru libertatem conseqnentur,quia quod ad eos spectat, eadein in casu isto tacitae, seu interpretatiuae Voluntatis ratio mili tat, quam considerat d. l. al. ad casum

domini praedefuncti ; quod enim loquitur ibi in casu quo dominus praemoritur, re usque ad mortem suam in concubinas tu cum propria ancilla permansit, ex eos est,quia lex libertatem ancillae, ex causas concubinatus cum domino suo edicere,

326쪽

principaliter intendit, ac liberorum etiasi forte suscepti fuissent; idcirco praeuentae in domino mortis specie proposuit, quo

'matrem, ac liberos pariter eadem cotibprehenderet determinatione. Atque ita hic est unus casus,in quo liberi in termionis L l. libertatem consequuntur, quam mater adepta nunquam fuit. s. Secundus erit, cum dominus de ancilla ipsa quam habuit in concubinam Vltimo elogio disposuit, eam alicui legando, vel haeredibus relinquendo, liberis praetermissis; hoc enies casu illa secundum expressam domini voluntatem inseruitute manebit, tametsi in concubj- nam illius permansisset usque ad mortem eius, ituta d. -. liberi Vero, de quihus actum nihil est, praesumptae Volunt iis beneficio fruenturi quod, nihil est lqu'd impediat; q rinimo expressa in persona matris dispositio ad seruitutem illius tendens, bonum pro sobole ex ea suscepta praestat argumentum, de quo in s.cumpraetor , in prisc. cum gloss. ibi de iudic.Et denique, liberorum causa in specie ista,tanquam omissa rem aliet sith disipoisione iuris .de quo ind. nes. iuxta

327쪽

pRIVILE G. ΠΟ DESTIT. ratione, idem o conuerso proban- dum erit,si forte casus eueniret, quod pater de liberis, ultimo eloquio disposuisset inseruitutis causam tacita ancilla quam habuit in coincubinam. Tertius &vltimus casus est, cum ancil-Ia dum sub domini sui concubinatu Vi- Uit,cum alio fornicatur. & id illum latuit; hoc enim casu illa morte domini libertatem non consequetur, quam liberi ex ea suscepti obtinebunt.Er, qtiod ad illam attinet, ratio est, quia, Vt dictum iam est, anci lite libertas in spected. l. a nititur praesupposita domini volutate,&affectione erga eam quam habuit in concubinam; quae praeui impiae Voluntatis δ affectionis ratio cessat in illa,quae domino in ipso concubinatu fidelitatem non serua-iiit. Nec quidem debet ex eo praemium reportare, cuius fidem Violauit. l. auxilium, in sin. . de minorib. Accedit, quod uxori relictum 1 marito, non debetur illi quae adulterium commisit, tanquam

tacita contraria Voluntate reuocatum,

secundum gloss. sententiam in l. Mei-eommi sum. C. de fideicommiff. quam

quod

328쪽

apa TR/CTAT. DE IV RE i . quod expressa voluntate relictum est, ta cita censetur ademptum propter, iniuriae causam, quam testator ignorauit, multo magis propter iniuriae causam non cenis sebitur relictum, quod alias, illa non e istente, tacita voluntate datum censere- ι

II. Et non obstat, si dicatur, leuis iniuriae causa non censeri ademptum legatum , sed grauissimam interuenire oportere L3. M l .de adimemi. legat. Vnde,non Valere argumentum de Uxore adultera te,qaae grauissimam irrogat viro iniuria, ad concubinam fornicantem, quae n ita offendit;fateor eni m, disparem esse φtriusque iniuriae causam, & rarionem,atque ita de una ad alteram data pari litate' terminorum non Valere argumentum; Vnde euelIiet,quod concubinae relictum a concubinario suo,tacita Voluntate non censebitur ademptum , ex eo quod illa ab alio cognosci passa fuisset; quaiauis in Hore adulterante contrarium dicendum sit propter grauissimam viro illatam in

iuria ; sed casus de quo agimus dis imilis

est, quia in eo non agitur de adimendo Iegato expressa voluntate relicto, sed de non inducenda pro eo tacita voluntate; 'faci

329쪽

facilius impeditur quid faciendum,quam

tollatur iam factum, iuxta regul. l. patre

furios . . de his qui sunt sui, vel Hien. tur,

N ec est omittendum,ancillam sub domini sui concubinatu existentem, maiorem illi admissis alio facere iniuriam, quam quae concubinarii sui ancilla non est, propter obsequiu domino ab ancilla de- . bitum, maioremque reuerentiae causa fi- dem ab ea praestandam. Adeo,ut si aliquis velit, legatum ado- mino relictum , in hac specie ademptum censeri, non difficilis cum illo in hanc ibo sententiam ex praedicta ancillariS reuerentiae causa,quae maiorem ab illa exigit fidem, maioremque idcirco illius Violatio iniuriam secum affert. Quod s. ahdhuc aliquis dura ceruice contendat,nec sic gratiissimam causari iniuriam, quae requiritur ad inducendam tacitam legati reuocationem in P. 3.β. H. Responderi illi poterit,tex. ibi de iniuria grauissima non loqui, sed de capitali, aut grauissima inimicitia post testamentum succedente inter testatorem, & legatarium; porro inimicitia talis interuenire inter OS potuit absque aliqua testatoris offensa a legatario illi superindricta;Vt ita tex.de gra- T uissima

330쪽

auo' TRICTAT. DE. IVRRiii mima inimicitia loquens, non sine ip- sicis text. iniuria ad gra imam necesse trahatur iniuriam.

Summaria

et mologia verbi, Clericus, ctis

origine illius, Or de honestare maxima qua νε- quitum in clericis. τ2. Clericis non licet cohabitare cim saspectis in heribus,tili propinquont. Possunt perὸfamiliaris uu infleri, cavisa apud se ratisreeι etiam extraneas m. quibus senilis alas ominem . remouet susticionem. 3. Clericis prohibetur domos mulierum ingred=, et commamsAnt; nec licet His sanctimonialium mona ' Inmumfrequentare , ct quando frequentaris dicatu . ' , .

4. ' Clerico in sacris constitm nunquamlicvst α'- trahere matrimonium i in niinoribus vero , fi co-- erahat,beneficios quod haba,iso iure prauatur νxo

tive retenta.

s. In Ecclesa orientali uxorari 'rainari permittunturriqui vero νxamti nonsum, s sacris initiantur, νxorem ducere deinceps nonposunt. Et intelligitvir

SEARCH

MENU NAVIGATION