Simplicii Commentarius in Enchiridion Epicteti, ex libris veteribus emendatus. Cum versione Hieronymi Wolphii, et Cl. Salmasii Animadversionibus, et notis quibus philosophia stoica passim explicatur, & illustratur. Quae accesserunt, sequens pagina in

741쪽

res, an illud dita eam pati quoque possit significationen . Pag.

xii I vertit antias, cum sint opiniones. Pag. XVII. ζαι-ἀγαθω, τυχbis αυτίω , ita reddit qua Hegillet, ἡτοι 1 αγαθοτυχοι υλου, mι. Hi vocantur felices fortunae, id est, fortunati. e paulo post, ουτοι πάλιν ωκaντυχlius altaria 4ψοῦαν, similiter transtulit, quasi esset in Graeco, πτοι 1 κακόπιχοι καλ- . Et, hi appellantur infelices fortunae. Id est , quos infelices fortuna reddidit. Grae ci λςοχους appellant , ut illos c Contra ἐυτυχους. Pag. XXx I. αλ- σω de prato interpretatur , cum sit lucus, & λειμω,α, pro λι- ῶνι accepit, pratum pro portu, in istis , ο α οδν, εμ-isis

μωνα distingui si αλσους, pratum a luco vena emine. I

Ecce, vides ante Uud pratum locum quemdam,qui videtur pulcher esse , in simili portui. Arabibus non aliud significat quam pratum ,

& locum herbosum ac pascuit m. Et portui , λι- e, non λειμών. Sequentia omisit, ἰ εω τι mu ρ καταλαιέπομενο- . ιιαλα. Zατα ν εις ουν ψ Hσμ si λειMὼνω σάζολον ετ ζον Φυλ λέων. Haec ultima tantum expressit, in ζολο τέρου Q, πυλ- ἐτέραν. Eidem pagina, Hση 1 ti κιπιώνη uo τ' a/ι A. Vocem ηλικία, quae tunc apud Graecos staturam norabat ita vertere maluit, quam .etatem , quO- modo ibi est accipiendum . H λικια His Q, κε et is, est media aetas& stata. Nam κGe Hνη hic pro πιταγμδη accipitur, ut etiam exponit Hesychius. H'λμὼ pro magni di ne corporis, ab ἰλί- deducitur, quod est tantum, & magnum, πλιεουτον, υεγαλον. Ato ηλικι pro aetate, ab nλια, qui parem aetate designat. Unde proverbium, ἔλικα τέρα ι. Et tamen ureumque ab origine eadem . Nam ut plurimum pares aetate, etiam magnitudine aequales & statura. HVtiuies certe Graeci hinc appellant aetates per quas hominum vita decurrit. cuius plures gradus sunt, quas ηλικιῶν βαθας, appellant, ut est insantia , pueritia, adolescentia, virilis aetas, & media . quae ριέα & κευιυένη vocarur, ut hic. Sed & κλικιαν ablo tute de iuventute dixe-

742쪽

PRAEFATIO.

dixerunt υΤ' ἔξοχιι, quia illa aetas optima. Unde, Illam. της πολεως. apud oratores Atticos,urbis iuuctus, οἱ is κλα- νέοι Hinc αes pro sene. Aliis pro iuniore. Criticus sacer nescio quam γγανααν ἡλικ&ν

somniat aptid Hesychium, in Notis ad Petri Epistola prima, cuius .

Glolsographi verba etiam deterius corrumpit quam vulgo sunt, ut loquutionc quae Graeca non est, introduclit. Nam δει A quidem sumitur apud Grecos duobus modis, pro aetate hominis,& pro statura,non autem pro aetate temporis, ut in illo Horatiano: ' tum peior avis tulit nos nequiores. Hoc G raec i non dicerent, ἡλuxta, ωιτέρων At ille vult γ γi ντίαν apud Hesychium esse α Minρον, id est, primam mundi aetatem, vel seculum primum, quo vix cre Giganter. Apud Hesychium legebatur vulgo, Γιγxντία , λιν -- ο - ρον υ οἱ κατοικουms γίγαντες. Ipse corrigit vir clarissimus & qui pridem nobis Hesychium emendatum promisit, Γιγ'Iet, ἰλα- ρτ α προν, οἱ κατοικουν Tu γοῦν Γίγανris Si caeterie omnes similes huic erunt emendationes, malo habere corruptam. Quid enim hac correctio-i e corruptius t At quid proclivius verae lectionis inventione quae

talis est, minima mutatione, Γιγαrrimu Λυκia τὸ amorisον, κι οἱ κατοι ην

τες Tiγα m. Lyciam prius vocatam esse Gia antiam, de qui eam incolerent Gigantes, ex auctoribus cogniti stimum est. Non potui modestius virum doctrina praestantem reprehender . Et ita in posterum statui omnes illius hallucinationes,, pravas emcdationesω

perversas interpretationes, errores, redarguere, ut moderatione in

eo carpendo meam nemo vel delicatissimis auribus praeditus possit desiderare. In meis reprehendendis talem ipse si praestet, nihil amplius ab eo desideravero. Sed ad rem. In eadem pagina Tabulae Cebetis, Arabs paraphrastes, πλει α.λbis & α-λλωρος ν , id est, simplicem G siue usto ornatu, reddidit, Pestim non multam , ornata vesti nou multiplici. Haud scio tamen an videri possit expressisse sua lingua mente auctoris Graeci. Ut quod abundat de superfluit, modumq; iustum excedit, hoc sit u. Infra quippe Pag. xxv I, GHω ἀτιυφερον απλῆν εχπτν, - πλην vertit, ii OG , sincerum, simplicem ornatum. Et certe illud Ju solet Arabes tantu sumere de re quae numero abu' .dat αλι νετο, --JU Vide vers. xx versuum Pythago Vcorum . Eadem pagina, Ἀτάκτους haud bene exposuit, eleganti

dissositione

743쪽

Nescivit quid esset Graecis cmατο- de tralia. Pro modesto solent eam vocem sumere ,& pro eo qui obsequitur & paret iuiis rebus & iis hominibus quibus debet, seseque iis accommodat.

Cui contrarius . Hinc locus apud Suctonium , ncc sa-irus, nec vulgo intcrpretum intelleinis. In Domitiano , LI ad δε-

ducta est ab iis qui in choro non discordant, sive canentibus coiicinendum sit , sive cum saltantibus ad eundem modulum pedes ponendi sint . Inde Πακτρο, vita& moribus compositus ac modestiis obseqx usq;. De quo nos alibi plura. Ibidem in illis,- απλα- ωσι , ὐδαμῶς κεκα' ω σμUM , ά πλαςους vult esse, eas quae vultu sint hilari ac sereno , At t αλιις , ut iam diximus, mulier dicitur. quae minime sucata est. nec cutem habet fictam pigmentis , & expolitam , non cretata, non purpurissata. Multa alia in eadem pagina pravE , ac per- VerSe vertit, quae omitto , & passim in sequentibus usque 'dpag. x LV. Ubi non possum praeterire quomodo exposuerit Κωρυυον

uius descriptione liquet, quam tuti esse potuissent ac securi qui specum illum incolere voluissen . Vide Melam liliar, cap. x m. In terpres Arabs pro Corycio specu nobis suppositit, quia sortassi non intelligebat quid esset, cochleam quae concha sua circumdatur. Quasi scilicet ostrea in tuis conchis tuta ac secura sint, quae

cum ipsa concha., qua munita sunt, capiuntur & comeduntu

uiat Mustus ab omnibus lateribur, ad iustar cochleae quam sua concta circumdat a deferest. Hec ineptissima sunt. At in eadepagina aliam S meliore lectionem se in sitis codicibus invenisse testatur,du reddidit, erarios, is ab . Videtur enim legisse, ἐποθοῦχοι, vel Nam ἐπιδηκτοι haud alii queant intelligi praeter eos quos vipera momorderit'. Ecqod illi autem antidotum naturale habeant adversus morsum viperae, haud fateo me videre, qui a vipera mors lacrin . Palam vero est, G raecu m auctorem de his intelligere qui viperas venabantur. ἐ-ω -ν-

744쪽

ά; φαρμακον αὐτὰς τοῦτο. Pagina sequenti ridiculus est idem paraphrastes Arabicus, dum Graeca ista ita versa nobis obtrudit, κ, -κα μοις, κώj - κεφαλας δοκου VM , adeo ut capita idorum ad pedes

pertingant, Sensus Graecorum est, quorum qua attrita Er detriω fune Hidentur. Hanc huius loci expositionem de capitibus quae ad pedes usque pertingunt, hausit ex alia falsa intespretatione Verbi ανακαρι ρειν, quod accepit pro capita inclinare, incurvare & protendere. Cum enim hic dicat Cebes, de illis desperatis , Oi ψς ἀπεγνωσμυοι, vi τα κνήμαc, Misit πις κε φαλάς διοκου et θα, paulo post de iisdem ait, οἰ H άπιγωσε τοι Gm πωδειμανακαμ ρου , κακῶς νγ αθλί ς κεἰμ ιοι. Quae verba Arabs ita vertit, qui non coguoscunt disciplinam, ideo capita ipsorum suntd missu, latus ipsorum malus est. Ubi vides, ανα ειέειν eum reddere de his qui capita habent demissa, & ad pedes usque inclinata. - Ideo supra ubi de iisde sermo est 6 6ς κνημας-ς κεφαλας δοκου ore, exilicavit de hac eade capitum incurvatio da verius pedes, & demission . Quod est ineptissimum. A- νακαμρειν, hoc loco est, redire, reverti. Malim itaque hic legere, in Graecis, οἱ ψυ απε ω AG ἡ Η ποειδείας ανακαμψου , κα-ς ηαιάθλiως -- χιοι. Et hi quidem desperati, ab eruditione recedunt, male ae misere tractati. Et ridicule idem Arabs interpres απιγω - Οι Κώ πουδείας,. vertit , qui non cognoscunt disciplinam , Paulo supra autem ἀπεγνωσμους expO suerat .LI eus γ miseria assectos. Hesychius, απεροωσ γ, απελπις . Sed ita ille solet : voces easdem Graecas non uno eodemque modo saepe reddit, variasque eis signi- . ficationes addit idem tamen significantes. Ita απλαμν de απ lindiversis modis transtulit. Et ανακα ειν non uno modo. Nam cum hic capita demittere verterit, paulo post ubi eandem in Graeco sententiam postulat , abscedere penitus cxspnit , in i αναύα κοπις resς καρπώμ παλιν ανακαμόm. Et ubi adscenderint ad tolerantium, rursus abeasolent at cedere. Ubi Arabs vertit: Miseriantem funi, quia seseprocul remo ent, vetue ascendemut ad disciplinam ac coercitionem ani-

745쪽

P R AE F A T I o. mi. Qnae Graecorum mentem non exprimitia . Haud certe etiam

καιπε interpretatur, O -ol At pagi: la sequente rursus apita, in his: Δοξω, ' αγαγοῦ ut Eu

, inquit, sunt. qu.e , ubi adduxere ad Asciplinam qui ad virtutes ingre unt, rursus redeuut, ut alios adducant. Quae Arabs ita trantalit.. Sunt opiniones, quae deducaut ad disciplinam, γ iam proclina ut capita sua. Sed & pag. LII, ανακααπ--mul ,παλιν αθ.ας Γλου--, vertit, . iuoties adduxere aliquos, repete posea proclinant capita sua.

trumq, expressit. Et hanc capitum protensione ad hoc vult fieri, ut alii inducantur. Nempe ad invitandu ,ut plerumq; capitis nutu fit, quo aliquem vocamus, & perlicimus. Sic Gυ- α pag. X Ox vertit Elichmannus vertit fusum. Sed nihil minus est. E mem, illa vox Arabica significat, de elationem , quae propria est am fastus quam gaudii. Videtur ergo pro exultatione quae effulam laeticiam sequitur, posuisse. At infra iaυ-θειαν rectilis exponit

usurum vel usum vel tisurpationem voluptatum. Mirum est quomodo pag. LI, Gri converterit in Arabicum in illis verbis, mta 3 λεγουαν αγα αειν ; τασωτιανι τ ακ σιαν, ω ς αν ειποι Ἐς Tri κεφαλα- . Vt quis tu summam xitia omnia complectatur. n quis summatim dicat. Sic ille Arabs. vertit: Re Die enim duces sunt. Nempe, ασωτ α υ3ολυ πα. Eo tempore κε 'πια Graecis de capitibus sive ducibus ossiciorum & scholarum, sed . ccxercituum, dicebantur, ut Latinis cupita officiorum pro primatibus, de capituscholarum Etiam κεφαλαιάδες δύ κεφαλαιαU barbarae Grai ciae hodieque vocantur ordinum ductores, quos vulgo capitaneos ab eo vocamus. Sub -- ας & οἰκ αας appellatione Cebes complectitur summatim omnia vitiorum genera. Α σω α praecipue

luxum designat de nepositios lumptus qui gulae inserviunt. Repotatum Latini unica voce dicunt. Opinnae Goliae Philoxeni: Votaim, οἰσωΓα. A κυροα vero, id est, intemperantia, in libidine veneria Draecipue spectatuita. Arabs paraphrastes si optimo nostro Elich

a . . . . 'manno

746쪽

PRAEFATI S. anno credimus, ἀσωτίαν co verbo expressit quod eoutumaciam si anificat'. Paulo supra eadem voce nomo is, reddidit. Et sane eo loco ita coniunxit cum ακροοπα, ut hic δεωτίαν eidem ακυσία copulavit'. Vtrobique Arabs tam quam iam dii reddidit'. AtDsum eo loco vertito μα- της , ut isto contumaciam. Neutrum exprimit τἰώ ἀσωτί- , vel Uυ, oiam,

quae proprie voluptatem norat quae in deliciis gulae versetur. Vnde - πυ-λωκὰ, Titulus libri Enniani in Apologia Apuleii, ut nos olim emendavimus. Quam emendationem qui clam inepte sit ggillant qui nihil melius pollunt suggerer . Luxum dc luxuriam vO- .

cant Latini, licet hoc etiam nominis ad veneriam voluptatem rcferatur, praecipue apud recentioris Latinitatis de monachalis auctores. Vnde peccata luxu , quae ex Venere Committuntur . At

veteribus luxuria a luxu. E t profusonem coiit; udorem , O supra 'Edum interpretatur Nonius. Haec cst ἀσωτία. Sane sumptus illi profusi locum etiam habent in re veneria. Vnde de luxuriam infima& barbara Latinitas ultirpavcrit de veneriae libidinis excessu. Non ita antiqui, qui pro luxu positerin Et inde illi nomen. A t οικυηπια magis in re veneria obtinet, quod dissicilius ab ea temperatur. Sa me ut luxuriam de venere etiam dixere Latini, ita& , quam eamdem cum ασωχα hic facit Cebe quidam etiam transtulerunt ad Qtροῖ . GrAci quippe nonnulli τ ἡδυ-θμιμ de ventris & veneris cupiditate usurpant'. Vnde dc ηδυ-θειρω, πρ- ειαν quoque Suidas exponit. Helyclitus inteς- prctatur, --θει χωροντ M. Verum de his alibi. Agamus quod agimus. pag. LV,quid essent, non est assequutus parapnrastes, sortem quod apud Arabes Mentarii Argentariique permutandis nummis dc mutuandis operati nulli ellent . Dicit coloci Cebes,non debere nos adsimilari, τροπε τους, improbis argentariis qui cum mutuam pecuniam ab aliquo acceperunt, non cogitant, ea conditione se eam accepisse, ut aliquando reddant', everum illa abuti uitur tanquam sua, suumque volunt reddere nemini, sed alienum semper retinent'. Non tales itaque nos cssb opor- aere, si quando aqquid ex tuis bonis sortuna nobis suerit elargita ad tempus. Reposcenti quod suum est, statim reddendum, quia alienum . Mutavit statum illius comparationis totum Arabs interpres, de τραπεζῖας de bis interpretatus est, qui invitantur ad 1bl- . . 1 lemne

747쪽

lemne aliquod convivium. Sane τυα ερο videtur eo sensu Gra cis,& praecipue poetis,sumi pro eo qui conviva est alicui. Nam . vetus Tragicus dixerat de Palide Menelai conviva & hospite J. Quamvis Grammatici τυ τε Eus exponant, τονάIμασα α - α τύ Mmλαου. Quod vix verum esse credo. Nec ea vis est illius vocabuli. Vt ut sit, vocem et se

πεύ- apud Cebetem ita videtur intellexisse Arabs de co qui invitatus est ad cpulum publicum aut magnum . Reliqua comparationis sic accommodat, ut idem propemodum esticiat quod illa. Cubetis de Trapezitis vel Mensariis. Sic &-quae pecunia est ad mensam posita, accipit pro re aliqtia pretiosa, ut est unguentum

vel Moma, quod singuli S convivis onςrtur,. videndum aut olfaciendum, ut mox ad alios similiter transeat, non Proprium cuiquam , & αναφα ναμ futurum . Pag. LVII, nec εψολον quid est et percepit. Et cum sit viaticum, de via aliqua non nota, nec usitata, sed singulari accepit' . Verba Graeca Cebetis haec sunt d δο-ιδύα, sive salsa disciplina, Κελεύει ἔν ora ταῖς χηρνον τωλατοι , cul λαζῶν Ο, τι αν βουλωντα παε αυτης οδον. Ita iubemur tantisper morari ac conxersari cum hac , ut aliquod viaticu ab ea accipiamus, tu tendimus ad Veram πωδύαν. Hςc

Verba, ωαπερ ἐφο δον, vertit paraphrastes, o L: .Ham hoc se habet ad instar vile dextae ac minime tri . pag. Lx I, non dici potest quantum sit hallucinatus in illis Graecis vertendis , e. τουτους Cor μαθηματκους α μαίουm . Dicit enim Ccbes, videre se , plurimos qui e primo septo. ad tertium commeant, in quo vera eιδρία habitat, praeteritis scientiarum variarum pro sessoribus qui in secundo septo degunt, adeo ut non sit opus illos invisere & eorum septum intrare tendentibus ad tertium. Saepius enim contingere , ut a primo septo homines citius transeant ad tertiu verae, δίεἰ,ω, quam secundi septi incolae, qui δό-ιδύαν ibi degentem adorant dc colunt.. Ratione ibi reddit. Pro illis verbis,o: τουτους ,σει μού κους αυ-ίου nν, contraria sententia dixit paraphrastes, venerint e primosepto, transeunt ad bos,ac similitudine praetendunt virtutis eorum, nisi quia corripiat hos quoque negligentia, in olf. tantur illis, in quibu vera et δεία non euine raur, id ea, N ihil horum voluit Cebes. In primo septo sunt idiotae incontinentes, intemperantes, luxu perditi, voluptuarii. In secundo, qui litteras didicerunt ac

748쪽

profitentur, Rhetores, Dialectici,Grammatici, Critici, Poetae, 1tiologi, Geometrae, Musici,& artiti omni u cultoros quae vocantur liberales &-Hi omnes ις δο-δύαω colunt eamq; asseeu-tur. In tertio septo moratur vera δεια, quae beatos efiicit ad se venientes,& summu bonum possidet, datq; possidendum sui cultoribus. Quaestionis ergo est, an ad beatam vitam viam affectantibus sit transeundum necessario per secundum septum, Sc delibandae in transitu illae disciplinae quae ibi sedem fixere, quas conducant , 3c aliquid conferant ad summam boni quod homini stim-mum est, & quod apud vera meiδείαν percipitur. Paulo ante docuit Cebes, posse litteras tanquam sumi ad virtutem properantibus, non ut necessatas , sed ut utiles tantum iter alid habentibus,& ad destinatum pergentibus. Illa quippe studia hactenus tantum prosunt, si praeparent ingenium, non u occupent ac detineant. Non iis igitur immorandum. Nam nec bonum virum sacere per se possunt, quinimmo nec id promittunt. Nihil autem habere artes istas edoctos supra caeteros homines qui eas non didicerunt, quo

praevaleant iis, tanquam compendiariam magis ad virtutem tenentes ac terentes viam, eo argumento Probatur, quod carum pro sese .sores turpissimi omnium ac flagitionis mi saepe cernuntur. Praeterea homines indocti & idiotae a primo septo saepe transgrediuntur ad tertium ubi virtutis sedes est, dc veri boni,quo beati efficiuntur, ne salutatis quidem in transcursu artibus istis, de studiis, quae in secundo haerent septo. Non ergo illae neccssariae tendentibus ad summi boni scientiam, quae ρληθινὴ est Cebeti. Cum haec ita sint, inquit Cebes, πῶς ετ α ροεχου Τ Qua in re praestant indoctis, quo citius perveniant ad scienti m lummi boni, cum ipsi Se indociliores saepe sint, Jc tardiores ad eam artem addiscenda, quae solavera est. de summi boni magistraZIta enim lege da Graeca apud Cebete, quae vulgo corruptillima sunt: ιοῦδε πως επι ,οι αώνητοτεροι ἡ υσμαθά ροίῶσιν; Respondet alter ac querit, quomodo id seri possit, ut,qui artes illas liberales didicerunt, quiq; in secundo septo diversatur, quod propius tertio est, in quo virtus de vera boni scientia moratur, tardiores sint, de indociliores ad eam addiicendam veram scientiam. Ratione reddit senex, quod, qui in seci do septo habitant, artium nempe doctores liberalium, simulant se scire quod nesciun . Et dum putant, se veram esse adeptos scie ue . tiam a

749쪽

PRAEFATIO.

tiam, eo redduntur ad eam persequendam ineptiores. Immo plerumque nunquam eam assequi turino ipso quod iam censeant sese illam tenere. Verba Cebetis, ob οἰ es τω η ἰρω πειοίλω, ει μη

Qiabis. Integriore videtur usus Codice Odaxius,qui haec sic vertit. Ouoniam in primo amlitu hoc plus habent,quod, ρ..e nefiunt vestres, nou dis mulaui, infecundo vero Elad certe ne uni quod cire se profitentur. Ab horum sententia tam longe recedit auctor Arabs. in sua paraphrasi, quam longi iis me absunt, vera scientia viriptis, ἄ-.cliam: pro stares, Grammatici, Critici, Poctae, Musici, Geo Metrae, A strologicaliarumque artium magistri, quae virtutem non docent, quia nec tradunt. Immo nec citis scientiam affectant, nec omnino cam profitentia . Quae hic attigimus & velut excerpsimus ex illa paraphrasi a mente Graeci aut storis maxime aliena, vix centesimam part ciunt eorum quae observavimus,quaeq; suis locis singulaenotari potui iliciat, si plus otii habuit lemus. Suffcere credi di pauca ex infinitis haec selegisse, ut mortuo praestare quod vivo promiseram, qui paulo ante mortem maximo opere me rogaverat, ut hanc paraphrasim percurrerem, Sc quantum discreparet a Graeco aut ab-crraret, cognoscerem, sibique quae notast cm subministrarem, in Notis quas adornabat, reponenda. Non propterea tamen avocare

velim studiosos ab Arabica lingua perdiscenda eo maxime nomine quod Arabum de Graeco translationes tam vitiosae ac pravae reportantur . Habet illa lingua quo uti bitatem suam commende , etiamsi illi sustuleris translationum fidem . Ne istae quidem, quamvis aliquam multis partibus parum fidae, tamen contemnendae sint. Explicant enim multa vocabula Graeca quorum expositionem in nostris Lexicis Graecis frustra hodie quaeras. Vt reaps e multis locis comperi in conserenda versione Arabica Dioscoridis, quae apud Ebenbestarem extat, cum Graeco textu. Praetcrcacu ante octingentos plus minus annos illae versiones procuratae sint, melioribus libris & antiquioribus carum auctores saepe usi videntur, quorum ope multa emcndari in melius possunt in nostris libris. Quod etiam ex eodem Dioscoride Arabice verso plus mille locis deprehendi. Non raro quippe etiam ubi male mentem auctoris expresserunt, cognovi tamen,rectiorem lectionem in libris suis co

750쪽

tempore invenisse, quam quae hodie in nostris extant. no exemplo, sed illustri, hic illud comprobare fert animus. Apud Dioscoridem lib. iii de Agarico libros recentius exaratos plures Vidi qui non differunt vulgatis,in his verbis, quibus agit de Agarici natura, utru sit radix, an more sungi proveniat.λέγουσι θ,οφυ-

ubis: M. Quidam ferunt radicem esse plantae, aliis placet,in cauiucibus arborum, more fungi nasci. Pro his vero, u mur δελεχεσι πunicum exemplar vetustatis venerandae, quod in Bibliotheca Re-zia servatur, habet scriptum, rnore /jνhοις γλα. A rabes, qui Dioscoridem in suum iermonem verterunt, ita legisse omnino videntur in Codicibus qui tunc extabant, sed - perperam interpretati sunt pro ατοἔρωπι, carie & vermiculis exesia. Nam Giς est vermiculus. Sed non potest idem esse quod Sic ergo legitur in versione huius loci, sui refertur ab Eben i tare in voce Garicon. Ita enim Maricum appellant'.

Et sunt ἐomines, qui putent, quia sit rudis plantae. Sunt autem ab , qui dicant, quodnascatur ex putredine in arboribus . vermibus erosis, quomodo nascunturδε i. Apparet, eos omnino reperisse in suis πινοου ωσι, quae σηπια δένδρα acceperunt, vermiculata, quae Verterunt. Nam A rabibus,idem quod Graecorum. At οπινα δένδρα Discoridi sunt Mdoro Siculo H συκαι. Σ-: vero vel μι Symmacho dicitur quae apud Hebraeos & in plurali -mDiostoridi ση δνον ν Interpretes cedri genus esse volunt. Septuaginta α βαδ exponunt.Theodotion apud Hiemi mum spinam Aegyptiam esse putat,cuius lignum durissimum & maxime ψη ρν, A ra

bes vocant ba--Quod idem plane est ac d si vel I

Nun,ut solent illi in plerisque peregrinis vocibus. Sed de hac spiAepyptianos plura in Homonymis plantarum , Hic tignaruvoluimus quae utilitas ex Arabicis versionibus percipi queat ,&quae cautio adhibenda sit in illis legendis. Quam multas voce