장음표시 사용
501쪽
thecis servata pervenerunt, etiamnum legi nomen S. D.uu Nicolai Pontificis testatur, ut superius dixi, Ha-ν,ἡ ista bertus in observationibus ad Pontificale Graecorum, ηρ s ubi verba faciens de commemoratione Romani Pontificis in Missa apud Graecos marterum, ait,
antiquius rei hujusce vestigium est in quibusdam exemplaribus Lisurgiae Sancti Chori mi, in quibus Baletur: NICOLA SANCTIssi Μ UNIvERsALI PAPAE LONGA SINT TEΜPORA , quod ab aliquo additum
Patriarcha . tempore Nicolai saltem primi, ostente anno circiter Chrsi octingentesimo uinquagesimo
octavo . Sed melius ex iis , quae deinceps allaturus sum , constabit, Constantinopolitani Patriarchete, si minus Photius, certe ejus succe res , etiamsi O-rum nonnulli essent in Romanam Ecclesiam animo insens, inimico quam religiosi constantes fuerint in retinendo Summi Pontificis nomine in Ecclesiasticis Diptychis, cum non ignorarent, Xtre mum id esse schismaticae audaciae facinus , quasi ultimum indicti Romanae Ecclesia belli,d detestabile ab Ecclesia Catholica abalienationis signum. Inde vero etiam aliud manifesto comperietur quantas mendaciorum ac fabularum tenebras rerum gestarum veritati Sindere curarunt schismatici, ut separationis suae facinus is discita Catholicae unitatis crimen, si qua possent,omnium oculis obtegerent. Ex horum numero mendacissimus Graecus quidam Auctori, Photio Patriarchae aetate longe P steriores iteris mandavit Photium Romam prosectum fuisse, ibique didicisse , quae illic agebantur, a Catholica Ecclesiae moribus omnino dissentanea esse Minde cum se Constantinopolim retulisset
502쪽
eaque cum aliis Episcopis communicasset eos res. pondisse, nisi emendarentur, commemorationem Papae esse abolendam . Etenim neque Photius Romam unquam prosectus est, neque alii Episcopi ei consilium praebuerunt de abradendo in Diptychis nomine Pontificis,quia Romae Sacra inAZymis fac ret,vel alia ritu Latino observaret Uerba autem hU- Ehis MIeῶjus Scriptoris qualiscumque eorum Veritas sit, talia 2 ' Py, ' sunt, ex quibus illud perpetuo innotescit ilos parationis
Schismaticos de abolendo in Diptychis Pontificis Σαπ
Romani nomine cogitasse δε ut perpetrato facinori numqu
auctoritatis umbram aliquam concillarent, Ommi a sui. Mii
nilci solitos fuisse , id jam ante a suis antesiguanico dici: schismatis errorumque auctoribus maximis ex causis peractum esse Sub Imperio ver), ait citatus AIIM.
impudentissimus Scriptor, Leonisinapientis idolion in ret
Putriarebali Consantinopolitano motus es D mo ori Dis istius Patriarcha Romam advolans, eum ad illo
W- tempora appellatio ad Papam spectaret, posu- labat ope Hlius in Sedem resilueretur. Diu itaque Romae moratur, I uidquid illi agebant, edoctus, farrificium ne Din aumo, alia quaedam omninba Catholica Ecclesia aliena; tum demum Constantinopolim rever celebrata Inodo, omnibus ea m nifestavit. Una simul unipes Proles responderunt, Omnis sa Gentilium esse, extra Catholicam Fidem I nisi corrigantur, commemorationem Papa:ὸ Dipochi esse delendam.
6. Post Photium autem a Sisinio Patriarcha, Sueeetares
ut observat Allatius , perturbata est aliquantum . rapax is concordia utriusque Ecclesiae Romanae, Muso audene Constantinopolitanae . Hunc autem subsecutus est
503쪽
in Patriarchatu Constantinopolitano Sergius , uti . .. . ut Pnotium , cujus factionis erat, tueretur , Ono gregata Bizantii Synodo , regnantibus Basilio , dc Constantino Imperatoribus, Photianas calumniis in Romanam Ecclesiam renovavit. Hinc autem factum est, ut plerique e Graecis Schismaticis tradiderint, aliisque venditare voluerint, eum Omnium primum e Diptychis delevisse nomen Romani Pontificis Christophori, eo quod de Spiritus Sancti processione non bene , ac recte sentiret ita
scribit Anonymus apud Allatium t Chrisophorus porrὸ factus Papa Romanus cum ab eo Sergius Patria archa Constantinopolitanus acri Imboli professionem exigeret, primus omnium in sua consi ne ex Patre, 6 mi Sancti mum Spiritum procedere diaxisse inventus es. Propterea a Sergio Patriarcha, aliis a Meris Di Febis ejectus es. Et nonnullis i teriectis, ita fabulam prosequitur Pos Sergium jam praedictum Patriarctam Constantinopolitanum.
Di a Dipochi Christophorum ejecit, factus es P
triarcha Cerularius sub Imperio Pii Constantini Monomachi. Nex eo tempore ad hane aetatem Patriarcsae
Constantinopolitani amplexat uni, b confirmarunt Romani Antissis erasionem a Dipoctis. Pluribus
autem coacervatis mendaciis, S calumniis in Christophorum , Sergium , aliosque Pontinces Romanos, tanquam si ipsi orthodoxarum traditionum praevaricatores pietatem ac fidem subvertissent, haeretica dogmata in Ecclesiam Dei inserentes cim pudentissime aeque ac mendacissime subdit Tum de
his Sunctissimus Patriarcha Confantinopolitanus Semgius certior factus , iteras, i Vegatos mittit ad pri- sinam
504쪽
sinampietatem revocans Illi renuere , azerti, resedere, legatos nihilo meliores facti remittere. Ubi hae audit Patriarcha,4 Satrorum Dipochorum Ibo ejecit, quod aperte jam haere profiterentur,i vocati ad SInodum non convenirent. Non dissimilia sunt, quae Iosephus Briennius in oratione de Trinitate & Auctor de dissidio Graecorum,in Latinorum nam rant hujus autem ultimi verba, haud inutile, inane erit, hoc loco adscriberer Si eum veritate, in quit, retperpendas, ex quo Patriarcha Sergius Cbri. ..tasEu
resim noviter inductam, nunquam Imperium Consan- - etinopolitanum in expedisionibus prospere egisse compe Cir 'φries . His igitur verbis Graecus iste Scriptor Schis. maticus ingenue ac verissime fatetur, perniciem atque improsperitatem Graxi Imperii ex aui illo sacrilego Graecorum Patriarcharum , qui nomen Romani Pontificis ex Sacro Albo impie eliminarunt, provenisse . Tanti interest , nomen succes . seris Petri in Eucharistico Sacrificio, quod Catholica conjunctionis , initatis Sacramentum est
retineres; communionem cum Romana Ecclesia, quae caeterarum omnium Mater est ac Magistra, custodire . Caeterum Leo Allatius merito irridet stoli Zἰbra. -.ε.
dissimam istorum Scriptorum mentiendi impuden α'
tiam , cum Christophorus Pontifex mortem obive Consenseu.rit annis prope octogintasex ante quam Sergius Patriarchatum iniisset. Et quidem, quod ad erasi nem nominis Romani Pontificis quicumque fuerit tempore Sergii Patriarchar, e Diptychis attinet, emroris etiam convincuntur ex aliis Graeaeis Scriptoribus , qui id minime factum fuisse affirmant sed po-Ff sito
505쪽
sit etiam, quod Sergius nomen Rommi Pontificia non Christophori, sed illi , qui tum Sedem Ap
stolicam tenebat, Sacro Albo expunxerit, e tum est, ejus turbas, conatusque cum eo extinctos fuisse. Nam Eusthatius, qui in Patriarcham su cessit , communionem is amicitiam cum Romana Ecclesia coluit Itaque Emmanuel Cesecas assi mat, unionem cum Romana Ecclesia post Phocium
durasse per decemis septem Patriarchas usque ad .ri larium. Hoc idem confirmat auctor de transic se lationibus Episcoporum rus enim omnibus Patriarchis, qui post Photium electi sunt usque ad Michaelem Cerularium , enumeratis in hunc moeum:
Post motium Antonius, ut diximus postmodum Suphanus, Nicotaur Masicus, Euth -- rursus idem molaus Mina Step/-ur, Tomo, neopis actur, 'beuctus, Basilius, Antonius, Nicolaus CBr μυ es, Sisennius Ex-Praefecto, Sergiur, Eufurias,
Aurius, i Michae Cerularius et Animadvertas, ait, hos omne praeter unum Graiarium cum Italia communicasse. Et Auctor de separatione veteris Roma ab Ecclesia Gneces, idem facinus perpetrasse Sergium, ac Michaelem erutarium amrmat
ita scribens Rose Patriarcham Sergium, qui Artur Chrisophorum Apam e Dipochis oecerat , quod diceret ex Filio Spiritum Mnestim procedere, quod falsium esse ieri non potuisse, paulo ante admonui, rursus Cerularisi quisub Constantis agonomacho erat Patriaraba palam anaIBemate feris Pupam. Sed quod de anathemate a Cerulario in Romanum Pontificem dicto auctor iste scribit, negare videtur Scriptor Anonymus allegatus a Leonerat
506쪽
Allatio his verbis Imperante ver Constant Monomacho patuit eos, hoe es Latinos, in Spiritum Sunctum blaspΘemare. Haec cum audi En quatuor Patriarchae Mychane ium Patriarchatum Confantinopolitanum obtinent, penitur commemorationem Papae e Di resis exciderunt, non tamen penitus eoranathemate percusserunt, id impediente Imperatore Sed hujus Auctoris verba ita accipi possunt , ut intelligatur. Imperatorem non permisisse , ut Orientales Patriarchae in suis singuli Ecclesiis, audiente Dei populo , anathema in Romanum Pontificem aliosque Latinos Episcopos impie pronunciarent, non autem, ne e Diptychis nomen Papae eximerent. 6. Sed ut certius liquidiusque constet, nomen Romani Pontificis ad CeruIari usque Patriarcharaetatem in Sacris Constantinopolitanae Ecclesiae Diptychis retentum fuisses, Photii eiusque succes forum tempora paulisper ex ordine memoria repetamus . hotio in Monasterium Armeniacorum quod Bordi dicebatur, relegato, in Constantinopolitanum Thronum sussectus est Stephanus Leonis Imperatoris Fratera Stephano autem defuncto, Patriarchatum Constantinopolitanum suscepit Antonius Cauleus . Hi autem duo celebres fuerunt De Dpha,.
morum , Vitaeque integritate , imo eorum nomina . - ,
in Graecae Ecclesiae Fastis recensita sunt. Quare vel λ. hinc argui potest , eos cum Romana Ecclesia pa- aan. s,, cem coluisse; nam extra navem Petri nulla est salus AS qui cum Sede Petri non communicat, schismati Νιe ph. Phicus est , haereticus est is partem cum Domino ha - αἶπbere nequit Prosecto Leci Allatius Graxarum re m. o.
507쪽
citissimus de utroque Patriarcha Stephano rint nio talia testatur Mephanus ps motium, pacatis Amym ingeni suam a Ponti e Romano dignitatem agnovit, I sanctitate venerabilis habitus es; quemadmodum qui ei successit, Antonius Cauleus It que de his haud plura sed ad ulteriora tempora
De in i progrediamur, nempe Nicolai cognomento Μν-zi: et ζ itici , sive Senatoris secretioris Consilii, qui post P: Anio u obitum in Patriarchatu Constantinopolita-νh. pag.,, no successit Basilius Macedo Leonis cognominati Ajι. . ''. sapienti pater legem tulit, qua declaravit tertias confρ εο . nuptias Canonicis poenis obnoxias esse , quartis
.2 ins autem nullas ac irritas, nec liberos ex illis procrea et nisi O lagitimos, contrahentesque scortatorum poenis, , . v. . Puniendos esse. Contigit, ut Filius, qui Patris Constitutionem confirmaverat,primus legem transgrederetur. Nam ex tertia uxore nulla prole s
scepta , cum filium quem ex Zoe pellice habuerat succetarem Imperii relinquere Vehementer cuperet, ejus atrem quartis sibi nuptiis conjunxit. Qua ex re maxima turbae Constantinopoli exortae sunt, graveque dissidium inter Graecos Antistites exarsit . Nam Nicolaus Patriarchad Imperatorem, eiusque nuptias damnavit Patriarchae autem sententiar Episcopi plures adhaerebant, alii autem αtropolitae,in Episcopi ab Imperatore stabant Leo autem , Legatione missa ad Romanum Pontificem qui tum Sergius III erat, rogavit, ut se lege solveret, ratasque haberet quartas, quas niverat, Anno νος nuptias Annuit Imperialibus precibus Romanus
Pontifex ejusque Legati Constantinopolim prose- ct Imperatoris conjugium confirmarunt ejectoque
508쪽
a Graecis e sede Constantinopolitana Nicola, qui obfirmato animo quartas nuptias, tanquam jurem vino vetitas , contra Apostolica Sedis responsum reprobabat , in ejus locum Euthymius vi probus ac Sanctus electus est . Sed quinquennio post te ne defuncto Alexander Leonis Frater, dejecto e Sede Constantinopolitana Euthymio in eam Nicolaum restituit. Decedente autem ex hac mortali vita Alex .mdro , relictus est ab eo tutor Constantini Fratris Filii Patriarcha Nicolaus , qui literas querelarum plenas ad Romanum Pontificem misit: aususque est in eis asserere, quartas nuptias jure Divino vetitas esse. Quid ad illas responderit Romanus Pontifex Anastasius , qui Romanam Ecclesiam gubernabat, mihi incompertum est. Sed ad rem propositam haud parum refert, si animadvertantur verba illa Nicolai Patriarchar, quibus de Legatis conqueritur in hunc modum : Et quidem Apud fou.
decebat , Primatum Ecclesia eum sibi runditante et ''
rem totam scru inquirere, atque ad Summum Ponti sincem referre, non autemper summam injuriam, atque Iudibrium eorum damnationi assentiri se tum etiam id la alia neque ver a me in eumfensum haee dicuntur, ut velim diris a vobis impet Imperatorem tale nefa ausum, ipsumque Sergium Pontificem Praed cessorem vesrum . Demum attendantur ea, quibus in fine epistolae auctoritatem Romani Pontificis inuplorat si eos animadvertendum , Beatissime Pater quis persunt, qui tot in me, tamarique turbas eriminationibus falsis excitarunt, Fae tuae erunt partes, itate dignitas primizm tua Romanaeque Sedis decus ex
git , id, qui nunc rerum potitur Imperato , misso ad
509쪽
n Palatii Magistra norique omnes obni cepetimus,
auque obsecramus. Ex his autem manifesta suppetunt indicia, largumenta unionis servatae a P triarcha Constantinopolitano Nicolao cum Apost lica Sede etiam postquam fuerat e throno erectus, Min eum non multo post restitutus serum enim Nicolai literis verisimile est,offensum fuisse Romanum Pontificem, Romanamque Ecclesiam, cum falso, procaciter redargueretur, quod fornicationem in Sacris Scripturis vetitam tanquam legitimum matrimonium approbaverit: inde autem P triarchae Constantinopolitani in Orientalium Episcoporum culpa auctas fuisse inter utramque Ecclesiam dissensiones , graviusque exarsisse dissidium, adeo ut velut indicti nefarii belli signum, nomen Romani Pontificis e Sacris Diptychis temerario ausi a Nicolao Patriarcha sublatum fuerit. Sed saniori postea capto consilio, inui in errorem prolapsi fuerant, ad meliorem mentem redactis, procurante Constantino Porphyrogeneia , pax unio inter Orientales Episcopos , quorum alii pro quartis nuptiis, alii contra stabant, inita est . Nam coactis in unum Patriarcha reliquis etropolitis , quorum alii Romani Pontificis partes tuta-hantur, alii vero Nicolai Patriarchae Opinionem sequuti sententiae a Pontifice lata de quartis nuptiis Leonis adversabantur, in eo convenerunt, ut abrogarentur in posterum quartae nuptiae, non
quod per se , vel Divino jure vetitae fuissent, sed
quia consentaneum videbatur Graecorum Patrum monitis, repagulum aliquod et Traria hominum com cupisce talia praefigere, ac proinde recte Romanum
510쪽
Pontificem quarras Leonis nuptias ex indulgentia approbare potuisse .sed in posterum eas nemini c Iebrare licere . In hanc aut seruentiam ab ipsa Episcoporum Orientalium Synodo , quae habita est anno sex millesimo quadringentesimo vigesimo octavo ab Orbe condito, Christi m editus est
tomus , quem ipsi vocaverunt, unionis . Re autem confecta, statim ab Imperatore Orator missiis est ad Joannem X., qui tum Romanae Ecclest praesidebat, ad quem NiColaus quoque Patriarcha Literas dedit , in quibus , retractata sententa , quam imprudens sequutus fuerat, honorificis verbis Rcia manum Pontificem alloquitur, eumque deprecatur pro restituenda pace, redintegrandaque unione cum Sede Constantinopolitana is id unum postulat, judicare velle quartum matrimonium in Orientali Ecclesia no rei ipsius, sed personae causa petamissum esse , nempe non illiciti criminosum proinde quasi Divina lege vetitum, sed sono ob Ecclesiasticas leges, quibus perinarum habita ratione, contrahentes bivi posse, ut Romanus Pontifex in nuptiis Leonis secerat. Hunc esse sensum totius Orientalis Ecclesiae, hinc ortam pacem , post diuturnam tempestatem tranquillitatem ex insperato redditam esse Suo quantissor inquit , aerumnarum fluctibus per quindecim annos jactati Inmus tot enimplus minus effluxere , ex quo primum fundata Ecclesiam Consantinopolitanam pervagata omnia turbarunt)d meminisse mihi permolestum es, Beatissime Pater memorare scienti tibi superv