장음표시 사용
631쪽
utrumque significandum apto praeterea aecedunt, ad pompam exequiarum faciunt, adeoque ad funus pertinent. Pertinens hue vestes. quibus mortui induuntur & loculo immittuntur.
ipse etiam loculus & ejus ornamenta, ac alia istiusmodi pro dive fis gentium moribus diversa, veluti pulsus campanarum funebris dc ita porro. Unde facile patet funus multo latius patere, quam exequiar, quae in se spectatae pompa omni destituuntur.
s. 7 9.mηον huis Honor immanitatis dicitur, qui homini desertur quate- munitatis nus homo est, consequenter in actibus consessu, quitas Igni Dquidst. cam 1, nos a scere, quod Ater sι homo.
uidem cum honor eonstat in actibus, quibus nostrum de persectione alterius judicium fgnificamus f. 338. pari. r. Jur. nat & facta ex virtutibus intellectualibus ae moralibus profecta hominem honore dignum probent 6. sset. pari. LIur. πα. , dubitari poterat, num homini ea sola de causa honor aliquis deferri possit, quia homo est: attamen hoc fieri utique posse non amplius dubitabit, qui rem penitius inspicere voluerit. Datur enim perfectio naturalis hominis, qua is distinguitur a rebus omnibus aliis, quam agnoscere ac ipso facto, quod eam agnoscamus, significare utique possumus. Actus autem, quibus hoc sgnificatur, ad honorem utique reseo
rendi , qui talis est, qualem humanitas exigit, diversus utique ab eo , qui alia de causa exhibendus, nec ipse idem est in omni casu. Commendat lex naturae hominem homini, ut eumdem amet tanquam seipsum F. 632. para. l. Jur. nat. , mn sequenter tanquam amore nostro dignum. Quamobrem si a- ctibus externis declaramus, nos hominem qua hominem amo
re nostro dignum existimemus, tum ipsi honorem exhibemus. qui humanitati deserti potest. Nec honor, qui humanitati exhibetur, repugnat notionibus communibus Reprehendi. mus enim eos, qui homines alios brutorum loco habent, imismo abjectius de iisdem, quam de brutis existimant, manifesto indicio, humanitatis admitti contemtum. Qui vero contem-r tum
632쪽
De inciis erga mortuos O jure sepulturae. F93
tum humanitatis admittit, is etiam honorem admittere tenetur, qui homini propter humanitatem, seu ideo, quod homo est, defertur f. 787. Part. Iur. nar.
I. T6O. Humanitatis iamrem unica que ex dere debemus. Ete- Evid fise .nim natura homines omnes aequaleS sunt g. 81. Par . I. Fur. praeceptus nat. , adeoque unumquemlibct spccitare debemus taΠquam lege natura- aeque hominem. Homines omnes arnare dcbemus tan- ti. quam nosmetipsos ἔ. 63 a. pari. L. Furi nat. , adcUque eos considerare debemus tanquam amore nostro dignos. HO-mines denique perseditione naturali superant res creataS omnes, quod per se patet, adeoque agnoscere debemus, eos esse praestantissimos omnium creaturarum. Quoniam itaque obligainur ad actionum rectitudinem f. I 89. pari. i. Hic pruri .unm. I ad eandem vero etiam requiruntur actus exter mi internis consentanei g. 8o. 8art. Φ. Ind. μract. unm.)ἰ actibus quoque externis significare debemus, quod homines 'alios quoscunque t pectemus tanquam aeque homines, am re nostro dignos & Omnium creaturarum praestantissimos. Quamobrem cum in his actibus consistat honor humanitaris 3 9 ; humanitatis honorem unicuique exhibere debemuS. In honore, qui humanitati debetur, non spectantur nisi ea, quae ad humanitatem spectant, seu homini, qua homini competunt. Ne aurum eundem violumus, quCtiuscunque nobiscum altero negotium est, probe perpendendum nobis cum eo esse negotium , quem natura nobis aequalem fecit f. 83 .part. . Jurinati , adeoque eadem tribuit jura, quae nobis f. 78. pari. I. Iur. nat.). ita ut nemini praerogativa ulla competat f. 94. Pari ι. Jur nat. , & quem amore nostro dignum declarat 3 63 a. pari. r. Iur. nat. . Dum lex naturae praecipit,
633쪽
3. I a. pari. t. Fur. nat. , & ex adverso prohibet, quod iure
connato tibi fieri non vis, ne facias alteri 6. I I. Parata. Dr. aeas. ἔ honorem utique urget, qui humanitati debetur. Qui, bus paradoxa videntur, quae de honore humanitati debito hie dicuntur; ex distinctis notionibus de re quacunque statuere, nondum didicerunt, sed confusis notionibus intenti actus e ternos, quibus honoris exhibitionem sibi repraesentant, ad aliisenum casum transferunt, immo honorem imaginarium eum vero confundunt. Ceterum haud invitus largior, honorem, qui humanitati debetur, inter ea esse referensum, ad quae paucissimi animum attendunt, eis negari non possit, neglectum hujus officii actus humanos contaminare , quando ipsis cum aliis negotium est.
s. 763. ne tinare Quoniam honorem humanitatis unicuique exhibere deis munitati, bemus s. 76o , adeoque externis actibus significare, quod missuti M. agnoscamus alios esse homines g. 739. , honor vero etiam sena m mortuis, quem merentur, deserenduS g. 733. ; m nuas,
inremmen. pso corpora mortuorum e conoecta nostro removemus, honorem Misatis cadatieri man/ram inrauu deferre debemus. risas W- Hine sequitur, quod supra iam ostendimus, non eodem modo cadavera humana e conspectu nostro removenda esse, quo cadavera brutorum remoVentur s=. 736. . Sane gentes, quae hoe secere, vel hodienum faciunt, dignitatem naturae humanae non prospiciunt, ac seipsos ad brutorum consortium deprimunt. Agnovit dubio procul hoRorem hunc, qui moris tuis promiscue exhibetur, dum sepeliuntur, Cicero , agnois verunt suintilianus & Lactiantiu3 , qui sepulturae olsci.
um humanitatem vocant, notante Gotio I. a. t. I9. I. Immo huc inprimis facit, quod apud eundum Darrianus tales misse sine reverentia humanitatis ammet, qui mortuυrum corpora sepeliri vetant in Odium illorum. Raamdiu nimirum n sare non potes, alicrum csic hominem ἱ tamdiu quoque ho
634쪽
norem, aut si mavis reverentiam humanitatis eidem denegare . non Pote . , f. 76 .Fanas defunct parare ac exequias ducere eodem modo licet, De qaipa se cadaver cremetur , sive hume ar, aut ιm espra re Eatur. Duma eada
Quando enim exequiae ducuntur, cadaucr deiuncti non sine vera tre solennitate effertur ad eum locum, in quo e conspectu vi- mandi se ventium removendum, & funus paratur, dum ea fiunt, quaepesiod ad pompam exequiarum faciunt I. 748. . Quodsi cadaver cremandum, ad rogum effertur; si vero humandum, aut in crypta recondendum, ad sepulchrum. Quamobrem facile patet, nil prorsius obstare, quo minus eodem modo ad. rogum & ad sepulchrum efferatur, & eadem pompa in troque casu. Funus adeo defuncto parare ac exequias duincere eodem modo licet, sive cadaver cremetur, sive humetur, aut in crypta recondatur.
Apud nos corpora humantur, quaedam etiam in crypta re. conduntur. Ponamus, ea rogo esse imponenda, ut crementur quamprimum ad eum locum delata sunt, ubi sepeliendi. E quis non videt, hoc fieri posse , etiam si ea omnia facta luerint , quae facta suerunt , antequam ad sepulchrum deferretur cadaver. Nemo igitur dubitare potest, quin in funere param do ae exequiis ducendis nihil prorsus immutandum fit, sive cadaver sit rogo imponendum, sive humandum, aut in crypta recondendum. Funus igitur atque exequias si spectes, quoad utrumque modum mortuos e conspectu vivorum removendi nulla prorsus datur differentia.
, s. 763. rarum, qaa funeris causa Dην, ratio daesumenda est as of Raris ramum sistis erga mortuos. Quoniam enim lanus continet actus Omnes, gaa funeris qui corporis sepeliendi, aut in genere a viventibus remo casse suas.
635쪽
396 - ' Pars VI. Y Cap. V. vendi causa fiunt g. 748.), in parando lanere latisfacien
dum est officiis erga mortuos, quae in modo cadavera humana a viventibus removendi observanda sunt 7 3 s. T3 9.T43. TI3.73 . . Quae igitur funeris causa fiunt, cur fiant potius, quam non nant, ex officiis istis intelligi debcti Quamobrem cum id, per quod intelligitur, cur quid potius fiat, quam non fiat, sit ratio ejusdem . 3 6. Onio . ; eΟ-rum, quae sun eris causa fiunt, ratio desumenda est ab officiis
Si nulla essent hominis erga desunctos ossicia, temerarium foret parare funus & exequias celebrare . nec jure naturae id approbari poterat, quod omnem actum temerarium damnat f. 2 8. Part. y. Jur. nat. , ac perinde soret, quocunque modo
'. mortui a vivis removerentur , cum modus eadem removendi
praeter rationem physicam non haberet aliam, nimirum ne, dum corrumpuntur, foetore suci viventibus molestiam creent, nec sanitati nocumentum adferant. Ob hanc rationem physicam cum lex naturae praecipiat remotionem cadaverum humanorum ex iis locis, in quibus vivi degunt l. 33.); siquidem nulla prorsus essent erga mortuos ossicia, eadem nobis jus daret ad quemlibet actum, quo removeri possunt f. I 9. Part. l. Phil. pro I. uno. . Quoniam vero ipsa urget ossicia quaedam erga m riuos; ideo nec jus dat niti ad modum re.' movendi cadavera humana a viventibus, in quo ossiciis istis satisfieri potest, illum vero damnat, qui iisdem adversatur. EX equiae igitur ac funus cum pertineant ad modum , quo cada
vera humana a viventibus removenda; quae exequiarum ac fu neris causa fiunt, eorum urique ratio aliunde desumenda non
est , quam ab ossiciis erga mortuos. Hic quidem agitur de eo, quod naturalis ratio.suggerita quae enim religio suadet, aut - jubet, ea non sunt hujus fori, attamen non contraria illis, ut, quae ejus nomine accedunt, cum istis consistere possint, eademque firment, immo mediantibus principiis juris naturae, quae jam evineuntur , demonstrantur. Sane dignitatem ho
636쪽
De ficiis erga mortuos O jure sepulturae. S97
minis, qua nititur honor humanitatis in ipso quoque modo, quo cadavera humana e conspectu nostro tolluntur, mortuis deserendus g. 76 I. religio christiana magis conspicuam facit, & amorem illum universalem , qui in praesenti casu non. negligendus s3. 73 9.) , m igis firmat. Ast ea, quae ex principiis theologicis demonstranda sunt. Theologis discutienda relinquimus, immo relinquere debemus, ne extra Oleas evage
Cadavera sum etna cremare ac cineres cum inbus, si qua su- An eadave- sιοι, condere ductis exeyuiu ac funere jure naturati stermissum ra morsu non tamen aeque commodam ol ac eadem humo condere. Etenim rum crema- si cadavera crementur, nulla viventibuS molestia creatur, nul- reticear.
Ium sanitati periculum imminet a foetore, quando corrum puntur, quod per se patet. Quamobrem cum ea de causa tortuorum corpora ex iis locis, in quibus degunt, sint re-mOVenda f. 733.); cadaverum crematione obligationi huic naturali satisfit. Enimvero lex naturae quoque urget certa ossicia deiuncto praestanda in modo, quo a viventibus cadaver xjus removetur, antea demo rata , adeoque dat
jus ad eum modum, quo ossiciis istis satisfieri potest s. is 9. pari. I. Phil. stras. - . . Quamobrem cum defuncto funus parari ac exequiae duci possint, si cadaver ipsius rogo impositum cremetur cf. 76 a. , & eorum, quae funeris causia fiunt, ratio desumenda sit ab ossiciis erga mortuos β. 763. sIex naturae quoque dat jus ad cadavera humana cremanda& cineres cum ossibus, si quae sietysint, condendum, lanere ac exequiis ductis, consequenter jure naturali hoc permi
sum f. a cor. pari. Phil. 'act. un . . di a d erat anum. Enimvero cum non modo magna lignorum quantitas requiratur ad corpus defuncti cremandum, cineres vero cum
ossibus, si quae supersunt eodem modo condendi, quo cor-
637쪽
pus prouti est eondi potest, ac praeterea multum temporis spatium requiratur, antequam comburetur, cum cadaucr facillime condatur; modus cadavera humana cremandi accineres demum cum ossibus, si quae supersunt, condendi non. aeque commodus est, ac modus eadem humandi. χρώerat alterum. Constat olim apud plerosque Graxos mortuos crematos suinisse. Nostrum igitur esse duximus, ut ostenderemus, morem hunc minime adversari juri naturae. Sumtuosus vero est in iis praesertim locis , ubi lignorum magna copia non suppetit,ae fere impossibilis efficitur , ubi lignorum magna penuria est, u ea praeter necessitatem consumenda non sint. Quamvis adeo legi naturae per se non adversetur mos cremandi cadavera humana ἔ non tamen propterea promiscue eandem ubivis Permittit . ut adeo dici nequeat eum universaliter jure naturae
approbari. Si quibus mos iste horridus videatur, id quidem inde est , quod incendiorum idea animo obversetur & apat nos in poenam maximorum delictorum cadavera decollatorum comburi soleant.
rum huma- c Oectu viventiam removenaei omnium commodissimus. Cum
ori mortui humantur, corpora eorum humo teguntur 744. . Quando itaque in putrefactionem abeunt, nullo foetore inficitur aer, qui vel molestiam creare viventibus, vel eorum sanitati insidiari possit, quemadmodum diuturna experientia dudum comprobatum . Atque adeo satisfieri potest hoc modo obligationi mortuos removendi ex iis locis , ubi sunt vivi I 3 3. . Praeterea quoque exequiae ac funus duci possunt mortuis humandis eodem modo, quo duci possunt, si cremantur I. 76 a. , consequenter & in humandis mortuis satisfacere datur Ossicus erga eosdem g. 763. . RuO-
638쪽
De ficiis erga mortuos O jure sepulturae. SD
Quoniam itaque lex naturae dat nobis jus ad eos achis, sine quibus obligationi naturali satisfacere nos non possumus .rs 9 consequenter si plures suerint, quibus eidem sati fieri potest, ad lingulos; nobis utique etiam jus dat ad moris tuos ductis exequiis ac funere humandos. Iure adeo naturae permissum humare mortu I. a 6 s. m. l. PLLamυ.)Euod erat unum.
Humatio mortuorum minus sumtuosa est, quam crema tio, nec ceteris incommodis obnoxia, quae crematio secum
trahit: id quod per se satis patet. Est igitur modus magis
commodus mortuos e conspectu viventium tollendi, quam crematio. Enimvero quoniam cadavera humana feris ac volucribus non abjicienda, nec permittendum , ut sub sole putrescant j. 7 3 3. , neque etiam eos mandere licet, ut inintra vilcera nostra condantur Iso. Is I.); non alius modus superest in artuos e conspectu vivorum tollendi, ut sint contra feras ac volucres tuti, quam ut vel crementur, vel humentur, aut, quod perinde cst, in crypta quadam recondantur. Mintuos itaque humare est modus omnium commodissimus cos a conspectu viventium removendi. αuod
Non est quod excipias, posse quoque eadavera in fluminibus
submergi. Praeterquam enim quod non ubivis locorum flumina vicina snt, in quibus hoc fieri possit. me tacente abum de patet, quanta sese Ossurant incommoda, s tacere velis. ut ideo nulla unquam gens extiterit, quae cadavera humana fluis minibus commiserit. Quodsi ergo lub dio non relinquenda, neces le omnino est, ut vel crementur, vel humo regantur, aut, quod perinde est, in crypta quastam recondantur. Neque est, quod o cias, posse eadem muris includit facile enim p tet, hunc morem universaliter recipi minime posse. Manet igitur ratum, non dari nisi duoε modoa mortuol e numero ub
639쪽
ventium tollendi, quos probat jus naturae, nimirum ut cadavera vel crementur, Vel humo tegantur, modum vero posteriorem ubivis locorum ac tempore Omni esse commodissimum. Ponamus e. gr. magnam stragem dari in praelio. Facile aliquot millia hominum humo teguntur, non autem eadem facilitate tot cadavera cremantur. Idem patet, si pestilentia catervatim stragem det.
I. T66. Iure natura perfectivo mortui sunt tamandi. Etenim humare mortuos non modo jure naturae permissum; verum etiam hic mos omnium commodissimus mortuos e conspectu vivorum tollendi I. 76s . . Quamobrem cum leX naturae nos obliget ad id, quod altero melius, eidem praeferendum . 192. 8art. ι. tract. unis.), sitque haec lex naturae per- Iectiva β. 393. pari. f. Phil. pract. umv. , jure naturae persectivo mortui sunt humandi.
Atque adeo patet, jure naturae non tantummodo permissum esse, ut mortuos humemus; sed nos etiam ad eosdem humandos obligari, etsi dici simpliciter nequeat peccare eos, qui cremant mortuos, cum cremare quoque sit permissum, quamvis nulla prorsus adst obligatio, ut morem istum praeseramus aeque licitis aliis.
q. 76 T. Quoniam jure naturae perfectivo mortui sunt humandi s. 766. , consequenter ad eosdem humandos obligamur s. 138. Part. I. Huc Wact. unm. J , id vero alteri debctur, ad quod faciendum eidem sumus obligati g. 3 7 O. 8art. I.
quo humantur mortui, si ultura sit 3.744.3, sepultura mortuis debesur. Sepulturam spectari dehere tanquam debitam, sunt qui dubitant. Unde ipse γοιμι eandem ad jus gentium voluntari
640쪽
De ficiis erga mortuos =jxre sepulturae. 6OI
' um refert, quasi mos sepeliendi mor uos a sola hominum v luntate veniat. Contrarium tamen ex iis , quae hactenus demonstrata sunt, Patere puto. Cum nostro arvo apud plerasque gentes mortui humitur, quando de sepultura loqui- mur , humationem intelligimus : si ita quod etiam mos cremandi moi tuos fgnificatu latiori sub hoc terinino contineatur
3. 744. , qtiam jure naturae perm istam esse , etsi non du&ram simplicistr. antea demonitiavimus f. 764. λβ. 768. Quoniam ad mortuos humandos jure naturae persecti- An detur fas vo obligamur 3.766. , ex obligatione aut nascitur jussipatiaris. mortuis ad id, quod facere ipsis tenemur cf. a 3. para. L. Iunnas. J; mortuis competit jus ad sepultaram. Atque adeo liquet, jus sepulturae esse jus naturale, seu quod homini natura comperit , adeoque posita essentia & natura . hominis ponitur, consequenter connatum est 9. 28. pari. e. Ium. nat. , ac ideo illi auferri nequis g. 64. pari. r. Iurinat. . An vero auferri possit in poenam. suo loco disquirendum.
g. 769. Ps Atiliara humanitori debetur, seu lamini riso competis, Tundamemmia timo OL Quando enim homo sepelitur, vel prouti est jam itim cadaver conditur, vel idem crematur & cineres cum Ossibus, Din. e. si quae sup sunt, conduntur ἔ. 764.). Non igitur instar cadaverum brutorum sub dio relinquitur, ut sub χla putrescat ac seris & volucribus in pabulum cedat. Sepulturaio itur distinguitur a brutis, & eadem significatur, quod agnoscamus, mortuum fuisse aeque hominem, ac nos sumus, consequenter humanitatis honorem ei exhi mus g. 739., Quoniam itaque hominibus mortuis debetur Ppultura h. 6 . ; jus sepulturae homini ideo competit, quia homo est.. adeoque humanitati debetur.