장음표시 사용
731쪽
P R F ATIO. dicent, bono litterarum, esse natum, aut alia quacunq; ratione humanae societatis aut civili S utilitati procurandae idoneum, tum vulnus illud, ut duplici ex ictu veniens, ad intima usq; animi auactum penetralia, omnino intolerandum adfert dolorem. Ex illo hominum genere , quos & privata pariter tu publica caua moerere e reptos amici debent, fatis ante triennium cocussit, Nicolaus Fabricius Petrescius quem virum vel nominare laudare est. Eum nisi fama talem ferret, qualem ego scio fuille, penicillo hic meo, quamlibet rudibus lineis, atque obscuris coloribus exprimere conarer petiectissim iam virtutis omnis,& omnigenae eruditionis exemplar. Tentarem hoc. inquam, de cuius tamen vel minima parte digne attii genda vix quidquam mihi promittere. Praestare equidem quod debeo summis cius viri erga me metitis, quae nullu in me vitae, quan cunque dabitur, tempus obruet, nulla delebit oblivio. Sed cum id aliter praestare non possim, quin plura dicenda dictis pretermittam, prae Omnium exequendorum numerorum, quos talis vita δίralis fama postulat,contrahere vela cogar, oramq; legere, net in tam vasto laudum pelago cum tenui cynabula deprehensus naufragili pericliter. Hoc igitur susticiat dixisse, non alteri I multis retro seculis solem illuxisse,qui rei publicae litterariae promovendae maiori cupidine flagraverit, nec qui magis cum dum vixit promoverit. Ut non unum scientio genus curiositatem ditis provocavit, ita nec unum genus hominu benevolentiam eius cum benefico animo coniunctam expertus cst. Alii, quos innumeros esse scio, pro virili, si ingrati non eruist, praedicabunt quid & quantum illi debeant. Quod ad me attinet, tanta sunt quae in me contulit, totque modis, quibus potuit cumque, studia mea adiuvare nisus est, ut cogitatione ea comprehendere vix detur , nedum verbis exponere queam. Quibus omni bus adiumentis ac praesidiis quando hodie mihi illo amisso carendum est, cum maximastis diorum meorum, AEgyptiacorum praecipue dc Arabicorum , rem Ora dia impedimento, plus tamen defico
quod Respublica litteraria in illius viri morte sibi abesse perspicit, quam quae mihi video peri i sse, quantumlibet maxima illa esse, propria tactus iactura, etiamnunc sentiam . Post illud damnum , quod meum non magis esse quam totius Reipublicae detrimentum fateor ,& quidem maxime deplorandum , non aliud gravius de acerbius potuit incidere ex persona cuiusquam amici dcfuncti, omnibus
732쪽
omnibus bonis &eiuditis, non amico tantia, doludi,qua ex obitu Iohannis Elichmanni nobis accidit. Omitta memorare quibus me privarit commodis inopinatu ac immaturum illud ianua,quia potiora iudico, quae mihi comunibus cum orbe litterario lacrymis lugenda sunt, per mortem citis humano generi prae pia, quibus Masset eruditum saeculum , si productioris ullara vitae ci contigislὸ '. In medio flore interceptus, salictus quos ex doctrina eius infinita
de omnigena nobis certissimos spondebamus, maturare de emittere
non poxui . Nec fefellisset, sat scio, spem quam de se conci tarat. Non enim pollicitis 1 olis dives, hiantes delusisset, quos pender
videbat ab expectatione eorum quae promiserata . QuamvIs medicinae professio , quam sit inma cum laude, de aegrorum salute factitabat, magnam ci temporis partem sirriperet, diligentia tamen de labore petitabat quod deficcret, sustu ratusque horas aegrotantibus subsecivas , valentibus eas impendebat dc imputabat, praeparata multorum operum quae moliebatur, edition . Arabicae autem & Persicae linguae cognitione intima tantopere excelluit, u pauci hactenus ad earum linguarum secreta penicius penetraverint. In Persica sane vix videtur Europa parem tulisse. Fortassean nec feret. Quod ad hoc aevi latuit plerosq; eruditorum, ex eadem origine compererat fluxisse Germanicam de Persicam linguam, ad hanc illum coniecturam ducente infinita vocum copia , .utrique linguae commianium, sed de verbis similiter terminatis, eodem modo compositis, aliisque multis argumentis. Quia porro multa quoque vocabula reperiuntur in Persica dialecto, quae de Graeca sunt, ted ita
Greca,ut etiam non minus videantur elle Germanica,ex eo non vane augurabatur, pluria etiam Graecos debuille Scythicae origini, quo ex fonte tam Persica quam Germanica profluxisset'. Lexicon praetcrea Arabicum locuplesiissimum de absolutissimum paraba , quod ex magna iam parte affectum, nullo negotio quandocunque vellet perfectum dedi siet , quoniam materia omnis ac silva in promptu dc ad manum erat ex optimis Lexicis Persicis de Arabicis depromenda, cui nihil deerat ad sormam accipiendam, nisi ut in ordinem digereretur ac disponeretur. Sciunt utianae qui propius
eum noverant, quam exquisita rerum naturalium scientia praeditus
733쪽
cognoscimus. Medicinam preterea eo successii faciebat, quavis non pervulgatam medicorum viam insisteret,ut saepe ab aliis deploratos rςstituerit. Haec posse etiam alios multos,&in eo se etiam plurimos iactare, non inficias iverim. Sed qua rari hodie sunt, quorum possis candorem ingenuum, simplicitatem prudentem, sinceritatem exi- miam in omnibus vitae actibus , & in amicitiis praecipue colendis, ex vero predicaret Quis hodie amat quem qua aut , quoqua amatur. nili propter utilitatem Z Quis alii utilis, nisi mercede pacta, aut expe- . ctata retributionet Quis prudens, nisi subdolus idem ac vafer Serpentes ubiq; videmus, sed sine columbis. Quis dissimulator nisi etiam simulatori Quis candidus & ingenuus , nisi verbist Quis doctus, qui non velit videri doctior qua revera sit Z Quis amicus amico nisi fictus ficto 3 Haec omnia ille vir habuit, quae pauci nunc habent alii, quae Sc quanto rariora sunt in plerisque hominum, tanto maius illius desiderium nobis, & amor in dies atque horas cre scit, qui dives tot bonis rebus suit, quarum penuriam in tanto
mortalium numero cum gemitu experimur, quas ille omnes in morte secum abstulit, nec heredem earum reliquit ullum ex asi . Haec faciunt ut doleam amicorum vicem,quibus talis amicus ereptus est. Maior vero est ea, quam in illius iactura noxam perpessa est litteraria Respublica, cui demerendae natus singulari exemplo
videtur suisse . Fatale porro & hoc in illo fuerit, quod in fatali
vitae termino , ex Persarum dc Arabum , omnique Orientalium ,
sophorum sententia depangendo , vitam finiit , nec ad terminum ipsum illius operis perveni . Tam properato fine prohibitus etiam est finem huic Arabicae paraphrasi Tabulae Cebetis imponere , quam Notis & Animadversionibus illustrare plurimis, iisque doctissimis, cogitabam. De ea nunc quid dicam nihil habeo, cum nec scrinia eius, qui nobis illam imperfectam quantum ad Notas, reliquit, compilare possim, ut de auctore illius quis fuerit 'exponam, vel quando ea in Arabicum sermonem, aut ubi conversa fuerit'. Putabat idem μευει- Elichmannus, quod Lepius ab eo. audivi, huius paraphraleos auctorem nactum esse integriorem codicem Graecum , quam ex quibus illa Tabula hactenus Graecessierit propagata. Id tamen 2 me nunquam potuit impetrare, ut ciacquiescerem, cum vel antiquissima huius Tabulae exemplaria manu exarata viderim, quae editis eam auctiorum non praefereban .
734쪽
Adsutam & adtextam partem illam liquet quae caudam trahit, ab ipso Arabe paraphraste ex aliquo Ethico Graeco, qui tunc in manibus habebatur. forsitan haud vane augurari licea '. Sed quia
easdem personas colloquentes inducit Cebetis& Herculis, ut in reliquo dramate, ita & illam ad sciliciam & adfiiticiam catastrophen, paraphrastae eiusdem ingenio tota esse, si forte, concinnatam probabilius sit'. Certe non meliori fide in eo scripto vertendo
ruisse versatum, lectio eius omnibus notum seciet'. Nam de multa adtexuit quae in Glaeco textu non sunt, alia vero detraxit, pluit ma interpolavit, immutavit, invertit, nec pauciora non ipsi intellecta, perperam & contra mentem Graeci auctoris expressi .
Quod non huic tantum versioni vel paraphras peculiare est, sed
fere omnibus commune, quaecunque hodie ab Arabibus ex Graeco expressae visuntu . Nec profecto id tantopere mirandum φιλα- videri debet, ut eos hac in parte praeter aequum iustuna qu propterea protegere nimium cupide festinent, eorumque erroribus patrocinari. Quo tempore istae versiones curabantur, auctorum praecipue antiquioris Graeciae, qui in Arabicum sermonem a doctis Gr ceArabibus transferri solebant, non licuit meliores dari, cum nec maior inter ipsos Gricos priscς eorum lingue eruditio diluceret. AnteMuhammedum vix ulla certum est lingue Gr cis UmArabibus Intercessisse commercia ad hoc, ut artesGr canicas ac di sciplinas Arabes affectarent, libros illorum legere atque intelligere laborarent, eosque in suam linguam vertenda studiose curarent. Heraclii illud aevum Graeciae fuit, quo aevo ne ipsos quidem Graecos constat admodum peritos suisse antiquae Graecanicae dialecti, qualis Socratis sarcido Athenis Atticis vigebat. Quis enim ignorat, tum nec Atticos Attice amplius loquutos esse, nec Graece Graecos, quorum sermo Latinis vocibus in Graecum sonum ac sormam traductis, totus inquinatus ac contaminatus, ab antiqua puritate Attica Graecaque descivera '. Qui illo tempore vel ex Graecis ipsis, linguam quae in usu filii aevo Socratis de sequentium philosophorum , mediocriter intelligerent, quam rari fuerint hinc palam est. Neminem vero tum fuisse qui exacte & perfecte posset onuria in eorum scriptis assequi, facillime mihi persuaserim. An Monachi qui libros Latinos veterum scriptorum ante annos Octingentos descri bebant, ipsique Latine noverant, sed eo modo quo
735쪽
Latinitas tunc barbara a Gotthis & Longobardis Vandalisque introducta usurpabatur, melius eorum loquutiones auctorum assequebantur , qui vixerant aetate Ciceronis 3 Eadem certe res sui .
Hi ne illud mutandi in libris que non percipiebant,&corrige di queprava videbantur, insanabile eis insedit cacoethes, cuius vitio offectum est ut tot hodie mendosa priscorum Latinorum monumenta habeamus. Proximo & obvio exemplo id etiam clarius firmandum. Plurimi nunc in nostra Gallia vivunt linguae, qualis hodierno die in usu est, Gallice scientissimi. Quis ex illis omnia se intelligere,qiυς in veteribus,ut vocant, Romanensibus scriptis amatoriis occurrunt ante octingentos anno S compositis, postit polliceri, aut si pol liceatur, praestare t Ne illa quidem capimus, quae abhinc trecentis plus minus annis c scripsit Iohannes Meunius, qui plurimaLatina opera Gallice convertit. Plurima certe in illis clara sunt, sed non omnia. Et sane laboraret si quis in eam dialectit. quae hac elate obtineat, tras formare omnia studeret, etiam cui materna sit haec lingua. Multo ucro magis aestuaret,quicunque extraneuS, Belga aut Germanus, Gallicam linguam sub magistro didici siet, si idem tentare vellet, ut nimirum scripta antiquaRomane asia Belgice aut Germanicecomerteret. Quo magis ignoscendum reor Arabibus, qui Graeca in A icum eo tempore verterunt, quo ne ipsi quidem Graeci , quibus utebantur magistris in illa lingua addiscenda, promittere poterant omnia a se intelligi, quaecunque in Socratici aevi scriptis Graecis occurrebant'. Non poterant isti Arabes magistris suis esse doctiores. Non igitur mirum si paucae Arabicae versiones Graecorum operum ita fideles reperiuntur , ut nihil in his desiderari possit . Maximam eae partem non Heraclii imperio, quo primum tempore prodiit Mabs ille impostor, sed longe adhuc inferiori aevo Graeciae, ideoque etiam imperitiori de corruptiori, exierunt' . Non enim latet Arabismi peritos, regnante apud Arabes Abbasidariam familia sub regno praecipue Almamonis , qui septimus Chalisarum ex ea gente fuit , scientiarum omnium studia florui fle, Arabasque eo imperante, qui & doctus erat, de doctos amabat fovebatque , certatim se Graecis in Arabicum vertendis adplicuiste quam plurimos. Ut Proinde constet plures versones ex Graecis Arabicas circa illud taculum prodii me, quam reliquis oonibus retro Arabicae dominationis tempoxibus, aut dein pS-ii I . sequen
736쪽
seqtientibus. Atqui saeculum illud a Chrillo suit nongentesimum . non minus in Europae de Occidentis nationibus Latinae linguae in bariem degenerati fatale,quam in Asia de reliquo Oriente Graecae. Si quis Arabs ex aetate Graece scivit, non potuit eam scientiam haurire nisi ab imperitis antiqui Graeci sermonis magistris. Hinc tam uiri hodie errores in Arabu sci iptis occurrunt, sive dedita opera
ex Graecis ea conversa sint, sive etiam sententias Graecorum auctorum in operibus suis obiter citaverint. Quod hic occasione data contignare debui, ne, qui Arabicae lingitie studiosi simi, prae studio , sicut plerisque moris est , icse ita quasi atrinorare de addicere
pergant tuendis eorum partibus quorum doctrinam consectantur,ur, nihil eos peccalle, Iovem lapidem iurare parati sint m. Quam multa in opetibus Avisennae extante Graecis Dioscoridis, Galeni, Pauli Aeginetae sumpta, quae non recte ille interpretatus est i Qui Dioscoridc ex Grςco Arabem fecerunt, quam versionem totam pcrpartes in libris Ebenbuitatis de Simplicibus relatam ac digestam legi, de diligenter cum Graeco contuli, in fiuitis locis mente auctoris Ilii exciderunt, non intellectis multis vocibus Graecis, non amplius tunc apud Graecos usitatis. Eadem peccata,& frequentia quidcm , commissa observare ostin illis versionibus Veteris & Novi Testamenti Arabicis quae fuere cx Graeco exeressae. Idq; possem planius ac pluribus etiam demonstrare, si praelationis res esset, aut si eam tractationem hoc tempus flagitare . Nec putem melioris eis notae Apollonii Pergaei, Ptolomaei, Heronis, de si quos alios ii mathesi de Graeco in Arabicum conversos auctores dederunt, traselationes, quam medicas aut philosophicas. Viderint qui illas nunc
habent aut habituri sunt, an diversi genii sint quas pari filo textas esse prorsus mihi persuadeo. Discant a me moniti, quid fidei illis
habendii sit, ne, si nimiam de earum sinceritate fiduciam conceperint, saepius decipiantu . Fateor alias aliis doctiores de accuratiores posse inveniri. Nulla tamen talis est, ut ex ea quis praesum a Graecum textu posse in omnibus aut debere explicari vel emendari. Ista ipsa paraphrasis Arabica Tabulae Cebetis, ne alia petamus aut quaeramus huius rei argumenta, testimonium de hoc luculentum dare potis est. Primum quae maxima est hallucinatio , interlocutores duos introducit aiustor Arabs, Cebetem de Herculem, qui nusquam in Graeco comparen . Colloquium quideli ' est duo -
737쪽
est duorum in ipsa Tabula Graeca, Cebetis si sorte ipsius, de senis
cuiusdam . Cebes ibi narrat, quomodo inambulans cum es is in aede Saturni, de donaria varia in ea appensa contemplans , bulam eam plectam viderit : cuius imaginem piae novitate rerum in ea repraesentatarum cum admirarentur, & inter se quaererent quidnam illa sibi vellent, sorte fortuna quidam senex indigena, qui adstabat, peregrinos Tabulam illam avidius de curiosius haud sine admiratione adspicientes , quodnam illud esset aenigma
senem nominavit Hercule, putavitq; hoc nomine fuisse appellatum Socraticum alique philosophum. Ita enim in finς Tabulae posuit.
Explicit expositio Herculis Socratici ad Cebetem Plutonicum. Sed quis ille Socraticus Hercules nusquam veteribus memoratus , quem post tot demum secula nobis commento suo resuscitavit auctor Arabs 3 Cum de his rebus interdit confabularemur, ego dc optimus ac doctissimus vir, Elichmannus noster, o sisse: χι, Vix potera illi Persuadere, nullum unquam extitisse Socraticuri philosophum hoc nomine,adeo Arabibus suis favebat: quos aliquando errasse aut hallucinatos esse, aut etiam id quod non esset ullo modo finxisse, vix sustinebat credere. Atqui certo est certius, paraphrasis auctorem id nomen hariolatum fui me ex prave intellecta loquutione , quae bis aut ter occurrit in ipsa Tabula, H Quae admirandi est apud Graecos formula. Pag. ix huius Editionis, sic legitur:
bes cum sociis suis, seni isti, qui eis explicabat aenigma, de μυλλο- γ. αν Tabula: pietie de in templo Saturni suspenta, quam tunc attoniti suspiciebant. Iuvenibus illis senex supra scriptidi exposuerat, inupientiam hominibus quoi tenet quasi Sphingem eli : Ut enim ea periit intellecta , ita non intellecta perdeba . Sic qui ignorat quod malum Sc quod bonum sit in vita, a suamet ipse ignorantia & imprudentia perditiα, : Si vero id intelligat & asis eo uatur, ipsa insipientia de inscitia pessum datur . . Cum igitur
738쪽
stes putavit, nomen illi seni Tabulae enarratori fuisse Herculi. Nilo autem illa es signi fi cant, quam Latinum, Papae: Papae,
tu quantum nos cupiditatem conieci l Ita αἰ θεοὶ pallim cum exclama- .rioiae admirationem deno ante Graeci auctores dicunt. Et, ω Ζευ κ, Mos. Sic ergo & a. Η'si αλ ι. Occurrit iterum & pag. xxv. ω H'-γκλεισώι γά γ ό κώδιωγ άλλο- ουτ l O Hercules ut magnum localiud perseusim l Illud si ostendit, ab cxclamante& admirante efferri. Alioquin si nomen ellet, satis foret dixisse, Ω' , μέγα. πινδυιυνγ Hoc loco rcddidit Arabs paraphrastes, . Uris r , O japicns,quam magnum est hoc periculum. Quia nimirum existimavit, Herculem in his loquutionibus cile appellationem alicuius sapientis ex schola Socratica. At in priore loco quem superius attulimus vertit, a o Herculer. Inde igitur Herculis nomen commentus est, nequis sola cius auctoritate adductus, vel abreptus potius, existinaci, aliquem olim philosophum sui ite Socraticum sic vocatum. Infinita alia sunt innis ipsa paraphrasi quae non recte se habere fateatur opprict omnis Arabum gloriae famaeque vel flagrantissimus fautor. Tantum tamen abest, ut hic ονεσci ras, qui interpretatur picturam tabulae peregrinis qui in hoc dialogo inducuntur, sit Hercules aliquis, aut, qui eum de singulis interrogat, sit Cebes, ut potius Cebes ipse videatur senex tabulam commonstrans & explicans, illi aute quibus exponitur, extranei. Quorum unus cnumero
Cebetem percontatur. Cebes Thebanus suit. Thebis igitur hoc colloquium haberi fingitur. T cmplum Saturni cui consecrata haec Tabula, Thebis fuisse censendum. Peregrini qui templum illud invisunt, de tabulam in eo inter donaria suspensam consideran , Attici si sorte, aut Ionici generis iuvenes. Ccbes, senex, qui ignorantibus de quaerentibus, quid illa significcnt, explicat, auctor nimirum huius dialogi, cui Titulum ipse, qui scripsit, fecit, Π ναξ. De quo perperam quidam dubitant an genuinum opus Socratici illius Cebetis Deri . Ratio dubitandi vana est ac sutilis quam asserunt, quod Platonis in hoc dialogo fiat mcntio. Quid tum postea Z Ergo nec Platonis eadem ratione dialogus ille fuerit qui Phaedo inscribitur, quia meminit in eo huius Ccbctis. Tres dialogos scripserat hic Cebes,teste Laertio Diogenet. IIbas, E cI- ου' 1 dc φρυ-
739쪽
de Φραειν. Πίναξ est quem hic habemus. Et Ia 'ναξ quidem inscriptionem habet , non quod in ea velut in tabula vivis lineis vita mortalium subjiciatur , sed quod revera suerit tabula picta, qua reprs sentabatur hoc aenigma, sive hqc mythosogia Cebetis. Inepte igitur Arabs E'ρμιω- huius Tabulae, in Herculem, qui Cebes ipse est , nobis transformavit istius aenigmatis enarratorem . . Haud scio etiam, cur eidem Arabi interpreti verba illa Graeca, αιηρεμφρων ὐ δωὸς εἰ αφιαν-υ Πυθαγοριι ν τινα B Παρων Ιων ε η- λω ως βον, de viro quodam peregrino & natione Lacedaemonio, . libuerit interpretari. Sic enim vertit: in Ex terra peregrina, ex regione Lacedaemonia. Quorum
nec vola nec vestigium in Graeci . Quae antem in Graecis sunt de s iente illo ac prudente viro, qui sectam Pythagoream de Parmeni- eam institerat, ne γρ υ quidem in versione eius apparet'. Pessime etiam reddidit illa Cebetis verba pag. VII. ἡ β άφροσυνη πὰ
cepit, quasi auctor dixisset, Sphingem hoc aenigma proponere solitam hominibus , videlicet quod bonum esset, quod malum , d quod indiffetensia Sic autem vertit, ista
fominibus ita occurrebat cum aenigmate perplexatili , quod erat tale. Ouod bonum, Gy quod malum, quod nec bonum nec malum. Noli de Sphinge hic sermo cst, quae tale aenigma proponeret, sed de ipsa insipientia, hac in re Sphingi simili. Ab l. simpliciter est, significare,declarare, sed de per ambagesaliquid eloqui, dissicile intellectu quod
κτα, involuta, obscura, perplexa. Ita hoc quidem Ioco recte accepit Arabs, in εται ταδε, sed male ad Sphingem retulit, quasi dubia ac dissicilia ad solvendum proponeret hominibus illa quae seqiiuntur, de boni &mali, Jc inter utrunque medii, quod nec bonum nec malum est, ex elicanda finitione. At dicit Cebes, hanc enarrationem Tabulae, similem esse Sphingis aenigmati hoc est, obscuro problemati quod illa proponebat, cuius haec erat conditio, ut non solucre illam quaestionem valentes necarentur. Sin vero id expedirent, servarentur, ipsa vero Sphinx periret'. Idem, inquit, usu eveniet de in huius ει. ολ ογias expositione. Sua cuique insipientia
740쪽
Sphinx est. . si δενσια η ροῖ α ρώπως Σφίγξέσιν. Ut Sphinx proponebat hominibus quod illi dis lolvere debebant inextricabile aliquid , ita insipientia tale quid etiam dissolvendum illis obiicit, de bono de malo , quid sit, de quid indifferens. Quod si nesciant assequi . tum ipsis pereundu,si id valeant explicare, ipsa perire debet inscitia. Perperam igitur retulit ad Sphingem quod debuit ad in- spientiam, quae tanquam Sphinx est hominibus. Sequenti pagina
Θ, pessime interpretatus est, de ita cepit, quali legisset, νέ, ι Sic enim reddit haec,.κ ἄν φθανοιι, Et ne iunos sis parcus aut a arus. Hoc est, ne invideas nobis huius rei enarrationem . . Ita supra exposuit illa, εδε ι M νγ, . ol P ou ero avarus bae in re vobM , ἡ Iosueres. Id est , non parcam eam vobis sicut desideratis enarrar . Eorum verborum, υκ ήν . ανοις nιν--, hic sensus est , Non citimes nobis enarraveris quam nos erimus prompti ad attendendum quid dicas. In his quae sequuntur statim mira supinitate , δῖ- δεν accepit pro θυι li. 4ύι ἡμῶν ἰ Φρέργει, επύπιρ D ehτ μειν rara τόν eςιν. tan uam nobis haud perfunctorie audituris, quandoquidem tale protolium ea pnemium, ve alis parua. Nam utrumque Graecis signi hcat τοἰ τὐώον. Et utrumque hic convenit'. Pernicies quippe denuntiatur pro poena non discernentibus fines boni & mali, ut beata vita pro mercede intelligentibus. Melius tamen H,τίμιον hic pro praemio sumetu . Ultimo enim loco de praemio beatitudinis actum fuit . Interpres vero Arabs ita haec reddidit ,
Et enarra nobis eam enarrationem jecundum modum suum, quia haec Portantas nostra aedesiderium. Procul dubio ιλτιμιον, ἀνώ P n,θυμια ac cepit, cum sit, merces, praemium, Vel pinna ac multa. Pag. xvi γιμα ι α πεπλασμυίω τω ειδει, intellexit de muliere ornata omni gene
re ornatus, o coti A, quam fictam & sucatam me lius reddidisse . Aliud κόσμγ in mundo muliebri, dc ornamentis, aliud κλασμα, quod sucum spectat, quo cutem solent pingere, de corpus oblinere. Ibidem Arabice vertit L , quς socordia est ac desidi non fraus ae deceptio vel error. Sed de in sequen-