장음표시 사용
41쪽
16 SIMptici I COMMINTA RIus βουλοψ λοι ἐφ' ημιν, αλλ' οἰ-πά- esse in potestate nostra, nonnulliq; σακ ψων ἐξ ανάγκης τοῖς λωίους omnes actiones nostras omnesque
γιε s η, τα - νομ νπς, οἱ θ casus necessaris fieri existimanti alii
Cm των ματου ad τὸ εἰκῆ i5 ως ετυ- vero casu, fortuito & temere, quasi χε, φερορύνων ημων ωςπεο κυλίν- nos cylindri instar agitemur: satis
καί- αυτων Ummπως ' ουδεν luntate, quibusque declaravimus ἰσως κωλυει, ' προηνουμενως τινα non posse fieri quin ita se res h ρπιειBris λογον οπος φάναιρῆν πις beat: nihil tamen sortasse prohibet, τὸ ἐφ' ἡμῶν. ΤΟ - 'ουνω τοριαmν, e vel inprimis, & ex prosello verba το ἐφ ἡμῖν, e τὸ ως ἔτυχεν, εἰ contra istos facere, qui voluntatis r ω λεγετ Iνος προηγου- libertatem tollunt. Ac casus qui- ρονου σκοπου γεργήντων ημων, dem, & negatio libertatis, & mr-αλης ς ο λο γ, ουπ ει α ληθὸς Li, tuitum, si ita dicuntur, quasi nos sic : πασων ἡληθίε π εργιων κ - ne aliquo praecipuo fine agamus: μων. ἰ μ πασαι αἱ τεχνα is αἱ neque vera est ea oratio: &, vera utcpυσεις -οπον Γνα in D. mino- esset, non in omnibus actionibus Am , Mis αυτο πασας τὰς nostris vera esset. Etenim artes &γρέας τας απ' 'nis αχ ι πέeF- natura: Omnes metam quandam δίτρο α πώ ουσι. ' ολως σασα in finem sibi proponunt, ad quem ab ἐμ χων κίνησις i , is επεια, τινο, initio ad extremum usque actiones ενεκα οἰγαθοῦ Γ λει- , ἡ οντ γ ὴ suas omnes reserant. Atq; adeo om-
προσεφερε τινι, i τὸ os ατῆν ωφε- desideretur, aut fieri nequeat, aut γαίονενιο , άκ αναειρῶ το non expediat, sicut teinere & so ἐφ' lGν ο κ μ λέῖν. των δανα- tuito medicinam aliquem propia των ωφελίμων μονον viti; ορε- naile dicimus,quae aut prodeste ne-ξιν ὀ τιώ εὐλι ν εφ' , μὴ quit,aut aliquando etia obest in ne is quidem voluntatis nostrae libertate sustulerit. Non enim eorum modoquet fieri possunt,quaeq;prosivit,appetitionem & fugam penes nos esse dicu
42쪽
IN Eprerreti EN NIRIDION. IIMγυτων οἰδματων χροὶ dicimus: sed eorum etiam quae fieri βλαζερῶν. Αούμμον τας inre se nequeunt, quaeque nocent. Qua- σας ἐφ ηρον , αλλα - τας re non ea modo quae recte, sed de ea H ιρτωλας. Tων γ ῆν κασμένlinc quae perperam fiunt, in nostra esseco e πιξου πον λεγοντων ουδε ε γ' , - potestate dicimus. Qui autem opi- μῖν τ 3ὶ, ορεξιν, ' nionem & appetitionem, coactam, ρεαν α , εάρωθεν non liberam, nec in potestate no- κινου- Γυ, ' c- ενδοθεν αφ' vin stra esse dicunt, atque adeo nec de- ὰπροαγγεύ L, οἰ Eru ενδει- ου- lectum nec consilium, ut quς aliun- πίαν λέγου m. 'πις se πυ- ς λζων, de moveantur, & non intrinseeus aco ορεγεμ πο*ης φ πφ ατ γ, ἡ nobis progrediantur. Hi partim Q I inopiam causantur. quis enim
, , ου ρι-ον Γὰ τῆ ζ ύππυ ίῆ ψυ- minimam arithmeticae partem diceti: ue αγαθοῦ -π-, i, dicerit, bis duo es le quatuor non καλου, η τῶν ὀνο-nων, ουχοῦ τῶν existimet 3 Quo pacto igitur tui a ei γετα ,τα I corari vis μεινων bitrii sit sic existimare, ac non po- κινου γή s' g π Φυ κων οἰ αρι- tius hoc ipsa rei natura cogat 3 Quis
ς αν το ε ζωθενεξ αναγο ς -- giis animadversis, iasi S illa expetat, σης κινου- ον , πως αν ειη εφ' . & has declinet, iis ipsis impellenti-
Θεαν o ων , ως ἐξ οἰναγκης turς rerum indagatores,id quod ap- κινουμ li ἐφ' ο πεφυκεν, C- ον petatur prima movendi vim habere ἐπ' oάτω το μὴ κτως re φοῦμαι. ο dicunt. Id vero quod aliunde nececse σωφρον κρς, εξιν των σωφρο- sario plane moveatur,quo pacto ad-Mo ερβων TH δάματων ο- huc in nostra esse potestate queatrεέγ l , αυλας γ , των Partim cius qui appetat affectione causantur, ut quae necessario moveatur ad id quod ipsius natura ferat:
cum aliter facere non possit, quin hoc modo appetat: Nam teperantiae habitu praeditus, temperata saeta& studia desiderat: intemperans, in-
43쪽
temperantia: nec in alte ius ut ius potestate est , quamvis velit, non sic appetere. Nonnulli certe quidem , quamvis appetitiones suas moleste serant, casque cieri nollent : tamen ab habitu & consuetudine impelluntur ad res a sese desideratas , ab iisque clieno motu pertrahuntur , plane quasi in ipsis situm non sit facere aliter . Ac de rebus qui gnarus earum est , vere ; indoctus , male sentit: neque aliter fieri potest. Neque enim ullo modo sciens salsium opinari potest , neque rudis verum . Nam penes rudem
quidem est , opinari falsa : non salsa , penes scientem. Neque enim rudis falsum amplecteretur, si penes ipsum id esset: de doctus, si penes ipium esset opinari vera, salium etiam opinari posset, si quis id eum velle largiretur. Ut enim sensilibus in rebus fieri nequit ut sensus integri & vigentes Lillantur : ita se res in iis etiam habet, quae ratione percipiuntur Atq; hqc sunt, quae dicere ii queant, qui libertatem voluntatis tollunt. Mo tales autem plurimi, fatalem coe- li conversionem , ut caeterorum
omnium , sic & appetitionum nostrarum , itemque opinionis.& delectus, statuunt esse causam, astrologorum subnixi testimoniis , ui .c positu astrorum in gene-
44쪽
ENc HIRIDION. I9luptuarium, alium avarum, alium Musarum & sapientiae amatorem , de appetitiones praedicam sese per aetatem ostensuras. Qui vera si dicant , omnino necesseellet exsistere appetitiones fato instas , nec tum in nobis esse ut alias proferamus. Quomodo igitur penes nos erit , hoc aut illo modo appetere , si omnino necesse nobis est, nolentibus volentibus uniformiter ad hoc illudve desiderium incitari 3 Haec & id genus alia contra libertatem voluntatis afferri queunt, quibus id effici videatur , ut neque appetitiones, neque declinatioues, neque consilia nostra in nostra potestate esse videantur. Adversus rationem de egestate, dicendum est : eam non inserere appetitionem. Multa enim promsus inanima, ut stirpes , qualitate aliqua egentia , velut humiditate aut siccitate , aut caliditate aut frigiditate tamen eam non a petunt, quia vi appetendi carent. Nam quae appetunt, eadem etiam
sentire id quod appetitur, necesse est, & ad id moveri. Nec tamen appetitum inserit egestas sed id quod appetendi vim habet, aliquare egens, ad egestatem propulsandam, appetitum provocat. Neque vero pruritus nobis manus inserit, sed manus pruritum sedant. Neque etiam 1 vitae necessitatibus artes in-
45쪽
io SIMPLI i I COMMENTARIus αἰτίον seruntur , sed animus ad eas ne--ρβαλε s 'πιχνας. - πα- cessitates sublevandas excogitat σα-μ ορεξις , κίνηMς ενδοθεν.& opponit artes. Omnis enim ες της ορ γηί ης , Ger appetitio , motus internus esto MN -τ νο- η , Gabe animi aspetentis , ab eo ipso πο κν. αλλ' ἡ μι' των progressa , non extrinsecus inse ἀλογων γων α γγ η σω -- in . At briitarum animantium πη ἡ ἡm , se jAν αου vita , quae corporea est , ne- των σωμάτιουν - , ως que fere quicquam habet quod g ρικειως ὀιδείαις Θ ζ σύμα- supra corpora velut emineat: in τί di τις ὀρεξεις croco em ριο- egestate corporis , tanquam sibi νοειδῶς ζας. dio' ' ηναγκασε - propria , uniformes habet appe- να δερκῆm ' -c ora . ἡ titiones . Unde hae coactae vi- λογγκή- των αν των , dentur , & non liberae. At ho-2 Qυν ἐαυτῆς μεστ m, et i Elin minis animus rationis particeps, εχου χέ Πν , μεν cyia eta eo quod in medio situs cst, tria χροζον , ς σωρ msν ' αλογον, plici ratione praeditus , una qua
c em , s etfiet --. S tertia qua ad id quod praestantius
o πιν μεν πῖς Mν ἐαυ-- ὀν- est , movetur : triplicem , quo-δω , 5 π αλογοις ζ σωματ que vitam de appetitionem ha- μως , τότε Qί- νωίνων bet. Ac quando corpori ,& br ANM- ηγουριένη, σωορέγετ- ακώ- tae corporis vitae sese dediderit: νων ἡναγκασμάνως. κ, αὐτη ἐουν tunc illius egestatem , suam esse η ο εξις ωύτης η m mynξουπιον ratus , neces lario una cum illo άμφικητηππρον ἔπουσα . οπιν I appetit. Et haec est appetitio il- teu, i. τοῦ γ ζῆ, ἡ Ηώ κρειτῆο- hus , quae libertatem controve να , mri χω ορεξιν μνης οἰ- sam habeat. Cum vero sitam via κύ-- ὀκεινων αγα- tam vivit, aut praestantiorem: tum Θῆ ἐφιεμένlis . Aλη ψν ες- ον- & appetitionem habet ei vitae con- τως κυ ία η , η τωνδε η sentaneam eiusque bonum desi- τωνδε θέγειλη , ως πλειονα ὀιε- derantem . Huius igitur animi ξεων ειδη πεφυκῆα croco ε- Vere est ea autoritas , ut haec autatas, τα μεν χειρονα, - e lo- illa desideret: ut qui appetitionum , τοις 3 ἐν μι-κακ-ομενη, plura genera a natura iesita prose re possit,alia deteriora,sia praestantiora,quoru illis vitiosus redditur,
46쪽
λειαν πινα - τῆς, σωροσ2 . corporis suive ipsius curam. Pe Κρω , ceti ἐξουΗ 'ε mo spicuum autem cst, licuille illi tum σαυρρε ν, τω σωματ' οπερ αἰ una cum corpore appetere,id quod mis ara mιου υχαι' οἰλ' ως με plerique animi faciunt. Sed maioris
γνπς, λέγου --,θες, ά ialta dicunt: verum illi quidem ex Partem οαν rem sm λεγειν. h. μ ως ἐπ- dicunt, sed non quantum ipsi pu-
και - εἰ το ρ εὐρου πιαυτ- ειχε lud aptus est. Quamobrem rebus
απ' auras κδηας μεδίδρο,παντη ηα tunt, alii non. At si res appetenda ea natura haberet,ut appetentem cogeret,& motus ab ea inderetur, ne-
47쪽
11 SIMPLICII COMMENTARIus ἀνάγM ορέγει s αμέ - οροκτυως, cesse omnino esset eam appeti ab H Q ταμ μολον , τα γηίον. ' iis quae appetendi vim hanerent: άδε αν ην π πιῆ ν , αλ ω &- quamvis alia magis, alia minus. Acm ος, η D. 1 β- ,ο α ὁ Η π σω- ne appetitio quidem illa ellet, sed ματων Om s. ἡ ορεξις, εκφ- impulsio aut attractio violenta, ς etiς ἐς laseo G Oζεγο ου ' qualem in corporibus cernimus. e αῖ α ς , ωςπερ τρὰ Nam appetitio extensio qua dam lεινο--μη μεαἔπινου ς. Ε'bν ἔν est, manente eo quod appetit, &m,κας ἔνδο- ο p 'ημων ἡ ἔρεξις, ὰ, non recedente: quemadmodum ἡ Gmληxhς, ' τα ισῶ m. άλἀ π- manus extendimus, quamvis loco τε αoμοσί- πυς τ si non moveamus. Est igitur appetitio ορεύς S xkπλη iit -- ζαλοήνη, motus quidam noster intrinsecus: πώ I αυλαμου , ο ν ως στυς item mi opinio,&similia. Verum is ιρεκτον ι φέρεddis δοκῶ ., πλέον motus alias convenienter ad rei apis ἔχον το ανορεκπν' 'petitae & opinatae naturam fit, alias νον μεν m οἰς ὀρεκτον καμ ακκα- ab ea recedit,cii nos ad aliquid ap-λειθ ρ ορεξιν, κρυμον δέ eti φακτον petendum serri putamus cui pluscin εαυτω, οπερας,τ αS το ειδωλον inest quod aversari debeamus :οζεκτοῦ H πρίων μυ-ρχον abia dio . quodq; aliquid appetendit ostentato' κλεπ ων, Gn π ἡἐυπ- cliciendi appetitus causa, sed fugie-ειδωλον λ ὁ ορεπιαν φερομ- dum aliquid in sese occultat , quod νος, V-αον φακτον τη id τ' propter perplexitate adumbrati b ευπηρμα, μ, α λι- ἡ ιυχlμίλ- ni, inesse non animadvertitur. Nani υν-οia εν ουν ἐυλαςς ὁ γ qui furatur,dum ad opulentiς simu-- αν θρμων u. ν ' κόλαπι, lacrum, ut rem appetendam fertur, μονLυ - υχίαν ὐ πιαυτης ορμῆς rem fugienda tali opulentiae adhae- νου o A. υπερων ψοζε9ως -- rentem, quae animu cum primis in-ωνω'nob -τὸ - iurium facit,neq; novit, neq; ver πιλής π ταπιαυτα ιουίων λαιθα- tur. Captivitate porro & supplici hi, νυ. κ μ ν ουν ἐΠ το βασανί ν το ο- quam solam in hac appetitione ca- ρεγύον, εἰτε αλκβως ἐδε πιοῦτον, ει ει- lamitatem censet, On fervore cupi-δωλον μόνον οξελον οἰσἐm mcἐιεκ uέ- ditatis reiicit illud vero amplectitur, νω τω ψ ευπρίας n*ικἐχρω es .m 1 multos qui talia faciant, non depre- μαλοννημετεραν ὀρεξιν -ιδί ν, , hendi. Possu inus igitur rem quae appetitur, examinare, sit ne revera talis, an simulacru duntaxat appetendς
rei adumbratum habeat:ut modo de opulentia dicebamus. Atq; illud magis etia in nostra potestate est,ut nostram appetitione erudiamus de
48쪽
doceamus, ea quς proprie appetenda sunt, appetere,& silarii lacris non falli. Adversiis eos autem qui dicunt, quoniam appetitus appetentis,&opinio opinantis, suapte natura ad suum appetibile & opinabile feratur, non penes ipsum csIe, ut sic contrave feratur: sicut neque
penes glebam sit deorsum ferri; nam alioqui sursum etiam ferri pos set: Adversiis hos igitur dicendum,
duplicem esse necessitatem: quaam libertati voluntatis oppositam, alteram cum eadem coniunctam. Externa itaque libertatem tollita nemo enim qui extrinsecus aliquid facere cogitur,aut non facere, libere agere dicetur.) Interna vero cogens omnia pro sua natura agere, haec magis libertatem confirmat. Quod enim per se movetur , pro natura sua moveri a sese necesse est: neque propterea ab alio movetur. Neque enim extrinsecus necessitas
ea provenit, sed cum eius quod per
se movetur natura coniuncta est:
camque conservat& ad suas actiones producit. Qusd si habitus etiam melioris & deterioris sibi ipse causa est animus, propter obedientiam & contumaciam: actionum etiam causa, quae ab habitu oriuntur , illi erit ascribenda. Neque tamen in omnibus libertas& potestas nostra eo metienda est, ruod etiam contraria facere pocti Nam animi, bono semper astixi,
49쪽
bonumque amplectentes, liberum etiam delectiun habent. neque enim is delectus coactus est & b
no suo semper inhaerent, neque ad contrarium unquam abstrahuntur. Nostri vero animi dum quidem boni sunt, bona appetunt: cum vero mali sunt, mala. Itemque a vitio transeunt ad virtutem, si curentur : & a virtute ad vitium, si negligantur : atque utrumque faciunt arbitratu suo, nullaque neces.state coacti. Quare nullius vitii causa in Deum conferri potest. Etenim secit animum qui malus fieri possit, eo quod non prima illa tantum condidit, sed media etiam Sc postrema : ut ita omnia persecta
redderentur, dc prima vere manerent prima, non aute extrema, sterilia, imbecilla evaderent, materiaeve permiscerentur.Fecit igitur ani
mum qui malus fieri posset, Deus qui bonus est, ob divitias suae boni
tatis. Nec tamen aliter cum fieri malum pastus est, nisi ipse volui flet. Adversus eos autem qui dicunt fatali conversione non actiones modo nostras, sed & appetitiones cogi, nec quicquam liberum nobis relinqui, nec libertatem aliud nisi nomen inane esse, dicendum est siquidem rationis particeps animus , orius atque interitus expers sit, squod nunc ut concessum sumatur, demonstrandum alibi: licet
Stoici aliter de eo sentiant si igitur
50쪽
ei as ἰοεξεις cri=cκλοῦντ'. ceti ENCHIRIDION. 2sortus atque interitus cxpers strationis capax animus , ipse a
mobilibus causis cssici atque affici dici non potest : sed instrumentum eius , hoc est, animal, quod est corpus vitae particeps, hoc inde commutatur . Mobiles cnim cause pro diversa ad terrena habitudine, alias alia eisciunt: instrumentum vero producitur aptum animo , qui eo est usurus . Ut igitur e discrimine instrumentorum artis , usuros eis artifices
cognoscere licet , haec esse fabri lignarii, illa aedificatotis, illa fabri aerarii : neque sic in genere
tantum , sed & habitus utentium eis artificum , & artis actiones atque opera, dignosci pos . sunt; nam qui in artibus excellunt , etiam instrumentis melioribus utuntur:) sic astrorum periti , instrumenti naturam e causarum discrimine perspicientes , etiam de habitu eius qui instrumento sit usurus , coniecturam capiunt , ac frequenter scopum attingunt. Nam pleruque animi , in corruptis praese tim rebus publicis , in quas onerati vitiis , amissa pristina dignitate, contrahuntur , cum sese instrumentis effusive dediderunt , iis non iam ut instrumentis sitis, sed ut sui partibus utuntur : itaque suas appetitiones proferunt. corporibus accommodatas. Ad