장음표시 사용
701쪽
natis, nihil ipsis adimitur, quod citra injuriam adimi nequit β. 3 3 6. pari. a. Iur. nat. Us. 83 8. L). Quamobrem juri per
te in nondum natos transmittendo renunciare potes citra eorum injuriam cum pro te, tum pro nondum natis, quamdiu eorum quis nondum in utero est. diuod erat unam. Enimvero quam primum scelus in utero coucipitur, ei
dem competit quasi sipes per nativitatem acquirendi jus succedendi in jus per te in ipsium transmittendum s. 8 36. , &haec ipsi adimi nequit g. 838. . Quamobrem juri per te
in nondum natum transmittendo pro foetu renunciare ne quis, qui in utero est. αuod erat alteram.
Renunciatio pro se ac nondum natis duplicem actum continet, quorum alter respicit te, alter vero nondum natum. Α-ctu priori renuncias juri, quod in te transmittendum, aut juri in istud succedendi conditione lege transmissionis definita existente ; posteriori autem juri in nondum natos jus transmittendi. Ptius licitum est naturaliter unicuique 3. II 8. Part. I. Puri nat. : posterius facere licet, quamdiu nemo adhuc existit, cui competit quasi hes jus succedendi in jus transmissibile acquirendi , quae ipfi adimi nequit 6838. . Renunciatio nimirum tamdiu licita, quamdiu nil fit contra ius tertii I. II 8. para. s. Juri nat), adeoque nec contra spem jus at qando verum excitare aptam, quae juris iam aliquid continet g. 44. para. 3. Jur. nar.j , Consequenter nec contra spem , quae num jus sit excitatura, nondum exploratum est 6. 477. Part. 3. Jur. nat. . Enimvero spes ista nondum existit, quando foetus in utero non est, quippe qui spei hujus subjectum est. Quamobrem si renuncias iuri jus quoddam in nondum natos transmittendi, nec horum jus quoddam , nec spem probabiliter jus excitaturam, quae jus quasi embryonatum est, violas, consequenter huic quoque renunciare Potes II 8. Part. DPin. nai. . Quodsi vero jam destitutus es jure transmittendi jus succedendi conditionatum in jus quoddam , nec id in
702쪽
De nondum natis O ssciis erga posis s. 663
eum, qui tibi posthac nascitur, transferre potes, cumque per nativitatem jus nullum acquirere possit, nec spes aequirendi eidem competere potest, dum in utero existit. Patet adeo in renunciatione pro nondum natis facta, nisi quis jam sit comceptus , nihil contineri, quod injustum dici possit. g. 843. Natur Hiter non repugnat, ut, s quis renunties juri per se an renunc in nondum naros transmittendo, sti refervet ius idem in nondum asio seri natos transmistendi. Etenim si quis renunciat juri per se in possit salvo nondum natos transmittendo, is sufficienter declarat, quod jure nondum habere nolit jus succedendi in j us transmissibile certa lege natis acta, j. 3O3. pari. I. Pr. Mi.). Ab eo autem diversum est jus rendo. transmittendi jus transmissibile, cum utique diversa sint noble, ut jus aliquod in se transmittatur, & velle, ut per se transmittatur in alios. Quamobrem cum fieri possit, ut quis simul illud nolit, hoc velit; minime repugnat, ut, si quis juri per se in nondum natos transmittendo renunciet, sibi resese vel jus idem in nondum natos transmittendi.
Ita e. gr. renunciare potes ea lege, ne renunciatio noceat
filio, si quem tibi nasci contingar, consequenter quamprimum nascitur, in ipsum transmittas jus succedendi in jus transmissibile, quod ipse habere nolebas. In quaestionibus juris rite definiendis sngula ad vivum resecanda, ne quid affirmetur, nisi quod principiis manifestis convenit, nec negetur, nisi quod iisdem repugnat. Absit itaque, ut nimiam scrupulositatem a cuses, fi tamdiu distinguantur iura, quamdiu aliqua disserentia manifesta est.
s. 844. Quoniam naturaliter non repugna ut, si quis renunciet ar renascia juri per se in nondum natos transmittendo, sibi reservet jusatio pro non- idem in nondum natos transmittendi s. 343. ι juri per se ira dum natis
703쪽
expressa ese nondum natos transmisi ii renam laturus expresse pro se B non.
debeat. dum natis renuabciare tenetur. Patet per ea , quae de renunciatione pro se & pro nondum natis modo annotavimus not. g. 842. , duos esse actus dive sos, quorum altero pro se, altero pro nondum natis renunisciatur, ac ostendimus eos a se invicem separari posse 3. 843. . A renunciatione igitur pro se argumentum peti nequit pro renunciatione pro nondum ex se natis. Expresse igitur dicendum, renunciationem quoque fieri pro nondum ex se natis ratias ratio nulla est, cur ad eos extendatur. Non Iicet excipere, si renuncies juri succedendi in jus transmissibili juxta legem transmissionis, te jus istud non habere , I 3. pari. Dyur. nat. , consequenter quod non habes, id te in alium transis ferre non posse. Disserre enim iam vidimus jus succedendi injus tram missibile & jus transmittendi in alium. Non igitur hoc reservato per nativitatem in alium transfers, quod ipse non habes, quas alteri daturus, quod non habes. q. 84s. ιSi quis fas trammissibile per se in nondum natos re Hat, foeDe re μαιε non Ossante in nondum natos adiar transmittere potest, Disi erismnsi ς 1μ pro nondum natis expresse renuntiet. Quando enim quis jusin 'ρη per se in nondum natos transmissibile repudiat, is declarat, quod jus sibi juxta legem transmissionis delatum habere no- sp μ ' lit g it r. pari. 3. Pr. nat. . Eo ipso autem nondum significat, quod habere etiam nolit jus transmittendi jus istud
per se transmissibile in nondum natos. Quamobrem necesse est ut expresse significet, se etiam hoc habere nolle. Quoniam vero tum renunciat juri certa lege transmissibili per se etiam pro nondum natis g. IO3. pari. 3 3ur natideo patet, expressa renunciatione pro nondum natis opus esse, si jus per te in nondum natos repudies ac nolis id perte in eos transmitti posse, consequenter id per te in nondum natos non obstante repudiatione transmitti posse, nisi eidem pro
nondum natis expresse renuncies. Nihil Disi tiroo by GOoste
704쪽
De 1mulum vatis O inciis erga posteros. 663
Nihil in hoe dissicultatis erit, modo perpendas renunciationem a repudiatione non differre nisi in eo, quod renuncietur iuri futuro , repudietur vero jus praesens f. Io 3. I o. para. y. Iur. nae.), coniequenter ad repudiationem transferri dubere. quod de renunciatione demonstratum. In renunciatione casus praesentis jus conditionatum, quatenus suspenditur rionditione, pro futuro habetur; ast in repudiatione, cum conditio existat us praesens est, quippe purum, non amplius conditionatum.
3' 846. Si mis repudiat jus per se in fartum, qui in utero est, traην An repudia- missibile; non ob ante repudiatione id m 1 um per nativitatem rio noceat adhuc transmittitur. Etenim sceluS in utero jam habet spem fisui in aper nativitatem acquirendi jus transmissibile . 8 36. , quae iero. ipsi adimi non potest β. 8 38 . Quamobrem repudians istud jus simul renunciare nequis juri id transmittendi in foetum, qui in utero est I. O8. 8art. 3. 3unnat.2. Quoniam itaque repudiatione non obstante jus in nondum natos adhuc transfertur, nisi eidem valide fuerit pro iisdem renunciatum g. 844.); non obstante repudiatione jus in foetum,
quando nascitur, adhuc transmittitur. Ex iis. quae hactenus demonstravimus, in dato quovis casu, ubi de jure transmissibili quaestio est, facile desinietur, quand
nam factum ejus, per quem jus transmittendum in alium, nondum natis noceat, quandonam Vero non noceat.
q. 847. ras.quod certa lege in aliquem transmittitur, dicitur m jurena. providentia majorum quorum. Quoniam qui jus in alium Oniantia transmittit, non sua voluntate hoc facit, sed necessario trans- majisummittit. idem habet non a transmittente, sed a primo acqui- quas αrente , in quem certa lege transmissionis collatum fuerat ciuiuue adeo acquisiverat, non tantummodo pro se,
705쪽
Pars G. Cap. VI. verum etiam pro iis omnibus , qui sub lege transmissionis
continentur. Atque adeo patet, nos ius providenria majorum quaestum fabere a primo acquirente, non vero ab eo, a quo m nos, transmittis X.
- I. 848. Posteri ροι- Pp eri in genere dicuntur, qui mortuis iis, qui jam vi
nam sex. Uunt, demum nascuntur. . Unde in specie Posteri tui dicun- . tur, qui te mortuo per nativitastm a te descendunt. Atque adeo patot, posteros quaηIocunque gradu disrare posse ab iis,
qui nunc vietunt, in ins IIum. Ita Judaei, qui nunc vivunt, sunt posteri eorum, qui ex Ggypto migrarunt, sunt posteri Iae r Patriarchae, a quo omnes per nativitatem descendunt. Nos sumus posteri veterum Germanorum, a quibus per nativitatem descendimus.
I. 849. Majores Mai es ex adverso dicuntur, qui ante parentes nostros gurnam sint. vixerunt. Atque adeo patet, mavores 'antocunque gyadu a nobis istare posse in infinitum. Apud Romanos, Paulo Icto teste l. 3 o. g. 7. ff. de grad. parentes usque ad tritavum pr prio vocabulo nominabantur: ulteriores, qui speciale n men non habebant, majores appellabantur.
Significatu Iatiori sub majoribus continentur, etiam avi qui his sunt superiores: id quod usui quoque loquendi apud nos convenit, qui majores nostrua unsere mor*hren, ficuti poestiros unsae Nathionimen appellamus. Singulorum majores& posteri fimul sum i sunt majores & posteri univers : unde& majores ac posteri dicuntur respectu totius generis humani, . , qui ante eos, qui nunc vivunt, vixerunt, & post eos vivent Atque hie fignificatus latissimus convenit juri naturae, ubi de ossetis erga posteros agimus, nisi in specie nominentur maj res, vel Posteri respectu alicujus personae.
706쪽
- De nondum natis ct striis erga posteros. 667
. 8so. Si quod officium posteris straesare possum' , ad ior DAEAEum Pinwinitimsamus obligati. Etenim omnem tenemur iacere facultatum o/n νὰυ anostrarum usium, qui ad petiiciendum animam, corpus & sta' finis het. tum hominum aliorum & ad amendum omnem imperfecti-ibseras. onem ab eorum anima, corpore & statu requiruntur, qua- ,
tenus id absque neglectu ossicii erga se ipsium fieri potest β.o 9. 8art. I. ,r. nat. b, consequenter quodvis omni homini
praestare ossicium, quo citra glectum ossicii erga se ipsium prautari potest aa 4. Isa. Zara. t. Phil. strari. omm . Quamobrem cum posteri sint homines, qui nobis mortuis in locum nostrum succedunt g. 848.); si quod ossicium iis praestari a nobis potest, ad id prautandum utique obligati sumus.
Posteri nondum vivunt, quando nos vivimus, ad que non ea iis praestare possumus ossicia promiscue, quae Ulvis praestantur , neque etiam ossicia nostra nondum natis prosunt, s praesentem utilitatem spectes. Enimvero is sinite non est, ut posteris quoque consulamus, quatenus dantur facta, quorum essectus durat, nobis licet mortuis, immo dudum mortuis, in infinitum. Hinc 3c istiusmodi factis de posteris bene mereri dicimur
s. 8 I I. Posteros quoqηe amare de mus tanquam nosmeti M. Al- - fausterum enim amat is, cujus animus dispositus est ex illius se- hominum a- licitate voluptatem percipiendi 6 33 .ra si e re.,Quam- mor adsto obrem cum non repugnet, ut posterorum felicitatem nobis seros extemrepraesentemus, atque adeo ex eadem voluptatem percipi furimus; posteros quoque amare possumus. Ainare alterum
tanquam seipsum ossicium quoddam est, quod aliis prauia-mus j. 63 9. ροπ.1.Pr. nar. . Quoniam itaque ad praestandum quoque posteris ossicium sumus obligati, quod iisdem prae-
707쪽
668 Pars VI. Cap. VI. astare possumus β. 8so. ; posteros .quoque amare debemus
Nimis arctis limitibus amorem universalem omnium hominum includunt, qui eum ultra eos, qui nunc vivunt, non eX- tendunt, & plurimum falluntur, qui sibi persuadent, qui nondum vivunt, immo demum nascentur, quando dudum fuerimus mortui, amari non posse , propterea quod nobis prorsus sunt ignoti. Amor enim non requirit, ut tibi notus sit, quem amas. Sane amare possumus homines, qui in locis procul remotis vivunt, & eorum ad ria dolere, quae nobis narrantur, ita ut si per nos staret, ab omni calamitatu eos liberaremus. Similiter ei, qui posteros amat, in votis esse potest, ut snt ab omni calamitate immunes, immo ne fata adversa experiantur, quae nos premunt, & ut fortunam habeant sbi faventem, quae nobis favet. Nec repugnat amor posterorum notionibus communibus. Laudamus enim eum, qui posteris bona quaevis apprecatur, & ex adverso reprehendimus illum, qui iisdem diras imprecatur, adeoque laudamus amantem, repre hendimus Odio prosequentem posteros.
. sieis L νη Vr, si q*a se est re psissumus, qua faciunt ad alterioresam es 8 gresse , e supcinumμε. Ossicii enim nostri est, ut in pro μ' o M. p Ddi Virtutibus intellectualibus, consequenter scientiis
atque artibus cf. 2 4 O. 26 3. pari. I. Iur. nat. , seduli simus I. 6 38. pari. I. Iur. nat. 9. Quamobrem cum nemo sit, qui dubitet, scientias ac artes etiam ad posteros propagari posse, si quod vero ossicium praestare posteris possumus, ad id praestandum obligati simus 8so. ; Operam omnino dare debemus, ut scientiae ac artes ad posteros propagentur.
Est etiam ossicii nostri essicere, si in potestate nostra fu
708쪽
De nondum vatis ct viciis erga posteros. 669
erit, ut alii consequantur bona animi, quae ipsim et pro rerum nostrarum statu consequi minime possumus ἔ. 646.
pri. I. Fur. nat. θ, consequenter ut ulteriores quoque in scientiis ac artibus faciant progressus, quam nobis facere datur. Patet igitur ut ante, si qua suppeditare possimus, quae posteris prosun ad ulteriores in scientiis ac artibus progressus, ea nos suppeditare debere. euod erat alterum.
Nos sane ad eas scientias non pervenissemus, quae hodie inter nos florent, nisi eas antiqui ad nos propagassent. ImrTO si ulterius progressi sumus, nobis non patuisset via ad ulteriora , nisi nobis cognita atque perspecta fuissent, quae a veteribus inventa fuerunt. Sane Geometria ad sublimem illum gradum evecta a nobis non fuisset, nisi Getidis inprimis, Apollonii ac Archimedis auxilio adjuti fuissemus. Astronomiam ad
praesentem perfectionis gradum perduci prorsus impossibile fuisset, nisi veterum monumenta nobis conservata fuissent. Neque
est quod dubites , fuisse quoque inter veteres, qui posteris
prodesse voluerunt, ac id praecise intenderunt, ut posteri ad eam scientiam perveniant, quae ipsis negabatur. Sane Hs parebus Occasione stellae novae, quae ipsius tempore apparebar, catalogum fixarum condidit, in quo posteris annumeravit ste, bis, ut iisdem pateret, num fixae quoque snt mutationi lo noxiae, aliis intereuntibus , aut conspectui nostro sese subducentibus , aliis de novo orientibus , aut in conspectum n strum prodeuntibus. Neque nostro tempore desunt, qui e dem cum Hipparcho sunt animo. Exempli loco esse potest Ebur, qui . anno 374 a. diem supremum obiit. Is enim cum reperisset, quantum observatio transtus Veneris per solem, qui anno I 76 I continget, inservire possit distantiae solis a terra accuratius, quam hactenus fieri potuit, definienda . consequenter quantum inde incrementum Astronomia habere possit; tempestive de eo monuit Astronomos & ad phaenom non adeo rarum observandum adhortatus est, etsi probe gnarus sibi non licere esse tam felici, ut ad solidiorena cognitio-
709쪽
nem systematis nostri Planetarii, quae inde pendet, perveniat.
Equidem non nego raram admodum esse hanc virtutem. qua procurare intendimus, ut posteri ad majorem scientiam PerVeniant, quam nobis datur, nec nego, haud raro citra intentionem ejus, qui viam posteris ad ulteriora sternis, hoe fieri ; non tamen putandum est, genus humanum adeo corri pium esse. ut nemo prorsus sit, qui virtute tam praeclara excellat. Consuetur, cum a discipulis suis supra omnes mortales extolleretur, ultro confitebatur, uenturum aliquem, qui ipso
futurus sit superior, si non in amplissimo Sinarum imperio, attamen in alio terrarum loco. Neque ullus dubito, fi praeciam hule Philosopho datum fuisset Moere, ut posteri in unive sum omnes ipsum scientia ac virtute superarent, quod id quam lubentissime facturus fuisset.
g. 83 3. De veri alia Quoniam operam dare debemus, ut scientiae ac artes ad bas ac arti- posteros propagentur l. 8 s a.); si Τηrs veritorem ' Mam generibus humano humano ignita utilem, aut artem quandam invenrt, eam celare aegeneri util ae secum insereat pati minime debet, consequenter in posteros bus non re- injurii sint, quι quaestus graιιa, aus vana gaadam aba de ca t.
licendis. arcana quae am scientia ac artis revelare nolunt. Forsan huc referre licet arcana quaedam Medicorum, quae, cum generi humano plurimum Prodesse praedicenta nota tamen aliis facere recusant, ob lucrum , quod ex iis speram. quamdiu vivunt. In eundem censum veniunt artifices , qui arcana artis non modo propalare nolunt, quamdiu vivunt, sed nec curae cordique habent, ut post obitum suum aliis inno.
710쪽
De nondum natis ct inciis erga posteros. 67I
Aucendo. Etenim veritates morales faciunt ad virtutis cognitionem & quomodo hae sitnt acquirendar, conservandarac augendae nos instruunt. Quamobrem cum veritates inventae perpetuum habeant usum, inventoribus dudum moria tuis, qui veritates morales invenit, virtutes morales ad p. steros etiam propagare potest. mod erat μνιmum.
Exemplorum magna vis est in virtutibus propagandis
Quamobrem si exempla virtutum praeclara memoriae post rorum mandamus I virtutes quoque morales ad posteros propagare possumus. mor erat secundum. Quod si operam demus, ut, qui nunc vivunt, sint vi tuti dediti, de a prima pueritia virtutis amor tenellis animis jam insinuetur, ut hic rursus alios ad virtutis studium adducere possnt; virtus qua si per traditionem ad posteros propagari potest. αuod erat terIium.
Nemo dubitat, scientias ac artes ad posteros propagari posse. Quodsi quaesiveris, quomodo hoc fiat; non dissicilis est
relponsio, quam obvia unicuique eNperientia suggerit, nimirum quod veritates inventae litteris consgnentur, & hoc pacto memoriae posterorum mandentur, aut quod.aetate majores eas continuo doceant minores, quomodo inprimis aries inter homines propagari solent. Artes adeo ac scientiae propagantur panim per scripturam, partim per traditionem, utroque mo- . do etiam ad posteros. Plura sane majoribus nostris debemus, quam iis, qui nunc Vivunt, sive veritatum utilium cogniti 'inem, sive artes quascunque spectes. Immo qui scientias amplificarunt, aut aries periecerunt, id praestare haud quaquam potuissent, nifi a majoribus inventa sive per scripturam, sive per vaditionem ad nos propagata fuissent. Videmus adeo tam veritatum cognitionem, quam Praxin cum per scripturam, tum
per traditionem ad Posteros propagari posse. Ecquia ergo dubite Diuitigoo by Cooste l