장음표시 사용
21쪽
22쪽
Equiti , Coronae Suecicar Consiliario, ac
Advocato . &C. DANIEL HEIN s Ius S. D. N TER prosesibres sapientiae, vir Celeberrim , quos ab aetate prima cum ingenti voluptate sariter ac cura legi, Epictetum pono. Enchiridion inprimis, quod ab Ari iano ex oraculis divini viri concin- natum, hic nunc habes. Ad agendam quidem in his
terris vitam sic accommodatum, ut revera instrumentum sit quod supra hanc de caetera humana hominem artollat: cxtra, imo supra casus omnes ac asse imis, vota quoque omnia ac ambitum, rectorem universi animum reponat: totum denique sic sibi vindicet, ut liberali causa manu mitia . Non ut sui iuris atqui emancipatus tantum vivat, sed ut in se atque a se , habere possi , quod, excepto Deo, expectare ab alio non potest. Princeps, Rex, Imperator, ac Monarcha sui. Sed& Medicus ac restitutor; si praeclaro hoc remedio utatu . Ita essi caci quidem, ut medullam ani mae ac sensus intimos pertentet: neq; frustra statim initio 'impli
λκοι ρίων viscθαυθε ti . Quem interpretem, vel inter primos, etiam Aristotelicos, non postremum, cum editionc Veneta, ante saeculum dc quod excedit, Graece edita, collatum, locisque haud paucis ex antiquo codice auctiorem, cum T pographo communi callem, Tibi, Praestantissime v rorum, inscribendum censui, existimavi. Primo, ut amico, vere incomparabili ac summo : cuius beneficiis ac comitati quantum debeam, vix est ut satis assequar, aut apud alios exponam . . Tum ingenii ere Thi viro, in exemplum patriae ac saeculi prognato. Accipe ergo, tanquam supellectilem, sed nec ullariam in domo, nobile hoc vivendi instrumentum: ea lege, non ut aliquid nobis accepille credas, sed, ut alia occasione proxima ex pectes. qui sic interim gratissimum hunc animum ac voluntatis nostrae indicem testamur, devotumque Tibi, tanquam obsidem c e linquimus ac consecramus.
23쪽
CV M in eo essemus , ut Epicteti Enchiridion, libellum nunquam satis commendatum 1 tost olivum nostrasque
editiones, publico daremus; autores nobis Eruditi furunt, tit Simplicium interpretem , V quidem Graece scum praesertimpaticissima illius, se ita ante annos plurimos foede excusia,in pra-iatis pablicisque Bibliothecis extarent exemplana hic una daremus. Nacti ergo codicem cum Nan no MS. collatum, plurimisque in locis emendatum, alibi ae auctum , viro emito qui emendationipraeest operarum,percurrendum dedimus. sttiis ab interpretatione molpiana nonnullis abeat in locis, nec mι-
rabitur. Usacile id sidebit Lemn
25쪽
PICTETus , Stoicae seciae philosiophus, Hierapolitanus patria fuit est autem Hierapolis Phrygiae urbs , non longe a Laodicea sita) conditiora siemus, ut in Noci bus Atticis etiam testatur Atilus Gellius. Servioit enim j mae Epaphrodito cuidam Neronis familiari. Vir sianctissimae S integerrima visaei alienissiamus ab omni fastu 2 arrogantia: quisus tamen vitise omnes fere laborarunt philosiophi. Tantae autem 'it apud omnes existimationis et famae, ut tacerna eius fictilis tribus drachmarum millibus dioendita olim fuisse feratur. Meminit huius V Lucianus, sed cum laude : qui tamen nulli philosophoram satis aequus a ut Satyrictis et vitiorum, etiam minorum,
ea ligator. qui et lucernae Epicteti mentionem facit. Sisenim Ege in Dialogo Πρὸς τ οι παίδc ,s σο α' ζιcMαιλουρον. id est, Ad ineruditum, es multos coementem libros: Et nostra aetate fuit quis, & adhuc superest , opinor, qui Stoici Epicteti fictilem lucernam ter mille drachmis emit. Sperabat enim, opinor, & ille, si noctu ad eam lucernam legeret , continuo & Epicteti sapicntiam in somnis se adepturum similemque se admirandi illius senis fore. Hactenus Luciani verba. Summam totius philosophiae Hobus his verbis contineri voluit, A Gὴ ἀπεχου, id est, Sustine V ab-
sine. Domitiano autem imperante, vel o fensius eius tyran-nIde, vel coactizs ob Senatu consultum de pellendis urbe Philosophis, I 'ma Hierapolim commigraettit. Commoratus auteni Romae ad tempora usique Marci Antonini dicitur.
26쪽
& obitu Epicteti prolixis libris est
cognosci potest, qui vir ille fuerit. Ide Arrianus &npooI MION ΣΥMΠΛΙΚ ΟΥ.
27쪽
est modo sint qui obteperent, qui
que his cognoscendis non conteti, praeceptis ipsis assiciantur:eaq; cum infixerint animis, vita quoq; & moribus exprimant animum noli ruineam asserere libertate, in qua a parete & auctore Deo productus fuit: ut neq; sorinidet quicquam, neque ulla re doleat, neq; ulli deteriori naturae serviat. Enchiridion porro in
scribitur, quod ut pugio militibus, ita hie libellus iis, qui recte vivere
student, paratus atq; in promtu perpetuo elle debeat. Genus orationis est nervosum &acre,ut qui omnino mortui non sunt,eo veluti stimulo quoda pungantur, & suas affectiones tu intelligant, tu ad eas corrige- das excitentur, alii plus, alii minus. Qui vero his disputationibus no aseficitur: is non nisi apud inferoru triabunalia corrigetur. Omnis aute doctrina haec, Naturae humanae sund mento innititur,quq posita sit in ratione & mente,quqq; corpore ita ut artifex instrumento quopia utatur. Qua de causa coniugiit & procreatione libersim, caeterarumq; rerum expetendarii fructu homini concedit Sic tame,ut mentis vim & a compore & a brutis affectibus ubiq; invicta prςstare,eorumq; usum ad bonum referre iubeat. Externaru igitur rerum, quae in bonis habentur, quςque cum vero bono consentire eos lunt, fructum, ut dixi, concedit,
sed moderatu. Quae vero ab illo dic
28쪽
sentiunt, ea plane reiicienda esse monet. Illud autem in his disput tionibus mireris, quod eos qui o temperant, & praecepta in vita observant, felices & beatos efficiunt,
nec tamen necesse habent remunerationem virtutis post obitum polliceri , quamvis & haec omnino secutura sit. Quod enim corpore, brutisque astectibus pro instrumentis utitur: id ea procul dubio natura est, quae ab illis separetur, &post eorum permaneat interitum , ea nimirum persectione praeditum, quae sit naturae suae consentanea. Et
ut animam una cum corpore interire statuas: tamen qui praecepta haec observat,is perfectionem suam consecutus, suoque perfruens bono, vere selix est & beatus : sicut de corpus humanum naturalem suam persectionem consecutum, suo b no potitur, nec quicquam praeterea denderat. Dictio concisa est,&sententiosa, qualis praeceptionu, quas ita θηκαc Pythagorei dictit, esse co-suevit. Atque etiam certo quodam ordine hae consentiunt,& inter sese ubique fere cohaerent, ut longius progressis apparebit. Quavis enim capita distincta sint:ad unam tamen
arteomnia,vitet humanς correctrice reseruntur, & ad unum fine sermones tendunt, ut rationis particeps animus ad suae dignitatis conservationem & suarum actionu naturale usum excitetur. Etsi autem oratio
29쪽
clara est: nihil tame fortasse nocti rit, eam pro virili explicare. Nam &ipse scriptorea magis assicietur,eiu . que veritatem rectius perspiciet: &studiosis disputationibus huiusmodi minus assietis, liqc interpretatio indicis loco crit, eosque veluti manu ducet. Illud vero quod dixi, in primis deesarandii est, cu quo homine sermones isti habeatur, S ad cuius humariae vitς virtute perducant eu qui obtemperarit. Neq; igitur ad cum pertinent, qui repurgare vita suam studet; is enim, quantia licet, a compore corporisq; affectionibus refugit,& veluti totus in seipso vertitur)multoq; minus ad cum, qui conte-plationi rerum est deditus; is enim
vita rationi consentanea non contentus,quantus quantus cst, Deorue sile collega studet. Sed illis conveniunt,qui vita rationi cosentaneam coiectates, corpore pro instruincto utuntur: quique nec corpus animi, neq; animii corporis elle parte, neq; homine duabus constare partibus, animo de corpore, censent. Talis enim est vulgaris homo, demersus
in materiς sordibus,ab eaq; oppres
sus, nihilo magis rationis particeps animal quam brutit,ac verbo potius homo quam re ipsa. Qui autem verus homo elle studet, & nobilitate sua recuperare cupit,qua Deus, magna cum excellentia reliquorii animaliti, ipsi donavit: is in eo claborat, ut in vivendi ratione suum animii,
30쪽
e υχlia, ύςπερ - φυσεως , ουτω prout eius natura capax rationis QEν, αρχουσαν ζ σωια xl , ' υπε - fert, ita sequatur, ut corpori mens ν χουσαν erum ώς μερει σνυ - imperet,&super id sese et erat, eoq; ,ἀλ' ως ὀργανω χρωψ ' non ut cohaerente parte, sed pro in. τουτω στυ - πν ω ἡθD, ' πιλιπι- strumento utatur. Huic enim & do-υμ μεταἰ, ε. ας ἔπι οἱ λογοι Go- ctrina morum, δc gubernalidae tam im αν. A Rc Oeti H Ietia εὐν ο αλη- Reipublicae quam familiae ratio po- θινο, ιι θρωποῦ ,ο si λοβικlω δελ- tissimu traditur: ad quas res hae dis . χως ου πω a P , putationes pertinent. Verum aute Πλατων Σωκυ- εὐξεν, Α λ- hominu eum esse, cuius natura in τω καλω, τω Κλωου , animo rationis capaci consistat, in λεγε i. 'ος Gλθε ν αυτ&υ λα- primis ostendit PlatonisSocrates, cu
hominem, non demonstrat: sed pro concesso, ut dictum est, sumit