장음표시 사용
471쪽
istis Catholica, Apostolica communio impio rum commercio contaminaretur . Itaque ad Anastasium Augustum illud pro restauranda pace, unione restituenda scribebat, an primis intimabat Hormisdat unquam in sanctarum Ecclesiarum memoria minori participis Euochetis, Timothei, NAHii ii . Petriparricidarum commemoratio reviviscat, Qua obrem cum postea procurante, ac stimulante Justino Imperatore ' consentiente universo Populo Constantinopolitano Ioannes Patriarcha disruptum pacis , atque unionis scedus cum Sede Apostolica redintegrare vellet, duo sibi potissimum facienda esse existimavit,in rectae fidei proselisionem ad Pontificem Hormisdam mittere & Sancti Leonis nomen, quod Eutychiani deleverant, in sacrum Album restituere. Cum autem id peregisset, certiorem ea de re secit Hormisdam , ut ejus synodicas seu communicatorias literas recipere mereretur, renovato pacis, S unionis foedere, Hormimae Pontificis nomen in peragendo sacri Altaris Sacrificio quod Catholicae unitatis Sacramentum est , una cum Beati Leonis nomine, ur ipse Ioannes Patriarcha scribit, praedicaretur Saluto, inquit, fram
Sanctitatem, Chari me in Chris Frater, se tem praedico, quoniam recta es susta es, I baritas temitatis firmata es. Omnem in Christo
ternitatem, quae cum fra es Sanctitate, ego, qui mecum, plurimum in Domino salutamus. Tam tum ad satisfaciendum scripsimus, uti enerabile nomen sanctae recordationis Leonis quondam Urbis Romae Archiepiscopi in sacris Dipochi tempore o secrationis propter concordiam a figeretur, ,esrum
472쪽
Benedictum nomen militer in Dipochi praedicetur.
Sed quoniam Joannes Leonis quidem nomen resti tuerat rectam fidem prolassiis , non autem deleverat Acacii, eique adhaerentium nomina, rescripsit Hormisda sibi cum eo participationem Dominici Corporis esse non posse, nempe in Dominico Sacrificio Hormi a nomen a Joanne more lito rein, citari non debere, nisi antea Acacii, aliorumque nomina in Diptychis delendo, ejus, eorumque coni tirum damnaret . Hortamur itaque, Frater, inquit, mentem tuam, Dei noseri misericordia adjuvante pupamus, ut ab omni te haereticorum contagione Aeaeium eum fuissequacibus tondemnando disjungens una
nobiscum Dominis Corporis participatione pascaris. ω nobiscum unipersa praedicas, cur nobiscum non uni--rsu condemnas I Tunc enim nobiscum quae veneraris, amplecteris si nobiscum quae detesaris, orrueris. Pax integra nescit aliquam habere santiam, Ianius Dei vera esse nonpotes, nisi in confessionis unia
8. me Sancto Uitaliano Romano Pontifice, qui M
ad Petra Catneclram assumptus est anno 637. scribri astu et ip,-
Anastasius Hie direxit resonsales suos secunduuta uetudinem eum nodica in Regiam Urbem adstiis epiu, Vio-Iλοι Principes significans de ordination is, σώα 42', 'Σfuscepti essent renosantes Ecclesiae PrisHegii, revery Di- sunt . Alfirmat igitur Anastasius , Uitalianum mi adet: 'μ Asse responsoler juxta consuetudinem eum snodica.
Cum itaque consiletudo esset, ut responsales qui dem cum literis ad Imperatorem , synodica vero praecipue ad Patriarcham Regiae Urbis mitteretur, dubitari non posse videtur, quin vitalianus studio Bb redin-
473쪽
redintegrandae pacis, haereticae pestis abolendae etsi alii sui Decessores hortatorias dumtaxat literas scribendas censuerint synodicam ad Petrum Patriarcham Constantinop miserit Callidus enim iste Veterator rectam fidem simulabat, maximeque studebat videri Catholicus, idque ut magis assequeretur in simplicioribus illuderet, accepta synodica, nomen Uitaliani in sacra Diptycha retulisse, minime dubito. Si quidem respondens Vitaliani literis, Baron ad ut Verbis utar Emi Baronii,s profiteri rescripsit, μα I. . . docurrunt vetere Patre eorumque testimonia, sed Baud Meliter, mutatis perbis adnexuit Praeterea manifestius etiam id Qaderi videtur ex eo, quia de omnibus Romanis Pontificibus, qui post Honorium in Pontificatu Dono praecessierunt, unius Uitaliani nomen eodem Dono in Apostolica Cathedra sedente, legebatur in Diptychis Ecclesiae Constantinopolitanae qua de re certum nobis testim nium perhibet epistola Divalis Constantini Imperatoris cognomento Pogonati, quam ad ipsum Donum Romanum Pontificem scripsit. Etenim cum piissimus Princeps , Imperii rebus compositis, ad pacem Ecclesiae restituendam animum adjecisset, Theodorus Constantinopolitanus Episcopus , Macarius Patriarcha Antiochenus pessimi Mono thelitarum Haeresis signiferi, acerrimique Catholicae Ecclesiae, ejusque Capitis in terris Romani inquam Pontificis, hostes insteterunt apud eum , ut nomen Vitaliani e sacro Albo expungeretur. Qua de re Imperator certiorem fecit Romanum Pontifi-Ann. εν . cem Donum his verbis : Multam nobis instantium
feceram tam hic Sauditu mur, leatissimus Patria
474쪽
eho, quamque Macarius Sanctissimus utriarcta eopoleo , ut ejiceretur italianus Bratissimus de Disochis, serenter Honorium memorari in Dip ehis propter honorem Apsolicae Seris antiquae nosrae Romae. Nam non acquiescere , ut memorenturia triarchae, uipostmodum fuerunt inpraedicta Sancta Romana Ecuesis , donee conquisitis, s satisfactis o- veniat verborum, de quibus contenditur inter utrasque sedes, s ita est a paterna beatitudo consequenter
memoretur;sedad hoc nos non acquievimus id es, ut ejiceretur idem italianus de Dipochis; hoc quidem, utpote omnem aequalitatemfervanter, b utrinque Omihodoxos babentes hoc autem I propter ωIDIam nota kis charitatem ais eodem Dialiano, dum superesset,
in motione Tarannorum no orum, sed si solliciti sumus praedictis auctissimis Patriarchis, quod per
omnia diriget vestra Beatitudo homines, qui debeant conquirere cum 'sis, s tune fecundum quod eurue rit perfecta dissetis et . Nam ante Bonnullo modo nos acquiescere, ut idem Beatissimus italianus 6α elatur. Improbi autem isti Monothelitae pravitatis de sensiores Theodorus, macarius volebant italiani nomen deleri, negabant aliorum Romanorum Pontifidum nomina, qui Honorio successerant, in sacras Tabulas reserri oportere. Nam isti
omnes eorum pravos errores damnaverant, ut ex
antiqua formula Prosessionis Fidei ci quam Roma-Bil a ni
475쪽
ni Pontifices ante sextam senodum emittere Elmbant, manifesto comperitur. Contra vero retineri volebant nomen Honorii Papae, quia suarum a tium fuisse mentiebantur; quorum mendacrum redarguit Joannes Papa in epistola ad Constantinum in qua de Pyrrho Patriarcha Constantinopolitano scribit: Nova quaedam, praeter regulam eiprodicante, adproprium sensim, qua anctae memoria Honorium Papam Decessorem nostrum attraiseresesinante, quod a mente Catholici Patris erat pennius alienum. Quare quod ad rem propositam maxime pertinet, ex verbis epistolae Constantini Imperatoris constat, unius Uitaliaui nomen omnium Romanorum Pontificum , qui post Honorium Papam fuerunt, in ptychis Constantinopolitanae E clesiae adnotatum fuisse, non alia certe de causa nisi quia Synodicam miserat. Ac propterea verum est, quod ab initio posueram, perpetuum firmumque fui eo veteri consuetudine receptum, ut novi Pontificis electi nomen in Diptychis adnot retur, statim ac ad Patriarcham illius Synodica pervenerat interim Pontifex novissime defunctus,
Bamis ad dem synodicam Petri Constan Pontifex esse erepit, in Α - an.sia νυ tinopolitani Patriarchaemo stolica Cathedra brevi tempo-a ita ad anniciunt heli ille epistolam non reci re sedit. Nam Beatus Marti-
pere, instante populo, qui nus exul ob fidem Catholicam 4 si alioquin istam in Basi .ica decessit in Chersoneso itaque Sanetae Mariae ad Praesepe ce posteaquam obitus Beati Pon-lebrari prohibebat sed ex tiscis nuncius Romam e tam presso decreto Monothelita remotis regionibus per renit, rum haeresim minime damna paucis mensibus superstes suiG
476쪽
xiam in Diptycha relatus , perinde ac si viveret,
in illa commemorabatur. y verum enimvero hanc meam conjecturam ὐ- IN
seu potius apertam certamque confirmationem de retinscriptione nominis Romani Pontificis in Sacris seribendi in Diptychis statim ac Patriarchar, vel alii Orientales inuit. Episcopi primarum Sedium Synodicam acceperant,
adeo ut & consuetudo transmittendi Synodicam ad st..ditur est Patriarchas mos describendi in Sacro Albo no Vix' - ο ς' me Romani Pontificis, vetustate originis, usus antiquitate aequales sint, mire confirmat, Extra omnem controversiam, dubitationem p nere videtur , quod scribit Joannes Diaconus in vi Diae.
ta Sancti Gregorii Papae. Scriptor iste in libros . et a
quarto vitae Sanc issimi Pontificis narrat, interitu , . . rimas animi ejus dotes ac virtutes unam hanc fuisse, quae veteris moris erant, sedulo servare . Propterea ubi Episcopus Apostolicae Sedis electus est, Synodicam Patriarchalibus Sedibus misit distulit vero eam ad Cyriacum Constantinopolit Patria cham, quia non adhuc electionem sitam Romano Pontifici nunciaverat, dirigere, quia, ut ipse regorius in Epistola scripta ad Athanasium Presbyterum ait, non es consuetudo, ut pri quam ad seras Gnodica deseratur, etfcribere debeamus. Utie ro Joannes Diaconus ostendat, quam recte quamque jure prudenter secerit sapientissimusPontifex, subdit hanc esse consuetudinem Patriarcharum Orientalium, ut in Sacris Diptychis non adscribant nomen electi Pontificis , perinde ac si creatus non esset, nisi postquam ejus Synodicam acceperunt; sed Pontificis jam defuncti memoriam inter
477쪽
vivos agunt, non secus ac si viveret, donec Sue cetaris Synodica ad eos perveniat Uerba erusdem Joannis Diaconi talia sunt tauam videlicet consuetudinem, sicut nostri quoque, qui ante biennium ab Adriano liberalissimo Papa, in Sancta octava Θnodo pracfuere, testantur ita Orientales praecipue retinenturique hactenus edes, ut is suis Dyochi nuuius Pontificis nomen adscribant, quo que Inoicam ipsiui suscipiant, F tandiu defunctum Ponti em inter viventes annumerent , quamdiu secesib iuius suas literas suduerit destinare. Apertain clara sunt
verba Joannis Diaconi, quibus si addantur, quae superius allata sunt, haud pluribus mihi opus esse puto, ut demonstrem planumque faciam, trans. missionem Synodicae, Madnotatiouem nominis Romani Pontificis in Diptychis apud Orientales, vetustate originis, consuetudinis antiquitate aequales esse quare si prima ad Apostolica, seu antiquiora Ecclesiae tempora pertinere censetur , idem quoque de altera ex correlativorum, ut ita dicam S conjunctorum regula statui debet. Profecto non aliunde existimo antiquissimis Ecclesiae Graecae Scruptoribus in promptu fuisse describere Indices Romanorum Pontificum , qui primis Ecclesiae seculis Sedem Apostolicam tenuerunt, eorumque nomina,& successionis seriem recensere, nisi e Sacris Diptychis , ubi diligenter ordine suo Pontifices electi
adnotabantur, ut eorum commemoratio de more ,
dum Sacris Antistes operabatur, fieret. Diptychaia , vita enim fuisse Videntur in Ecclesia Dei, apud Chri-sul,se,.st In-sti fideles idem ac Fasti, Indices publici in Ro-- Ru mana Republica, apud profanos, ct gentile.
478쪽
Nam in Diptychis pub ica, ut ita dicam , auctoritate inscribebantur nomina Romanorum Pontificum , qui successionis legitimae ordine servato , eligebantur; quemadmodum in Fastis reponebantur Consulum nomina, ct in Indice publico adn tabantur nomina Imperatorum . De primis scribit Cornelius Tacitus, quod sententiam rogatus Aure Core. Tacit. Hui Cotta Consu . . . . nomen Pisonis radendum ψ iera Fasti censuit . . . . sed muIIa ex ea sententia mungata sunt Principe, ne nomen Pisonis Fastis eximeretur , quando Marci Antonii, qui bellum Patriae
fecisset, Iulii Antonii, qui domum Augus violasset,
manerent. De publico autem Indice , seu Fastis Imperialibus meminit Flavius Vopiscus in vita Au Fias. V Ue
reliani his verbis: Euid, inquit, o esse dicam, et no;
tam utar bonos extitisse Princise , cum jam tot Car Aug.
fares fuerint i Nam ab Augusto in Diocletianum Vrque.
Maximianumque Principes, quae series Purpurato indiculi Rom. rumst, Indexpublicus tenet. Itaque quantum mihi a videtur, ex publicis Ecclesiae Orientalis fabulis, seu Ecclesiasticis Fastis vetustissimi Graeci Script IV r. Io. res S. Irenarus, Eusebius Caesariensis S. Epi ii. 3 phanius Episcopus Cypri indiculos Romanorum Euseb. p. Pontificum , quos in libris suis inseruerunt, ador π , .narunt. Quorum primus, licet Lugdunensis esset O li iact
Epilcopus, praeclarum opus silaum adUersius haere f. -hais.ses , dum adhuc inter Graecos versabatur , ut con--π-. βενε sic ioci composuit, vel certe multuit, Primoque in αformavit. Hi enim tres celeberrimi Auctores in enumerandis Pontificibus, qui post Beatum Petrum in Apostolica Cathedra sederunt, inter se apprime conveniunt, quibuscunt consentiunt Nicephorus
479쪽
Patriarcha Constantinopolitanus in Chronograph a compendiaria is Georgius onachus Taralii Patriarchae Syncellus, alii Graeci Scriptores larum autem refert, Epiphanium , letum dicere, quem alii duo Anactetum nominant. Nam apud Graecos Scriptores eumdem Pontificem letum , seu An cletum indisserenter nominatum fuisse comperiture ipso Eusebi, qui eumdem Pontificem, quem Anactetum in Historia Ecclesiastica vocat, eumdem in Chronico Cletum appellat tum etiam parvi faciendum est, quod nomen Evaristi in Indice Epiphani bis repetatur, quia manifestum est , errorem esse Scriptoris , quod frequenter in antiquis Odicibus accidit mira autem horum Auctorum consensio in Romanis Pontificibus recensendis eorumque successione designanda, non aliunde repetenda, neque alteri causae attribuenda videtur , quam quod ex eodem fontes, nempe ex Sacris Diptychis Ecclesiae Orientalis, quae scribunt, omnes sumpserunt. Discrepant autem a Romanis Catalogis, seu Scriptoribus Latinis, quia eos non viderunt me. quec Catalogi Latini duos Pontifice Cletum, Λnael
tum recensent hoc ordine rFerrum, Linum, trium CD-mestem, Anacletum E dive so Graeci antiquissimi Aucta ores Irenaeus, Eusebius, Epi-hanius, aliique posteriorescriptores Orientalis unum enumerant Cletum , seu Λna-eletum hoe modo LPetrum, Lanam , letum, seu maeletum Clementem. Quorum auctoritate commoti plures ex Latiis nis antiqui, dc recentiores
Cletum, seu nacletum Pro una eodemque Pontificeis nunt. Ita S. Cyprianus in Epistola ad Pompeium, di Saninctus Prosper in Chronico,
eamdemque sententiam si quuti videntur veteres Chro nographi victor Tunnonen
sis, Idaeius Episcopus, Masecellinus Comes quibus addi possunt Sanctus Optatus in lib.
480쪽
qne ab illis, quae de successione Romanorum Pontificum literis tradiderunt, mutuati sunt . Quare cum diversi sint sontes, unde hauserunt Graeci vetustissimi Scriptores , Sinde derivati sunt antiqui L. simi Romani Catalogi ac proinde diversa prorsus ac dissimilis origo inter utrosque rerum Ecclesiasticarum Scriptores Graecos, Latinos, nemini mirum esse debet, si aliqua disserentia deprehendatur,ra nomen unius Pontificis omissum sit a Graecis, quod in Catalogis Latinis adnotatum occurrit. Nam fluctuante Ecclesia assiduis Tyrannorum persecutionibus, frequentibus bellorum motibus perturbato Romano Imperio , denique temporum, rerumque conditione , quum dilficilia etiam essent mutua literarum commercia facile contin- .gere potuit, ut Graeci Pontificem aliquem ignor verint , vel nomen omiserint, vel ob incertam ob sturamque rerum notitiam , quae in Romana Ecclesia agebantur, vel ob imperitiam linguae Latinae vel alia de causa confuderint. Itaque, ut quod sentio libere dicam , terunt inutiliter tempus, frustra eruditorum virorum se torquent ingenia ad
ad Generosum licet in hoc ab aliis varient, & diversi sint, quod pol Linum Clementem, post Clementem nactetum collocent quia fortasse ita per errorem habebant Diptycha
Ecclesiae Africanae Ex recentioribus autem unum fuisse s
Pontificem letum, d Ana- taetum , contendunt Valesius, Bollandus, Natalis Λlexander, Dupinus, Tillemontius i Pe-arsonius. Diversum autem sei.tiunt cum Eminentissimo Baronio, Platina ianvinius, Schelitratus, Pagius uterque, aliique, qui antiquos Romana Ecclesiae Catalogos, Latina Μartyrologia, Diptycha, ct Calendaria aliaque vetustis, sima celesiae Latinae monu