장음표시 사용
491쪽
s. nec tamquam munus dabo , sed verba mea redimam , & aurem mihi pervellam :damno castigabo promittendi temeritatem is Ecce ut doleat, ut postea consideratius loquaris: quod dicere solemus , linguarium dabo . si maius erit, non committam quemadmodum Mecaenas au9 ut sestertio centies objurgandus sim . Inter sese enim utrumque comparabo. Est aliquid, in eo quod promiseris, perseverare: est rursus multum in eo , ne indigno beneficium des. Hoe tamen quantum sit , attendendum . si leve , connivea mus, si vero magno mihi aut detrimento, aut rubori futurum , malo semel excusare , quare negaverim , quam semper, quare de derim . Totum, inquam, in eo est, quanti
promissi mei verba taxentur . Non tantiina
quod temeTe promi si, retinebo , sed quod non recte dedi, repetam. Demens est, qui
CAP. XXXVII. Philippus Macedonum
rex habebat militem manu sortem, cujus ita multis expeditionibus utilem expertus ope. ram , subinde ex praeda aliquid illi virtutis caussa donaverat, & hominem v enalis animae
crebris auctoramentis accendebat. Hic nauafragus in posseisiones cujusdam Μacedonia expulsus est . quod ut Macedoni illi nunciatum est, accurrit, spiritum ejus recollegit, in villam illum stiam traiistulit, lectulo sito cessit, assectum , semianimemque recreavit . diebus triginta impensa sua curavit , res o cit, viatico instruxit , subinde dicentem rGratiam tibi reseram o videre tantum mihi
imperatorem meum contingat . Narravit
Philippo naufragium suum, auxilium tacuit,& protinus petiit , ut sibi praeda a cuiusdam donaret. Ille quidem erat hospes ejus, is ipse, a quo receptus erat , a quo sanatu* ώΜulta interini reges , in bello praesertim , Opertis oculis donant. non sufficit homo i
492쪽
hus unus tot armatis cupiditatibus . non pota est quisquam eodem tempore & bonum viis rum, & bonun ducem agere . auomodo tot
millia hominum insatiabilia satiabunturti cuid habebunt , si suum quisque habuerit Hoe Philippus sibi dixit, eum illum Inducit' bona quae petebat iussit . Expulsias . bonis
Iu is ille , non, ut rusticus in uriam tacitus. tulit , contentus. quod non & i i se donatus
esset: sed Philippo epistolam strictam ae stiberam scripsit ; qua accepta ita exarsit, ut statini Pausaniae mandaret , bona priori domino restitueret ceterum impmbissimo mi.
liti , ineratissimo liosinti avidissimo nau. frago, stigmata inscriberet, ingratum hospitem testantia.. Dignus qui denae fuit, cui non an scriberentur illae litterae , sed insculperentur, qui hospitem suum , nudo & naufragos milεm , in id in quo iacuerat ipse littus
expulerat. Sed videbimus, quis modus pc nae servandus fuerit'; auferendum utique fuit, quod summo scelere invaserat . inis autem Poena eius moveretur , qui id commiserat Propter quod nemo miserari miseros posset cCAP. XXXVIII. Dabit italu Philippus quia promisit etiam si non debet , etiamsi injuriam, etiam si scelus facturiis est , et-aam si uno facto praeclusurus est naufragis. litora λ Non est levitas , a cognito .& damn to errore discedere a &. ingenue fatendum 'est: Aliud putavi, deceptus. sum. Haec Ve-xo superbae stultitiae perseverantia est : Quod
Iemel dixi, qualecunque est, fixum. ratum. que sit. Non est turpe, . cum re mutare Conintilium . Age, si Philippus posiesiorem illum eorum littorum rela quisset , quae naufragio ceperat, nonne omnibus miseris aqua & igni interdixerat λ Potius est inquit , intra sine a Tegna mei, te litteras. istas oculis. Inseriben-oaS, durissima, fronte circumferre . . ostende quam lacra res sit mensa hospitalis .. praebe ,
493쪽
saeie tua legendum istud decretum , quo ea vetur, ne miseroS tecto juvare capitale sit.
Magis ista cons itutio sic erit rata, . quam si illam, in aes incidissem. CAP. XXXIX. Quare ergo inquit
Zeno vester, cum quingentos denarios mutuos, cuidam promisisset, & illum parum i-dhneum comperisset, amicis suadentibus ne daret, perseveravit credere quia promiserati PhGum alia conditio est in credito, . alia in beneficio'. Peeuniae, etiam male creditae, exactio est appellare debitorem ad giem possum, & si foro cesserit, portionem feram . beneficium & totum, perit , & statim . Praeterea hoc Mali viri est, illud mali patrisfamiliae . Deinde ne Zeno quidem , si major fuisset summa , credere perseverasiet. Quingenti denarii sunt. Illud, quod dici solet, in morbo consumat. suit tanti, non rein Vocare promissum, suum . Ad euam quia promisi, . ibo, etiam si frigus erit; non quidem si nives cadent . . Surgam ad . sponsalia, . quia 'promisi: quamvis non concoxerim : sed
non, si s rieitavero. Sponsum descendam quia promisi: sed non si pondere In incer tum iubebis.. si fisco obligabis . Subest , in. quam, tacita exceptio , si potero si debebo, si haec ita erunt . Effice , uti idem st tus sit, cum exigitur, qui fuit cumi promititorem . destituere levitas non erit, si aliquid
intervenit novi . Quid miraris,. cum condi tio promittentis mutata sit: , . mutatum. esse
consilium p eadem mihi omnia in aesta; & tidem, sum . Uadimonium promittimus , t men deseretur . Non in omneS. datur. actio..deserentem vis maior excuset. . . 'CAP. XL. Idem etiam, illa im quaestio- ,
ne responsum existima, . an omnimodo. referenda, sit. gratia , & an beneficium. utique reddendum sit . Animum praestare gratum, debeo; ceterum ali quando me referre gratiam. V 6, uon
494쪽
non patitur mea infelicitas, aliquando seri citas ejus cui debeo . Quid enim regi, quid pauper diviti reddam λ utique eum quidam recipere beneficium , injuriam iudicent, &heneficia subinde aliis beneficiis onerent . Quid amplius in horum personam possum,
quam velle nee enim ideo beneficium ii vum rejicere debeo, quia nondum prius reddidi . Accipiam tam libenter , quam dabutur: & praebebo me amico meo exercendathonitatis suae capacem materiam . Qui no-πa Meipere non vult , acceptis offenditur. Non refero. gratiam . quid ad rem non est per me mora, si aut occasio mihi deest, aut facultas. Ille praestitit mihi, nempe cum oc casionem haberet, cum facultatem . Utrum honus vir est , ait malus ε' apud bonum, viis Tum , bonam causam habeo e apud malum, non ago. Ne illud quidem existimo faciendum , ut referre gratiam , etiam invitis his quibus resertur, properemus, & instemus c dentibus. Nyn est referre gratiam , quod volens. acceperis , nolenti reddere. Gidam , cum aliquod illis missum est munustulum , sibindΘ aliud intempestive remittunt , & nihil se debere testantur. Resciendi genus est. Protinus. aliud invicem mittere , & munus munere exmingere. Aliquando & non reddam beneficium cum polsim , quando plus mihi detracturus ero, quam illi collaturus: si ille non erit senstrus ullam accessionem cep eo, quo reddito, mihi multum abceellarum erit. Qui se iat utique reddere, non habet animum grati hominis , ted de bl HS .. Et breviter dicam . qui nimis cito
cupit solvere, invitus debet; qui iovitus dem
495쪽
disomodo dandum beneficium , suo modo accipiendtim e transire Me d a ad quaedam non tam in ipsa marerie, quam ex sua , O Nicina , ae connexa . Quastam culas sub sorit , ρνimo Mam t An rume b nesciis vines' negas Ῥιnci posse, ictiemper esse , qui grate meminis, qui cupis animo referre , si re non potest. ' Quaesiuncti. a fecunda : Am ali ii sebi beneficium donet ;
inviso eriam dari possis potes . intima, deniaque, An reperi, beneficium post
. C A P U T LIN prioribus libris vid ebar consummasse
propositum, cum tractassem , quem iam dum dandum esset beneficium, &quemadmodum accipiendum . hi enim sunt hujus officii fines. Quidquid ultra moror, non sexvio materiae, sed in dulgerio quae quo duci sequeri dum est, non.quo invitat . Subinde enim nascetur, quod lacessit aliqua dulcedine animum, magis non necessarium, quam supere vacuum . Verum quia ita vis , persever mu , Perastis quae mm continebant, scrutam
496쪽
m etiam ea quae sent his connexa, verum non collarrentia . quae quisquis diligenter inspicit, nec facit operae pretium , nec tamen perdit operam. Tibi autem homini natura, optimo, . & ad beneficia propenso, Libera- Iis fibuet nulla eorum laudatio satisfacit. Neminenae umquam vidi tam benignum, e iam levissimorum ossiciorum aestimatorem . Iam bonitas tua eousque prolapsa est, ut ti-hi dari putes benescium, quod ulli datur. paratus es ne quem beneficii paeniteat, pro ingratis. dependere . Ipse usque eo abes ab omnii jactatione usque. eo statim exonerare cupis quos, obligas , .ut quidquid in aliquem, confers, velis videri non praestare , .sed redis dere. Ideoque plenius ad te sic data reveriaturitur . nam fere sequuntur' beneficia non reposcentem: Sc ut gloria sugientes magis ac magis. sequitur, ita fructus beneficiorum gratius respondet illis , per quos etiam esse ingratis licet. . Per te vero' non est . mora, quominus beneficia qui acceperunt, . ultro repetant. nec. recusabis conserre alia& suppresisis dissimulatisque plura ac majora adjacere.. Propositum optimi viri ,. 3c. ingentis animiost, tam , diu. serre tu ratum donec feceris gratum. Nec te ista ratio decipiet;. ccum bunt vitia virtutibus,, si illa: non cito odiL-
CAP. II. Illud utique unice, tibi pi
rex, veIut magnifice dictum i Turpe est beneficiis vineiu quod an siti verum, non immerito quaeri solet: longeque aliud est
quam mente concipis. Numquam lenim in rei una honestarum. certam ines sirperari turipe est: dummodo, arma. non ip iojicias , &victus quoque velis vincere .l Nom omnes ad bonum propositum; easdemi asserunt vi. res , easdem facultates ,, eandem, sorturram e quae DPIImorum quoque consilior rura, dum raxat exitus, temperat. . Vojantas ipsa rei. tu
497쪽
ctum petens, laudanda est, etiam si aliam alius gradu ocior antecessit. non ut incertaminibus, adspectaculum editis, melio, rem palma declarat: quamquam in illis quo que saepe deteriorem praetulit casus. Ubi de ossicio agitur, quod uterque a sua parte es sequam plenissimum cupit, si alter pluς votuit , dc ad manum habuit materiam sufficientem animo suo, si illi, . quantum conatus est, sortuna Permisit; . alter autem volantate par est, etiam si minora'quam accepit reddidit, aut omnino, non reddidit, sed vult reddere, & toto in hoc intentus est animo: hic non magis victus est, quam qui
In armis moritur . quem occadere facilius nostis, potuit, quam avertere . Quod turpe existimas, id accidere viro bono non potest, .ut vincatur . nutriquam enim siccumbet nunquam renunciabit . ad ultimum usque
diem vitae stabit paratus, & iii hac statione morietur ; magna se accepisse prae se serens, Raria voluisse . CAP. III. Lacedaemonii vetant suos pameratio aut cestu decernere . ubi inferiorem. ostendit, victi i confessib . Curser, metam prior contingit: velocitate alium , . non Μnimo antecessit . . Luctator ter abiectus, Perdidit palmam, non tradidit. Cum invictos est e Lacedaemonii caves suos magno aestimarent, ab his certantinibus removerunt,
in quibus victorem facit non judex, non per se ipse exitus, sed Nox eedentis, dere jubentis, Hoc quod ut ita civibus suis
custodiunt, virtus ac bona voluntas omnibus. Praestat, ne umquan , vincantur: : quoni quidem etiam c inter. superantia animus ii victus est . Ideo nemo: trecentos FabioS, vircto, dicit, sed ocelsos. Edi Regulus captus est a Poen .s, non victus: & qui si s alius saeva cntis fortunae vi ac pondere oppressus, non submitui animum. In beneficiis idem
498쪽
est . plura ali quis accepit , majora, freque trutiora: non tamen victus est. Beneficia foditasse beneficiis victa si int, si inter se data
di accepta computes: si dantem & accipientem comparaveris, quorum animi & per se aestimandi sunt, penes neutrum erit palma. Solet enim seri, ut etiam cum alter mutitis vulneribus confossus est, alter leviter qu, dem saucius, pares exisse dieantur, marmvis alter videatur inserior. CAP. IV. Ergo nemo vinci potest bene.
fietis o si scit debere, si vult referre , si quod
rebus non potest, animo aequat. Hic, Quamdiu in hoc permanet, quam diu tenet vo- . luntatem, gratum animum signis approbat: quid interest, ab utra parte munuscula Plu.ra numerentarλ Tu multa dare potes ; at
ego tantum accipere Possum. tecum stat fodituna ' mecum bona voluntas . tamen tam partibi sum, quam multis amantissimis nudi , aut leviter armati. Nemo itaque beneficiis vincitur: quia tam gratus est quisque, quam voluit. Nam si turpe est beneficiis vinei ,
non oportet a praepotentibus viris accipere, benefierum, quibus gratia reserre non possis. A principibus dico, a regibus: quos eo loco fortuna posuit, ex quo largiri multa pos.sent, pavea admodum Sc imparia datis recopturi . Reges & principes dixi, quibus tamen potest opera navari, & quorum illa excellens potentia per animorum consensun ministeriumque constat . Sunt quidam e
tra. Omnem subducti cupiditatem, qui vix ulliς humanis desideriis continguntur: qui hus nihil potest praestare ipsa fortuna. Ne-eesse est a Socrate beneficio vincar a nece se est a Diogene, qui per medias Maced num gaaas nuduS Incessit, calcatis regiis crupibus. Nonne ille tune merito & i sibi & c teris, quibus ad dispiciendam veritatem non erat ouusa caligo, stra eum zminere visius
499쪽
est, infra quem omnia jacebant ἡ Μulto potentior, multo locupletior suit omnia tune possidente Alexandro . plus enim erat, quod
hic nollet accipere, quam quod ille posset
CAP. y. Non est turpe, ab his vinci . neque enim minus sortis sum, si eum in. vulnerabili me hoste eommittis: nec ideo ignjs minus urere potest, si in materiam in. eidit inviolabilem flammis : nec ideo serrum secandi vim perdidti, si non recipiens ictum lapis solidus, invictaeque adversus dura naturae, dividendus est . Idem tibi de homine grato respondeo. Non turpiter vincitur beneficiis, si ab his oblivius est , ad quos aut fortunae magnitudo, aut eximia virtus aditum redituris ad se beneficiis clausit - Α parenti. hus sere vineimur. nam tam diu i Ilos odio habemus, quam diu Gaves iudicamus. uuam diu beneficia illorum non intelligimus. Cum jam aetas aliquid prudentiae colligit,& apparere coepit, propter illa ipsa eos Minaari a nobis debere , propter quae non am bantur, admonitiones , severitatem , & imeonsul adolastentiae diligentem custodiam ,
rapiuntur nobis.. Paucos usque ad verum fiuctum a liberis percipiendum perduxit aetas: ceteri liberos onere senserunt. Non est tamen turpe , vinci beneficiis a parente. Quidni non sit turpe, cum a nullo turpe sit 'Quibusilain enim & pares, & impares sumus. pares animo, quem solunt illi exigunt, quem nos solum promittimus : impares fortuna, quae si cui obstitit quo minus referret gratiam, non ideo illi tamquam victo erub scendum est . Non est turpe, uon consequi, dummodo sequaris. Saepe necesse est, ante alia beneficia petamus, quam priora reddi-d1mus. Nec ideo non petimus, aut turpiter petimus, quia non reddituri debebimus :quia non per nos erit mora , qu o minus
500쪽
tissimi simus. Sed interveniet aliquid emistrin cus, quod prohibeat . nos tamen Horvincemur animo, nec turpiter his rebus superabimur, quae non sunt in nostra pote.
CaP. VI. Alexander Macedonum rex gloriari solebat, a nullo se beneficiis victum. Non est quod nimius animi Macedonas, & Graecos, & Caras, 'de Perses, ω nationes districtas sine exercitu suspiciat: ne hoc sibi praestitisse regnum , . a Thraciae angulo por--iectum usque ad litus incogniti maris, im dicet. Eadem re gloriari Socrates potuit . eadem Diogenes, a quo victus est. Quidni victus sit illo die, quo homo. supra memsuram humanae stuperbiae tumens, vidit ali quem, cui nec dare quidquam posset, nec
eripere ρ Archelaum rex Socratem rogavit ψ. ut ad se veniret. dixisse Socrates. traditur, Nolle se ad eum venire, a qilo acciperet beneficia, cum reddere illi paria non posset. Primum in ipsius potestate erat, non ac
cipere : deinde ipse dare beneficium prior incipiebat. Veniebat enim rogatiis, & id da.
hat , quod utique ille non . erat socrati redisditurus . Etiamnum Archelaus. daturu& erat
aurum &. argentum, recepturus contemptum
auri & argenti . Non poterat ergo Archelao referre Socrates. gratiam &. quid tantum e-Tat accepturus, quantum dabat . si ostendis set hominem vitae ac mortis peritum , utriusque fines. tenentemst Si regem, in luce
media errantem, ad rerum naturam admisisset, usque eo eius ignarum, ut quo die solis desectio fuit, regiam cluderet ; & fi lium quod in luctu ac rebus adverss moris. est 1 tonderet i Quantum. svisset beneficium, sit timentem e latebris suis extraxis set, & bonum animum, habere iussisset, diis cens: Non est ista solis defectio; ted duo.