Synodalia : a collection of articles of religion, canons, and proceedings of convocations in the Province of Canterbury, from the year 1547 to the year 1717 :

221쪽

16o . Constitutions and Curions Ecclesiastica

suas, dicta crimina praesentando, Xonerarent, neque Ovolloni in horrondum illud ei jurii scelus ausi tam nefario praecipituro. XXVII. Sehismatici a coeno com vi unione arcendi. Ministri, cum coenam Domini administrant, neminem 5

setonio Husdom facient participem, qui in genua non fuerit inclinatus, sub poena susponsionis. Simili otiam poena prohibemus, ne alicui pandem distribuant, qui publicae liturgiae juxta eclosiae Anglicanae instituta recusat

interesso vel qui librum publicamin procum ac uern-IOmont administrandi, ritusv ot 0r0monias quaslibet in eodeni praescriptus, aut quicquam sive in articulis, qui in Synodo, RNNO M. D.LXII. conclusi sunt, si vo in libro do ordinatione presbyterorum, et piscoporim comprehenSum frequenter se notorio calumniatur; vo qui majestatis suae is Supremam in causis ecclosiasticis auctoritat in ullo dicto audet convellere, aut laedoro nisi singuli alitor dolinquentos coram ministro, praesentibus una oeconomis, delicti sui poenitentiam prosossi, viva VO O priu SpOSPOU-d0rint, si nesciant scribere, o deinceps in eo genere zoIiequaquam peccaturos, Vel si norint seribere, sub chirographo suo idem promisserint quod oruni chirographum minister accipiens, ad piscopum dioecesaniana, Vol loci ordinarium quam prinium transmittet. ProxiSO Omlpor, quod ministrorum quilibot, qui a sacra coena aliquem aureobit prout in liraesento, vel in superior canone OnStitutum liabetur ad partis quorolam, se ordinarii sequisitionsem, talis saeti sui rationsem dicto ordinario sed dot atque jusdem in ea parto bonoplacito O mandato acquieSeet. o XXVIII. Artranei ire communione repellendi. G conomi et inquisitores, si vo assistentos non minusquam ministri attento observabunt, num in nos et singuli ex larochia sua totie ad sacra coenae Omniunionem

222쪽

Constitutions and Canon Ecclesiasticat.

V. annuatim accedant, quoties hujus segni logibus, ac nostris otiam constitutioiaibus jubsentur: ne ultorius uni qui X-trano si sequentius Ot usitatius a parochiis ulionis ad Occlesiam sitam conveniant; os tuo siqui erunt latinistro suo indicabunt, ne forte ad Da sensum Domini intor extor Os 5 recipiantur; quod ii omnimodo proli ibobunt, dictosque extraneos ad proprias parochiae suae celesias ac Dainistros domittunt ut illic eum vicinis suis una communicent. XXIX. Parentes in liberorum suorum baptismate, et pueri coeno Domini incapaces, susceptores esse prohibili. Parentos liberonim suorum baptismati interesse non impollentur, neque eisdomitiam permittotiar, pro propriis infantibus ad sacrum fotitum susceptorum loco respondere. Praeterea nulli Suseoptori, aut suse piri ei licitum serit, aliis Verbis in respondondo uti, quam quae in libro publicae is liturgis hanc in partona sunt praescripta nec qui Squam ad os scium suseoptoris se susc0ptricis pro parvuli bapti-κandis, o confirmandis admitt0tur olui coenae dominicael articeps nondum X litorii. XXX. Crueis in opsisum eremonia ea plicata. o Dolemus praeclarissimum maj statis suae studium otlaborona in colloquio ad nutum amploniensem circa signun crucis in baptismo intor alia plurima susceptum, non Ultoros offectus apud multos consecutum, quin adhuc in o humi satur, jusquo in baptismo usus tantopereas impugnetur. Itaque quo melius constar possit legitima hujus cerom0nis ratio, simulque ut omnis scrupulus deincep amoveatur, qui Ominum Ore religiosorum conscientia perturbaro quoquo modo possit, nos in linc causa

inclytissimi rogis nostri sestigiis insistonios, ut qui erip-aoturae auctoritato, Otii iniitivae pelosiae X mplo in ad Omducitur, Ogulas ac obsorvationses inseo nostris incoris omnibus occlesiae Anglicanae niombris commendamuS.

223쪽

Primo obsorvandiana Ost, lilod otiam si Itulari, no Ethnio inlaostolos Oliquos lite et tristianos irrid Oront quod una Proedi Pisoni in uinque crederent qui erueis ita Oit Ossotasseetus tantum maiori aborat, ut se apostoli, Ut roliqui citristiata erueis optarobrio seipsos passi sint a professionos sua doterrori, ut in adona Xultandi potius, O gloriandi

animos inde umeroni.

Imo Spiritus Sanctus por apostoloriani ora ipsum cruciqnomon Jud: Dis uti quo invisunt usque ad Oo honoravit, ut non Daodo Christum ipsunt crueis X una sub Odona Om-1o prehenderet, sed ot mortis ac laassionis Christi viros,

eflectus, ne morita, uti cum Solatiis, fruetibus ne promissis univorsis, quae Os X i Silem ut tercipi nius, aut in futurum XΡOCtRINUS.

Secundo, honor ac dignitas crucis nomini aequisita is tiam se signo crueis, vel ipsa apostolorum aetato nequeonina contrarium ostendi potest existimationsem lioperit honorifieam adeo ut christiani haud multo lios in cunctis actionibus suis eodem uti opperint, eo ipso aulam et a porto tostatum saetontes otiam ad stuporem Judaeorum)aos minim sibi pudori ducore, quod illum agnoscerent Pro Domino O salvator suo qui crucis mortem pro ipsis pertulisset. Atquo hoc erueis signum non modo is si, idque cum ostentatione quadam solebant adhil Oro, quoti s Judaeis passim occurrerent, sed et liboros uos, eum bap-25tismatis aqua abluerentur, Odom signari sapiobant, ut os Ρ0r erucis syniboliam illius servitio odi cursent, cujus in baptismo collata in ipsos bonoscia, crueis Domino ossonti Opraesentata atque adeo lusus signi in baptismo usus in

primaeva Occlesia receptus si unanimi OrisODSU, nXi-aomoque omnium tam Graecorum, quum Latinorum Ρ-

plausu. Quo quid om oculo Si quis huic signo So oppo- Suissset, declaratus proculdubio fuisset pro host nc inimico nominis crucis, et proindo crito tum Christi, quorum

illi 0ssora set signum ad o displicui et Denique hujus as

224쪽

Constitutioiis and Canons Ecclesiasticat.

V. Signi usum continuum et generalem sextitisse, ex multis patriana tostimoniis porspicue declaratur. Tertio fatondum Ost, crucis signum decursu temporis in Oeclesia Romana gravos abusus pertulisse, raeSertim ΡοStquam eam apismi labes ne corruptela semel perva-5Serat. Caeterunt rei abusus legitimum jusdem usum nequaquam tollit. Imo tantum aberat, ut eclosia Anglicana ab Italiae, Galliae, Hispaniae, Gomanniae aliisVe similibus colosiis voluserit per omnia ocedore, quicquid eas seiret tenero, aut observaro, ut quod ecclesiae Angliennae Ioaliologia profitetur coromonias illas cum overentia susciperet, qua citra celesiae neommodum, ne hominum sobriorum monsion0m rotinori posso senserat se in iis tantum articulis a praedietis occlosiis disssentiret, in quibus eaedem ipsae tum a pristina sua integritato prius desci-I5verant, tum etiam ab Occlesiis apostolicis, a quibus primum sunt proseminatae. Quo quidem respectu, intor alias magnae Vetustatis eremonias, otiam et crucis in baptismo signum in celesia Anglicana os retentum, idque sex udiei se praxi senserabilium illorum patrum, magno a rumque inprimi theologorum, qui regnanto do vardo spXt in ad in claruerunt; quorum alii do in ops obvors fido l)rosessionom martyrium constanter pertulerunt, alii segina ΛΙaria temporibus xulantes, ne sub initium rogni serenissimae roginae nupor omnetae in Angliam asreversi, pro hoc igno semper steterunt, HuSque usum CXemplo, ac lara X sua porpetuo commendarunt. Atquo hoc Occlesiae nostrae judicium se praXis comprobata sunt tum e consuram, quae do libro 3ublicae liturgiae sempore Edovardi sexti forobatur, tum tiam per consessionum oti armoniam Oesentioribus annis publieatam quoniam nimirum hujus signi in baptismo usus in celesia Angli ana congruis Omnibus ac idoneis cautelis et exceptionibus contra apisticam sui orstitionem atque errorem multus

Semper fuit, prout in ejusmodi casibus fieri convenit as

225쪽

I6o4. Constitutio=ns and Canons Ecclesiasticat. 181

Primo enim occlesia Anglicati jam inde a papisino

olito semper sonsit ac docuit, o hodie otiam sentit aedocet, sigilum crueis in baptismo adhibitum do ipsius sacramenti substantia haudquaquam existere. am ut primunt minister insantem immorgon in aquam, Vel ejuS-5dem facio aquam insporgens, haec Verba recitaVerit, Bal ligo to in nomino Patris, o Filii, o Spiritus Sancti insans continuo talonum et porsectum balatismi aeramentum consequitur, do ut signum crucis post adhibitum, ad baptismi virtutoni aut porsection om nihil adji-1ociat, nec idem omissum do jus emcacia, aut substantia quicquam detrahat.

Socundo palam os in libro publicae liturgiae, infantem, postquam baptismum susceperit crucis utique signo nondum superveniente in Christi gregom ae ecclesiam, tan-15 quam perfectum Hii membrum receptum esse, ipsius adeo baptismi virtuto, non autem potestate aliqua, quae signo erucis affingitur. Ita ut propter ipsam crucis mo- moriam, quae apud omnes Vore in Christum erodentes plurimi semper fuit, et reliquas etiam ob cauSa Supra-aodietas, Oeclosia Anglicana Hus signum in baptigando usque

retinendum consitorii, secuta niminimis in ro primitivas et apostolicas Oeclosias, at tuo hunc charaetorsem pro licitaeXterna ceromonia reputans et symbolo honorifico, per

quod insans illius obsoquio, qui crucis mortem subiit, in asperpetuum Votus esset et mancipatus id quod Ox orbis in libro publicae liturgit oxpressis facillimo potest perspici. Postremo, quum usus signi hujus in baptismo in occlosia Anglicana iurgatus sit ab omni apistica Supserstitione apae errore , in primariam institutionem vindicatus nos Doli orthodoxis iis doctrinae rogulis do robus modiis otadiaphoris, quas divino canoni, ac patrum antiquorum concordi sententiae judicamus Osso consontaneas, privati cujusquo tum ministri, tum ultorius persona CUJUSeunque, 35 Statuimus osse verum jusdem usum, iublica auctoritate

226쪽

Pr Seripiuna, rever01itor amplecti ne recipere praeSertim cum intolligant ros, alioqui modias ne indifloronte naturan Silani aliquo modo nautaro, postquam sub legit inii magistratus dieiuni vo interdictum venorint, neque pro cujusquo libitu praeter legem Onaittendas osse, eum Praeci-5piuntur, nec cum prohibentur, Obsor 'andRS. De ministris eorumque ordinatione ac functione. XXXI. Jejunia quatuor temporum ninistrorum ordinationi decreta. Cum prisca sanctoriam patrum auctoritas, POStolorum Ioexemplo rota, in solenni ministrorum ordinatione reces ac Hunia colobranda praeceperit iisdemque adeo precumo j uniorum Teiis stata quaedam emtaora, professo decreverit, in quibus duntaxat sacri ordine QSSent Onserendi nos sanctum se pium illorum institutum colentos, is volumus et statuimus, ut nulli inpostorum presbyteri aut

diaconi ordinentur, nisi in diebus doministis immodiatosequentibus jejunia quatuor temporum, Vulgo SeptimanaSCinorum, ad procos et Hunia idquo hunc ipsum in usum)antiquitus institutas, atque in celosia Anglicana hodie stoeontinuatas. Quod utique seri volumus in eclosia cathedrali, o paroelii ali, ubi piscopus commoratur ne tempore divinorum, assistente non solum archidiacono, sodo docatio, et duobus ad minus praebondariis, aut illis logitimo doloniis quatuor aliis gravioribus erSonis, quae smagistri artium ad minimum sextiterint, et pro publicis concionatoribus legitimo approbatur. XXXII. Utrum qite ordinem eodem die non conferendum. Cum e patrum antiquorum sontontia, et primitivae occlesiae araxi diaconi metum ad ministorii dignitatem ogradus quidam sit constitutus statuimus et Ordinamus, ut nullus dei neops piscopus aliquam cujusvis conditionis

227쪽

personam quibuscunque tandum animi dotibus commendatam uno et odoni di diaconum et presbyterum Onstituat; quin ut ritus se in parte praescriptus in libro doepiscopis, presbyteris, et diaconis ordinandis et inaugurandis, striete observetur; non quo diacono OmnOS I OS-5byterii aditu per annum integrum prohibeamUS, Umtamen episcopus justam jus admittondi causam alioqui inVenerit, Verum ut cum quatuor tempora diaconorum et presbyterorum ordinationi in singulos annos sint decreta, aliquid saltoni spatii dotur, ad serieulum de singuli sa-1ociendum, qualos in mei diaconi o Xhibuerint, priusquam in ordinem presbyterorum Suseipiantur. XXXIII. Neminem sine certo itido ordiri dum. Multis jam olim patrum ocrotis cautum St, ne quem liceret diaeonum, o presbyterum ordinari, nisi quem , 5 Constaret, certum aliquom et designatum muneris SuioXercondi locum per id tompus obtinere; quorum OS auctoritatem se uti, statuimus et ordinamus, ne quis deinceps in aeros ordinos admittatur, nisi qui odem tempore praesentationem utipsius ad promotionem aliquam ecclo-aosiasticam infra dioeeosin illius episcopi, a quo manuum impositionem potit, tunc vacantem exhibuerit vel verumo indubitatum cortificatorium attulserit, si vo do oculosia aliqua infra dioecosin soli jurisdietionem dicti episcopi, cujus cura fungi possit, sive de loco diaconi o prosbytori 5 in cathodi ali aut collogiat aliqua eclosia, infra eandem dioecesin vacante, in quo functionem Suam Xerceat vel nisi fidem se Orit, o osso actu socium, ut jura socii obtinere, vel designatum sesso condit titium sive capolianum in aliquo collogio Cantabrigiens aut Xoniensi, ovo otium ad magistri gradum nuto quinquennium provectum, suis ibidem sumptibus dogoro Vol nisi ab opiscopo ipsum ordinant in bonoseium sive ad Xorcondam aliquam curam, uno etiam Vacantom, brevi post sit ad-

228쪽

Constitutions and Canons Ecclesiasti GL

G. mittendus. Si quis vero piscopus in saeros ordineSquemquam asciverit, qui medictorum aliquo titulo non

sit militus, tunc omnia illi secessaria eatenus subministrabit dono pidom do aliqua eclesia prospeXerit. Quod si laesere ro uRaverit, per archiepiseopum UDO Praeterea episeopo assidente, ab ordination diaconorii et preSbuterorum per integrum annum SuSpendetur. XXXII . Certi conditiones in ordinandis requisitin. Nullus opis opus in saeros ordines quemquam de caeteroc0optabit, qui non ex sua ipsius dio eos fuerit nisi Vole altera nostratium eadomiarum pro diserit vel nisi literas, quas Oeant, dimissorias attulerit ab episcopo de cujus jurisdiction Oxistit; et, si diaconus fieri expetit, Vicesimum tertium, si presbVtor, Vicesimum quari Umpetati suae annum jam compleverit, ae etiam in altera dictarum eademiarum gradum aliquem scholasticumsus operit Vol saltoni nisi rationem fidei suae, juxta articulos seligionis in s modo piscoporum se cleri, ann.M. D. LXII. I probat , Latin sorinone reddere possit, set pandem scripturae testimoniis corroborare ne ulterius de vita sua laudabili et morum integritato iteras tostimoni-Hos oxhibuerit sub sigillo alicujus collegii Cantabrigiensis,

aut Xoniensis ubi antea moram Deserit, vel certo trium aut quatuor gravium ministrorum, una eum Subseriptioneo tostimonio aliorum probabilium t de dignorum hominum, quibus ejusdem ita et mores per proximum trisennium fuerint Xplorati. XXXV. Neminem nisi proerio solenni iam ine, ordia

nandum.

Episcopus, priusquam cuilibet Ordinando manus imponat, diligenti eum Xamine eXcutiet ae Xplorabit, praesentibus isdem ministris, quos velit in imposition manuum sibi assistere. Quodsi episcopus legitimo im-

229쪽

16o . Constitutions and Canon Ecclesiasticat. 185 peditus iraedicto examini vacare nequeat, illiu tamon a praefatis ministris solicite fieri procurabit. Proviso sompor, ut qui opiscopo in dicta examitanti otio, et manuum imposition adsesse obseant, de ipsius calliodrali colosia existant si iiii dona orum acultas dabitur alioqui ros adsminus dono concionatoros econdem dioecos adscis antur.

Quod si quis opiscopus vel Suffraganous in sacros ordinos quempiam sine praedictis qualitatibus, aut justo ut supra

eXamine cooptarit, per provinciae Sus archiopiscopum sendo re cortiorem laetum, assident uno alio episeopo, abhoomni ordinos con rondi potestato in intcgrum biennium

secludetur.

XXXVI. Neminem, nisi proeria trium articulorum tib-

scriptione ordinandum. Nomo ad sacros ordines Vel ecclesiasticum aliquod sbonoseium se institution om aut collationcm vel ad concionatoris, praelo toris, aut catechiStae munus Xercendum

sive in altorutra aeademia, sive in cathodi ali se collogiata aliqua eclosia, sive in urbe aut oppido moreatorio, sive in parochiali dolosi vel capella, Vel alio denique iiij usaorsegni loco doincops admittotur, nisi prius se ab archi episcopo, vel episcopo Hus dioeceSeos, in qua est victurus,vo ab altor adad semiarum lieontiam et saeuitatem arundem subscriptionibus, et sigillis munitam impotraverit, tribusque sequentibus articulis, modo se forma a nobis aspraefinitis, subscripserit. I. Quod in ostiis regia secundum Oum unicus ostist supremus gubernator hujus regni, nullum quo aliorum

ipsius dominiorum ac torritoriorum, tum in omnibus spiritualibus sive eclesiasticis rebus aut causis, quam in osecularibus quod nullus extranou liri neel S, O per-Sona, noe illius prae latus, Status, nut dominatus habet aut haboro obse ullam jurisdictionem, poteStatem, ulterioritatem, rareminentiam, vel auctoritatem celesiasticam

230쪽

Constitutions and Canon Ecclesiasticat.

I V. sive spiritualem infra majestatis suae dicta rogna, dominia, o torrit Oria. II. Quod libor publieae liturgite, et episcopos, preSbyteros, et diaconos ordinandi et consocrandi, nihil in socontinoat quod orbo Dei Sit contrarium, quodque oodonia talitor uti leoni o quod ipse in publicis precibus, et sacranientis administrandis illam prorsus Orniani, quae indieto libro pi seribitur, et non aliam, sit Observaturus. III. Quod libro do religionis artieulis, in quos consen- sunt os ab aretiiepiscopis, et episcopis utriusque provinei se iae seliquo omni clero in Synodo LondinenSi an M. D. LXII. omnino comprobat et quod omnes a singulos articulos in odom contonio qui triginta novem, citra ratificationem, numerantur, Verbo Dei Consentaneos esse agnoscit.

Hi se tribus articulis qui volo subscribere, ad vitandam omnem ambiguitatem, hae verborum formula nomino et cognomine suo Xprossis, in subscribendo totur Ego Ν. . tribus his praesaeis articulis omnibusque in isdem contentis, lubsens et O animo subscribo.' Quod si quis episeolaus aliquem ordinaverit, admiserit, Vel facultate, aut a licentia, ut sup0rius letum est ulla donavorit, nisi prius sub modo se forma praestitutis subseripserit is a collatione ordinum, et ipsentiarum ad concionandum se anni spatium submovebitur. Academias oro si quid hae in parto deliquerint, juris ultioni, et regiae censurae relin a

XXXVII. Ordinotis dioecesin tuantibus, s/lbscriptio coram episcopo di incesano feranda.

Si quis concionandi, legendi, praelegendi, vel catechigandi logitima alioqui potestate praeditus ut supra in ullam adimeosin ibidem commoraturus dei senserit, is ad hujusmodi munera Xer Onda. Vel ad sacramoirta celebranda, aut quamlibo ecclosiasti eam functionem illic ob undani nullatenus admittetur, a quoeunque tandem dictam potestatem