Simplicii Commentarius in Enchiridion Epicteti, ex libris veteribus emendatus. Cum versione Hieronymi Wolphii, et Cl. Salmasii Animadversionibus, et notis quibus philosophia stoica passim explicatur, & illustratur. Quae accesserunt, sequens pagina in

발행: 1640년

분량: 870페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

λω νι τῆχ GH O προς τ έρ ασίαν, nem ut scalpello, ita manu etiam ad

ματ γ τῶ nem elle, qui corpore pro instru-

ὀργάνω, εντε Θ τεχνως κ. mento utatur. Utitur autem cor- έργα Παις, ουκάλο m ηη λοβ- pore pro instrumento cum in am

σωμα καθ' - ακινη m ' νεκρον imperet: nullo modo utrumque si-ες ν, ἡ θ x υχη, τὸ κονουν εον, οξω ο mul imperabit. Denique si corpus 5 iv ὶ ο ὶ π πχνων, οm νωνει - , ο per sese immobile ac mortuum est, γε πης, νωνειτ' ' ἀ-ὐ animus vero est qui moveat:& quo-πιχνη0 η ηλον, οm ὀργανου ταξιν εχει niam in artibus videmus artificem το σωμα προς F αὐτη ουν esse qui moveat, instrumenta vero ες ν ο αν' ωπ γ' υκοβουλο artis quae moveantur: perspicuum ανθρωπου ἴλμελε diu , ψ ψυχῆς est, instrumeti vice esse corpus, ani-N ιελύογω ρ λογά ς, si mi respectit. Is igitur est homo: &- οἰκῶα αυτῆς οἱ αθα 2Dαιζετω. qui hominem curare voluerit, ani-ο μ ζο ψιά -ci mu curet oportebit ratione praedi- ανθρωπου ουδε π ιντων ημων Ar αε- tum,& in propriis eius bonis verse-λει πη , si ὀργαλκ. Ο ta, tuta nam qui corpus curat, non hominem , nec ea quae sunt . hominis curat , sed instrumentum.

32쪽

IN Epic Tr Ti ENc HIRIDIO N. 7τα πιαυτα ρ δα- Qui vero pecuniae & id genus aliis. ων, ζπ άν ω c αελωπι ου rebus studet, nec hominem curat, ωπου ζ ο νου. nec hominis instrumentum : sed ea quae ipsi instrumento serviunt.

ENCHIRI DII EPICTETI

- rasiunt: quada non sunt.

nio, appetitio, desiderium,

aversatio: ct ut uno complectar verbo, quaelibet nostra actiones. COMMENTARIu S.IN nostra potestate ea esse dicit, quae nec ab alio habemus, nec ab ullo alio impediri possitnt: cuiuLmodi sunt,motus animorti, qui intrinsecus silopte iudicio &arbitratu cientur. Voluntas enim extrinsecus moveri non potest. Quavis enim id quod cxpetitur, extrinsecus st: ipse tamen motus ad illud, intrinsecus est: veluti, hoc illove modo, sentire de rebus,ut, divitias, aut morte, aut aliud eius generis, vel bonum, vel malum,uel neutru esse. Cum igitur sic aut aliter quapia de re sentimus,

sue nostra spote, sive edocti ab aliis: non picas & psittacos imitabimur, qui id quod docentur garriunt, nec intelligunt quid dicant. Neq; enim ut psittacus dicit, se conditu bibiturum: ita & nos dicimus, haec opinio

atq; persuasio noster motus est, aliquado extrinsecus excitatus,& provocatus ab aliquo docente,no tame

33쪽

8 Si MpLic II COMMENTARIUS abra ουπι δε εο n οξει 1 ab eodem insertus. Sic alicuius rei ενδοθεν ἡ αυτη ,καν -εινο ἐφ ο appetitio intrinsecus de ipsa oritur, o ειωμ εξωμνε p. καν γ ἀφορμη etsi res quae appetitur, extrinsecus τς γοῦν u τῆ ορμη, οἱ ἄτη γε ἡ ορ- est. Ut enim appetioni occasionem μη -οθεν εδεν ολη ουχ λ οἰ ε ώ2σ- illa praebeat, ipsa tamen appetitio μον επιρρκινήτως νων α ρι, tota est intrinsecus. Neque enim εχουοτ ρε-IA γωνη ν, αλα μαλον ut ii, qui per impulsionem alieno - οἰ- Δυίων ζωlia; δ ρο ι. moventur motu, extrinsecus suam' ἡ-ἴ αις αν έςιν,εκταας kσα motionem habent , ita hic quom Ορεκeteν 'ψἡ εκκλιπις que fit: sed potius ut in iis, qui fuis, τα τῆ Ἀξει, ista ροφη s ctu' viribus excitantur. Talis est &ap-ύ SM t κλας. Δῆλον I Oeti petitio, cum si animi velut extensio ροηπτ l-ἡ ύπολη γς, ' λογη- quaedam ad id quod appetitur , de ιηmς σαῶθρ ω επου- declinatio appetitioni contraria, me. ιταν ἴ-κακῆ ῆ αγαθῆ ημε ρου quae est aversio & fugainb eo quod

tibus , qui desiderium & declinationem praecederent, consideratis. Caeterum brutae appetitiones irae & cupiditatis , contiguae corporibus , dc vita quaedam corporum , adeo ut ex corum temperie quasi cillorescere videantur , multum habent alieni motus,

nec plane sui iuris sunt: neque proprie in corum qui aliquid deside

rant,

34쪽

trinsecus & ipse cieantur . Atque etiam ipse particeps rationis animus, cum sese corpori dediderit,& brutis corporeisque motibus: veluti nervis quibusdam trahitur M. φυαν--atque impellitur,neque iam motus γῆ, το--ω πλnως suos habet ita expeditos dc sol

m α,αμφιλέέως. 3 Diu άκυ- libere & sua sponte , intrinsecus a βε ρον κα λαίθωεύ ,-m ει ἐφ' semetipso cietur. Ac in tali animo, ἡμῖν τοῦτο , ἐν sto π ύντων εβ, E quidnam in nostra potestate sit, ci-om ριγ- θυ του πre s ι tra controversiam cernitur. Quod fac, , καUOaM-ἀHρω- ut accuratius cognostatur , quid-ρπις εῖ, , ανα nam & quibus in rebus sit, utque λεγιου- -Παύων τ οντων πη- radicem hominibus id esse ac prin-

τὸ ἀγειν εpν. ου-παν- εφιε- cipium bene beateque aut contra Iral, ae εἰς ο παν- άν dAνετ- , του Vivendi intelligatur, rem paulo al--ίων-κ, πιλν es ' sc άφ' ἐαγ- tius repetamus. Omnium rerum

Θ , δἰ αερον εο ῖ ενος ' a m que principium multa principia. Idem enim est unum , principium, bonum, & Deus. Deus enim princeps est & causa rerum omnium. primum autem, etiam simplicissimum esse necesse est . Nam quicquid compositum est , utcunque compositum sit S multiplicatum, id est uno posterius : &B mul-

35쪽

ἡ μία 'χχη , υκ άαλο - producat a seipso, sim ilia producat M παλαὶ ἀγαθοπι λ α A prius quam dissimilia. Quapropter

αφ' ἐαυτῆς. - μοντα multa principia unum principium, MFφορο ς εχονm cres . αλ- multas simplicitates,multas bonit ληλοι , roti πεπληθυσμενα P οἰ- tes continenter a se ipso producit. κώπις - , δε μι--Res enim omnes cum inter sese dis- ό- οἰκ-ω Ah P . οἰον κα- ferant, suisq; differentiis complean-λα πάντα , ἴσατε - οἷς ες , E co ιυ- tur, ad unu singulae suum principiu S co σω μιαν, in μίο- άνάγε reducuntur. Veluti, pulcra omnia, κάλους τ γta. ουτω I sc ἀσυμμιεόe quaecunq; & ubicunq; sunt, sive in

που, c-άληθη-νm,c. ω Ἀρχαι corporibus sive in animis, ad unum m πιι, ομοφυῶς πως ει τῆ σαωτη, reducuntur pulcritudinis fonte: sic πιιθ' ο- γκὶ , E etiam moderata, sic vera omnia, ite-

ξ αναλο- que principia omnia , cum primo . οπερ γαρ ἐον ἡ μία χἡ principio colis ret,quatenus princi-

tis reb' est proprietas,ab uno ad multa porrigitur. Omnia igitur sing laria principia in toto colitanti ab eoq; cientur, no ratione intervalli, neque

36쪽

ncque multitudinis: sed ut in toto partes, de ut in uno multitudo &in unitate Humerus. Illud enim est omnia, ante omnia: & in uno principio multa principia multiplicantur,& in una bonitate multae bonitates stat collocatae. Atque illudnion est principium, ut unumquodque reliquorum, aliud pulcri, aliud

veritatis, aliud congruentiae, aut alterius alicuius rei, sed simpliciter principium, neq; simpliciter eorum quae sunt sed principiu principioru. Oportet enim principii proprietate no a multitudine incipere, sed in unam unitate colligi principi u principiorum. Ac prima illa quae a primo bono producuntur, quia cum hoc cohaerent: a bonitate non recellerunt, cum immobilia S immutabilia sint,& in cade semper beatitate collocata: non indiga boni, quia per se bonitates sunt. Caetera vero omnia, ab uno bono & multis bonitatibus producta , cum remota sint ab eo ut per se bona simi, de ii mobiliter in essentia divinae bonitatis collocata : participatione habent bonum. Veruin extrema, S quae aliunde moventur, veluti corpora, sicut & essentia de motum aliunde habent,nec ipsa cohibere sese possunt: propterea quod divisione admittunt,& instabilia sunt, nec tota per totum sibi ipsis ita consen tiunt,ut unumquodq; totu sui totiussit causa: nec sese movere possunt,

B a quia

37쪽

naturam immobile, quae semper sui similis est eodemq; modo se habet, subsistentia, sed extremis quq aliun-

σωμα κινουμ ον ζ τ κινο-- vet. Qui si corpus ita moveret, ut αυτη ήν ἡ αυτακίνη γ λiα αri ipse ab alio quopia extrinsecus mo- in ζῶσα ζωύ - κτου, cqμέλειν veretia C. ipsuin corpus ab eo proprie ἀγαθιμομυη, κινει μυ Nn τοά- moveretur , quod animum in γειν, άλ αφ'ἐ- γωνς , a. εἰ κάπ' veret. Ea igitur natura quae k s , ἐψιεμ ηπι αυτ l οξ εγο η. ipsa cietur, ut inferior immobili,

ἀλλά αἰ εώς σαω υχων, δε num : sed a se ipsa movetur , &h ota ιγαθων αυ- non ab alio : illudque & deside- ἡγῶσαι, καν ον es cre*ς μεῖνα rat & vehementer appetit: eiusque s. τόμη εινα οἰνακτλπις propriae motiones sunt hae : soli-άηλ' ὀρέ οἱ αθῆ, a l- ως συγ- citudo, appetitio, desiderium & de-σκής ω το,συμφυως π -- lectus. Ac principes quidem ani- c αναπιαπάςως ορέγQ, mρε- mi , ut ab iis quae per sese bonamν ρονο δῶς zαεινο τεταμ ii sunt continenter producti , etsi καν,ουδέmri sano ουσα οὐ το non nihil illis inferiores, quia bo- χειρον. Em περ η παρώρεας αντα ι nitates non sunt , sed bonum ain petunt : tamen ut illi cognati , arctissime de in divulse illud appetunt , dc voluntatcm uniformiter ad illud intentam habent, nun

quam ad deterius declinantes. Quod si capiendi consilii deliberatio alia

38쪽

lmυα αθῆ ob adiunctas voluptatis illecebraufalsa boni specie blandiantur. Nam quia cum vero bono semper de

vera voluptas est coniuncta, ubicunque animus adumbratum all- quod voluptatis simulacruin animadverterit, non considerans verane

39쪽

g qέχει ως 'πος το αγειν, G- tanqua ad bonum accurrit:nec illud ἐοῦιςανουα ο Π πὶ πλαπον lavi το expendit, ei multiplice molestiam, λυπι ρον, προηγή ρν π -ντως. si & quidem longe exquisitissima, in- γ κδ ετ 1 ἐρίων , ο μη σαο ρον esse. Neq; enim esse delectatur quic πεινης λυπηθεις, άδε mνων ηδε- quam, nisi prius famis molestia sen--s ομὴ σαυεο θ serit: neque potu qui non sitierit,

ἀντως τῆ ἡδονὴ λη . τριγαρο- molestia deniq; cum voluptate co-ἐα- μ ε ξυ ς σης το , τω mνειν ἡδο- haeret. Proinde si voluptate quae bi-μ ον, ε Π γῆσαν od ει His Ji: M. bendo percipitur, inhibueris, siti in γέ εως τοτε ες ν ἡ η Γονη, εως αν η adhuc inelle videbis: voluptasq; du-λυm: σαυυς ' me emia ἐνης g rat, quandiu inolestia ci adhaeret. ur , ἡ ἡ ρμγους, η m- Nam ubi fames, sitis, algor, aut si- νὸς τῶν πι-των, Γλα ετ ν δ α mile aliquid sedatu fuerit: suavia illa ,αν et . csse desinunt , ac potius adversa επε l la A c 'ν λυπη τοῖς ι i' fiunt,&fastidiu cient.Omnino cer-ηδονlta. εἰς αὐλεπίαν lam φερομέ- te molestia eos comitatur,qui volu-νοις -- αλεσιν Iεως α'- ptatis impulsi illecebris, excedunt

μαS , ωςπερ Ο ἁ- ωρεσιν cata nostra omnia oriuntur, sicut cάM νς ιραθῆτα καταφωματα. sc studio veri boni recte facta. Ac pro Γs P αἰρεσεως ' προαιρεσεως pter ρε in ν Z Mοπιρεσιν de bonum τυγχανομου π α αθῆ νθ ρναν- & contrarium consequimur. Nam που. οταν ς η πιο εσις si λυτρο ' cum voluntas seluta puraque & in καθαρο, άυτῆς ἡ ἡ λογκης ipsius rationis potestate fuerit,a quax υUς,καθ' ην ουπωμεθα,ram Fri το natura nostra pedet: tum ad res vere cντως αἰρετον νὴ το αλνθὰ φερε- expetendas & ad veritatem fertur. - . δο τὸ ἰ διον ἀμπι P i is, Quare propriu animi bonii virtus, ετη λεγε , ως- a Grςcis Θευὶ dicitur,quod proprie 6 6 Qά οντως αiρερον λ γινομέ-lsit optabilis, de vera optione com- . Ο ue χαλόγις παλε neruυορέ- paretur. Sin brutoru affectuum cu- γ q,-το μώνων οἰκεῖον νομίθ, piditates secuta suerit, & id quod

, 's' Nam opinio, appetitio, desiderium

40쪽

Is Epic TETI ENc HIRIDION. Is πις ιυά κινηιπις, e διεξωθεν ω- animorum motiones , &none 2σμοι. δο ' κυρ α τουτων ἐδε. Q ternae impulsiones . Quapropter δατῆ c ο λος, - οἱ νtuM, E & his dominatur : eaque de cau- των ρινθώωπων οἱ ἔμφρονες, εἰς ais sa & Deus & leges & homines αἰ οε ν 2-ως ἐφη ον- prudentes, consilium & volun--ri αμαρτημα tatem intuentes , ut quae in no-' - - φωματα Pis γνου m, stra potestate sint , peccata re- αλ' ακρὰ τας--αυ- , Om cteque facta discernunt, non au .co ἐφ ηρον ραῶναι, 19 ἴτι F αἰρέ- tem ipsas actiones, quae in nostra miri e Myαι immν εἰδοπωθ. potestate non simi, quaeque con- ' μ φονγο- ακουσι , λ μη liliis ac voluntatibus discernun αἴρεσιν, μηδε το εφ' ἡ ω, E τ tur. Nam caedi non voluntariae, ηελεάροον ἐξουMαν γινορ δον, συγ - Ut quae non consulto neque ar-νωαεI. ό ο κατ' αἴίαν E giκ- φο- bitratu nostro facta sit , quae-νCων, ἐπιινεῖθ. ουτως αἱ que in nostra potestate non fue-ξ ς - ἔχουσι το 6. η κως, rit, venia datur . Qui vero iu-α - ρ αἰρίσεως ἡ συαωμεως re meritoque aliquem occide- π ἐφ ψών οντων ει δοπτικν-s. Κα- rit, etiam laudatur. Ita non ipse κν ο του του ais actiones laudem aut vituper ι χιών ὐππιδαγωγή--tionem in sese continent : sed mος-ν μιν -- consilio&voluntate , quae no-

τ' αυτο , isti αγ N bis sitae sunt, distinguuntur. Rem si ὀνανῖου μελαμζοίνου mν. iste igitur Epictetus ab his suae

οπιν 2 λεγη , των οντων τα institutionis exordium silmsit: &ἐφ' ἡρον εὐν , - ο tam εφ' ηρον, nos , uti huc omnia nostra consi- έ -ντων των οντων mιει-s etlus lia reseramus , monet, ut qui ex 2 οριρεσιν , αλα των ti ηρων atri iis & bona & mala consequa- Aa ημας οντων . κδε μ ἔχει τι- mur. Cum vero dicit, res alias irrνα ἐξιπιο λον ἡ αντλσις , ο εροπε- nostra potestate este , alias nonari Q Nαiρε σιν , ει ις οπὰ esse : non totam rerum natu-E .ίρεσιν ες ' λουσαν , -ν- ram partitur , sed eas tantum et ανbθει - ον , ταm cirερ-- res complectitur quae in nobis ρ α πη τα ἐγυσροα . ἐ πει sent, &coniunctae nobiscum. ne-δυ τινες ανίσανetus μωέν ωπι que enim ullam habet adaequationem contentio , quae divisiones decet, si quis divisioni eorum, quae in nostra potestate sunt, opponat omnia quae & supra

mundum & in mundo sunt. Sed quoniam sunt qui negent quicquam

SEARCH

MENU NAVIGATION