장음표시 사용
621쪽
Immo ex eadem ratione in amore universali ae iis, quae inde fluunt, non attenditur, qualis quid sit, utrum bonus, an malus. Quamvis enim facta prava a nobis improbentur, non tamen propterea cessam ossicia, quae ipsi tanquam homini debentur. Haec imprimis probe notanda sunt in praesenti, ubi de jure sepulturae agendum, ne hoc jus arctioribus limitibus constringatur, quam par est, & ut intelligatur cur hoc jus aveteribus nonnullis vocetur jus humanitatis. s. 74 . inam mo- Mortuus es benefactor ebas. in quem morte sua dominium mens bene- rerum suarum 1 jura ad rem, vel in re Ibi comperentia transmi
faciat. ni. Qui eniin dominium rerum suarum & jura ad rem vel in re sibi competentia transmittit, is bona sua gratis dare e dem intelligitur β. 4 8. 43 reart.2.Pr.nat. .Quamobrem cum hic actus mere beneficus sit g. 3. 4. 1 8. para. . Furi nat , qui ii, praesens absolvitur, quod per se patet; istiusmodi autem actus beneficium sit β. a I. pari. in natδ; qui mor te sua dominium rerum suarum & jura ad rem, vel in re tabi competentia in altetum transmittit, maximum in eum beneficium confert, quod conferre potest. Benefactor alter us est, qui beneficium dat i β. ao. pari. 4. Jur. nat. . Mor tuus igitur est benefactor ejus, in quem morte sua dominium rerum suarum & jura ad rem, vel in re sibi competentia
transmittit. Non semper hoc agnoscitur , cum multi sibi persuadeant, quasi bona defuncti accipiant tanquam debita, non tanquam beneficium, uec mortuo deberi gratias, cum non amplius exi stat. In utroque autem oppido falluntur; quid in priori errori tribuendum sit, suo loco clarius elucescet, quando de successione ab intestato acturi sumus et mortuis autem gratias agi ac rependi posse, ex antea demonstratis abunde patet.
622쪽
De inciis erga mortuos o jure sepulturae. 383
g. 74 a. Quoniam mortuus est benefactor ejus, in quem mor- De grato a te sua omnia bona sua transmittit l. 743. ), erga benefa- nimo eius mctorem vero etiam mortuum grati esse debemus g. 7ar. quem desum eidemque gratias agae g. 7 a 3. I in quem bona sua defun-tias bona saac Ius morte sua transmitIit, vis erga defunctam gratus esse ac eidem transmittit. gratias agere debet. Maximum omnino beneficium est, quod ab alio accipere fossumus, s dat, quicquid habet, ut nihil prorsus fibi retineat. Ioc autem obtinet, si defunctus omne jus suum, aut, s m vis, omnia bona sua in nos transmittit. Quamobrem etiam eidem ad gratias agendas prae aliis beneficiariis nos obligatos existimare debemus. Si qua adhuc dubitatio suboriri potest, ruae a modo aestimandi beneficia dependet; ea tum expendena, quando in philosophia morali modum heneficia aestimanis di explicaverimus. Multo omnino hic consideranda veniunt, de quibus dici paucis non potest.
Quoniam mortuus est benefactor ejus, in quem morte modihgesta dominium rerum suarum & jus omne reliquum tranSmit in hunc amoetit I. 74 i. 3, beneficiarius vero benefactorem amare debet iabeas . 3 9. pari. J r. nar. , & amare potest etiam mortuum I. 736. I is, in quem defunctus dominium rerum suarum S jas
omne retiIuum transmiIIit, defunctum amare debet, consequenter signa amoras erga eum edere, si qua edendi occaso si e err . I. T 38. , etiam in moro, Po corpus mortui e conspectu nostro reis
Quicquid de amore in genere valet, id etiam valet de amore beneficiarii erga benefactorem, adeoque R de amore ejus, in quem destinctus morte sua Omnia bona sua transmittit.
623쪽
g. 744. soblisi Mortuus siepeliri dicitur, qui quoquo modo conditur in Aman quid'pecie autem ιβm ri, qui humo contegitur. I ut adeo humaturis . M sepelituir, ast non omnis, 'qui sepelirus , humatur.
Disserentiam hanc inter sepulturam & humationem tradit diserte Plinius Hiae nat. lib. p. c. 34. ac ideo CDero de modo, quo mortui a viventibus removendi sit. 73 3. dicturus humationem & sepulturam conjungit. Quoniam autem non aliussere modus sepeliendi apud nos usu receptus est , quam humatio: ideo sepeliri dicuntur termino generali, qui humantur,
quasi humari & sepeliri prorsus unum idemque sint. . T4s. De mortas Quoniam sepeliuntur mortui, si quocunque modo coninissesepinu. diratur cf. 744. ; qui vero mortuos comedunt, eos ins ipsis condunt; qui mortuos comedunt, eos in si is sepeliant.
Constat olim gentes quasdam mortuos suos comedisse &MUehion existimat, humationi causam dedisse gigantem feritatem mandendi homines. Uid. Grotist l. a. c. I9. f. a. Sisgnificatum vocabuli spelire generalem retinere volueris, quemadmodum fas est, ubi nulla necessitas nos cogit ab eodem recedere; dicendum utique mortuos comedere esse quendam sepeliendi modum, saltem imperfectum, quatenus non totum corpus mortuum, sed caro saltem comedi pol st. Non tamen ideo sequitur, hunc sepeliendi modum legi naturae esse
sokbisa S Sepultura dicitur actus, quo mortui a vivis remoti conia si ulchram. duntur. Sepulchrum vero locus est, in quo corpus mortuum conditur, vel Ossa cremati cum cineribus conduntur. Quodsi ergo mortui comedantur, ossibus ac ceteris, quae non comeduntur, in loco quodam conditis ; sepulchrum erit ' Di iti rod by GOoste
624쪽
De Ociis erga mortuos ct jure sepultinae. 383
erit partim corpus ejus, qui tomedit, partim locus, in qu ossa cum ceteris reliquiis condita fuerunt. Duplex nimirum hic actus est, quo mortuus conditur, ut e conspectu viventi um tollatur, & duplex etiam locus, in quo conditur. Quodsi vero ossa tanquam res nullius usus abjiciantur, & reliquiae, quae non comeduntur , canibus ac seris projiciantur; aetas, quo mortui a vivis removentur, erit mixtus, aut, si mavis, com positus ex sepultura & alio, qui sub ea comprehendi nequit, quemadmodum obtinet, si mortui cremati ossa cum cineribus
g. 747. Monumentum in genere dicitur, quicquid memoriam rei Moumem praeteritae conservat, aut posteritati mandat. Unde Nou- tum mentum mortat seu ejus causa factum dicitur res , quae mortui raptiam memoriam posteritati mandat. Epitaphium vero est inscri- quissu.ptio supra sepulchrum, seu in monumento in laudcm, vel
memoriam mortui facta. ; . . Quando monumento additur inscriptio, sub vocabulo eputaphii una comprehendi solet. Monumentum tamen multo latius patet. Ita monumentum fit, si ad memoriam posteritatis scriptor celebris laudes alterius in scriptis suis propagat. νοῦ - g. 748, Megara vocantur actus Blennis, quo corpus mortui ep Exequia Ssertur in eum locum, ubi conspectui vivorum subducendum, es funus veluti ad sepulchrum, si mortui sepeliuntur, vel ad rogum, quid ιν. si comburi solent. Funus vero dicitur pompa exequiarum, Donato interprete, ut adeo ad fimus reserantur actus omnes,
qui corporis sepeliendi causa fiunt.
Sehardius in Lexico: Funus, inquit, generalius est, quam exequiae. Est enim tota 'pompa tam domestica , quam exin trinseca: Exequiae vero tantum in via, dum funus procedit. ,
625쪽
mortuos mandere non liceat. - reartan
Item: Exequiae sunt funeris celebratio , dum corpra effertur. sicuti ianus pompa exequiarum.
s. 749. Funus imaginarium vocatur, quod ducitur cadavere absente. Graeci Cenotaphion vocant, nos e in Yei benbegangnis dicimus. Legitimum vero dicitur fanas, quando cadaver, seu corpus defuncti adest. Fanas adeo imaginarium ducitur, sepultura iam clam sine ulla pompa facta.
Funera imaginaria etiam inter nos frequentantur non una de causa. Apparet vero, ea esse antiquissima, cum apud Graecos jam usu fuerint recepta.
. TIO. Murtara mandere non licet, ms in extrema nece Date. E enim carne cadaverum humanorum vesci, si homines non eo fine suerunt trucidati, ut in pabulum cedant, non Contrariatur juri naturali communi, contrariatur tamen legi nuturali periectivae I. 3 8 8. I. Iur. nar. , atque Vesci licet, si desit cibi alterius copia f. 39o. Pan. l. Iuri naLINOrtuos igitur mandere non licet, nisi si oesit cibi alterius copia, ut vel fame sit pereundum, vel carne cadaverum humanorum corpus pascendum nostrum, adeoque non licet mandere, nisi in extrema necessitate
Extra casum necessitatis extremae nemo facile appetet cadinem cadaveris humani, nisi a prima insantia hoc cibo fuerit Pastus, ut adeo superfluum videri possit talia hic demonstrari, nisi instituti ratio urgeret, ut de more mortuos in vivis λpeliendi olim usitato apud barbaras quasdam gentes hic quo que diceremus.
l. III. Murreos mandere noa es modus sepelienae aptat Etenim
626쪽
De inciis Arga mortuos ct jure sepulturae. 38
is esse debet modus sepeliendi mortuos, ut non modo illi, in Undre e sequos destinctus morte sua transmittit omnia bona sua s api s f -
430; verum etiam alii, qui eundem amarunt & proiniscue uenda ina. homines quicunque signa amoris erga dclanctum in e cm aucedere pomni l. 7 39. 7 3 7. , & quo corpus humanum moris tuum a cadaveribus brutorum distinguitur I. 734. 7 3 s.
Erit invero si mortuorum carne corpora vivorum pascuntur.
officium istud amoris cessat, cumque dubitandum non lir.
quin came etiam cadaverum aliorum vescantur, qui a carone cadaverum humanorum non abhorrent, cadavera hominum & brutorum eodem loco habentur. Mortum adeo mandere non est aptus sepeliendi modus.
Non igitur mirum, quod nonnisi gentes se rarae barbarae eun-- dem probarint; ab eodem vero abhorreant non modo culticiores, verum etiam harbarae, quae serinis moribus destituuntur. Vesci earne cadaverum humanorum serinis moribus utique accensendum : etenim serae, sive quadrupedes fuerint, sive volucres, quae carne pascuntur, inter cadavera brutorum ae hci. minum non distinguunt. Perinde igitur est, sive corpus humanum mortuum carnibus ac feris abjiciatur, sive homines mortuos mandent. Quamobrem cum illud fatere non debeamus g. 33. ; nec hoc nobis permissum censeri potest. Neisque est, quod dubitemus, morem mandendi mortuos eonjunctum fuisse cum more abjiciendi cadavera eorum canibus aeseris, propterea quod nec mortuos totos mandere Potuerunt, ut adeo reliquiae tuerint abjiciendae, nec Omnium promiscue mortuorum Caro commodum pabulum corporis humani praebet, ut cadaver totum tanquam inutile fuerit abjiciendum. Neque enim existimandum est, homines feros ac harbaros, qui cadavera hominum ac brutorum eodem loco habuerunt.
peculiarem euram adhibuisse in condendis reliquiis cadaverum. vel integris cadaveribus , quae in pabulum cedere non Porue.
627쪽
g. 7 2. tauomoc Honor mortuis deferaur, quando facto quodam. declaramus, morauis ho- nos facta 1 oram ex v turdar intelliti alibus ae moralibus m
nor d rem secta agnoscere. Etenim facta ex virtutibus intollectualibus ruri & moralibus prosecta honore dignum probant .ssa. para. I. 3 . nat. . Quamobrem cum alteri honorem deseramus, si nostrum de iis judicium actibus externis significamus g. I 3 8. Parr. 3. Iur. nat.); honor mortuis desertur, quando fa- .cto quodam declaramus, nos facta ipsorum ex virtutibus imtellectualibus ac moralibus profecta agnoscere.
E. gr. Honorem mortuis deserre licet in ipsorum imaginibus, quas in conspectu nostro locamus memoriae causa, quas osculamur, ornamus ac pretio assectionis tanquam rem preti sissimam aestimamus, nec sine voluptare intuemur, dc alio quouvis modo possibili colimus. In alia facta non inquirimus, quihus etiam mortuis honorem deserre valemus. Sussicit enim vel unico declarasse, delationem honoris, quae mortuis fieri dein. bet, non esse impossibilem. . Is 3. od fit ari Honorem etiam mortuis, quem merentur, deferre delemus. ferendus. Unusquisque alteri honorem cxhibere dchet, quem mer turi t 48 . para. I. Jay. nat. . Quamobrem cum impossibile non lit, ut etiam post fata ipso facto declaremus, nos . facta incirtui ex virtutibus intellectualibus ac moralibus pros cta agnoscere nor. Is a. , quando vero hoc fit, honor mortuo desertur s. 73 a.), quem meretur g. a. para. LIur. nat )ἱ honorem etiam mortuis, quem merentur, dese re dc bemus. Vide quae supra de obligatione naturali annotavimus suae. f. a 9. dum olitndimus, quamdiu ossicium laudia debeat
628쪽
De inciis erga mortuos O jure sepusturae. SM
I. Ts 4. Honorem mortuis deferimus , s exequias comi emare. Quan De -are indo enim exequiae celebrantur, corpus mortui ad sepul- exequi dein chrum, vel, ubi mos est cremandi mortuos, ad rogum dein isto mortuis. fertur g. 748 . Qui adeo exequias comitantur, mortuum ad sepulchrum, vel rogum, seu eum locum comitantur, ubi conspectui vivorum subducendus, consequenter ipso facto significant, quod bene de eo existiment. Quamobrem cum in actibus externis, quibus existimatio significatur, honor conii stat . 33 8. pari. 1. Fur. nat. ; quin honorem mortuis deseramus, si exequias comitemur, dubitandum non est. Non est, quod obiicias, fieri posse, ut quis exequias comistetur, etiamsi male de defuncto existimet. Sufficit enim, nos exequias comitari posse, quia bene existimamus de defuncto. Cum non aliud hic demonstrare intendamus, quam quod co mirando exequias mortuo honor deserri possit. Si quis hocia facit in eorum gratiam, qui funus faciunt, vel amicorum aut agnatorum cauti, quos habet, defunctus; sane nee hi aliud intendunt, quam ut mortuo honor deseratur. quorum adeo judicio ac voluntate stamus. Fieri omnino potest, ut etiam vivis perhibeatur honor, quem non merentur, sive animo suis cero. sve simulato ; id tamen ipsum actum, quo perhibetur, non efficit ineptum ad honorem tribuendum. Neque ahhODret a notionibus communibus, quod, quando ad exequias c hones indas convenitur, id honori mortui imputetur. Quando enim ad eundum exequias invitamus, dicere solemus, ringari eos, qui invitantur, ut ultimum honorem perhibeant de functo. .
g. 7 s. Quoniam honorem mortuis deserimus, si exequias co- Miaminimitemur Is 4. , honorem vero etiam mortuis deferre de- eximas e bemu , qucae merentur j. 733. , ob facta scilicet ex vir- mιtara debe-
629쪽
tutibus inte Ilectualibus & moralibus prosccta . ssa. flare.
comitandam exequras murramur, ac ifantius hunc honorem mer . . tur; exturas comit en taebemus, nis justi causa impediamur. Nemo adeo malus est, 'ut nihil prorsus in eo deprehendatur boni, & propterea in casu dubio hoc praesumitur. Quamobrem eum illud bonum , qualecunque & quantulumcunquest , etiam agnoscere debeamus , & quod illud agnoicamus verbis ac factis declarare, quando occasio offertur, si qui- . dem honorem alteri debitum denegare nolimus 3. 643. 338. Pare. l. Dr. nas. , in casu autem dubio standum si praesumtione; non tacito dabitur casus, in quo comitatum exequiarum inritati, nec alias impediti licite denegamus , quas defunctuaindignus prorsus sit, cujus exequias praesentia nostra C hiane
I. T s6. De exequiis Quia honorem mortuis deferimus, si exequias comite- mortuo ἀπ' mur s. 734. . honorem vero etiam mortuis deserre debebitis, mus, quem merentur cf. Is 3. , ob facta scilicet ex virtuti-hus tam intellectualibus, quam moralibus prosecta ssa.
para. I. Dr. nar. , consequenter etiam ob beneficia nobis . praestita, & amicitiam, quam nobiscum coluerunt; mortuos exerrais spoliare non debemus, bed eas florias celebra . Quemadmodum hominibus omnibus non idem debetur ho-
nor; ita etiam exequiae non celebrantur eadem pompa. Non ' tamen aequum est, ut quis exequiis spolietur, &.instar cadaveris,utorum cadaver ipsus ad sepulchrum deteratur. 's. TI T. Idem porro Quoniam exequiiτ nemo spoliari debet I. 7 3 6. , exe-everi Q. quiae autem celebrantur, quando corpus deiuncti non sine omni solennitate ad sepulchrum desertur g. 7 48. ἐ
630쪽
De Ofilis erga mortuos O jure sepulturae. 39I
ver samanam non assctae omni soleanitate ad sepulchrum defe
Non tamen hine inferendum, quasi eadem solennitate more tui omnes ad sepulchrum fini esserendit sunt enim tam in statu naturali, quam in civili rationes lassicientes diverstatis solennitatum. In statu naturali, quemadmodum in omni alici casu, ita etiam hic veritati unice litaturr in statu autem civili multum, immo plurimum dandum est opinioni, quemadmodum suo loco patebit. Exequiae ducuntur honoris causa: non autem omnibus idem debetur honor, cum unicuique debe tur is, quem meretur 648. para. I Jur. nat. . Honor autem verus, cui in statu naturali locus unice est, plurimum di fert a civili: quam differentiam suo loco exposituri sumus. C terum cum homini jus sit ad omnes actus, quibus honorem alteri deferre, adeoque quanti eum faciat declarare potest 3.169. Para. t. rart. Pract. urire. ἔ ab arbitrio quoque hominum dependet, quas honorandi mortui causa solennitates in esse. rendis mortuis ad sepulchrum introducere velint.
s. 738. Comi aras exequiarum ad funus pertiner. Quoniam enim , ramisara exequiae consistunt in modo solenni, quo mortui ad stput' . ...i chrum, vel ubi eos Cremare mos est, ad rogum deferuntur α . g. 48. ; comitatus exequiarum ad earundem pompam rein serendus. Quamobrem cum in pompa exequiarum consistat lanus h. est. ; comitatus earundem ad funus pertinet.
Obscurum ae dissicile videri poterat, quomodo ea, quae sunt exequiarum, ab illis distinguenda sint, quae ad funus pertinent. Tenendum itaque est in exequiis potissimum spectari actum
lationis, quatenus distinguitur ab eo, quo cadavera brutorum e conspectu nostro removentur ,γ3s. , ut m eo apparear, nos inter homines mortuos & brutorum cadavera distinguere,& quatenus amoris universalis erga homines in universum mmma indicium est F. 73 . 73 90 Quae vero actui elationis ad