장음표시 사용
331쪽
pag. 394: Adhuc haeres t Etiamnum fluctuas, levissi. me Adoleseens nec dum adduci potes, ad conterritum rerum caducarum 8 Verum esto. Nullius sint a. pud te ponderis quae hactenus attuli t aequo animo feram , conssisium delpici meum: At, te ipse saltem consule .; te audi, obsecro, tibi obtempera. Quaero enim abs te ; si te , hinc Regina pulcherrima omnibus abundans fortunae bonis, omnibus instructa naturae dotibus , comiter vocaret ad se . te ut haberet sponsum, Regem faceret: inde proterva , foedaque Meretrix i, te impudenter ad turpem invitaret amplerixum: & illa quidem adiri non posset, nisi per angustum callem, vepribus ampeditum, ac saxis asperum rad hanc vero , via duceret amoena & isellis r quid tune amabo faceres utrius tandem voce sequi , uintri parere potissimum velles t . Profecto, fi bene novi tuam indolem, video , quid esses facturus. Exhorreo res videlicet, hujus aspectum Prostibuli & per meo dia senti ceta, advolares ad Reginae sinum. Cur emgo: id non agis, eum licet Cur consilio non uterio tuo vocat te, virtus ad aeterna gaudia, & ad divi.
nos amplexus: obstoena te, contra voluptas, ad aestumnas sempiternas allicit : Et illam aspernaris, oblevem viae difficilioris laborem : Et huic te mancipas, quod iter videas conspersum flosculis, o coecitatem lAd seipsum porro aut absentes vel res inanimatat sermo , quibus ut praesentibus proprie loqui non pol
332쪽
rietate sufficere poterat congessimus ; Ut t men ap- Pareat , quantum in hac quoque figura ad amplificandum virium sit, paucula adhue illis adjiciame Elegans Apostrophe legitur ap. Bernhardum Epist. ε. ad
Robertum nepotem suum. l. s. pag. a. col. a. edit. venet. Is 49. veniet inquam) veniet dies judicii, ubi plus valebunt pura corda, quam astuta verba, & Confessio bona , quam marsupia plena ; quandoquidem Iudex ille nec falletur verbis , nec flectetur donis. Tuum Domine IEiu tribunal appello, tuo me iudicio
servo , tibi committo causam meam Domine Deus
Sabaoth qui judieas justode probas renes & corda; cujus oculi sicut fallere nolunt , ita falli non postunt;
tu vides qui tua: vides qui quaerunt etiam sua &C. Itaque arbiter meus Domine sesu, de vultu tuo judicium meum prodeat . oculi tui videant aequitatem dcc. Idem vieissim. sesem. s. de adventu Domini fol. o. Tom. r. iae. b. Noli o corpus, noli praeripere tem pora I potes. enim impedire animae tuae salutem et tuam ipsius operari non potes. Omnia tempus hambet patere , ut nunc anima pro se laboret, &e. Quantum ejus impedis reparationemr , tantum impedis tuam; quod nimirum ante reparari non poteris donec suam in ea Deus imaginem videat reformatam.
Nobilem hospitem habes o caro, nobilem valde, &tota salus una pendet de ejus salute. Da honorem hospiti tanto. Tu quidem hinitas in regione tua : anima vero peregrina re exul apud te est hospitata &e. Autores quoque Palatii Eloq. pag. gro. 6. Or3toris cujusdam M. T. Ciceronis prae omnibus aliis dicendi ratio.
333쪽
tationem laudibus efferentis haec verba adducunt: Ita est M. Tulli. Tu Romanam eloquentiam, nullam adhue & impolitam pulcherrimo & elegantissimo o natu deeorasti : tu repentem illam ac pene jacentem ad summum dignitatis gradum extulisti: Latentem&obIcuram in aperta gentium omnium luce coliciis casti. Te perorante Graecia ingemuit, exultavit Italia , Rωma suis prope emota sedibus triumphavit. Multi quidem armis languine : tu unus voce dc eloquentia, unus patriae salutem peperisti. Te denique suada illa facundiae praeses , quae nascentem exceinperat, infantem lactaverat, aluerat puerum, adolescentem eduxerat , postremo virum ac tantum viis
rum confirmarat, Te inquam illa perfectam numeria& absolutam omnibus imaginem este voluit: in qua aliquid esset in divina facultate praeclarum ψ non ut monogrammum quippiam adumbratum leviter i sed animatis eminentibusque coloribus , tanquam in vi va&spiranti tabula cerperetur 3 vicissim denique Francisse. Pome y loco saepius eii, pag. I9l. Suprema Majestatis numen offendi miter divina Mentis aeterinnae jussa contemsi impudens , sanctissimas leges pei
summum sacrilegium violavi. . O me scelestum , veis lanum, impium t Colliquescite oculi mei, admistorum dolore facinorum 3 profundite perennes aquas poenitudinis uberrimam lacrymarum vim continenti fluxu profundite; & eluite . si potestis , assiduo dc
amaro fietu, sordas criminum , ad quae patranda, duces, heultam socpe mihi dc antesignani fuistis. vos
334쪽
ministrat , ultrices mox futurae tot scelerum i di sturbatae jam , nefarias molitiones vestras disturbate , in plangite quae secistis flagitia, flagellis vos instrui te ad vindictam , crebrisque ac validis ictibus ferite , tundite , pulsate latera, laniate humeros , concidite spectus , dilacerate corpus universum. Nee non ad. supellectibilem humani luxus pag. 18'. vos appello . AEdes sumptuosae. aulaeis ac picturis illustratae pretiosissimis ; vos, vasa splendida, vos radiantes auro baci . . Vos, Thalami argento rutilantes, purpurea. que itrata , vos appello ; Dicite , quot in votis nais gitia, quot per vos scelera patrantur dii quot, vobis imstibus ac consciis, & quam nefanda facinora commitin
filiorum mentem quando exponit orator , vel verba illorum sive etiam facta e suci sensu interpretainitur ι vel eos loquentes aut inter se colloquentes inωdueit Interpretationis verborum exemplum ocis eurritVerrina sexta n. r. Superbum est de non ferendum dieere : Praetorem in Provincia homini hone sto locupleti splendido: Vende mihi vasa caelata. Hoc est enim dicere t Non es dignus tu qui habeas, quae tam bene facta sint: meae dignitatis ista sunt. Sic quo. ue Ambrosius de Obitu Satyri fratris i Raptus est , ne in manus incideret barbarorum , raptus est , nototius orbis excidium &c. videret. Ego vero te frater cum vitae tuae floret , tum morti commoditato beatum arbitror. Non enim nobis ereptus es , sed
periculis :non Vitam amisisti, sed ingruentium acet-.
335쪽
bitatum formidine caruisti. Et Plutarchus priore tractatu de Λlexandri fortuna in hoe ejus dicto exultat: Nisi Alexander essem . , Diogenes esse vellem.
Non dixit inquit nisi .Rex essem, Diogenes essem;
non dixit: nisi dives essem aut Argeades ε rationem statim subdit; Neque enim praeferebat sapientiae forintunam, aut vili lacernae diadema: sed dixit, nisi Nexander essem Diogenes essem i. e. Nisi opere potiusquam verbis certum esset Philosophari: nisi univerinsum continentem, non tam passibus, quam victoritacircuire et nisi barbaras gentes Graeci, institutis exco Iere, non equidem in otio desidens potentiam meam ad luxuriandum contulissem: sed frugalitatem Diogenis aemulatus fuissem. Caeterum ipsorum sensuum humanorum quoque verba quando exprimit Ox tori,& alteram adeo personam quasi ista loquentem inducit, Proso opara vocatur ejus pariter exempla aliquot
adduximus Lib. de Eloq. pag. i 373. Addimus lame Senecae Consolatione ad Marciam quod cap. 26. legitur, quo Patrem illius h. m. loquentem introducit: Cur te filia tam longa tenet aegritudo. Cur in tanta veri ignorantia versaris 3 ut inique actum judites cum filio tuo , quod in taedium versus vitae, ipsi ad majores le recepit suos Τ Nescis , quantis fortuna procellis disturbet omnia quam nullis benignam facile se praestiterit, nisi qui minimum cum illa con traxeram 8 Regesne tibi nominem felicissimos fututos , si maturius illos mors instantibus subtraxisset malis ὶ Λn Romanos Duces , quorum nihil magnitudini deerit , si aliquid aetati detraxeris. Coris. R domo
336쪽
domo nostra diutissime lugetur , qui felicissime moritur. Et tria Francisci nomeY , quorum primum Linguae sic. excisae legitur p. Adeste molliti elanguidi. I fracti confectique voluptatibus hue adeste ;huc effoeminati, aures animosque advertite. Illud ipsum os intuemini , quo expulsa sum ; dentes, qui hus exsecta , spiritum illum, quo vibrata divinam illam vim, qua ejecta immissaoufi sui , in os luxurio De mulierculae. Ejus, ut impura , purissimum os meum, respuerat oscula, suam me linguam expuit, eruentari morsu malens , quam suavio pollui; pulchroque vulnere foedari , quam turpi complexus &sanguine rubere, quam admissi pudore flagitii: &elingue , mutumque reddi , quam obscoenum . At, .equaquam id laturum est unquam, meum , 5 cru-Hele juxta , piumque os: Elingue quidem deineepseris, at non mutum: tametsi enim loqui sine me neis queas, eloquar ego tamen sine te , tuasque praedica-ho sine voce qaudes & eelebrabo pedicitiam. Utque me vox Spiritusque defietam & praestare tibi non valeam ossicium linguae, Calamus fiam , agitaboque me in hoc florulento gramine ἔ & cruore , a me vulnere , in terram stillante , purpureos pingam characteres , nulla oblivione delendos , scribamque
inauditam facinus nunquam nisi cum admiratione legendum. Alterum anni proxime elapsi p. 238. Revocemus lapsum retro tempus , si possumus: αtanquam e communi rerum caducatum sepulchro, excitemus Annum ab inferis , quem proxime vidimus lamentabiliter expirasse. Lamentaretur enim a
337쪽
hisque verbis nos objurgaret, si loqui posset Amentes , inconlatii stupidiores pecudibus homines rQuae malum , vos, intemperiae tansversos agunt Siccine momenta temporis ', qua nihil pretiosius est, effuere sinitis 3 Sie horas . se dies & mentes, ipsos que etiam Annos, ignave stolideqne collocaris stultitiam ineredibilem I ANNUS ego, qui nuper abii , quem nuper obiistis tam negligenter concessu vobis singulari Dei beneficio fueram , ut ope mea, xiguis mortalis hujus vitae laboribus; immortalem gloriae fructum referretis : Et tamen consumpsistia me , proh pudori quibus in rebus 7 dicamne vix audeo: dicendum tamen, quando mihi etsi mortuo. loquendi iacultas tribuitur : In nugis , heu i in otio , in puerilibus ineptiis me cohsumpsistis , per summam ineogitantiam & inertiam. Leviora haec sunt. Me insuper turpissimarum luto libidinum conspure stis, atque in omni flagitiorum dedecore volutatum. raptatumque per scelera, mirabiliter contrivistis. Egimus Annum , inquitis, faustum prosperumque vobis ipsi meam jacturam, vestramque perniciem qua vecordia vestra aut impudentia est , gratulamini. Egi stis sane me, scelesti, at quonam tandem dicite equae ad locat quae ad flagitia me adegestis & egi stis ad ganeas, ad lustra, ad effusas libidines . ad omne nefas. Haeccine vero illa est, male sana capita, gratulationis Materies , & quem vivum adhibuistis Λα- num tam turpiter , de mea indignissima morte gaudeatis ultimum bonorum quibus usi, pag. seq. Resiste , o qui quis es , qui nimio rerum creatarum R a misae
338쪽
more flagras et paucis te volunt Bona illa quae possi. des : aures praebe paulisper illorum querelis da tecum , de te sic expostulanti Quid agis , amens νquo inflammata cupiditate raperis quid in nostris amplexus , lutulentus ruis Ah l furorem inhibe tanti sipere formosa sumus,tu deformis nos nitida, tu soro didus, omnibus nos perfecta numeris, omni tu vitiorum labe, turpis: nos denique bona, tu malus es. Si vis , tuis nos famulari commodis, & obsequi votis,& necessitate servire , dc velificari deliciis, utiliaque tibi esse ac bona esto etiam tu tibi ipsi Bonos: Nos. si Bonos cupis habere famulos, te vicissim dominum quidem cupimus habere, sed Bomim. . Sic tecum a*unt,quae amas vitae bona, mo consis deratillime et his te interpellant, obsecrantque vocibus: quibus si occludis aures: audi saltem , quas ad lDeum, Dominumque iuum, querimonias deferunt. Effector rerum omnium praepotens , & sapientissime moderator: Quousque nos, Bona tua, quae fecisti αquae laudasti, ut pride Bona , servire patieris tam malis dominis Cur ancillas pulcherrimas, foedissimo. rum hominum servitio mancipasti Ideone . splenodorem nobis inseruisti, ac pretium, ut obscoenis vilissimisque homunculis, & mulierculis , eleganti3α, dignitatemque conciliaremus t Ideone voluisti nos esse bona, ut amaremur duntaffata Malis , ut a solis possideremur improbis Sermocinationem autem inducendi etsi eommoda minus frequenter solet se offerre oecasio ;
339쪽
quando tamen adest , amplissimum plerumque lald excurrendi campum aperire solet. Exempla legi possunt Π. de Eloq. Eceles. & Civili pag. x3yo: Exautore autem Libri de Agnete, qui Ambrosio a nonnullis tribuitur haec tantum excerpam. Novum ma tyri genus, nondum idonea certamitii&jam matura victoriae. Magisterium virtutis implevit quae praeiudicium serebat aetatis. Non se ad thhlamum nu-
pta properaret , ut ad supplicii locum laeta successit. gradu festina virgo processit', non intorto crine ea put comta, sed Christor non flosculis realisita', sed moribus t fiere omnes , ipse sine fletu' inde virgini tenerae sermonem autor tribuit Spbnfi ' iniuria est, expectare placituram. ' Qui me sibi prior elegit, ac cipiet. Quid percussos motaris Pereat corpus, quod amari potest: oculis, quibus nolo: Stetit. οδravit, pervicem inflexit. Cerneres trepidare carni
fidem &e. vicissim & subjiciam quo suggerit Pomey pag. a M. Assentationis se. Ludificatae t Mereator lo-Cuples non auro magis quaeri aetate nisu Eliam sinquit) habebat nubilemmyunieam. Eam eum nuptuέ tradidisset adolescenti nobili, pro doth bona sua donat omnia. Peractis nuptiis , gratulantur sibi novi conjuges , insperatum fellaitatem . illa , quod viro nupsetit', illustri genere; hic, quod duxerit uxorem hene nummatam. Λt non item gratulatur sibi senex εan igitur, contra intimis sensibus, dementiamque dein
flet suam ι haberi se rudibrio, secum ipk queritur, seeontemni indignum in modum, a filia, generoque εsic , ut ire aspectu quidem dignentur obvium, Nec
340쪽
abjicit tamen spem omnem levandae aegritudinis. Consilium hoe init callidum. . Ainicum agit, quem Posteaquam salutavit, quo in loco suae sint res docet; α quid excogitarit, simul aperit. Aci nummos , in quit. in hanc rem , mihi non paucos commoda in paucos dies. ν Libenter , inquit ille : En , deprome Thae capsilla, quantum voles. Summam ille capit non levem , domumque redit plenus , spei maximae. Vix ingressus cubiculum generum audit tuum scalas domus 3Iς dentem.. Abdit se in suum conclave se. Rex ἔ utpote tinnitu pretioso inescet hominem , effundit aur os inmensam, & numerare nummos alta oce clataque sono incipit. Ad sonum monetalem, ceurrit illei, auseultat pro foribus , miratur, inhiat.
Denique greditur senex L mi iste: unde, inquit, mi pater , tam densus tibi defluxit imber Ureust 'Vota, respondet, haec summa est, ex iis quae debentur mihi l Hane a debitore recepi hodie mutuo datu. xus, ex amios meis cuipiam. E vestigio , uxorem ille adit, αδε nos amente3 , loquit , nimium credu si vetulus noster etiamnnm affuit auro : Ax illa trid aisi auro affuit saxo, ad nos brevi totum. Ie.
uat, quantumcunque est i senon si in areem , eju arca vertatur, impressionem sustineat. Nec plura ἔad patrem devolat, vultum ad blanditias componit, uectaria tota fit, melleis verbis & osculis pareηte salutat: ut vales , inquit 3 mi parens optime , m faustitas aurea , & selieitatis aurora a O meae vitugaudium. Ille dolum , dolo excipient. valeo , in