장음표시 사용
761쪽
cui res narratur,u φυζωται. Et quia ut plurimum, qni audit aliquid sibi narrari etiam auscultat & attendit,inde & pro attendere , & considerar . Quod perperam Arabs interpres, ut antea notavimus, confudit cum φυ . Ita ergo &-eit uti sermone aut re aut more extraneo, ξενίζε ad eius usum vel visum obstupesceredi: percelli quasit rc inusitata. Certe Grammatici interpretantur, peregrino sermonis idiomate uti, ut ὲλ est Graece loqui. Igitur ille ξενίζει in oratione Graeca qui peregrinis vocibus aut loquutionibus utitur, non ι ληνίζει, ut ille qui Graece scribens admiscet Hebraicas aut Latinas vel alias peregrinas dictiones. Apud Graecos Rhetores prima virtus orationis est ἔψηνιμμος, secunda αφήνεια. Primam tollit illis vir doctus qui senis νισμὶν transscribit barbaris nescio quibus Hellenistis, ereptum Graecis. Secundam quae αφοεια est, alter Eloquentiae professor Latinis oratoribus aufert dum ita scribit, ut dicas iurasse nolle a quo. quam intelligi quae scriba . Atque haec hactenus.
762쪽
Amici Platonis. Est autem aliquid simile negotio mundi, ac rebus , quae in illo sunt, quasque convenit in illo agere Sapientem, ut beatus sit beatitudine perfecta, & liberetur a
764쪽
IN NOMINE DEI MIs ERATOR Is Milericordi S. . . Euar, ut sebes Platonicus , qui etiam dicitur Socraticus, Argumenti Tabulae , quam servenit cosiocatam i , te di Saturni, in coΠtinentem a num ,
. quod rectam mi endi normam .
Nterea dum deambulamus , in quit Cebes , intemplo Saturni, ac intcnto insipi
in eo erat variorum donariorum, conspeximus forte in anteriore parte templi Tabula collocatam, in qua pictura erat imaginis ab struso aenigmate exaratae, nec poteramus intellectu nostro assequi ratio ejusquς esset. Non enim putabamus eam significare,quod esset urbi S, aut te pii, aut castrorum imago. Haec autem erat figurarius. De pictum erat in Tabula septum intra quod septa duo alia erant,quorum alterum majus erat altero. Et vidimus septum maxi-
766쪽
iN TABULAM CEBETI s. smum habere portam,adquam ve- τη ἐδοκει η- luti multa virorum turba erat. Et ἐτεμνα . ενδεν intra illud septum erat multa tur-- ῆθος raba mulierum. Ad eande portam D- vir quidam senex astabat, aliquid του--λῶν
quasi innuens virorum turbae, no---c λου, γερω nς εςως, bis haud intelligentibus, quid id ε φα Πν ἐπιίει, ώς ωρο- esset. Immorati igitur sumus ali- τω M MMονπ οχλη. quantum temporis attoniti, quae- αποροπι ν δὲ ἡ vitarente alio nostrorum alium, quid της Θολογ-ωρος αλλή- corde suo cogitaret , quidve in λους πιλ- Ηρπον, mentem ei veniret ex isto simu- ς τίς - ς ὼς' ουδιε δοι-
lacro. Et eum audiret id quidam νγ-χετε, Jξένοι, iii Σπο- cordatior ex iis qui curam studio- εια c/- τῆς παφῆς πιυ-sorum habebant, convertit se ad ου γ δ τὰ ne nos & dixit. Ne ingravescat, o tur- mQοὶ τἰ mo α hiba peregrinorum , qui vos invasit αυλλογιαδ-tia . u. γάρ
ginis. Utique multi e populo hu- λὰ τὶς παλαε ποτὲ us civitatis ignorant, quid signi- ἀφίκεύ δυρο, υ,1ρεuzρρο, ficet hoc nigma; atque istud quia δεινὸς ζίαν , λογω hoc donarium inquilini huius ci- δὲ ιργω ΠυΘαγ μόντνα vitatis non consecrarunt, sed vir G Παριούσιον εο λαns:
quidam ad nos se recepit olim CX ειον,7ς , πιιε πυw, a terra peregrina regionis Lacedae- τί- χαpl o usirio τύmoniorum. Is erat eximius in Sa- Κρώω. σειρον οιί, ἔφe pientia , & dono obtulit hanc εγώ, im αυάν πν δγγι- imaginem ut Saturno sacrae siet. πώσκειe έω tὼς; ἐλυ-Τum ego, inquit Cebes, eum sic umσάγ, εφη, αντον πιλ- affatus sum. Vidistine tu virum hunc, cuius mentionem injecisti Z Ita est, per vitam meam, respondit Hercules, vidi eum, S adhaesi ei, perspectumque habui fuisse virum magnae
768쪽
iN TABULAM CEBETIS. Tindolis. Audivi eum narrare res IK ν. 2ω: m praeclaras,&multa fuit admiratio λοὶ ecet δαυα δελεγύ.
mea de eo,obprimitias annorum της μυλλο- . eius. Ex eo denique audivi etiam ι- ἐάηκcis ea, quorum significationem lia. δεξιοῦντος. προς Διος λω, bet hoc aenigma. Tum ego, rogo μη etsς σοι με te ν inquam , per D Euas vitae γαλη χολώατυγχανειοῦσα, datorem, nisi sit occu patio, quae H επιιι ημν. πανυ si m- te distrahat, enarra nobis quae au- ξι/φι ly ἀκῶσα , τι πιποτε
divisti ab eo de expositione huius Οιαχος. ου φῶς φθ aenigmatis. Animi enim nostri in. ω μοι, εἰη. ἀψά τουτὶ δἰ tensissimi sunt ejus explorationi. υμαζά--ιsnὶ κίνδυμ Ad quae ille: Haud ero tenacior M ip οιον ποῦ illius rei, o advenae, praeterquam εγω. ὀM H ι
quod oporteat primum ut audia- σαυίσε- τα tis ex me, quantum in expositio- λεγομφα, φρονιμyι c-
ne huius aenigmatis discrimen δαιώνες ἔλον σέ δε ιῶ, adeatur. Tum ego rursus. Prout α ρονες , 6M υκοδο tu dicis,quod nam ZUbi audiveri- rες, in ἀμ iis, inquit, quod dicana, si deinde δελ-ο οι, Πκῆ βιωσε- id intelligatis, atq: observetis, pru- ιθε Eo si η ἐξηγητic έοια α dentes eritis ac fauices: sin minus; τ τῆς σφυγm: ουνιγuram, ὀsetis dementes ac miscri, neque ακεινη προκαMsio τυς α scibitis usum aut conversatio--ὼν -
nem vitae. Nam explicatio hujus νί ira: , ἐσυ ιΓ'ti δὲ m, -- aenigmatis successum cundem m, ἀπ-υτ taetri σφι habet cum aenigmate Sphyngis, γόζ. -υπις quod ill a proponebat hominibus. ἐξοκσεως - c. ἡ γγ Αφρο- Quicunque intcllexit illud, liber eruata rea αἰθρωποις evast: qui vero non in tethgebat, eum illa occidit. Atqui ebde via procedit res in hac explicatione. Etenim Sphynx pr
ponebat hominibus nigma minus intelligibile;videlicet hoc.
770쪽
Quid bonum ρ quid malum ρ δευὴ πιδε, .
quid id ,.quod neque bonum τὐπῆν, τιου
est, neque malum ' Hoc qui igno--, ου τε κακον ες ν
rat, inquit deinde, eum perdidit τω βιω. ται - εώ usim sua rei istius ignorantia propemo- My , -Mυτυ -' αυτης dum. Et quietem simul invenit a ουκεισα ηξ, ω ρ ο rara της
periculo, nisi quod perditio eius tren γλ. - Qωdili με-
paulatim& successive fiat toto vi- - εν , Ut ιιικεῖν cν tae sua: spacto , quemadmodum β ω κα se pri εται. , accidit iis qui cruciatibus pe. κιδα ρ οἰ-Nμωρώ -- reunt. Qui vero cognoverit illud, αεδεπς γ risi, ejus periit Dementia, ipse autem οπα- ἡ ιυυ Aφει iis alvus evasit &beatus est factus ΣῶNυτρυ, αιτος σώζε- atque selix omni vitae suae tem- του, - pore. Vos igitur nunc percipite A iuuin γίγνεται υπωτὶ τύ
sermone meum, nec deficiat vo- βιω. υMεῖς οδε αγροσεχm, bis ad eam re auscultatio cum si- h κουm. J ἡρ letio. Ad quae rursus ego. O Her- κλεις, eύς ti: una λι- πιά cules linquam , iniecisti iam cor- - αἰ ἐμIγηκας ωας, dibus nostris desiderium vehe- εἰ ταυθ' έπις εχι. α μ' εΩν, mens audiendi quae dicturus es, εφη, ου- ελον . κκ nia φΘά- siquide res circa ea sese ita habeat, νοις πιν- δηγου ρος, ως η- ut exposuisti. Tum ille. Scitote μων προπτωφν ου - ἔρ- rem ita circa id se habere, ut ex- γας, ἐπAmρ te γαιον posui. Itaque, inquam, aggredere τοικτον' ' Αναυζων εν nunc opus tuum, neque illibera- cδεν πιι , - σας πώς etilis in nos esto. Enarra nobis rem eo quo se habet modo, cum
sit tale beneplacitum nostrum atq; desiderium. Ille igitur in manum sumpsit virgam eaq; imaginem demonstrans qἡaerebat ex nobis: Videtis ne hoc sieptump Imo, respondi,videmus illud. Hoc septum, inquit, significat stationem hominu in hoc mundo, quoad extenditur vita illorum. Hae autem gentes,