장음표시 사용
671쪽
remoniarum sunebrium unicuique in statu naturali competens id tantummodo operatur, ne in iis stare quis teneatur voluntate alterius, ac ab aliis permittendum si, ut iis utatur, quibus uti voluerit, ceteris conscientiae ejus relictis f. Is 7. Pan. t. Sur. nax. . . . . f. 8o6.
Ceremoniis Quoniam in statu naturali unicuique jus est ceremoniis segataribus senebribus utendi, quibus uti libuerit g. 8o3. , cerem O- utinamst niae autem singulares personam mortui in specie respiciunt locus. I. 8o3. I in statu naturali ceremoniis setularabus locus est.
Si tibi liberum non est ceremoniis senebribus uti, quibus volueris ; nec in eorum fgnificatu respicere potes ad merita vel fata personae defuncti; sed ut hoc fieri possit, necesse o-
, mnino est, ut in iis non dependeas a voluntate alterius, qua certae ceremoniae funebres praescriptae sunt, pro lubitu suo non immutandae. Equidem non repugnat, ut in statu quoque civili libertas naturalis quoad ceremonias funebres vel prorsus non, vel non tota restringatur; vix tamen consultum est, ut hoc promiscue fiat. Quamobrem ceremoniis sngularibus semper quidem locus est in statu naturali; non tamen hinc inis
ferre licet, quod nullus prorsus locus eidem esse possit etiam in statu civili.
g. 8 T. alios in Risuum nomine in genere Veniunt, quae ab actu quo- ,eγὸρο-- dam abesse possunt, moribus tamen in eodem rccepta sunt. nebis, in Hinc Ritus funebres dicuntur, quaecunque moribus inteodu-
spe is q4id sunt in sepeliendis mortuis, sine quibus tamen sepeliri sint. possunt.
Ita e. gr. comitatus exequiarum est litus stinebris, cum sne eo in sepulchrum honesto modo inferri possit mortuus. Similiter pulsus campanarum, dum sunus & exequiae ducuntur, est ritus funebris, cum sine isto funus ac exequiae duci possint.
672쪽
De viciis erga mortuos O jure sepulturae. 633
Ad ritus etiam resertur oratio funebris, & quae sunt hujus
Quoniam ad ritus referendum, quicquid in sepelien-m Hsserita
dis mortuis introductum, sine quibus tam En lepeliri possunt mme nim f. 8o7. , ceremoniae autem funebres non alio fine adhiben- am eo cereiatur , quam ut nobis in memoriam revoccnt, quorum me- montarum m in iste debemus quando fumis ducitur ac corpus mortui humo conditur l. 704. , adeoquc ab hoc actu abesse possint; ceremonia funebres moribus ιn roducta in numero ruisum sunt: quia tamen non omnia, quae moribus in humandis mortuis introducta sunt , significatum quendarn habent, quemadmodum ceremoniae I. cit. ) , ratus quoque omnes non sunt ceremon , sed ceremonia tanIammodo sunt ritus Ignis
caitui. Equidem vulgo ritus ac ceremoniae non distinguuntur, sed promiscue tanquam synonyma usurpantur; in Iure tamen naturae consultum est,' ut a se invicem distinguantur, cum non eodem modo de ceremoniis, quemadmoὸum de ritibus aliis sit ratiocinandum. Immo ceremoniae arctioribus limitibus constringuntur, quam ritus alii , in quibus arbitrium humanum liberius dominatur , cum hominum opinio actioni cui dam tribuere possit valorem, quem per se non habet. Itae. gr. honori mortui imputatur pulsus campanarum , in quo tamen per se honorem consistere non posse patet s 3. 6 3 8 pari. I. Iur. naia , opinio tamen pulsum campanarum essicere potest modum mortuo honorem deserendi. 8Q9
Risus funebres non ese debent temerarii; sed inciis erga Goales esse
mortuos convorentes, aut er m inciis erga nosmet Plos ref MAE EA/aαι ν,--νraorum. Quoniam enim nil temere faciendum I. a 78. ιω
673쪽
'art. 3. Iur. nec ritus senebres temerarii esse debent.
Enimvero quod temere non fit, certo fine fieri debet va T T.part. I. Ihr. mr. . Quamobrem etiam ritus funebres certo fine fieri debent. Quoniam ritus accedunt ad humationem mortuorum, a qua abesse possunt q. 8o T. , eorum autem, quae sun eris causa fiunt, ratio desumenda est ab ossiciis erga mortuos l. 63. , ritus senebres alio fine fieri non debent, quam ut ossiciis erga mortuos satisfaciamus, cumque defunetos imitari debeamus in iis, quae recte ac bene secerunt l. 778. , quin praeterea per ritus etiam intendi possit hic finis, dubitandum non est. Patet itaque ritus funebres ossiciis erga mortuos, aut etiam ossiciis erga nosme ipsos respectu mortuorum convenientes esse debere. Puod
Quodsi ergo ea perpendere velis, quae de ossiciis erga mor tuos in anterioribus demonstrata sunt, tum etiam ea, quae de ODficiis erga nosmetipsos respectu mortuorum dim; de ritibus haud dissiculter judicium feres. Et quamvis jam antea not. f. 8 o 8 , monuimus, in ritibus multum dari posse opinioni; necesse tamen est, ut haec quoque ad ossicia ista reseratur, squidem jure naturae permissum es, debet, ut eidem pareamus. Exem plo esse potest pulsus campanarum, quem, ut modo diximus,' opinio fecit modum mortuo honorem deferendi. g. 8 O.
Homines non sunt se bendi nudi, sed sese quadam induit aut linteo aliquo revoluti. Etenim in sepultura, quam humanitati debemus cf. et r. , cadaver humanum distinguendum est a cadaveribus brutorum s. 73s.). Quamobrem cum cadavera brutorum abjiciantur, pro uti sunt, immo pellis detrahatur, quae vestimenti loco est ; mortuos sepulchro
674쪽
De ossiciis erga mortuos &jure sepulturae. 63s
inferre, quales in lucem editi sunt, non convenit, consequenter iidem nudi sepeliendi non sunt. Euod erat unum. Enimvero vestimenta, quae natura homini nulla dedit,
ars parat, non modo adversus injurias tempestatum corporis muniendi I. 44 s.flari. r. Pr. nat.), Verum partium O,.scoenarum velandarum causa g. 4 .part. ι . Iurinat. Quamobrem cum homines in eo a brutis distinguantur, quod vestibus induti incedant, aut partes saltem obscoenas velare soleant; cadaver humanum cadaveri brutorum aequiparari videtur, si nulla veste indutum, aut saltem linteo aliquo non involutum sepulchro immittatur. Quamobrem cum corpora hominum mortuorum cadaveribus brutorum non sint aris
qui paranda; homines mortui veste quadam induti, aut linteo aliquo involuti sunt sepeliendi. auod erat alterum.
Ad honorem humanitatis, quem mortuis promiscue exhi- here debemus 3.76o. , pertinet, ne nudi, sed ut veste quadam induti, aut linteo aliquo involuti sepeliantur. Consistit enim honor humanitatis in actibus , quibus fignificamus,
quod alter sit homo g. 739. . Quamobrem cum id significemus, quemadmodum ex demonstratione intelligitur, si mo tuum veste quadam indutum, aut linteo quodam involutum in sepulchrum inserimus, & honorem mortuis etiam in modo. quo eorum corpora e conspectu nostro removentur s3.76r. . consequenter in sepultura 3.746. , deferre debeamus; honorem humanitatis eidem utique exhibemus, si corpus ejus veste quadam indutum, aut lin eo aliquo involutum sepulchro inferamus. Immo etiamsi moribus tantummodo tribuas, quod homines vestibus induti incedant, aut ubi nudi incedere solent, partes saltem obscoenas velent, ita ut nulla adsit naturalis ratio, cur hoc facere debeant; negari tamen minime potest. opinioni hominum convenire, ut per vestes, aut saltem velamina partium obscaenarum a brutis distinguantur. Quamo, . rem cum at honorem humanitatis deferendum etiam lassiciat
675쪽
opinio hominum communis & quicquid contra eam fit eidem adversetur ; admittendum utique erit, quamdiu standum hac opinione, nomines quoque mortuos nonnisi veste quadam imdutos, aut linteo quodam involutos in sepulchrum inferri debere. Qui ad gentium barbararum mores provocare Volueri is audiendus non est: neque enim ea, quae Juri naturae comsentanea sunt, ex moribus gentium sunt dijudicanda, sed doehis potius ex principiis Juris naturae statuendum. Quid de s . Pultura militum in praelio occisorum tenendum sit, alio loco dicendum.
males ve- Vestium aut velaminum rario, quibus cadaurea sumana in ses mortuis is tur, aut involvuntur, quales nimirum esse debeant, desumem
inveruant. da es ab incus erga mortuos. Per se patet, quod cadavera mortuorum vestibus induantur, aut linteo quodam involvantur, id ad ea referri debere, quae funeris causa fiunt. Enimvero eorum quae sun eris causia fiunt, ratio desumenda est ab ossiciis erga mortuos Q. 763.). Ergo etiam vestium&velaminum ratio. quibus cadavera humana induuntur, aut involvuntur, quales nimirum esse debeant, delumenda est ab ossiciis erga minius S.
Cum nihil temere sit faciendum I. 278. pari. Iur. nat. ,. Certo quoque fine cadavera mortuorum veste aliqua sunt i duenda , aut linteo quodam involvenda f. a Z. Pan. 3. Jur. t. , qui alius estu nequit. nisi ut ossicio cuidam erga moris . . suos, Vel ossiciis pluribus satisfacias, aut saltem animum iis dem satisfaciundi lignifices, cupet obligarioni naturali satisfacere utique teneamur F. I 42. P. N. I. P0ιL pract. rint ). Actus hominum liberos, qua luscunque tandem sint, regit lex naturae ad quam adeo tanquam ad normam sunt exigendi. Qui hus 'scrtipulositas nimia viditur in istiusmodi hominum actionibuLaticia dere ration ri moreses, hi nondum capiunt, quae de vitam tali hominis perfecta alibi demonstravimus f 6. u. ctrcon
676쪽
De inciis erga mortuos ct jure sepulturae. 637
Quoniam ratio, cur his potius vestibus induamus mor- An eMem tuos, quam aliis, aut linteo potius involvamus, quam Vesti- et esse omnes mento quodam induamus, desumenda cst ab ossiciis erga induend. mortuos I. 8i a. , ex anterioribuSaulcm abunde patet, non unum esse officium, quod mortuis praestandum, & quaedam 'talia esse, ut promiscue omnibus sint praestanda, quaedam vero istiusmodi, ut uni magis conveniant quae secundum ea fiunt, quam alteri; ideo necesse non est , ut cadavera sumana
linIeo aliquo potius Involvantur, quam veste quadam ιnduantur , nec ut eodem modo vestiantur omnIa, sed 'o diversitare cin am-sa tiarum sera debet, quod inciis ιn duro casu n gis comenis. Quae de differentia ossiciorum erga mortuos sumimus, facile intelliget qui ad ea advertere volucrit. E. gr. Honor humanitatis ossicium est promiscue omnibus praestandum 3.76o. , ossicium animi grati nonnisi benefactoribus praestari potest at . , & quamvis laudem etiam mortuo praestare debeamus,
quam meretur , 7 Is) , eum tamen non omnes' eandem mereantur, nec Omnibus eadem tribui potest: o. ium vero
commemorandi facta illustria non omnibus debotur f. 78 a. 784. , & quoniam factorum illustrium laudes plurimum differre possunt 7870, Ob eadem non omnibus eadem laus deis hetur. Quodsi ossicium praestandi honorem humanitatis solum respicias, cum mora homines iterum aequales essiciat Omnes, quemadmodum natura fecerat, ac mortui non opus habeant veste, nisi ad velandas partes corporis obscoenas, non v - ro ut eadem muniantur adversus injurias tempestatis; maxime omnino convenit, ut cadavera saltem linteo quodam inuo,
vantur, aut vuste lintea induantur. Ex adverso si quis ob laudem, quam meretur, ab aliis hominibus fit distinguendus; quin vestitu quoque cadaveris id signiscari possit, dubitandum non est. Idem dicendum est. si eodem vestitu amorem, vel anumum gratum erga defunctum significare velimus.
677쪽
Euando stitas mor-ruorum ad ceremoniam
g. 813. Si vestitu mortui significare velimus nos,um in eum amorem, vel animum gratum, aut merata ejusdem praciara; vestitus ad ceremonias senebres referendus. Etenim si vestitus est signum amoris, vel animi grati erga defunctum, aut praeclarorum ejusdem meritorum, adeoque eodem haec spectantibus insinuare volumus; erit is utique cerem Onia g. 442. Part. a. Psil. Ararit. unis.), cumque ea in funeratione adhibeatur, ce
Facile patet, si hoc fiat non ea intentione, ut amor vel animus gratus in defunctum, vel ejus merita praeclara significentur, nec intentio haec spectantibus cadaver vestitum sit nota. sed tantummodo ut mori obsequamur; vestitum nudum saltem esse ritum, qui quidem reprehendi nequit, cum in genere spectatus ratione legitima minime destituatur, cui tamen non multum tribuendum, quamdiu fgnificatus iste negligitur, qui tamen in dubio praesumitur, nisi adsint conjecturae proba hiles in contrarium. Uitia nimirum hominum, quemadmodumactiones ceteras hominum contaminant, non modo liciistas, verum etiam debitas. ita quoque in determinationem vestitus influere possunt. Hinc etiam subinde vestitus cadaveris cujusdam humani recte reprehenditur.
g. 8 3 4. Si υesua mortui significare velimus no ram in eum amorem vel animum grarum, aut ejudem etIam merita cadaver vesti, tam oculis frictatorum exponendum, aut loculus, in quo stum, an tequam in sputihrum demittitur, Feriodus, ut ab adstantibus
spectari sit. Per se omnino patet, nullo modo fieri posse, ut ipsis mortuis significemus nostrum in eos amorem, Vel animum gratum, aut quod eorum merita agnoscamus. Quamobrem si vestitu eorundem significare velimus nostrum in eos amorem, vel animum gratum, aut eorum merita , id sietni
678쪽
De sectis erga mortuos ct jure sepulturae. 639
ficandum est aliis viventibus. Quoniam vero hoc fieri nequit, nisi cadaver vestitum videant; ideo omnino necesse. est, ut vel oculis spectatorum exponatur, aut loculo saltem aperto , antequam in sepulchrum demittatur, adstantibus conspiciendum praebeatur.
Utrumque hinc inde usitatum est, ae posterius iis praesertim in locis commode seri potest, ubi qui funus comitantur prope sepulchrum tamdiu stare solent, donec loculus in idem fuerit demissus.. g. 8 s. Lugere dicimur, quando actibus externis tristitiam in- Loctu quid dicamus. Unde Luctus dicuntur actus externi, qui tristiti- Di.am indigitant. Actus illi vel naturales sunt, qui per essentiam ac naturam corporis humani tristitiam comitari solent, veluti vultus, gestus, VOX & verba tristia, ac fletus & eju- latus, vel voluntarii, quatenus quibusdam actibus significatum tristitiae imponimus, veluti si veste lugemus.
Ita lugemus sata adversa tam domestica, quam aliena, quando vultu tristi de iisdem conquerimur. Quemadmodum vero tristitia gradu dissert, ita quoque luctus suos habet gradus & pro diversitate eorundem variat. Et scuti actus exter. ni , qui assectibus seu passionibus animi respondent, pro dive state subjectorum variant in eodem affectu; ita quoque non
omnes eodem lugent modo. Constat autem eYperientia, nos
. lugere adhuc posse, etiamsi tristitia jam cesset, quatenus actus
externus imperari a nobis potest, cum tristitia perinde ac ceteri assectus imperio animae subsnt. Sunt vero quidam actus externi ita comparati, ut aliis quoque assectibus conveniant, non tristitiae soli, ut adeo ex iis solis laus non intelligatur.
679쪽
lugerest hos siunt merita, lugere non prohibemur. Quando amicis, be-
'Auutum. ne factoribus ac iis privamur, qui bene de nobiS mercntur, nemo non agnosicit statum nostrum reddi imperfectiorem, . consequenter lacturam eorundem ad mala fortunae esse re serendam g. 36 s. s67. PIA. empiri). Quamobrem cum homini naturale sit, ut ex reprauentatione mali prauentis tristitia oriatur g. 6a . Po L em'r. ; naturale quoque eLdem est, ut ob mortem amicorum, benefactorum ac eorum, qui bene de ipso & aliis meriti sunt, contristetur, consequenter cum actus externi tristitiam comitantes luctus sint g. 8 is , ut mortem amicorum, benefactorum ac eorum, '. qui bene de ipso ac aliis meriti sunt, lugeat. Enimvero lex naturae nos non obligat ad id, quod impossibile s. aop.
pari. I. Phil. ρraa. unm. , consequenter nec obligare potest ad mortem amicorum, benefactorum atque eorum, quorum
insignia in alios sunt merita non lugendum. Lugere igitur non est prohibitum.
. Loquimur hic do luctu naturali, qui imperio animae non
magis subest, quam trillitia, & adeo in quem non major vis nobis competit, quam in assectus, quos quidem moderari &Ω- dare possumus, sed non extirpare. Quatenus tamen luctus, subsistit, tristitia sedata, quoad actus talsa, qui etiam a Volun rate animae dependent, jam major in eundem vis est. Ast luctus voluntarius a nostra voluntate prorsus dependet. Quamobrem nunc porro inquirendum nobis erit, quid liceat quoad eos actus, qui liberi sunt. Ceterum dum assirmamus luctum esse homini naturalem, si amicus, benefactor ac aliquis de no- his atque aliis hene meritus moriatur; non negamus fieri posse, ut aliqui ob mortem eorundem non contristentur. Fieri enim potest, ut jacturam, quam faciunt, boni non perpendant, vel ut eandem alio modo statim resarciri posse sbi persuadeant, Vel ut mortem alterius quocunque modo sibi tanquam honam repraesentent, veluti si fiant haeredes multorum bonorum,
680쪽
De inciis erga mortuos O jure sepulturae. 64I
quorum possessionem dudum optarunt. In praesenti seponimus ea omnia, quae vitii cujusdam labe insecta sunt, nec su- mimus nisi ea, quae homini per essentiam & naturam suam in. sunt, vel inesse possunt, nullo praecedente faciuitatum abusu. 8 II. cIus volunIanus S quatenus ratis etiam natoralis ob mor- An luctus rem amicorum, benefactorum S lene de nobIs ac alus merιtorum et olon αν-ι
licitus, seu bus Agendi nobis competit. Nemo in dubium re- sis hei a vocare potest, quin lugendo mortem amicorum, benciactorum, ac bene de nobis atque aliis meritorum testemur,
nos esse memores amoris, beneficiorum ac meritorum co-rundem. Quoniam itaque honor mortuis desertur, quando facto quodam declaramus, nos facta ipsorum ex virtutibus intellectualibus ac moralibus prosecta agnoscere Isa.), di gratias agimus mortuis, quando beneficia ab iis in nos e prosecta narramus ac praedicamus f. Iaa. , ac per se pater, perinde esse, sive hoc verbis fiat, sive factis; qui mortem benefactorum , amicorum & bene de se atque aliis meritorum luget, honorem post obitum iisdem desert ac gratias agit. Quamobrem cum etiam mortuis honorem , quem merentur, deserre debeamus g. 733. , & benefactoribus mortuis gratias adhuc agere g. 7 a 3. , nec lugere mortuos lege naturali prohibitum .8r6. , lex autem naturae det nobis jus ad istiusmodi actus, quibus obligationi naturali ,
satisfacimus his 9. ρ me. L. Phil. pract. uniυ.ὶ; nobis quoque eadem dat jus lugendi mortem amicorum, benefactorum & bene de nobis atque aliis meritorum, consequenter lugere licet. Atque adeo patet, luctum quoque voluntari- .um,& quatenus talis, ctiam naturalem, ob mortem amicorum, benefactorum ac bene de nobis atque aliis meritorum lici.