장음표시 사용
501쪽
pari. 2. Iam nat. , rem istam alteri instio ac invito auferre, i rimo vi cripere licet.
In communione primaeva nemo majorem vitae commodita
tem aut jucunditatem prae endere potest altero . Ioo. par a. Jur. nat. , adeoque commoditatem ac jucunditatem vitae suae non potest praeferre necessitati vitae alterius. Quando itaque commoditas ac jucunditas vitae tuae colliditur cum necessitate alterius, quemadmodum res necessulae praeserendae sunt utilibus ac voluptuariis f. so a. piari. Iur. nut.), ita etiam necessitas vitae alterius praefertur commoditati ac jucunditati. Vitae tuae. Sane communio primaeva, quae omnibus idem jus dat ad res Omnes 3. 3. 9. pari. SI Jur. me. , non sinit res esse in utilium vel voluptuariarum numero, quibus quis indiget ad vitae necessitatem. Qui adeo rebus indiget ad vitae necessit tem, quibus alter non utitur nisi ad utilitatem vel jucundit rem , cum alias penitus destitueretur usu rerum necessario, eas
. spectat tanquam res necessarias, quibus ille non indiget, &quas adeo in sui praejudicium apprehendere minime potuit.
ctuali sit Ps necessitatis ex communione primaeva resid/um jus perfe-im neces- ctam est. Etenim necessitas jus petendi convertit in jus coram ex gendi f. sy9. , adeoque jus necessitatis ex communione communio- primaeva residuum conjuncturn est cum iure cogendi alte-- ρο- νa rum, qui obligationi Lae satisfacere non vult. Ast jus per-nsi am sectum est, quod conjunctum cum jure cogendi alterum, si obligationi suae satisfacere nolderit g. 23 s. para. r. I hil. 8 ELuni . . Ergo jus necessitatis ex communione primaeva rem duum jus persectum est. Ostenditur etiam hoc modo. In extrema necessitate jus commune ad res reviviscit l. 6oo. , adeoque jus neccsesitatis ex communione primaeva residuum idem est cum jure, quod unusquisque habet in communione primaeva. Enim
502쪽
De Fure ex communione primaeva residuo Oc. 46 I
vero jus in res communes cuilibet competens in communi ne primaeva jus pcrscctum est g. 47. para. a. Dr. nar.). JuSitaque necessitatis ex communione primaeva residuum jus. periectum est ' i
A vero igitur aberrat Pulsendo us lib. a. c. 6. s. quando putat ius necessitatis ex communione primaeva residuum ex imperfecta duntaxat obligatione oriri, quod ex virtute humanitatis fluat , ut quis teneatur alteri in extrema necessitate constituto rebus suis, quibus ipse pari modo non indiget, subvenire. Etenim extrema necessitas, quae ablationem rei invito domino factam essicit licitam, tum demum adesse intelligitur, quando nemo adfuerit, qui petenti rebus suis subvenire u luerit, consequenter ossicio suo satisfacere. Ea autem quando adest, jus petendi in jus cogendi vertir 3. 399. & jurx
necessitatis ex communione primaeva residuo locum iacit.
Quamobrem opus non est . ut demum lege positiva obligatio imperfecta in perfectam & isti respondens jus in perfectum mutetur, quemadmodum visum est Pulfendoso. Uerum enimvero quae circa leges postivas hac in pane observari debeant. ea discutere non est hujus loci, ubi nonnisi ea demonstramu quae in statu naturali adventitio, postquam scilicet dominia, sed nondum imperia introducta supponuntur, obtineant.. , 6OD. Si rer, qua jure necesti, is ex eon munione Arimaeva residua ne ια usi usus, usu n n con νisor I fuito usu restitura , modo noveras,rer, quaeuci cujusA 'm ea sit , vel non ad set alia causa, qua restit De Ionem ια- non αδ ιμ
si ι em e t. uoniam enim jus necissitatis ex commu- mimaeianione primaeva residuum est jus commune ad res, quod in eXtrema neccssitate reviviscit . 6oi.) , non plus juris ribbin rem competit quam in communione primaeva competere poterat. Enimvero in communione primaeva nemo
utitur rebus tanquam suis, sed tanuam communibus cf. 37-
503쪽
pari. a. Fur. nat. . Quamobrem in extrema quoque necessitate re non uteris nisi tanquam tui ac domini communi. Enimvero cum in jure necessitatis usum licitum faciat necessitas s64. , necessitate cestante jus quoque tuum expirat, eonsequenter res tui ac domini non amplius communis est, adeoque domini solius. Quodii ergo res usu non fuit con sumta, finito usu rem alienam in potestate tua habes i. g. 46 .part. a. Fur. nat. ), & quinam sit ejus dominus tibi non ignotum per u th. Quamobrem cum is, qui rem alienam in potestate sua habet & novit, cujusnam ea sit, eam domino restituere debeat. si ve hic norit, quod in ipsius potestate sit, sive ignoret I. 467. 80t. a. 7ur. nat.) ; qui jure necessitatis ex communione primaeva residuo usus rem domino inscio abstulit, vel invito vi eripuit * sys. , finito usu eandem domino restituere debet. diuod eras styranum. Enimvero si quis ignoret, quinam sit dominus, nec resciscere possit, quinam sit, etiamsi omni diligentia inquirat, quemadmodum debebat g. 468. para. a. Iur. nat.); restitutio rei efiicitur impossibilis. Quamobrem cum nemo obligetur ad id, quod impossibile f. a O9.ροι. L. I I. Aracy. .nm. , nec rem restituere obligatur, qui jure necessitatis eandem domino inscio abstulit, vel etiam invito eripuit, etiamsi ea usu non Consumatur. Ierat secundum. Idem eodem modo patet, si restitutio usu finito quacunque alia de causia esticitur impossibilis. Σuod ero
tertium. Equidem propositionem praesentem jam supra intulimus per modum corollarii A. 398. , quoniam nulla ratio est, cur res, quae usu non consumitur, tua fieri debeat, utpote cujus non. nis usum domino invito licitum facit necessitas; non tamen inconsultum duximus eandem hic uberius demonstrare, ut
504쪽
De Fure ex Pommunione primaeva residuo corc. 46s
tanto clarius cippareat restituendi obligatio. Dari aurem casus, in quibus ignoratur, cuiusnam ea res qua usus suisti, si, vel alia etiam de causa restitutio essicitur impossibilis, ex subsequemibus patebit.
I. 6o6. I res, qua jore neces tatis ex communione primma residuo De rest, ι- usus es, usu fuerit consumta, S necessitare cessanre eam ingene- tune rei re restituere pinu, in genere restituenda est. Quoniam enim qαχιμι
sola necessitas juri necessitatis locum facit f. I 64.), id ul-jamjιαν.
terius extendendum non est , quam necessitas exigit. Quoniam itaque nemo tenetur alteri gratis dare vel facere , si is vicissim dare vel facere possit β. a 68. Para. . P nat. ), consequenter nec dare rem, quae usu consuinitur, sine onere restitutionis in genere, si accipiens eandem in genere Test tuere possit c g. 4 8 6 .para. q. Iur. nar. I nec necessitas, quae dat jus rem domino inscio vel invito ablatam ., et vi ereptam
β. 39so consumendi g. 398. , dare potest sine onere
restitutioins in genere, si quidem consumens cessante necessitate eandem in genere restituere possit. Quamobrem si res, qua jure necessiatis ex communione primaeva residuo usus es, usu fuerit conserua di necessitate cessante camTestiis tuere in genere possis, in genererestituenda est.
Gmrrur Lu. c. I. g. 5. ius necessitatis ex communione primaeva residuum deducit ex eo, quod mens eorum, qui primi dominia lingularia 4ntroduxerunt, credenda sit talis suisse , ut quam minimum ab aequitate naturali recessent. Unde porro infert 3. 9, jus istud non esse plenum, sed restrictum cum onere restituendi, ubi necessitas cessaret, cum tale jus sussiciat adservandam naturalem aequitatem contra rigorem dominii. Enimvero introductione dominiorum nemini auferri potuit penitus usu, rerum necessarius f. 362. , adeoque non a volum late eorum, qui primi dominia singularia introducebant, pen-
505쪽
debat, utrum ea introducere vellent cum tacita hac exceptione , ut in extrema necessitate reviviscat jus quoddam comminne in res dominio subjuctas s g. 6oo. , nec ne ς sed nonnisi
eum ista exceptione eadem introduci potuerunt. Ius igitur istud non voluntate humana. sed ipsa natura constitutum est, quemadmodum per demonstratiques nostras evidens est. Immo per demonstrationem quoque propositionis praesentis patet , ipsam naturae legem non dare m extrema necessitate jus in res dominio subjectas nisi cum onere eas in genere restituendi , si necessitate cessante, postquam usu consumtae sunt, in genere restimi possint. Sunt qui negant, eum, qui extrema n cessitate adactus alteri rem suam eripuit, ad restirutionem esse obligatum , quia hoc fecit jure suo. Enimvero hi non perpe dunt ius necessitatis ex communione primaeva residuum in se tale esse, ut onus restituendi contineat, nec ab eo liberari nisi eum, cui restitutio cessante necessitate inpossibilis. Ius nimirum hoc analogum est mutuo, a quo normifi in eo dissere, quod a domini voluntate pendeat, ureum mutuo dare Test, nee ne s 39, pari. 4. Dr. - , nec mutuatarius ad mutuo dandum eum cogere possit c , s . part 4. Dr. μι. , ast in vi extrema necessitate concessio usus rei, quae usu consumitur, fit necessaria, ita ut ad eam cogi possit dominus, si concedere nolit is99. . Ius igitur, de quo loquimur, in eo casu , quo
cessante necessitate restitutio fieri potest, mutuum necessarium est. In altero casu, quo restitutio impossibilis, idem jus ana. Iogum est eleemosynae, a euius datione nonnisi in eo differt, quod a domini voluntate pendeat, utrum eleemosynam dare velis, nec F. 2a4. pari. 4. Iur. um. , nec is ad dandum c
o possit 3. a 23.part. . Dr. . . , in praesenti autem casu ad dandum cogi queat f. s99. γ, ut adeo jus necessitatis in printenti casu fit eleemosynae exactio necessaria. Nimirum in ginere notandum est, jias necessiatis ex communione primaeva residuum convertere contractus & actus mere beneficos , qui
voluntarii sunt in Meessarios. Atque hoc est principium Munsticum, quo si utamur, inia occurret in Omni jure n
506쪽
De Jure ex comm Iove primaeva residuo . η67
cc Tratis ex communione primaeva residuo, quod non sit expeditum. Quodsi quis theoriam hujus iuris omnibus numeris absolutam condere velit, in quam arenam nobis jam descendere minime licet, is de iscunditate is ius principii non dubitabit. Neque vero existimandum est, inutilem fore illam theo. riam et mirifice enim prodest cum 'ad condendas leges positivas, tum ad definiendum, quid liceat in bella, ne ab aequitate rece- datur ultra quam Par est. fio T.
Quoniam rem in genere restituere debes , necessitate arcanis Cessantc. si res, qua jure necessitatu ex communione stramae a m pretium rei siduo usus es, usu fuerit confamia, & necessitate cdsiante eam eo umia
in genere restituere possis f. 6o6. , perinde vero est, sive praestandum rem in genere restituas, sive pretium ejus praestes; β cessante necessuara
necessitate rem in genere restituere nequeas, Pretium ramen ebas c ante.
prasiare posis, ad hoc praestandum teneris, consequenter descien-r bos etiam nummis rem aliam remuere titer, qua tantundem lec mirum tum actus, ad quem necessitas ius dat, non est mutuum necessarium , sed quod erat ab initio necessarium mu-- tuum ex postfacto abit in emtionem necessariam g. 937. Par 4, Iur. r. , vel necessariam permutationem f. 879. Parr. Dr. nat. . Facile autem patet, fi emtorem rei, quam pro re ex necessitate consumta dare velis, invenire possis, vendendam potius esse eam, quam accipere nolenti obtrudendam , Parr. 4. Imri nat.
f. 6O8. Si qais peritus desiluatur usu remm necesseriarum, nec qui ctaando iatis abundans pro quo Veiis eas Vsi dare velint ἐ in statu nat rati extrema neis easdem alteri , μι iisdem abundat. inscio ac Durto auferre, vetcessitate res vi Gipere ac retium aquum solvere licet. Introductis eRim do-pro a)as
minus homini compella jus res ab alio sibi comparaudi . pretio ab --
507쪽
η- pcnt. part 3. Pr. M. , cum qu nemo alteri gratis dare teneatur
quidpiam ei, qui vicissim quid dare potest . a 68. para.
I . nat. ,. pretio aequo Oblato g. 3 a P. pari. q. γν. nat. consequenter res quibus indiget ab alio emendi K 93 8. Ean. q. Furinat. . Quod ii vero quis . penitus destituatur ulu rum necessariarum,. ac qui ii&abundant pro aequo pretio, eas ipsi dare nolint; in statu naturali non aliud datur me- .dium necessitati extremae consulendi, quam si vel inscio ac invito res auferatur , vel vi eripiatur & aequum pretium dein inceps solvatur. Quamobrem cum dominia: introductit in--. testigantur cum . tacita hac restrictione ut, si in cassi emer-Unte conting t alicui penitus auferri necessarium rerum usum, eidem jus aliquod: competati in eas, res, quae sunt in domini Q. s.63. , . necessitas vero irresisti bilis licitum efficiat actum , qui alias foret illicitus, quando est medium unicum
satisfaciendi obligationi indispensabili j. 373. ;. quamvis
alias illicitum sit alteri invito rem fuamjauferre g. 497 .part. MI r. nat. J, . consequenteΠ nec Vi eripere permissum, si quis tamen destituatur. usu remm . necessariarum, nec qui iis abundant pro aeqpo pretio easdem dare ipsi velint Min statumaturali easdem alteri , qui iisdem abundat , inscio ac invito austrin, vel vi eripere ac pretium:arqpum solvere licet .
Nimirum, quando, aequum 1 pretium' pro re , . qua indiges, i solvere potes ἔ: extrema necessitas non ante adest , quam si rimmo, qui rebus necessariis abundat ,. aequum pretium offerenti. - . . - Iemidare Velit. . Quamobrem si plurxssint , qui abundant, ae unus dar: renuat , . adeundi quoque. sunt ceteri; antequam dicit. Dossit, te ini extremat ne sinate. constitui. . Ferendum enim, . ni quis naturalii libertarer abusiis ossicio suo, satisfacere. nolit mmdiu ius perfectum tuum' non violat s k. I 6. R. t. r. Juri. g. v. quosli ubii nonr Cometit, antequami extrema ne stitass
508쪽
My Iure ex communione primaeva. residuo .. 469
adsuerit f. 6or. 6o . . Ubi vero omnes, qui dare poterant, ossicio suo tisunt, necessitas demum locum facit urituo, quo uti potes adversus eum, a quo tutius' rem consequi potes. Immo cum ad pretium solvendum obligeris, fi rem inscio auferas, . loco rei deponendum est pretium, modo satis
tutum ibidem deponatur,. Vel. metuendum non sit se ne auferatur. ab alio, cui noni debetur.
g. 6o9ἰ. Quoniam si penitus destitueris ussi rerum necessariarumin proinec vi sis abundant pro aequo pretio tibi eas dar voluerinti, malia. in statu naturali. easdem aliori , qui iisdem abundat, insicio ac invito auferre veli viteripere az protium solvere. licet g. 6o8: . perinde vero est sive pretium aequum solvas, siverem aliam praestes, quae tantundem valet I descientum num mis pro re m is inscia ae imito auora , vel vi eripis in em nemine stare tibi eo titulo dare nolenti, um possit, remalum, iqua tantandem valer, dare ροι - . Necessitas notu facit' locum iure maiori aduersius figorem dominii, quam sumit , ut eidem consulatur. . Quodsi ergo
pretium, aequum dare possis pro re,. quae domino aufertur,. vel vi eripitur,. non' licet eandem' auferre aut eripere sine pretio , nec . dare loco pretii rem aliam: . Quodfii vero pretisum dare non ' possis, darer tamen' adhuc queas rem aliam non licerream eripere, veli auferre. nihilo dato. . Et si statim inec premam, nec rem aliam dare commode possis, necessitate autem cessante rem in genere restituere, eam auferre, vel rapere non' licet nisi cum, Cnere restituendi nec licet restituere speciem aliam is in genere. restituere potes , quod 'abstulisti, ves nouisti . Haec omnia imanifesta sunt per ea. quae in anterioribus demonstravimus . eaque aequitati'maxime consentaneat
esse. minime dubitabit, qui 1 ad' principia demonssiandi , , qu
M usi fuimus, animum attendit. .
509쪽
Visnete*- Similiter quia aequum pTetium solvere tenetur peto re, ratia in ius quam quis jurc necessitatis alteri inscio ac invito aufert, vel quo pretio vi eripit β. 6o8. , aut rem aliam praestare, qtintantunde in rem Hi valet I. 6o9. p necestas extrema ius aquo presio ma ab alis camparandi comparanssi, quod introductis dominiis unicuique competit
ab alio. g. 333 .par/.I J .uas. , Vertit m jus cogeni. ut pro aequo stre sis res detur. aut pro re, quae tantinaeum valet, consiquenter
Extrema necessitas non ante adest, quam ubi nemo suetit.. qui ossicio suo facere vult satis. Quoniam vero obligatio perfecta ad ossicia humanitatis libertati naturali repugnat 3. 66 . para. l. Iur. nat. , ut tamen altar ossicio suo satisfaciat . est medium unicum satisfaciendi obligationi tuae indisponsa-hili is opora. aut tu omittere debes id , ad quod faciendum obligaris, aut committere aliquid, quod est contra libertatem adeoque jus quoddam alterius, consequenter obligatio tua cum iure, aut rectius abula juris alterius colliditur f. ao6. Fart. l. Phil. Prin. unis. . Quam rem cum lex praeceptivxcollidatur cum permissiva f. I 6 I6s. pari. f. Phit prac tin v. , in hac collisione autem lex praereptiva vincit I. aip part. l. Mu. pract. unm. ; tibi utique permissum est cogere alterum ad Ossicium humanitatis, adeoque necessitas ruri cingendi ad id praestandum, quod aIias tibi non competit, ε 38. para. I. Ium nat. , Iocum facit. Et hoc pacto ius rem aequo pretio, aut, deficientibus nummis, pro re alia sibi ab alio
Oritur nimirum per mocium exceptionis ex colli horae legum
naturalium, ac inde necessitas vim acquirit jus imperfectum in persectum mutandi. Simile quid Observare datur in agen-
510쪽
ribus neeessariis r quando enim unumquodque agit id , ad quod per essentiam & naturam suam aptum est, adeoquπjuxta praescriptam quasi sibi legem, in eorundem tameneon isti psopter eollisionem actionum natura per modum exceptionis producit essectum extraordinarium , necessitate locum malo physico faciente. Ast haec uberius explicare non est hujus loci: sussicit excitasse attentionem illorum, qui V ritatem intimius perspicere gestiun g. 6 I ris
Si in aruvigatione aut oblisione defecerint cibari. , ρπν uise Decitariis ae hsset in commune conferre taebet. Quando enim in navi- in nave gatione aut obsidione deficiunt cibaria, cum sine iis corpus iisne avi conservari nequeat c β 3κo. pari. r. Iur. nar. , adeoque ea- obsidione dem in rerum necesIariarum numero sint G. 499-part. . I r. deficiensexat.), nisi quod quisque habet in commune conseratur, bas quidam delii ruuntur penitus usu rerum necessariarum, quas aliunde sibi comparare minime potant. Quoniam iraque extrema adest necessitas, in hoc autem jus commune ad res revivistit s. 6oo. λ; si in navigatione aut obsidione desecerint cibaria, quod quisque habet , id commune est, consequenter cum omnibus, ad ea simul sumta, quae adsiunt, idem ius sit a. ρον. a. Fur. nar J, scilicet quoad usum eorundemGa φ. 8art. a. Fur. nar. , quod quisque habet id utique incommune conferre debet. Postquam in genere demonstravimus, qiurde fit ius necessutatis ex communione primaeva residuum ἔ casus quosdam particulares expendere lubet, ut tanto facilius in ligatur, quom
do principia generalia ad ea sus particulares applicentur, utque tanto major lux iisdem assundatur. Faede autem Patet, quod hie de cibariis in navigatione aut obsitione deficientibus ostem ditur, idem etiam valere de Chariis deficienti hus alio quois 'Gnque m loco, veluti in itinere per loca deserta, aut alia, . in