Senecae philos. Opera L. Annaei Senecae philosophi Tomus primus continens opuscula moralia

발행: 1728년

분량: 584페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

- ANNAEI SENECAE . .

hus deterrexi me putas , incitor: libet uir stare, ubi ipse set trepidat. humilis & ane tis est, tuta sectari: per alta virtus It . CAP. VI. Quare tamen bonis Viris pallis tur aliquid mali Deus fieri λ Ille vero non patitur. Omnia mala ab illis removit, te Iera & flagitia, & cogitationes improbas, Mavida eonsilia, & libidinem caecam, MalImano imminentem avaritiam t ipses taetur ac vindieat . Nunquid hoc quoque a Deo aliquis exigit, ut bonorum virorum etiam la cinas servet remittunt ipsi hanc Deo ciDTam: externa contemnunt . Democritus dI- vitias projecit, onus illas bonae mentis exIbimans: quid ergo miraris, si id Deus bo.

no accidere patitur, quod vir bonus aliquando vult libi accidere ρ Filios amittunt vIritioni. quidni , cum aliquando & ipli occidant λ In exilium mittuntur . quidni , cum aliquando ipsi patriam non repetituri relinquantὸ Occiduntur. quidni, cum aliquanoo: ipsi tibi manus afieranti inare quaedam du'Ta patiuntur p ut etiam alios pati doceant . nati sunt in exemplar . Puta itaque Deum dicere: Quid habetis, quod de me quem P 1- sitis vos, quibus recta placuerunt. Alli S. b ma falsa circumdedi, & animos inanes velutaongo fallacique somnio lusi. auro allos, argento & ebore ornavi . intus boni nihil eit. Isti, quos pro felicibus aspicitas. , si non qnAoccurrunt, sed qua latent, videritis, materi sunt, s.rdidi, turpes, ad similitudinem a letum suorum extrinsecus culti . Non est ista selida &sincisa felicitas: crusta est, &quidem tenuis. Itaque dum illis licet stare, re ad arbitrium sirum ostendi, nitent & i-vonunt: cum aliquid incidit , quod distu hei ac detegat, tunc apparet, quantum altae ac verae foeditati&alienus splendor absconde-xit. Vobis dedi bona certa, mansura: qua

- to magis verti verius & undique inipexenia

232쪽

etis, meliora majoraque. Pernii si vobis, me tuenda contemnere, cupienda fastidire. non fulgetis extrinsecus o bona vestra introrsus obversa sunt. Sic mundus exteriora contem-

,sit, spectaculo sui laetus . Intus omne po' sui bonum . non egere felicitate, felicitas vestra est. At multa incidunt tristia, horrenda, dura toleratu Quia non poteram vos istis subducere, animos vestros adversus o innia armavi. Ferte sortiter: hoe est, quo Deum antecedatis . ille extra patientiam ma-Iorum est, vos supra patIentiam . Contemnite paupertatem . nemo tam pauper Vivat,

quam natus est. Contemnite dolorem : aut solvetur, aut solvet. contemnite fortunam:

nullum illi telum quo seriret animum, dedi. contemnite moriem: quae vos aut finIt, aut transfert, . Ante Omnia cavi,. ne, qui Suos teneret invitos . patet exitus. Si pugnare non vultis, licet sugere. Ideoque ex omnibus rebus, quas esse vobis necessaria si

volui, nihil feci facilius, quam mori. Pron animam loco posui: trahitur. Attendite mindo, & videbitis, quam brevis ad liberi, tem, & quam expedita ducaτ a. Non

tam longas in exitu vobis , quam intrantibus moras posui ἐν alioqui magnum in vos rerignum fortuna tenuis et, si homo tam tarde moreretur, quam nascitur. Omne tempus, Omnis vos locus doceat, quam facile iit reminclare naturae, & munus suum. illi impino

gere. Inter ipsi altaria &isblemnes secrificantium ritus, dum optatur vita, mortem condiscite . Cor ra opina a taurorum ex Iguo concidunt vulnere, & magnarum virium animalia humanae manus, actus impelli d. te nui serro comminuxa cervico S abrumpitur, di cum articuius ille, qui caput collumque commutat, incisuSest, tanta illa moles cor. ruit. Non in alto latet s piritus, nec utique

233쪽

so scrutanda praecordia . 1' mors est . Non certum ad idus destinavi eum: quacinnque perulum est . ipsum illuctquod vocatur mori , quo anima ducedit a corpore, bremus est, quam ut sentiri tanta velocitas possit. Sive fauces nodus elisit; linve spirimentum aqua praeclusit ; sive in me lapsos subiacentis soli duritia comm 1-ἴuit, sive haustus ignis cursum animae remeantis interscidit: quicquid est, properat . Eequid erubescitis' quod tam cito fit , t metis diu

L. ANNAEI SENECAE

AD SERENUM

De Tranquillitate Animi ' II BER.

Argumentum, &Ordo .

E Me tu et inrer uiues mararae , ac fractatu insignes . Scriptus 'es in sto dierisus βιι ab exsilio , cum ad Amram , O cereoni instiruendo admotus suis . Hoc appares ex cast. I. verbia : Circumfudit me ex longo frugalitatis situ venientem multo splendore luxuria , re undique ciremn inuit. Luxuriam in Aula rangit , Ignoramsbi antea ct in-gam . Ordo in scripio eon. sinus est , imo vix es et O traiectio , aut d F. fiat , nibi fallor , in mulsis apparer . Sum. maxium tamen hoc est. . Oceaso scribenui a sua ineonstanτἰa , O quoia animi semper pendeas , parum firmi ἰn alterumra . parte , aurqHeli. Hoc aiι tuorum se , qui In via siss

234쪽

r ad, Sapientiam ; sed nondum pervenerunt m, nee fructum ejus gusiano , TranquἰuIiatem .

. descrIbit . Ea stellituν Ῥariis remessiit . pria, intim , Occustarione : eaque Vel Publiea , s. tempora indoles Da ferent ; vel Privara , , tit in optimis βωdἰis medιtationibuisque versi re . Non ramen subIIo a Republica fugiendtim imitas ejης partes esse , unam aliquam Iicere amplecti. Haec inque ad cap. Iv. Tum addit , si ad negotia imus , tria consideranis da : dos istos, Regorium , Homines quorum sta et , aut cum quibus amramus . In No-BIs , asiἰmandas Hres , quid , quatenus possimus , neque ultra tendamtis . In NMotiis , an nos iis stares p Item an non catenaeorum sit, longias ducent . regressus fem- per liberos habendos . In Hom bus , an diis gni illi Iab ope nosνo, remporis impendio pnon sunt autem Vani, Ambitis , nec in f Ha ulla re occBpari. Deinde Cap. vi I. parum cohaerenter adaἰr , Amicum in primis fidum tranquillitati , O Oblectamento facere sed utiἰ ingenio tristἰ non δει , omnia accusam

si . Itertim non optimus Textus , cap. v III. de Patrimoniorum modo . ea nec ma iagna , nec nulla TranqAiIlitati apta , sed Me illa d er qua Drcimonia producantur . Luxus autem Ῥitanias, etiam in utilibus visae in

235쪽

arissa se, Quae Τueri Tranquillitatem possint,

quae Restituere, ex quibur vlaeas parsisἰ nem qMae fων, sed mehercules nunc non exisrat . Iraque, ut multa Seneca, in ρονι laus andarum opusiculum est; ordo Unimὰs M. hat . atque id imuria semporum ain certe exscriptorum.

INquirersti mihi in me, Serene, quaedam

vitia apparebant retecta, in aperto posi.ta, quae manu prenderem , quaedam obseuriora, ct in recessu; quaedan, non contianua, sed ex intervallis redeuntia: quae vel molestissima dixerim ; ut hostes vagos, &ex oceasionibus assilientes, per quos neutrum licet, nec tanquam in bello paratum esse , nec tanquam in pace securum . Illum tamen habitum in me maxime deprehendo quare enim non verum , ut medico latear me nec bona Me libcratum iis, quae timebam, oderam, nee rursus obnoxium. In statu ut non pessimo , ita maxime querulo & m xo se positus fiam : nec aegroto , nec Valeo.

Non est quod dicas, omnium virtutum et

236쪽

Dg TRANQUILL. ANIMI. ros

nera esse principia, tempore ipsis duramem tum & robur accedere. Non ignoro, etiam

quae in speciem laborant, dignitatem dico , Et eloquentiae famam, & quicquid ad alienum suffragium venit, mora convalescere :& quae veras vires parant, & quae ad placendum suco quodam subornantur , expectant annos, donec paulatim colorem diu. turnitas discat: sed ego vereor, ne consuetudo, quae rebus assert constantiam, hoc vitium in me altius figat . Tam bonorum, quam malorum longa conversatio amorem inducit. Haec animi inter utrumque dubii, nee ad recta sortiter, nec ad prava vemenistis, infirmitas qualis sit, non tam semel tibi possum, quam per partes ostendere. Diis cam quae accidant mihi; tu morbo nomen invenies . Tenet me summus amor parcimo. niae, fateor. placet non in ambitionem crubile composituni, non ex arcula prolata veis his , non mille ponderibus aut tormentis

splendere cogentibus pressa: sed domestica,& vilis, nee servata, nec sumenda sollici.

te . Placet cIbu S, quem nec parent familiae, nec spectent: non ante multos paratus dies, nec multorum manibus ministratus, sed parabilis facilisque , nihil habens accersiti preotiosive, ubi libet non defuturus, nec patrimonio gravis, nec corpori, nec rediturus quaintraverat. Placet minister incultus S rudis vernula; argentum grave rustici patris, Gne ullo opere & nomine artificis; &mensa non varietate macularum conspicua , nec Permultas elegantium dominorum successiones civitati nota: sed in usum positae, quae nublius convivae oculos nec voluptate moretur, nee accendat invidia . Cum bene ista placu runt, praestringit animum apparatus alicujus paedagogii, diligentius quam iam intra privatum larem vestita , & auro culta mancipia, Ragmen servorum nitentium. Iam dom

237쪽

αro L. ANNAEI SE CAE . . .

mIS etiam qua caleattir pretiosa, & dividiis Per omnes anaulos dissipatis, tecia IpIamur entia , & assectator comestue patrimonio. Tum pereuntium populus. id perlucentesimum aquas, & circumfluentes ipsia comvivia 'quid epulas loquar, scena titia dignas 'Cireumfudit me ex longo fiugalitatis iitu venientem , multo splendore luxuma, & und1nue circumsonuit . Paullum citubat acies risellius adversus illam animum , quam Ios attollo. Recedo itaque non pejor , ted tristior: nec inter illa frivola mea tam laetus incedo, tacitusiue morsus subit, & dub1t,tio, numquid illa meliora sint. nihil horum me mutat, nihil tamen non concutit. Places vim praeceptorum sequi, & in mediam ire Rempublicam: placet honores fascesque,non Purpura, aut aureis virgis adductum capest re, sed ut amicis propinquisque, & omnibus civibus, omnibus deinde mortalibus paratae utiliorque sim , propius posituS. Sequor Z

nonem, Cleantem, Chrysippum .' quorum tamen nemo ad Rempub. accessit, nemo nonnii sit. Ad quam eum a imum InIolitum ais

xietari permisi, ubi aliquid occurrit, aut I dignum: ut in omni humana multa sint ) aut parum ex facili fluens , aut m ubium temporis res non magno aeui mandae vosterunt, ad otium convertor. &quemam

modum pecoribu& , fatigatis quoque, veΙo cior iamum gradus est i Intra parietes sitos Netiam coercere . Nemo ullum aufurat diem, nihil dignum tanto impendio redditurus. sibi ipse animus haereat, se colat,

lithitalieni agat, nihil quod ad judicem lis

ciet: ametur expers pubIicae privataeque curae

tranquillitas. Sed λ, lectio sertior erexit animum , & aculeos subdiderunt exempla nobilia: prosilire libet in forum ,r commod'

re alteri vocem, alteri operfitri P exu. nrtia

238쪽

DE TRANQUILL. ANIMI. et I

terius coercere in foro superbiam, male secundis rebus elati. In studiis puto mehercuisle melius esse res ipsas intueri , & harum caussa loqui: ceterum verba rebus permitte. re, ut qua duxerint, hac inelab*rata sequatur oratio . Quid opus est seculis duratura

componeret Vis tu non id agere, ne te posteri taceant morti natus es: minus moleis 1liarum habet lanus tacitum . Itaque occupandi temporis caussa , in usum tuum , nota

in praeconium, aliquid simplici stilo scribe.

minore labore opus est studentibus in diem. Rursus ubi se animus cogitationis magnitudine levavit, ambitiosus in verba est , altiusque ut spirare, ita eloqui gestit , & ad

dignitatem rerum exit oratio: oblatus tum

legis pressiorisque judicii, sublimis seror , &ore iam non meo. Ne singula diutius persequar, in omnibus rebus haec me sequitur honae mentis infirmitas: cui ne paulatim deo suam vereor , aut quod est soli citius, ne semper casuro similis pendeam , & plus sortas. sit, quam quod ipse provideo. Fami. 1iariter enim domestica aspicimus , & semis per iudicio favor officit . Puto multos potuisse ad sapientiam pervenire , nisi putassent se pervenisse , ni ii quaedam in se dissi. nautassent , quaedam apertis oculis transilis.1ent. Non est enim quod nos magis aliena ivifices adulatione perire, quam nostra. Quis sibi verum dicere ausus est λ quis non inter laudantium blandientiumque posituS greges , plurimum tamen sibi ipse assentatus est pRogo itaque, li. quod habes remedium , quo hanc fluctuationem meam sistas , dignum Putes me , qui tibi tranquillitatem debeam. Non esse periculosos motus animi , nec quicquam tumultuosi asserentes , scio . ut vera tibi similitii di ne id de quo queror e sprimam

non tempestate vexor, sed nausea . Detra.

nc ergo quicquid hoc est mali., α sucurre in

239쪽

' In conlpectu terrarum laboranti . :CAP. II. Quaero mehercule iamdudum , Serene , ipse tacitus , cui talem affectum

animi limitent putem . nec ullius propius admoneor exemulo, quam eorum qui ex lon

ga & gravi valetudine expliciti , motiune tis, levibuique interim offensis perstringuntur: & cum reliquias effugerint, stoicionibus tamen inquietantur , medicisque iam L.

ni manum porrigunt, & omnem calorem moras sui calumniantur. Horum, Serene, non parum sanum est corpus , sed sanitati parum assuevit e sicut est cuidam tremor etiam tranquilli maris, aut laeus, eum ex tempestate requievit . Opus est itaque non

illis o umoribus , quae etiam transcurrinius ,

ut alicubi obstes tibi, alicubi irascaris, alicubi instes gravius; sed illud quod ultimum venit, ut fidem tibi habeas, εtrecta ire via

te credas, nihil avocatus transversis multorum vestigiis passim discurrentrum, & qu rumdam circa ipsam errantium viam . Quod desideras autem, magnum & summum est, Deoque vicinum , non concuti. Hanc st hilem animi sedem Graeci vocant j de qua Democriti volumen egregium est . o Tranquillitatem voco . nec enim imit . xi, & transferre verba ad illorum formam neeesse est res ipsa, de qua agitur, aliquo signanda nomine est, quod appellationis Graecae vim debet habere , non faciem L Erin tuaerimus, quomodo animus semper aequa-

Iis, secundoque cursia eat, propitiusque sibi sit, & sua laetus aspiciat et & hoc gaudium hon interrumpat, sed placido statu maneat,

nee attollens se unquam , nee deprimens . Id Tranqiivilitas erit. Quomodo ad hanc pedi veniri podit, in universum quaeramus e s me tu ex publico remedio, quantum voles . Totum interim vitium in medium protr

nendum cst, ex quo agnoster quisque partem suam I

240쪽

DE TRANQUILL . ANIMI. a ri

sinam : limul tirantelliges, quanto minus negotia habes cum lastidio tui, quam hi quos ad prosellionem speciosam alligatos, & subna genti titulo laborantes , in sua simulatione pudor magis , quam Volunta S tenet. Omnes in eadem caussa sunt.' & hi qui levitate vexantur, ac taedi O , assiduaque mutatione propositi, quibus semper magis placet Quod reliquerunt : & illi, qui marcent &olcitant. Adjice illos, qui non aliter, quam

quibus dissicilis somnus est , versant se, dc

hoc atque Illo modo componunt, donec qui eis

rem laslitudine inveniant e stati im vitae suae formando subinde , in eo novisti me manent, in quo illos non mutandi odium, sed senectus ad novandum pigra deprehendit. Adjice & illos, qui non inc stantiae vitio parum leves sunt, sed inertia. Vivunt , non quomodo volunt , sed quomodo coeperunt. Innumerabiles deinceps proprietates sunt, sed unus effectus vitii, displicere sibi. Hoc oritur ab intemperie animi, & cupiditatibus timidas, aut parum prosperis, ubi aut non audent, quantum concupiscunt, aut non conis

1 equuntur, & in spem toti prominent, semper an1tabiles mobilesque, quod necesse est accidere pendentibus omni vita pendent,& inhonesta se ac dissicilia docent, coguntque & ubi sine praemio labor est, torquet Illos Irritum dedecus ; nec dolent prava, sed fruura voluisse . Tunc illos & poenitentia coepti tenet , & incipiendi timor, subrepitaque illa jactatio animi, non Invenientis eXitum, quia nec cupiditatibus sitis imperare, nec obsequi positi ni a & cunctatio vitae parum se explicantis , & inter destituta vota torpenti' animi situs. Quae omnia graviora sunt, ubi odio infelicitatis operose ad otium Profugerunt, & ad secreta itudia: quae pati non potest animus ad civilia erectus, agensaque cupidus, & natura inquietus, Parum

SEARCH

MENU NAVIGATION