장음표시 사용
361쪽
malis voluptas inest nec minus turpes dedecus suum , quam honestos egregia delectant Ideoque praeceperunt 'Veteres, Optiis mam sequi vitam , mon jucundissimam : ut rectae ac bonae voluntatis non dux, sed c mes voluptas sit. Natura enim duce utendum est : hanc ratio observat, hanc consulit. Idem est ergo beate vivere, & secundum naturam. Hoe quid sit, iam aperiam. Si corporis dotes, & apta naturae conservabi. mus diligenter & impavide , ' tanquam .in diem data & fugacia, si non subierimus eo rum servitutem, nec nos aliena possederint; si corpori grata & adventitia eo nobis loco fuerint, quo tint in castris auxilia , & arimaturae leves. Serviant ista, non imperent: ita demum millia sunt menti-. Incorruptus vir sit externis, & inseperabilIS, 'miratorisque tantum sui: fidens animi, atque in utrumque Paratus, artifex vatae. Fiducia ejus non sine scientia . sit, non sine constantia rmaneant liti semel placita, nec ulla in de cretis ejus litura sit. Intelligitur, ,etiam . si
non adiecero, compositum ordinatumque fore talem virum , & in his quae aget cum coamitate magnificum. Erit Fera ratio sentibus insita, & capiens inde urincipia . nec enim habet aliud unde conetur, aut unde ad verum impetum , capiat, & In se revertatur . Nam mundus quoque cuncta complectens, rectorque univorti Deus, In exteriora quIdem tendit , sed tamen in totum undique in se redit. 1 dem nostra mens faciat: cum secuta sensius suos, per illos se ad externa porrexerit si & allorum & sua potens sit, & ut ita dicam ) devinciat summum bonum . Hoc
modo una efficietur vis ac potestas, concors sibi: & ratio illa certa nascetur, non dis sidens nec haesitans in UpinionibuS Compreis hensionibuique, nec in sua persuatione . Quae
cum se dissolvit, & parcibus sui. consentit,
362쪽
m ut ut dic in ) concinuit, summuni bo. Dum tetigit. Nihil enma pravi , nihil tu. brici superest: nihil in quo arietet, aut labet. Omnia faciet ex imperio suo , nihilque ino. pinatum accidet: sed quidquid aget, in b num exibit, sicile, & parate, & sine temgiversatione agentis. Nam pigritia & haesitatio pugnam & inconstantiam ostendit. Quare audacter licet profitearis, summuni bonum esse , animi concordiam . Virtutea
enim ibi esse debebunt , ubi consensus adique unitas erit. dissident vitia. CAP. IX. Sed tu quoque, 'inquit, virtutem mon ob aliud colis , quam quia aliquam ex illa speras voluptatem . Primum , non si voluptatem piae liatura virtus eii, ideo propter hanc petitur . non enim hanc
praestat, sed & hanc: nec huic laborat, sed
labor eius quamvis aliud petet, hoc quoque assequetus. Sicut in auro, quod segeti prosci sitim aliqui flores anternascuntur , non tamen huic herbulae, quamvrs delectet oculos, tantum operis insumptum est: aliud fuit serenti propositum, hoc supervenit sic
voluptas non est merces, Mec causia virtutis , sed accessio: nec quia deieciati, Placet; sed quia placet, delectat. Summum bonum in ipsb judicio est, di habitu Optimae men iis, quae cum suum habitum Implevit, &finibus se suis cinxit, consummatum elisum. mum bonum, nec quidquam amplius desiderat. Nihil enim extra totum est, non magis quam ultra finem. Itaque erras, cum interrogas, quid sit illud propter quod viris tutem petam quaeris enim aliquid supra summum . Interrogas , quid petam ex VIr uter ipsam . nihil enim est melius: Ipsa pretium sui est. An hoc parum magnum est Cum tabi dicam, summum bonum est, in fragllas animi rigor & providentia, & su
gilitas, tisanitas, δέ libertas, concordia M.
363쪽
decor.' aliquid etiani num exigis maius , ad quod ista reserantur Quid mihi voluptatem nominas Hominis bonum quaero , non ventris, qui pecudibus ac beluis laxior est. CAP. X. Diisimulas, inquit, quid a medicatur . ego enim nego quem quain posse iucunde vivere , nisi simul & honeste vivat: quod non potest mutis contingere animalibus, nec bonum suum cibo metientibus . Clare , inquam, ac palam testor hanc vitam, quam ego jucundam voco, non sine adjecta virtute contingere At quis ignorat, plenis simos esse voluptatibus vestris stultissimos quosque & nequitiam abundare jucundis, animumque ipsum non tantum genera voluptatis prava, sed multa suggerere In primis insolentiam & nimiam aestimationem sui, tumoremque elatum supra ceteros, &amorem rerum suarum caecum & improvidum; delicias fluentes, ex minimis ac puerilibus caustis exultationem : iam dicacita. tem, & superbiam contumelii S gaudentem, desidiam , dissolutionemque segnis animi indormientis sibi. Haec omnia virtus discutit, ct aurem pervellit, & voluptates aestimat, antequam admittat nec quas probavit, magni pendit utique enim admittit) nee usa
earum, sed temperantia laeta est . temperantia autem cum voluptates minuat, sui n-mi boni injuria est . Tu voluptatem commplecteris ego compesco. tu voluptate frueris: ego utor . tu illam summum bonum Putas: ego nec bonum . tu omnia voluptatis caussa facis: ego nihil . Cum dico nienihil voluptatis causa facere , de illo loquor sapiente , cui soli concedis voluptatem. CAP. XI. Non voco autem sapientem , supra quem quidquam est, nedum voluptas. Atqui ab hac occupatus, quomodo resistet labori, ac periculo, egestati, & tot hum Gam vitam circumstrepentibuS minis quo.
364쪽
modo eon*ectum mortis, quomodo doloris feret e quomodo mundi fragores, dc tantum acerrimorum hostium, tam molli adversario victus Quidquid voluptas sita serit , faciet. Age , non vides quam multa suasura sit f-Nihil , inquis, poterit suadere inrpiter, quia adjuncta virtuti est . Non tu vides iterum, quale sit summum bonum, cui custode opus, ut bonum sit Virtus autem quomodo
voluptatem reget, quam sequitur e eum se
qui parentis sit, regere imperantis a tergo ponitis, quod imperat. Egregium autem viris tutis apud vos ossicium , voluptates praegu-sare . Sed videbimus , an apud quos tam contumeliose tractata virtus est, adhuc virtus sit : quae habere nomen suum non potiest , si loco cessit : interim de quo agitur, multos ostendam voluptatibus obsessos , in quos sortuna omnia munera sua essu dit , quos satearis necesse est malos. Aspice N mentanum & Apicium , terrarum ac maris cui illi voeant bona conquirentes , &super
mensam recognoscentes omnium gentium animalia. Vide hos eosdem e lectis suis spectantes popinam silam , aures V cum , sono, spectaculis oculos , .sa ribus palatum delectantes . Μollibus lenibusque semeiutis totum lacessitur eorum corpus: & ne nares interim cessent, odoribus variis inficitur locus ipse is in quo luxuriae parentatur. Hos esse in voluptatibus dices : nee tamen illis bene erit, quia non bono gaudent.. CAP. XII. Male, inquit, illis erit: quia
multa interveniunt, quae perturbant animum,& opiniones inter se contrariae mentem Inquietabunt. Quod ita esse concedo. sed ni-λilontinus illi ipsi stulti , dc inaequales , ae
sub ictu poenitentiae positi , magnas Percl-Piunt voluptates: ut fatendum sit, tam longe tum illos ab omni molestia abesse, quam a bona mente . quod plerisque contin-
365쪽
'fit hilarem insaniam insanire, ac per fisum
furere. At contra , sapientium rem istae vo- luptates&modestae, ac pene languidae sunt, cona pressaeque, & vix notabiles, ut quae neque arcessitae veniant, Nec, quam vi, per se accesserint, in honore sint, neque ullo gaudio percipientium exceptae . Miscent enim l. las, & interponunt vitae, ut ludum jocum. uue inter seria . Desinant ergo inconvenienistia iungere , ,S virtuti voluptatem implica. re, per quod vitium pessimis quibusque adu- Iantur. Ille essu sus in voluptateS, reptabundus semper atque ebrius , quia scit se cum voluptate vivere, credit & cum Virtute: audit enim voluptatem a vinute separari non
vosse e deinde vitiis suis sapientiam an scribit , & abscondenda profitetur . Ita non ab Epiculo impulsi dii xuriantur , sed vitiis dinditi, luxuriam suam in Hiilosophiae 1inu abG
condunt: S eo concurrunt, ubi audiunt latindari voluptatem. Nec aestimatur voluptas Illa Epicur1 ita enim mehercules sentio )quam sebria ac sicca sit : sed ad nomen I-Psum advolant , quaerentes labidinibus suis
vatrocinium aliquod ac velamentum . Itaque qu6d unum habebant in malis bonum, Per dunt, peccandi verecundiam . Laudant enim ea quibus erubescebant, & vitio gloriantur: ideoqtie ne resurgere quidem adolescentiae licet , cum hoseitus tu a desidaa .in ulu S accessita
CAP. XIII. Hoe est cur ista voluptatis flaudatio pei niciosa sit 1 quia honesta praecepta intra lalmat: qυod corrumpit , apparet. Alca quidem i1ta sentcntia est invitis hoc nostris popularibus datam 9 sancta Epicurum c recta praecipere, & ii pro paus accesse IiS, ii illa: voluptas enim illa ad patvlim dc exile
revCcatur: & quam nos virtuti legem daci nurs, eam alle dicit voluptati. Iubet illam parere naturae t parum eit autem luxuri .e, quod naturae
366쪽
- DE VITA BEAΤΑ. Rassest. Quid ergo est ille qui desidiosium
otium , dc gulae ae libidinis vices selieitatem vocat , bonum malae rei quaerit auctor iit ;&dum illo venit, blando nomine indii,s,
sequitur voluptatem, non quam audit quam attulit : & vitia fra cum coepit putare similia praeceptis, indulget illis, non timide , nec obscure : luxuriatur Oriam ino-yerto capite. Itaque . non dico 'viuod plerique nostrorum , sectam Epicurii flagitiorum magistram esse : sed illud dico , male audit , infamis est i & immerito . Nec hoc scire quisquam potest, nisi interius fuerit admissus frons ipsa dat locum fabulae, Sad malam spem invitat. Hoc tale est , quale vir sortis stola indutus . Conflante tibi pudicitia, virtus salva est et nulli corpus tuum patientiae vacat, sed in manu tympanum est. Τitulus itaque honestus eligatur , & inscriptio ipsa excitans animum ad ea repellenda quae statim enervant, cum venerint, vitia. Quisquis ad virtutem accessit, dedit generosae indolis siem . Qui via talem sequitur , vi deturi enervis , fractus; ide generatas vir. , Perventurus in turpia, aliquis distinxerit illi voluptates, ut sciat , quae ex eis tuis 'tra naturale Hesiderium silant , quae praeceps feramur , infinitaeque sint , & quo maris implentur, eo magis inexplebiles. Agedum,
virtus antecedat , tutum erit omne estigium. Voluptas nocet nimia: in virtute non est verendum , ne quid nimium sit : quia in ipsa est modus . Non est bonum , quod magnitudine laborat sua.
CAR XIV. Rationabilem vorro sertitis
maturam, quae melius Tes, quam ratio proponitur & si placet illa iunci ura , si hoc
Ῥlacet ad beatam vitam ire comitatum; virtus antecedat, comitetur voluptas, dc circa corpus, ut membra versetur. Virtutem quudem excellissimam omnium , voluptati tr P a deie
367쪽
' de re gncillam, nihil magmina animo eapte - ris est . Prima virtus sit , haec ferat signa :habebimus nihilominus voluptatem, sed domini ejus 8c temperatores erimus . aliquid nos exorabit, nihil coget. At hi qui voluptati tradidere principia , utroque caruere. Irtutem enim amittunt : ceterum non ipsi lvoluptatem , Ied ipsos voluptas habet : cu- Ius aut inopia torquentur , aut copia strangulantur. Miseri, si deseruntur ab illae mi. seriores , si obruuntur . sicut deprehensi in
mari Syrtico , modo in sicco relinquuntur, modo torrente unda fluctuamur. Evenit au-sem hoc nimia intemperantia, & amore caeco rei. nam mala pro bonis petenti, periis cuIouim est assequi . Ut feras cum labore Periculoque venamur , & captarum quoque
illarum sollicita possessio est: siepe enim laniant dominos : ita habentes magnas voluptates, in magnum malum evasere , captaeque cepere . Quae quo plures majoresque sunt, eo ille minor, ac plurium servus est, . quem selicem vulgus appellat. Permanere li-het in hae etiamnum hujus rei imagine,quemadmodum qui bestiarum cubilia indagat, M. . . . iaqueo captare feras magno aestimat, &.... magnos cantatis circumdare saltus , ut
aliarum vestigia premat , potiora deserit , lmultisque officiis renunciat: ita qui sectatur voluptatem , omnia postponit, & primam libertatem negligit, ac pro ventre dependit: rnee voluptates sibi emit , sed se voluptati
Quid tamen ., inquit , prohi-zdet In unum vjtutem voluptatemque conis1unda , S ata estici summum bonum , ut i- dem & honestum & jucundum sit 3 Quia pars honesti non potest esse, nisi honestum . nec 1ummum bonum habebit sinceritatem ruam, si aliquid in se viderit dissimile me. aiori. Nec gaudium quidem quod ex uti tu.
368쪽
te oritur , quamvis bonum sit , abstoluti tris Uen boni pars est e non magis quam laeti ita & tranquillitas , quamvis ex pulcherri. mis caussis nascantur. Sunt enim ista bona. led consequentra summum bonum, non conis lummantIa. Qui vero Voluptatis virtutisque societatem Deit, & ne ex aequo quidem
fragilitate alterius boni, quidquid in altero vigoris est, hebetat: libertaten que illam ita demum , si nihil se pretiosius novit , inviciam liab iugum mittit . Nam quae maxima lervitus est incipit illi opus esse fortum: tieqimur vita anxia , suspieiosa , trepica, calitum pavens, temporumque suspensa momentis . Non das virtuti sundamentum
volubili stare . Quid autem tam volubile estiquam sortuitorum expectatio et & corporis, rerumque corpus afficientium varietas λ au
modo hie potest Deo parere , & quidquid
evenit, bono animo exeipere , nec de fato, iaΙuum suorum benignus interpres , D ad voluptatum dolorumque punctiunculas conretitur ' Sed nee patriae quidem bonus t tor aut vindex est , nec amicorum propugnator , si ad voluptates vergit . Illo ergo
summum bonum astendit, unde nulla vi d trahitur ἔ quo neque dolori, neque spei, neque timori sit aditus, nec ulli rei quae det rius flamini boni ius faciat . Ascendere amtem illo stola virtus potest; illius gradu clivus iste frangendus est : illa sortiter stabit,
re quidquid evenerit, feret: non patiens tam tum, etiam volens: omnemque tem p xum dissicultatem sciet legem esse naturae. Et hi bonus miles feret vulnera , enume rabit cicatrices, & transverberatus velis, m mens am abit eum, Pro quo cadet, imper torem e habebit in animo illud vetus praeee
369쪽
DA VITA BEAΤΑ . χην CAP. XUII. Si quis itaque ex istis qui
philosephiam conlatrant, quod Plent, dixe.. rit: Quare ergo tu sortius loqueris quam vi in vis 3 Quare se periori verba summittis ; repeeuniam necessarium tibi instrumentum exbstimas , & damno moveris ; & lacrymas , audita coniugis aut amici morte, dimittis;& respicis tamam , & malignis sermonibus tangeris e Quare cultius rus tibi est, quam
naturalis usus desiderat Z cur non ad praescriptum tuum coenas p cur tibi nitidior stipellex est cur apud te vinum aetate tua vetustius bibitur λ cur autem domus disponitur cur arbores praeter umbram nihil daturae , conseruntur λ quare uxor tua locupletis domus censum auribus gerit' quare paedagogi una pretiosa veste succingitur ' quare ars est apud te ministrare : nee temere , & ut libet collocatur argentum , sed perite servitur, &est aliquis scindendi ob nil magister i Adjice , si vis , cur trans mare possides p cur plura , quam nosti , possides λ turpiter aueram negligens es , ut non noveris pauculos servos : aud tam luxuriosus , ut plures h
beas , quam quorum notitiae memoria sum ciat. Adiuvabo postmodum eonvicia, &ra mihi quam putas , objiciam : nunc nocrespondebo tibi. Non sum capiens , & , ut
malevolentiam ruam pascam, nec ero. Exiisgo itaque a me , non ut optimis par sim ,
sed ut malis melior. hoc mihi satis est, quotidie aliquid ex vitias meis demere, & errores meo, obiiurgare. Non perveni ad finitatem , ne perveniam quidem pdelmi menta magis quam remedia podagrae ni eae compono,
contentus si rarius. accedit, & si minus veris minatur. Vestras quidem pedibus compar tus , debilis cursor sum .. CAP. X III. Haec non pro me loquor et ego enim in alto vitiorum omnium sum rsed pro illo , cui aliquid acti est . Aliter, P 4 in '
370쪽
inquit, loqueris, aliter vivis Hoc per in a. lignissima capio, & optimo cuique inimie ictima, Platoni obiectum est , objectum Epi.
Curo , objectum Zenoni. Omnes enim isti dicebant, non quemadmodum ipsi viverent, sed quemadmodum vivendum esset . De viris tute, non de me loquor: & cum vitiis convicium facio, imprimis meis facio. cum priuero, vivam quomodo oportet. Nec malμgnitas me ista multo veneno tincta deterrebit ab optimis . ne virus quidem istud, quo alios si'rgitis , vos necatis , me impediet, quo minus perseverem laudare vitam, n'nquam ago , sed quam agendam. scio e quo minus virtutem adorem, &ex intervallo ingenti reptabundus sequar . Expectabo sciliget, ut quidquam maIi volentiae inviolatumst, cui sacer nec Rutilius fuit, nec Cato tCur & aliquis non istis dives nimis videa. tur , quibus Demetrius Cynicus parum pamper est λ O virum acerrimum, & contra Omnia naturae desideria pugnantem I hoc pau-Periorem , quam ceteri Cynici , quod cum
sibi interdixerit habere, interdixit α poscere. Negant satis egere . Vides enim φ non virtutis scientiani, sed egestatis professus est. CAP. XIX. Diodorum Epicureum philosephum , qui intra paucos dies finem vitae suae manu sua imposuit, negant ex decreto Epicuri fecisse, quod sibi gulam praesecuit . alii dementiam videri volunt sactum hoc eius, alii temeritatem . Ille interim beatus , acvlenus bona constientia , reddidit sibi testimonium vita excedens , laudavitque aetatis in portu, & ad anchoram actae quietem: Sc dixit, quod vos inviti audistis , quasi vobis quoque faciendum sit: Visi , quem dederar curs/m fistuna ,
De alterius vita, de alterius morte disputa. us: dc ad nomen magnorum ob aliquam exi-