장음표시 사용
551쪽
mi debebat, examinandum , corrigendumque pro poneretur. Cum igitur diversa dubia proposita essent, unum fuit Aut quomodo emendanda syne verba, quibus Sacerdos commemorationem facit de δε-
triarcha, Episcopo , Regibus en quod occasionem
praebuit rursus eadem de re disserendi, nempe ecommemoratione Romani Pontificis. Retuli igitur ad Eminentissimos Patres , quid triennio ante rescriptum fuerat pro Ossicio Graecorum insuper omnem diligentiam me adhibuisse, ut decreta hac super re ex Archivo San ii ossicii assequerer, sed responsum est nulla, ut etiam in praesenti accidit, in eo reperiri ira Archivo autem Congregationis
de Propaganda id reperisse me dixi hujusmodi
decretum , quod ad quaestionem propositam nonnihil pertinere videtur.
In Congregatione Generali Suncti inficii die . Iunii I 673. Utrum in fissa Us nominare Sacerdos in Oppido Liburni Patriarcham Armenorum pro sese orando, qui es schismaticus, quod instanter petunt bi concedi, ut perio Natio magis, s majori erga
Latinos alliciatur assectu. Sacra Congregatis respondit: non posse s omnin) prohibeatur. In eadem Con re Iione sto Iunii 6 4. Lectis Literis R. P. D. Nuntii Horentiae datis
x. Aprilis 67 . scriptis Sacrae Congregationi de Propaganda, I ab eadem remissis ad Sacram Congregationem Sancti inficii, decretum fuit quod rescri- latur eidem uncio, ut quoad permissionem orandi in Liturgia pro Patriarcha Armenorum Sacra Con
552쪽
gregati setis in decretis emanatis die xj.Ianuariit 6 3 videlicet non posse, omnino prohibeatur
His autem aliisque auditis is mature expensis Congregatio, quae dicta die S anno habita est rescripsit: Initio Missalis ponantur Rubricae, quibus admoneatur, di inseruatur Sacerdos de iis, quae spectant ad celebrationem Missae, I inter illas Rubrica speciali de commemoratione Romani Ponti is, nec
non Patriarchae I Episcopi, si sint uniti Romanae
Ecclesiae, sin minus eorum commemoratio omittatur, quae Rubrica proprio loco breviter repetatur. Cuna autem post plures annos elapio Pa' ia eisia, triarcha elchitarum supplicasset Sacra Congre ' et gationi de Propaganda Fides, ut Missiale suae natio .risI I
schismaticorum erroribus cin Congregatione quae Dabita est a Januarii anno l74o exposui Congregationi, quae observata fuerant in eo recensendo quaeque videbantur emendatione indigereri inter caetera autem, quod in eodem Missali fiebat commemoratio Patriarcharum schismaticorum, non auiatem Romani Pontificis is legebantur supplicationes pro Principibus schismate a Catholica communione separatis . Itaque Congregatio rescripsit: Suoad elogia Patriarcharum I commemorationem Romani Pontificis serventur decreta alias facta pro Uuli Cytorum, insuper in commemorationitus expressὸ addatur in textu Graeco, perpone Arabica nomen Romani Pontificis. Nomen autem Principis Vallaebiae, aliorumque Schismaticorum , praefatio sola nuncupatoriae, aliaque, quae ad sacram L iurgiam minimὸ pertinent, deleantur. Misis 3 CO
553쪽
L eiliis N . Contra autem hujusnodi Congregationis 'sis . . ita Iecretum supplex libellus oblatus est pro natione
'' tur ostendere, imprimi minime debere in Liturgia
nomen Romani Pontificis. Primo, quia de Catholicorum incoIumitate ac salute in partibus Orientalibus actum esset, proclamatum, si Turcae, aut schismatici probare possent, eos sequaces esse Romani. Pontificis , cum idem sit ac rebelles esse a Turcarum Imperatore si autem in Liturgia adscribatur nomen Romani Poliatificis, schismatici statim in promptu haberent, quo ostenderent, eos Pontifici adhaerere, neque id Catholici inficiari, acceIare possent Secundo, quia Cyrillus secundus Melchitarum Patriarcha, cum rescivissent Turcae in Litumgia Graeco-Araba impressam fuisse orationem, quae in Principes Christianos conveniebat, coactus est, ut saluti sit, suorumque CathoIicorum consuleret, non blum quatuor millia aureorum bivere, sed iniper curare, ut sine illa oratione rursus imprimeretur Liturgia. Tertio, quia si Hieremia Patriarcha Constaniatinopolitanus, a schismaticis accusatus, quod sequax esset Romani Pontificis, damnatus est a quam rebeIlis poena capitis si Cyrillus tertius in praesentiarum Patriarcha Antiochenus cogitur exesa Patria 4 Patriarchatu per quindecim tam plius annos vivere in Monte Libani, ob id solum, quod Anti-Patriarcha Silvester eum accusat, quod Romano Pontifici adhaereat, licet id nunquam Turcis
probare potuerit, adeo ut Sedes Apostolica ex hac
554쪽
causa ab transmittendo ei pallio abstinuerit; quid
foret, si criminationem probare posset, exhibendo Turcis nomen Romani Pontificis in Liturgia Z Quarto , quia si nomen Romani Pontificis, cum Ecclesia Graeca unita erat Latinae, Imperium Orientale a Principibus Catholicis regebatur , α minabatur quidem in Missa, sed scriptum non legebatur in Liturgia ; quomodo id nunc exigi potesta miseris Catholicis , qui nunc degunt sub jugo
ac tyrannide Turcarum, a schismaticis internecino odio quotidie vexantur Quinto, quia si Sede Apostolica, etsi de Articulo Fidei agatur , nempe de Processione Spiritus Sancti a Patre Fili, nihilominus non astringit Graecos ad pronunciandam in Symbolo additio nem illam Hilisque, quomodo fieri poteli, ut Sedes Apostolica in re multo minoris momenti Melchiatas Graeci Ritus obliget, ut nomen Romani Pontificis non stium in issa nominent, sed insuper impressum habeant in suo Missali non solum periculo ipserum vitae, sed etiam subversionis totius Religionis Catholicae in illis regionibus Haec insupplici eorum libello lingua Italica scripto exposita fuerunt pro Melchitis , quibus plura respondere reponere non dissicile mihi bret, si opus esseti sed facile in mentem ex iis, quae huc usque dicta
sunt, cuique venient itaque libenter Omitto, ne Eminentissimos Patres o Consultores morer Io giora sermone. Habita igitur Congregatione 6 Conmetatio.
Aprilis anno I Al. in ea lecto primum eodemμ arci
555쪽
has obnoxii flerent , 6 exponerentur Mesthitae c. Minci, FaGraismaticis in eoram Fali impressum
legeretur nomen Romani Ponti circi tum etiam considerato , quod ipsi commemorationem Romani Ponti eis faceres enc, licet in eorum Uali non legatur, quod juxta morem Ecclesiae Orientalis, si refers
Arcadiu , non tenentur minores Sacerdotes facere
commemoraIionem Romani Pontificis, i satis es, ut facians sui Episcopi, Episcopus vero Archiepiscopi, seu Patriaresae, si sit unitus, se ver Romani Pontificis inspecto praeterea vel issimo more Eceis
Catholica', quod nominu eorum, quorum commemoratio facienda erat, I consequenter etiam Ramani Pontificis non erant descripta in Sacra turgia faeis Di diuisse ratim adnotata I quod nomen Romani Ponti eis neque esiam nune in Mysiali Graee rum impresso legitari licet ejus commemorari a Graecis unitis flat. His igitur omnibus diligenter consideratis, I perpensis, censerum in casu, de quo agitu quadam Ecclesiasica oeconomia, seu indulgentia, dispensatione uti oportere rescribendo Recedendum aderis quoad nomen Romani Pontificis, ρογοlum in
Rubrica, quae praesonisolet, admoneantur Sacerdotes Meti hitae, ut faciant debitas commemoratione juxta morem , ae Risum Ecclesiae CaιδHuae Orientalisci spariter censuerunt recedendum a decisis quoad ritulor, qui tribuuntur Patriarchae. Haec quidem sunt, quae ut jussibus Eminentissimorum Patrum obsequerer, exponenda censui. Nunc erit eorum prudentiae, auditis etiam Consultoribus, de re proposita deliberare quid respondendum sit, decernere Sed priusquam scribendi finem faciam Ui
556쪽
quid dicam de commemoratione Imperatorum Aula II-- eorumque exercitus,in Palatii, quae eodem loc . I'. Ραin Graeca Liturgia concepta extat in hunc modum NMionis
ἀσεβεια - σεμιο - . Etiam inerimus tibi rationale hoc obsequium pro orbe terrarum . . . .
pro deli mi , tr Christi amanti is nostris Impo
ratoribus tuum , is erissem ererum. Da eis D mine regnum pae cum, ut nor quoque in i orumpae tranquiliam,' quietam vitam agamus in omni pietate, ione te. Inter alia enim dubia proposita in Congregatione , quae habita est die xi. F bruarii exeuntis anni, etiam illud ad Eminentissimos Patres a me relatum est: Num addendae sint
precerpro Imperatore Rege i omni ejus Palatio Exercitu, eum in omnibus impressi Euchologiis ante Leontii eorrectionem, in manuscriptis omnibus reperiantur id autem ex S. Pauli adrimoth. a. sententia: Obsecro primum omnium fleri obsecrati nes, orationes, postulatione pro Regibus, di omniabui, qui in sublimitate sunt. Ad quod responsium est Nili addendum , sed in examine Dipoctorum de eodem dubio seu quίsione habebitur ratio. Cum autem hac eadem de re , quae nunc in indubitationem venit, in Congregatione, quae olim ita in adunata sui pro ejusdem Eucliologii emendatione My -- ς die prima Martii 63 . Urbano VIII. Pontifice, 'μ' dubium propositum fuerit, rescribere placuit in hunc
557쪽
hunc modum i quia visum fuit Patribus Baῖere miniam di cultatem, remissum es adsequentem Congregationem, in qua videndum erit , quare in si Orationibus fuerit omissum nomen Imperatoris, b aeterorum, de quibus in dubio, eum tamen de illis in D pueris at commemoratio . In sequenti autem Congregatione habita die I 3.Μartii eodem anno i 637. iterum eodem dubio proposito mongregatio negativam sententiam amplectens, dixit se cere precer, ista λαρος proprπdictis fiunt in D poesis, Undecim ab
correst in est hinc annis in amplius cum recenseretur jussi hu-
feriis. jus Congregationis issale Coptorum, quod correctum mendis, atque erroribus expurgatum typis Sacra Congregationis de Propaganda Fide imprimi debebat, ut postea factum est , inter reliqua dubia, quae adnotata fuerunt, a me Congregationi, ut definirentur, proposita, unum fuit
de commemoratione, quae pro Regibus fit in Li- turgia Coptica Sancti Basilii his verbii: Reges O thodoxos iure se omni pate exornane es alibi hoc modo pro Rege En loci Nomine autem Regum orthodoxorum, Regis AEgypti a Coptis, qui Reges intelligantur, monui Congregationem in notis ad eamdem Liturgiam Sancti Basilii ab er ditissimo Renaudotio exponi his verbia: Cum igitur' orthodoxi Regibus orationes reperiuntur inter Iacobitarum Traptiorum incit, duo designanium, Rex Ethmpiae , I Rex Nubia, qui ab eo femine tempore, quo Mahumetani Traptum subegerunt, ad Iacobilium sectam translati, in ea hue usique Rem severarunt. Ambo quippe Sed Alexandrinae ac bitu subjecti eam Matrem agnoscunt, nec aliunde
558쪽
Metropolitas, aut Episcopos accipiunt . uocirca Orthodoxorum Regum titulus inis tribuitur ab auctoribus hisoriae Patriarchalis buselab Armeno, saliis. Congregatio autem, quae die II mensis S ptembris anno I 3 q. convenit, rescripsit Goad Orationem pro Regibus nihil innovandum Ratio autem , qua mota eli Congregatio, haec fuit quia
nomine Orthodoxorum, Regis AEgypti, quemcumque Schismatici intelligant, certe Catholici nullos alios Reges designare, Mindicare volunt, quam vere Orthodoxos , Catholicos, qui in
Communione Catholica, ut ipsi, cum Romana Ecclesia vivunt. Et quidem Pater Goaris erudiatione,in peritia rerum Ecclesiasticarum, praesertim, quae ad Graecos pertinent, eximius, verba faciens de precibus, quae a Graecis fiunt pro Imperatoribus,
eorum Palatio,in Exercitu , de quibus in praesentiquaestio est merum quidem es, inquit, me sis m... . . in Ecclesia Orientali recitari auditis . num pro Turris , quo Dominos agnoscunt, orarent Graeci, a duo etαζ',
bus propemodum oculis suis Principibus orbati, inquisiivisse,prudenterque responsum es,se solos ut piis os ba Deo rufoditor Reger, Principes si os Gristianos profiteri, I uos domino exposulant, Me jam di religione Rectores, dominorique in Ecel Aspraedicare, bpraeis soli impraetermiJ, etiam
libris editis preces supprimentibus, orare deue
ii At vero quid, si Graeci nomine Imperato A pro qu-rum suorum inrelligerent Imperatores Turcarum ., HETTquorum dominio seu Tyrannidi subjecti in eorum ditione vitam agunt DCerte dubitari etiam posset 'an id liceret. Siquidem pro Imperatoribus Gentilibus
559쪽
libus primorum saeculorum Christianos orare, ac τὸ. .ιι M sacrificium offerre consuevisses, testatur Tertullia-S p cs num Sacrificamus, inquit, pro salute Imperatoris,
sed De nos ipsius ed quomodo praecepit Deus. Et in Apologetico Precantes sumus pro omnisus Imperatoribus, vitam illis prolixam , Imperium securum, domum tutam, exercisus fortes, senatum δε- Iem populum probum, Orbem quietum, I quaecumque hominis ε' Caesaris vota sunt. Quae utique preces convenire, congruere videntur cum illis quae in Euchologio Graecorum leguntur . Ita etiam Sanctus Dionysius Alexandrinus Episcopus 2Emi- ud Euseb. liano Praesecto pro Tribunali interrogant , in eam Hs ης i sidem sententiam respondit: Nos quidem unum Deum
ii omnismisero opificem, qui Valeriano, Gallieno Sucratissimis Augustis Imperium tradiit, colimus
adoramus, huic continuaspreces offerimur pro Imperio illorum, ut sabile, I inconcussumpermaneat. His Iustinum autem adjungi possunt Iustinus Martyr, Arnobius, aliique plures , qui eadem de re testimonium persen hibent. μ' a. misputant sane inter se Theologi an liceat Sacrificium Eucharisti cum olfferre non solum pro Catechumenii, sed etiam pro Gentilibus. Et alii censent non solum indirecte, sed etiam directe, expresse procinfidelibus sacrificium facere vetitum non esse. Et praue auctoritatem Apolt licarum Constitutionum, Chrysostomi, Augusti- ni, aliorumque veterum Patrum , utuntur etiam ad id probandum hujusmodi rationibus , argumentis. Quemadmodum Sacrificium Crucis pro omnibus hominibus etiam infidelibus oblatum est, ita
560쪽
ita etiam Tacrificium Altaris offerri posse videtur; quia sicut illud fuit universale, quod attinet adsuificientiam nostra Redemptionis cita hoc esse debet suo modo universale, quod attinet ad et scaciam in ad applicationem fructus Sacrificii Crucis per modum saltem impetrationis . Alii autem contrariam sententiam sequuntur. Admittunt quidem pro Infidelibus, sive Gentilibus, sive Judatis in Missa orari posse, non autem pro ipsis sacrificium offerri; quia essecti non sunt membra Christi per baptismum , ac proinde minime capaces fructus h tritis sacrificii, quod sacrificium simul estis Sacramentum , ideo iebat Augustinus Tuis enim Aug. . i.
offerat Corpus bris , nisiρr eis, qui frent membra: - 22
Christi . . . . Nemo sit membrum Chrisi ννη ς .s aut baptismate in Chriso, aut morte pro Chrso '' 'Accedit insuper antiquus Romanae Ecclesiae mos consuetudo nunquam enim permissum est in Ecclesia Latina pro non baptizatis , sive Gentilibus sive Judaeis, sive Turcis Sacrificium offerres, sed selum seria vi in Parasceve ex antiquissimo instituto solet Ecclesia pro illis publice orare, neque ullo alio die id fieri publice permittit, neque adorandum in Missa ulla alia blemnis oratio pro aliis diebus in Romano Missali, seu Liturgia Latina reperitur . Praeterea etiamsi publice pro illis orare liceret, non inde tamen bene inferri posset, quod etiam permissum esset onerre sacrificium . Et verba illa Tertulliani sacrificamus intelligi possimide sacrificio orationis , seu precum , quas emphasi Africana, dictione illa sacrificamus, expressit,& huic